21. Yüzyılda Uzaktan Öğretimde Paradigma Değişimi

21. Yüzyılda yükseköğretimin yükselişini sağlayan ve bilimsel alanlara dinamik bir yapı kazandıran itici güçlerden biri bilgi ve iletişim teknolojileri olmuştur. Yükseköğretimde bu itici gücü en etkin kullanan alanlardan biri ise uzaktan öğretimdir. Önceleri kısıtlı koşullarda, eğitimde fırsat eşitliğini sağlamak ve vatandaşların öğretim ihtiyaçlarını kısmen karşılamak için başvurulan bir yöntem olarak görülen uzaktan öğretim, günümüzde sahip olduğu fonksiyonel esneklik, güçlü teknoloji altyapısı, program çeşitliliği, yenilikçi öğretim yaklaşımları ve hızla artan öğrenci sayısıyla disiplinler arası bir bilim alanına dönüşerek göz ardı edilemez bir paradigma değişimine uğramıştır. Bu çalışmada, meydana gelen bu paradigma değişimini tarihsel bir bakış açısı ile ortaya koymak amaçlanmış, uzaktan öğretimin bilişim teknolojileri destekli yükselişi ve bu paradigma değişimi, literatürdeki çalışmalardan güncel araştırma konularına kadar farklı pencerelerden bütüncül bir bakış açısı ile ele alınmıştır.

Paradigm Shift in Distance Education in the 21st Century

Information and communication technologies have been one of a driving force which enables higher education expansion and gives a dynamic structure to the science in the twenty-first century. One of the most eff ective users of this driving force in higher education is distance education. Previously, distance education was considered to be as a method to ensure equality of opportunity in education, and partly to meet the educational needs of citizens in limited circumstances; today it has undergone an incontrovertible paradigm shift by transforming into an interdisciplinary science field with its functional fl exibility, strong technology infrastructure, diversity of programs, innovative teaching approaches and rapidly increasing student numbers. In this study, it is aimed to reveal this paradigm shift with a historical point of view, and the information technology supported rise and paradigm shift of distance education is evaluated by a holistic perspective from diff erent point of views of diff erent perspectives from the studies in literature to the current research topics.

Kaynakça

Akan, H. (2012). Yükseköğre mde reform mu, onarım mı? Yükseköğre m ve Bilim Dergisi, 2(1), 24-25.

Akdemir, O. (2011). Yükseköğre mimizde uzaktan eği m. Yükseköğre m ve Bilim Dergisi, 1(1), 69-71.

Aydın, C. H. (2005). Açık ve uzaktan öğrenmede kullanılan basılı materyallerdeki anla m biçimine ilişkin öğrenen tercihleri. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 5(1), 131-147.

Baruque, L. B., & Melo, R. N. (2004). Learning theory and instruc on design using learning objects. Journal of Educa onal Mul media and Hypermedia, 13(4), 343-370.

Bates, T. (2014). The role of technology in distance educa on (Routledge Revivals). London: Taylor & Francis

Casey, D.M. (2008). A journey to legi macy: The historical development of distance educa on through technology. TechTrends: Linking Research and Prac ce to Improve Learning, 52(2), 45-51.

Coldeway, D. O. (1988). Research: Methodological issues in distance educa onal research. American Journal of Distance Educa on, 2(3), 45-54

Crawford, J. (2009). Learning theories related to distance educa on: Learning theories that encompass distance educa on. Boise State University. April, 28, 2009. Retriewed from h p://edtech2.boisestate.edu/crawfordj/por olio/fi les/5_ Learn_theories.pdf

Dick, W. O., Carey, L., & Carey, J. O. (2004). Systema c Design of Instruc on. Boston: Allyn & Bacon.

Feasley, ?. (1991). The research, evalua on, and documenta on of independent study. In Watkins B., & Wright S. (1991). The founda ons of American distance educa on. Dubuque, Iowa: Kendal

Gunawardena, C.N. & McIsaac, M. S. (1996). Distance educa on. In Handbook of Research in Educa onal Communica ons and Technology. Jonassen D. H. (Ed.) (2nd ed.). (pp. 355-395). Mahwah, NJ: Lawrence Erlbaum.

Hutchins, R. M. (1969). The learning society. 111 Fourth Avenue, New York: Praeger

Kuhn, T. S. (2008). Bilimsel devrimlerin yapısı. (Çev: Kuyaş N.) İstanbul: Kırmızı Yayınları.

McLuhan, M. (1964). Understanding media. The extensions of man. New York: Mentor. Retriewed from h p://robynbacken. com/text/nw_research.pdf

ma değişiminin ışığında uzaktan öğre min günümüz yükseköğ

Simonson, M., Schlosser, C., & Hanson, D. (1999). Theory and distance educa on: A new discussion. American Journal of Distance Educa on, 13(1), 60-75.

Simonson, M., Schlosser, C., & Orellana, A. (2011). Distance educa on research: A review of the literature. Journal of Compu ng in Higher Educa on, 23(2-3), 124-142.

Toffl er, A. (1981). Üçüncü dalga. (Çev: Seden A.). İstanbul: Al n kitaplar.

Toprak, M., & Erdoğan, A. (2012). Yaşamboyu öğrenme: Kavram, poli ka, araçlar ve uygulama. Yükseköğre m ve Bilim Dergisi, 2(2), 69-91.

UNESCO/COL, (2005). Perspec ves on distance educa on: Lifelong learning and distance higher educa on. McIntosh C. (Ed). Paris: UNESCO Publishing. Retriewed from h p://unesdoc. unesco.org/images/0014/001412/141218e.pdf

Watkins, R., & Schlosser, C. (2003). Conceptualizing educa onal research in distance educa on. Quarterly Review of Distance Educa on, 4(3), 331-341.

Zawacki-Richter, O. (2009). Research areas in distance educa on: A Delphi study. Interna onal Review of Research in Open and Distance Learning, 10(3), 1-17. Retriewed from h p://ltc-ead. nutes.ufrj.br/constructore/objetos/Zawacki-Richter_delphi. pdf

Kaynak Göster