OKUL MÜDÜRLERİNİN KAYNAŞTIRMA EĞİTİMİNE YÖNELİK YAPILAN YASAL DÜZENLEMELERE İLİŞKİN GÖRÜŞLERİNİN BELİRLENMESİ

Öz Bu araştırmanın amacı, ilkokul ve ortaokullarda görev yapan okul müdürlerinin, kaynaştırma eğitimi ile ilgili yapılan yasal düzenlemeler hakkındaki görüşlerini belirlemektir. Araştırma, 2018–2019 eğitim-öğretim yılında Ankara İli Çankaya İlçesi’nde yürütülmüştür. Araştırmada, okul müdürlerinin görüşlerini belirlemek amacıyla yarı yapılandırılmış görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Veriler, 2019 yılının Şubat ayında toplanmış ve cep telefonunun ses kayıt uygulaması kullanılarak kaydedilmiştir. Veriler, nitel veri analiz tekniklerinden içerik analizi ile analiz edilmiştir. Araştırmada elde edilen bulgular, kendileriyle görüşme yapılan okul müdürleri ile gerçekleştirilen görüşmelerden elde edilen verilerin analizi sonucu ortaya çıkan temalar dikkate alınarak sunulmuştur.  Araştırmanın sonuçları, ülkemizde kaynaştırma eğitimine ilişkin yapılan yasal düzenlemelerin yeterli olduğunu, ancak bazı konularda güncel yasal düzenlemelere gereksinim duyulduğunu, yasal düzenlemelerin uygulanmasında ise sorunlar yaşandığını ortaya koymuştur. Sonuç olarak ülkemizde özel gereksinimli öğrencilerin eğitiminde önemli bir eğitim modeli olan kaynaştırma eğitimine ilişkin yapılan yasal düzenlemelerin gözden geçirilmesi ve uygulamada mevzuata ilişkin sorunların belirlenmesi gerekmektedir. Uygulayıcıların görüşlerine dayalı olarak yapılan mevzuat düzenlemesinin uygulamadaki sorunları azaltabileceği ve birçok yasal boşluğun önüne geçebileceği düşünülmektedir. 

Kaynakça

Arslan, H. (2002). Okul müdürlüğünü geliştirme programları. 21. Yüzyıl Eğitim Yöneticilerinin Yetiştirilmesi Sempozyumu, Ankara

Avissar, G., Reiter, S.,& Leyser, Y. (2003). Principals' views and practices regarding inclusion: the case of Israeli elementary school principals. European Journal of Special Needs Education, 18(3), 355-369.

Aydın, M. (2000). Eğitim yönetimi. Ankara: Hatipoğlu Yayınevi.

Bailey, J.,& Plessis, D. (1997). Understanding principals’ attitudes towards inclusive schooling. Journal of educational administration, 35(5), 428-438.

Balo, E. D. (2015). İlkokullarda kaynaştırma eğitimi uygulamalarında karşılaşılan sorunlar ve çözüm önerileri. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Fırat Üniversitesi, Elazığ.

Barnett, C.,& Monda-Amaya, L. E. (1998). Principals' knowledge of and attitudes toward inclusion. Remedial and Special Education, 19(3), 181-192.

Gareis, C. R., & Tschannen-Moran, M. (2005). Cultivating principals’ sense of efficacy: Supports that matter. Paper to be presented at the annual meeting of the University Council for Educational Administration, Nashville, TN. http://coe.ksu.edu/ucea/2005/TschannenUCEA2005.pdf

Gay, L. R. (1987). Educational research. Columbus: Merrill Publishing Company.

Graham, L. J.,& Spandagou, I. (2011). From vision to reality: Views of primary school principals on inclusive education in New South Wales, Australia. Disability & Society, 26(2), 223-237.

Gürsel, O.,& Vuran, S. (2010). Değerlendirme ve bireyselleştirilmiş eğitim programlarını geliştirme.İbrahim Diken (Ed.),İlköğretimde kaynaştırma(s. 194-230) içinde. Ankara. Pegem Akademi.

Gök, G.,& Erbaş, D. (2011). Okul öncesi eğitimi öğretmenlerinin kaynaştırma eğitimine ilişkin görüşleri ve önerileri. International Journal of Early Childhood Special Education, 3(1), 66-87.

Jahnukainen, M. (2015). Inclusion, integration, or what? A comparative study of the school principals’ perceptions of inclusive and special education in Finland and in Alberta, Canada. Disability & Society, 30(1), 59-72.

Kırcaali-İftar, G. (1998). Kaynaştırma ve destek özel eğitim hizmetleri. Süleyman Eripek (Ed.),Özel eğitim (s. 17-25) içinde. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Açık Öğretim Fakültesi Yayınları

Kozleski, E. B., Artiles, A. J., & Waitoller, F. R. (Eds.). (2011) Introduction: equity in inclusive education: historical trajectories and theoretical commitments.Cambridge, MA: Harvard University Press.

Kolat, S. (2010). Avrupa Birliği sosyal politikası çerçevesinde özürlülere yönelik ayrımcılıkla mücadele ve Türkiye’deki yansımaları. Başbakanlık Özürlüler İdaresi Başkanlığı Yayınları, Ankara.

Lashway, L. (2003). Role of the school leader: Trends and issues. Journal of Curriculum and Supervision, 18(3), 240-58.

Loreman, T., Deppeler, J.,& Harvey, D. (2011) Inclusive education: supporting diversity in the classroom. Crows Nest, Australia: Allen &Unwin.

Marshall, C.,& Rossman, G. B. (2014). Designing qualitative research. New York: Sage

Mattson, E. H., & Hansen, A. M. (2009). Inclusive and exclusive education in Sweden: principals' opinions and experiences. European Journal of Special Needs Education, 24(4), 465-472.

Özel Eğitim Hizmetleri Yönetmeliği. (2000, 18 Ocak). Resmi Gazete (Sayı: 23937). (2000).Erişim adresi:http://www.resmigazete.gov.tr/arsiv/23937_1.pdf

Özel Eğitim Hizmetleri Yönetmeliği. (2006, 31 Mayıs). Resmi Gazete (Sayı: 26184). Erişim adresi: http://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2006/05/20060531-2.htm

Milli Eğitim Bakanlığı. (2010). İlköğretim Okullarındaki Kaynaştırma Uygulamalarının Değerlendirilmesi. Ankara. Milli Eğitim Basımevi.

Özel Eğitim Hizmetleri Yönetmeliği. (2018, 7 Temmuz). Resmi Gazete (Sayı:30471). Erişim adresi:https://orgm.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/2018_07/09101900_ozel_egitim_hizmetleri_yonetmeligi_07072018.pdf

Milli Eğitim Bakanlığı (2018). 2017-2018 Milli Eğitim İstatistikleri.Erişim adresi: https://sgb.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/2018_09/06123056_meb_istatistikleri_orgun_egitim_2017_2018.pdf

Mitchell, D. (2005) Contextualizing inclusive education. London: Routledge.

Salisbury, C. L. (2006). Principals' perspectives on inclusive elementary schools. Research and Practice for Persons with Severe Disabilities, 31(1), 70-82.

Slee, R. (2011) Their regular school: Exclusion, schooling and inclusive education. London: Routledge.

Smith, P. (Ed.). (2010). Whatever happened to inclusion? The place of students with intellectual disabilities in general education classrooms. Whatever happened to inclusion? New York: Peter Lang.

Sucuoğlu, B.,& Kargın, T. (2010). İlköğretimde kaynaştırma uygulamaları. Ankara. Kök Yayıncılık.

Şişman, M. (1996). Etkili okul yönetimi, ilkokullarda bir araştırma. Eskişehir: Yayınlanmamış Araştırma Raporu

Topping, K. (2012). Conceptions of inclusion: widening ideas. In C. Boyle & K. Topping (eds.),What Works in Inclusion? Maidenhead: Open University Press

Turan, S. (2006). Eğitim liderliği, okul yönetimlerini geliştirme programı ders notları. Ankara: MEB İlköğretim Genel Müdürlüğü.

Uysal, A. (1995). Öğretmen ve okul yöneticilerinin zihin engelli çocukların kaynaştırılmasında karşılaşılan sorunlara ilişkin görüşleri. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Anadolu Üniversitesi, Eskişehir.

Uzun, G. (2009). Kaynaştırma uygulamalarında ilköğretim okulu müdürlerinin rolü ve kaynaştırma uygulamalarına ilişkin görüş ve önerileri. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Maltepe Üniversitesi, İstanbul.

Yıkılmış, A.,& Sazak Pınar, E. (2005). İlköğretim okulu müdürlerinin kaynaştırmaya yönelik görüşlerinin belirlenmesi. Abant İzzet Baysal Eğitim Fakültesi Dergisi, 5, 1.

Yıldırım, A.,& Şimşek, H. (2013). Nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.

Yılmaz-Bolat, E.,& Ata, N. (2017). Kaynaştırma uygulamaları hakkında okul yöneticilerinin görüşleri. Sosyal Bilimler Dergisi, 7-14.

Wood, W. (1998). Adapting instruction to accomodate students in inclusive settings. New Jersey, Prentice Hall.Arslan, H. (2002). Okul müdürlüğünü geliştirme programları. 21. Yüzyıl Eğitim Yöneticilerinin Yetiştirilmesi Sempozyumu, Ankara

Avissar, G., Reiter, S.,& Leyser, Y. (2003). Principals' views and practices regarding inclusion: the case of Israeli elementary school principals. European Journal of Special Needs Education, 18(3), 355-369.

Aydın, M. (2000). Eğitim yönetimi. Ankara: Hatipoğlu Yayınevi.

Bailey, J.,& Plessis, D. (1997). Understanding principals’ attitudes towards inclusive schooling. Journal of educational administration, 35(5), 428-438.

Balo, E. D. (2015). İlkokullarda kaynaştırma eğitimi uygulamalarında karşılaşılan sorunlar ve çözüm önerileri. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Fırat Üniversitesi, Elazığ.

Barnett, C.,& Monda-Amaya, L. E. (1998). Principals' knowledge of and attitudes toward inclusion. Remedial and Special Education, 19(3), 181-192.

Gareis, C. R., & Tschannen-Moran, M. (2005). Cultivating principals’ sense of efficacy: Supports that matter. Paper to be presented at the annual meeting of the University Council for Educational Administration, Nashville, TN. http://coe.ksu.edu/ucea/2005/TschannenUCEA2005.pdf

Gay, L. R. (1987). Educational research. Columbus: Merrill Publishing Company.

Graham, L. J.,& Spandagou, I. (2011). From vision to reality: Views of primary school principals on inclusive education in New South Wales, Australia. Disability & Society, 26(2), 223-237.

Gürsel, O.,& Vuran, S. (2010). Değerlendirme ve bireyselleştirilmiş eğitim programlarını geliştirme.İbrahim Diken (Ed.),İlköğretimde kaynaştırma(s. 194-230) içinde. Ankara. Pegem Akademi.

Gök, G.,& Erbaş, D. (2011). Okul öncesi eğitimi öğretmenlerinin kaynaştırma eğitimine ilişkin görüşleri ve önerileri. International Journal of Early Childhood Special Education, 3(1), 66-87.

Jahnukainen, M. (2015). Inclusion, integration, or what? A comparative study of the school principals’ perceptions of inclusive and special education in Finland and in Alberta, Canada. Disability & Society, 30(1), 59-72.

Kırcaali-İftar, G. (1998). Kaynaştırma ve destek özel eğitim hizmetleri. Süleyman Eripek (Ed.),Özel eğitim (s. 17-25) içinde. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Açık Öğretim Fakültesi Yayınları

Kozleski, E. B., Artiles, A. J., & Waitoller, F. R. (Eds.). (2011) Introduction: equity in inclusive education: historical trajectories and theoretical commitments.Cambridge, MA: Harvard University Press.

Kolat, S. (2010). Avrupa Birliği sosyal politikası çerçevesinde özürlülere yönelik ayrımcılıkla mücadele ve Türkiye’deki yansımaları. Başbakanlık Özürlüler İdaresi Başkanlığı Yayınları, Ankara.

Lashway, L. (2003). Role of the school leader: Trends and issues. Journal of Curriculum and Supervision, 18(3), 240-58.

Loreman, T., Deppeler, J.,& Harvey, D. (2011) Inclusive education: supporting diversity in the classroom. Crows Nest, Australia: Allen &Unwin.

Marshall, C.,& Rossman, G. B. (2014). Designing qualitative research. New York: Sage

Mattson, E. H., & Hansen, A. M. (2009). Inclusive and exclusive education in Sweden: principals' opinions and experiences. European Journal of Special Needs Education, 24(4), 465-472.

Özel Eğitim Hizmetleri Yönetmeliği. (2000, 18 Ocak). Resmi Gazete (Sayı: 23937). (2000).Erişim adresi:http://www.resmigazete.gov.tr/arsiv/23937_1.pdf

Özel Eğitim Hizmetleri Yönetmeliği. (2006, 31 Mayıs). Resmi Gazete (Sayı: 26184). Erişim adresi: http://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2006/05/20060531-2.htm

Milli Eğitim Bakanlığı. (2010). İlköğretim Okullarındaki Kaynaştırma Uygulamalarının Değerlendirilmesi. Ankara. Milli Eğitim Basımevi.

Özel Eğitim Hizmetleri Yönetmeliği. (2018, 7 Temmuz). Resmi Gazete (Sayı:30471). Erişim adresi:https://orgm.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/2018_07/09101900_ozel_egitim_hizmetleri_yonetmeligi_07072018.pdf

Milli Eğitim Bakanlığı (2018). 2017-2018 Milli Eğitim İstatistikleri.Erişim adresi: https://sgb.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/2018_09/06123056_meb_istatistikleri_orgun_egitim_2017_2018.pdf

Mitchell, D. (2005) Contextualizing inclusive education. London: Routledge.

Salisbury, C. L. (2006). Principals' perspectives on inclusive elementary schools. Research and Practice for Persons with Severe Disabilities, 31(1), 70-82.

Slee, R. (2011) Their regular school: Exclusion, schooling and inclusive education. London: Routledge.

Smith, P. (Ed.). (2010). Whatever happened to inclusion? The place of students with intellectual disabilities in general education classrooms. Whatever happened to inclusion? New York: Peter Lang.

Sucuoğlu, B.,& Kargın, T. (2010). İlköğretimde kaynaştırma uygulamaları. Ankara. Kök Yayıncılık.

Şişman, M. (1996). Etkili okul yönetimi, ilkokullarda bir araştırma. Eskişehir: Yayınlanmamış Araştırma Raporu

Topping, K. (2012). Conceptions of inclusion: widening ideas. In C. Boyle & K. Topping (eds.),What Works in Inclusion? Maidenhead: Open University Press

Turan, S. (2006). Eğitim liderliği, okul yönetimlerini geliştirme programı ders notları. Ankara: MEB İlköğretim Genel Müdürlüğü.

Uysal, A. (1995). Öğretmen ve okul yöneticilerinin zihin engelli çocukların kaynaştırılmasında karşılaşılan sorunlara ilişkin görüşleri. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Anadolu Üniversitesi, Eskişehir.

Uzun, G. (2009). Kaynaştırma uygulamalarında ilköğretim okulu müdürlerinin rolü ve kaynaştırma uygulamalarına ilişkin görüş ve önerileri. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Maltepe Üniversitesi, İstanbul.

Yıkılmış, A.,& Sazak Pınar, E. (2005). İlköğretim okulu müdürlerinin kaynaştırmaya yönelik görüşlerinin belirlenmesi. Abant İzzet Baysal Eğitim Fakültesi Dergisi, 5, 1.

Yıldırım, A.,& Şimşek, H. (2013). Nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.

Yılmaz-Bolat, E.,& Ata, N. (2017). Kaynaştırma uygulamaları hakkında okul yöneticilerinin görüşleri. Sosyal Bilimler Dergisi, 7-14.

Wood, W. (1998). Adapting instruction to accomodate students in inclusive settings. New Jersey, Prentice Hall.

94021 23030

Arşiv
Sayıdaki Diğer Makaleler

İŞİTME ENGELLİ KAYNAŞTIRMA ÖĞRENCİLERİNIN OKUMA BECERİLERİNİN FORMEL OLMAYAN OKUMA ENVANTERİ İLE DEĞERLENDİRİLMESİ

Tamer GENÇ, Ümit GİRGİN, H. Pelin KARASU

SORUŞTURMAYA DAYALI FEN ÖĞRETİMİNİN 5. SINIF ÖĞRENCİLERİNDE ÖZ DÜZENLEME BECERİLERİ GELİŞİMİNE ETKİSİ

Tuğba ATUN, Zeki BAYRAM

KAVRAM ÖĞRETİMİ SÜRECİNİN “BİL, ANLA, YAP” BOYUTLARI BAĞLAMINDA DEĞERLENDİRİLMESİ

Yeliz BOLAT, Sevda DOLAPÇIOĞLU

ÖZEL YETENEKLİ LİSE ÖĞRENCİLERİNİN AİLE VE OKULA YÖNELİK DEMOKRATİK ORTAM ALGILARININ BELİRLENMESİ

Halil BOLAT, Tuğba YANPAR YELKEN

GRUP PİYANO EĞİTİMİNİN ÖĞRENCİ GÖRÜŞLERİ ÇERÇEVESİNDE DEĞERLENDİRİLMESİ

Uğur ÖZALP, Gökhan ÖZDEMİR

SOSYAL BİLGİLER ÖĞRETİMİNDE TOPLUMSAL HAFIZA: AHISKA TÜRKLERİ HAFIZASI PROJESİ ÖRNEĞİ

Zekeriya Fatih İNEÇ

ORTAOKUL ÖĞRENCİLERİNİN ‘ETKİLİ ÖĞRETİM VE ETKİLİ ÖĞRETMEN DAVRANIŞLARINA’ İLİŞKİN GÖRÜŞLERİ

Osman ASLAN, Durmuş KILIÇ

ZİHİN YETERSİZLİĞİ OLAN ÖĞRENCİYE FEN BİLİMLERİ DERSİNDE UYGULANAN TANILAYICI DALLANMIŞ AĞAÇ TEKNİĞİNİN ETKİLİLİK VE VERİMLİLİKLERİNİN İNCELENMESİ

Çiğdem TÜRKER, İlknur ÇİFCİ TEKİNARSLAN

ORTAOKUL ÖĞRENCİLERİNİN EV ÖDEVLERİNE İLİŞKİN GÖRÜŞLERİNİN VE EV ÖDEVLERİNİN İNGİLİZCE DERSİ BAŞARISINA ETKİSİNİN BELİRLENMESİ

Duygu KOÇAK, Özlem GÖÇER

EĞİTİM FAKÜLTESİ ÖĞRENCİLERİNİN ÖZ DÜZENLEME ÖĞRENME STRATEJİLERİNİN VE AKADEMİK BAŞARILARININ ÖZ YETERLİK İNANÇLARINI YORDAMA GÜCÜ

Miray DAĞYAR, Harun Şahin