MÜLTECİ VE SIĞINMACI YETİŞKİNLERE SUNULAN TÜRKÇE DİL ÖĞRETİMİNİN HALK EĞİTİM MERKEZİ ÖĞRETMENLERİ TARAFINDAN DEĞERLENDİRİLMESİ (TRABZON ÖRNEĞİ)

Türkiye, düzensiz yollarla ülkemize giriş yapan uluslararası koruma başvuru ve statü sahibi Afganistan uyruklu kişiler ile Geçici Koruma kapsamındaki Suriye uyruklu kişilerin toplumla olan uyumlarını kolaylaştırmak için bir dizi uyum faaliyetleri sunmaktadır. Bunlardan en önemlisi Türkçe dil öğretimidir. Örgün eğitim çağındaki çocuk ve gençler seviyeleri belirlendikten sonra bulundukları yerleşim yerindeki okullara yerleştirilirken okul çağı dışında olan yetişkinler için de başta Halk Eğitim Merkezlerinde olmak üzere Türkçe dil öğretimi imkânı sunulmaktadır. Çalışmanın odağında bu kesime yönelik Türkçe Dil Öğretimi veren öğretmenler yer almaktadır. Çalışmada da Suriye ve Afganistan uyruklu yetişkinlere sunulan Türkçe dil öğretiminin bu öğretmenler tarafından değerlendirilmesi amaçlanmaktadır. Araştırma kapsamında Halk eğitim Merkezi bünyesinde görev yapan 15 öğretmenle derinlemesine mülakat yapılmıştır. Mülakattan elde edilen veriler betimsel analize tabi tutulmuştur. Bu bağlamda, öncelikle bu hizmeti sunan öğretmenlerin genel görünümleri ortaya konmuş, öğretmenlerin bu sürece ilişkin deneyimleri sorgulanmıştır. Ayrıca, eğitim verdikleri hedef kitlenin özellikleri, ihtiyaçları ve beklentileri gözler önüne serilmiştir. Öğretmenlerin bu süreçte karşılaştıkları zorluklar, beklentileri ve çözüm önerileri dile getirilmiştir.

THE ASSESSMENT OF TURKİSH LANGUAGE TEACHING OFFERED TO REFUGEES AND ASYLUMS ADULTS BY THE PUBLIC EDUCATION CENTER’STEACHERS (TRABZON SAMPLE)

Turkey offers a range of compliance activities to facilitate compliance with irregular ways entering our country and applying for international protection status with Afghanistan citizens with the Syrian persons under the Temporary Protection. Most of all is Turkish language teaching. After determining the level of children and young people in formal education age, they are placed in the schools in their settlements and Turkish language education is provided for adults who are out of school age, especially in Public Education Centers. The focus of the study is the teachers who provide Turkish Language Teaching for this section. In this study, it is aimed to evaluate the Turkish language teaching offered to Syrian and Afghan adults by these teachers. In-depth interviews were conducted with 15 teachers working in Public Education Center. The data obtained from the interview were subjected to descriptive analysis. In this context, firstly, the general views of the teachers who provide this service are presented and then the experiences of the teachers in this process are questioned. The difficulties faced by teachers in this process, their expectations and solution suggestions were expressed.

Kaynakça

AKKAYA, A. – Ö. G. ULUM (2018). “Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğrenen Suriyeli Sığınmacıların Dil Öğrenmeye İlişkin İnançları”. International Journal of Languages Education. VI/4: 1-11

ARSLAN, A.. (2011). “A New Group about Teaching Turkish to Foreigners: Refugees and Refugee Students”. Educational Research and Review. VI/21: 1011-1017.

BAYRAKLI, E. – K. KESKİN. (2015). Türkiye, Almanya ve AB Üçgeninde Mülteci Krizi. Ankara: SETA.

BİÇER, N. – Y. ALAN (2017). “Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğrenen Suriyelilerin İhtiyaçlarına Yönelik Bir Eylem Araştırması”. International Online Journal of Educational Sciences. IX/3: 1-17.

BÖLÜKBAŞ, F. (2016). “Suriyeli Mültecilerin Dil İhtiyaçlarının Analizi: İstanbul Örneği”. Journal of International Social Research. IX/46: 21-31.

BÜYÜKİKİZ, K. – Ö. ÇANGAL (2016). “Suriyeli Misafir Öğrencilere Türkçe Öğretimi Projesi Üzerine Bir Değerlendirme”. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Dergisi. V/3: 1414-1430.

ERDOĞAN, D. – F. KANA (2019). “Yaygın Eğitim Kurumlarında Yabancılara Türkçe Öğreten Öğretmenlerin ‘Yabancı Diller Türkçe A1 Seviyesi Kurs Programını’ Uygulama Süreci”. International Journal of Languages Education. VII/ 4: 49-74

GÖRGÜN BARAN, A. (2017). “Through The Syrians Refuge in Turkey towards The Creation of The War Migration Theory”. Social Considerations of Migration Movements and Immigration Policies. in. (ed Ş. Ş. Erçetin). USA: IGI Global: 178-196. doi: 10.4018/978-1-5225-3322-1.ch011(online).

DİNÇER, O. B. vd. (2013). Suriyeli Mülteci Çocukların Türkiye Devlet Okullarındaki Durumu, Politika ve Uygulama Önerileri. İstanbul Bilgi Üniversitesi, Çocuk Çalışmaları Birimi (ÇOÇA).

DURMUŞ, M. – A. OKUR (2013). Yabancılara Türkçe Öğretimi. Seslere Dayalı Alfabe Eğitimi. Ankara: Grafiker Yayınları.

ERDOĞAN, M. (2014). Türkiye’deki Suriyeliler: Toplumsal Kabul ve Uyum Araştırması. Hacettepe Üniversitesi: HÜGO Yayını.

ERDOĞAN, M. (2017). Kopuş’tan “Uyum”a Kent Mültecileri Suriyeli Mülteciler ve Belediyelerin Süreç Yönetimi: İstanbul Örneği. Marmara Belediyeler Birimi. İstanbul: Kültür Yayınları.

ERYURT, M. A. – İ. KOÇ (2017). Kavramsal Çerçeve ve Yasal Mevzuat. Uydu Kentlerde Yaşayan Sığınmacıların Sosyo-Ekonomik Profili. Hacettepe Üniversitesi Nüfus Etütleri Enstitüsü. Ankara: Hacettepe Üniversitesi Yayınları.

GÖZÜBÜYÜK TAMER, M. (2019). Trabzon'da Mülteci ve Sığınmacı Kadınlar: Bir Göç Deneyimi ve Kültürlerarası İletişim. Ankara: Siyasal Kitabevi.

KÖSE, D. – E. ÖZSOY (2019). “Göçmenlere Dil Öğretimi Almanya Türkiye Örneği”. Uluslararası Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğretimi Dergisi. II/1: 112-125.

PATTON, M. Q. (2005). Qualitative Research. New York: John Wiley & Sons, Ltd.

PHUTKARADZE, M. – B. İNCE (2018). “Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğretiminde Yeni Bir Hedef Kitle: Düzensiz Göçmenler”. Turkophone. Türkçe Konuşurların Akademik Dergisi. Nisan/2018: 24-40.

UĞURLU, N. (2015). Suriyeli Göçmen Çocuklarda Sanat Terapisinin Travma, Depresyon ve Anksiyete Semptomlarına Etkisi. İstanbul: Bahçeşehir Üniversitesi. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi).

ÜNAL, K. vd. (2018). “Suriyeli Göçmenlerin Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğrenirken Karşılaştıkları Sorunlar ve Çözüm Önerileri”. Ahi Evran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi. IV/2: 134- 149.

YILDIRIM, A. – H. ŞİMŞEK (2016). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. 10. Baskı. Ankara: Seçkin Yayınevi.

YÜCE, S. (2005). “Teaching Turkish as A Foreign Language and Scale of European Language”. Gazi Üniversitesi Türk Eğitim Bilimleri Dergisi. III/4.

BİRLEŞMİŞ MİLLETLER MÜLTECİLER YÜKSEK KOMİSERLİĞİ (BMMYK/UNHCR) (2017). Küresel Eğilimler Raporu. (Erişim Tarihi: 12 Nisan 2019). https://www.unhcr.org/tr/12402-kuresel-egilimler-raporu.html

(CEFR) Common European Framework of Reference For Languages: Learning, Teaching, Assessment. (Erişim Tarihi: 29.12.2019). https://www.coe.int/en/web/common-european-framework-reference-languages

GİGM (2019). Göç İdaresi Genel Müdürlüğü, Göç İstatistikleri. (Erişim Tarihi: 27.09.2019). https://www.goc.gov.tr

Haberler (2019). “BMMYK Türkiye Temsilcisi Vekili Garelli: Türkiye, 4 Milyon Mülteci ve Sığınmacı ile Dünyada En Fazla Mülteci Barındıran Ülke Konumunda”. (Erişim Tarihi: 27.09.2019). https://www.haberler.com/bmmyk-turkiye-temsilcisi-vekili-garelli-turkiye-4- 12472170-haberi/

NİMER, M. (2019). Türkiye'deki Suriyeli Mültecilerin Türkçe Dil Eğitimi Deneyimleri ve Kurumsal Yapılar. İstanbul Politikalar Merkezi (İPM) Sabancı Üniversitesi, Stiftung Mercator Girişimi. (Erişim Tarihi: 27.09.2019). https://data2.unhcr.org/en/documents/download/72662

Kaynak Göster