Alfa-amanitinle oluşturulmuş böbrek ve karaciğer toksisitesinde alfa-pinen ve silibininin etkisinin sıçanlar üzerinde araştırılması

Amaç: Bu çalışmada alfa-amanitinle oluşturulmuş mantar zehirlenmesinde alfa-pinen ve silibininin karaciğer ve böbrek dokusu üzerine etkilerinin araştırılması amaçlanmıştır. Yöntem: Üç çalışma grubuna 3 mg/kg alfa-amanitin tek doz uygulanarak toksisite oluşturuldu. Gruplardan birine 50 mg/kg silibinin (silibinin grubu), diğerine ise 0.25 ml/kg alfa-pinen (alfa-pinen grubu) beş gün süreyle verildi. Üçüncü gruba (alfa-amanitin grubu) başka bir uygulama yapılmadı. Dördüncü gruba ise (kontrol grubu) beş gün boyunca yalnızca serum fizyolojik uygulandı. Alfa-amanitin grubuna çalışma süresince başka uygulama yapılmadı. Çalışmanın altıncı günü tüm gruplardan kan ve doku örnekleri alındı. Çalışma gruplarının vücut ağırlıkları kaydedildi. Bulgular: Alfa-amanitin grubunda ALT ve BUN değerlerinin, alfa-pinen grubunda ALT ve kreatinin değerlerinin kontrol grubuna göre anlamlı seviyede yükseldiği, silibinin grubunda ise ALT değerinin alfa-amanitin grubuna göre anlamlı seviyede düştüğü saptandı. Çalışma gruplarının karaciğerlerinde histolojik yönden herhangi bir patolojiye rastlanmadı. Alfa-amanitin ve alfa-pinen gruplarındaki sıçanların böbreklerinde; fokal genişleme, interstisyel kanama, tubulus epitel hücrelerinde hidropik dejenerasyon, tubuluslarda ve interstisyumda seyrek akut iltihap hücreleri izlenirken, silibinin grubunda bu bulgular daha hafif olarak saptandı. Sonuç: Silibinin alfa-amanitin zehirlenmesinde biyokimyasal ve histo-patolojik yönden karaciğer enzimlerinde ve böbrek histolojisinde anlamlı bir düzelme sağlarken, alfa-pinen anlamlı bir düzelme sağlayamadı. Çalışmanın, sıvı-elektrolit replasmanı yapılmış gruplarla desteklenmesi önerilebilir.

Study on the effects of alpha-pinene and silibinin on the alpha-amanitin induced liver and kidney toxicity in rats

Objective: The aim of the study was to investigate the effects of alpha-pinene and silibinin on alpha-amanitin induced liver and kidney toxicity. Methods: Toxicity was induced by injecting3 mg/kg alpha-amanitin intraperitoneally once in three groups. One of these groups was received silibinin (silibinin group, 50 mg/kg) and another received alpha-pinene (alpha-pinene group, 0.25 ml/kg) for five days. The third group (alpha-amanitin group) did not receive any injection. The fourth group (control) received only isotonic saline for five days. The body weights of the animals were recorded daily. On the sixth day of the experiments blood and tissue samples were collected from all animals. Results: Alpha-amanitin caused an increase in ALT and BUN levels. ALT and creatinin levels were significantly increased by alpha-pinene while silibinin caused a decrease in ALT levels. There were no histopathological findings in the livers of the experimental groups. Alpha-amanitin caused focal widening and interstitial bleeding in kidneys and hydropic degeneration in tubulus epithelia, and few acute inflammatory cells appeared in tubuli and interstitium. While alpha-pinene did not change these histopathological findings there was less severe pathology in silibinin treated animals. Conclusion: Silibinin caused a significant improvement in liver enzyme levels and kidney histopathology in alpha-amanitin toxicity, whereas alpha-pinene did not affect the outcome of the toxicity. The findings could be expanded with the experiments where the animals received fluid-electrolyte replacement.

Kaynakça

1. Kayaalp SO. Rasyonel tedavi yönünden tıbbi farmakoloji. Dokuzuncu baskı, Ankara: Hacettepe-TAŞ Kitapçılık; 2000.

2. Dökmeci İ. Toksikoloji (akut zehirlenmelerde tanı ve tedavi). İstanbul: Fatih Gençlik Matbaası; 1988.

3. Kurtoğlu S. Zehirlenmeler (teşhis ve tedavi). Kayseri: Erciyes Üniversitesi Yayınları No: 30; 1992.

4. Vural N. Toksikoloji. Ankara: Ankara Üniv Ecz Fak Yayınları No:73; 1996.

5. Goldfrank LR, Flamenbaum NE, Lewin NA, Weisman RS, Hawland M Ann, Hoffman RS. Goldfrank’s toxicologic emergencies. Sixth ed. In: Mushrooms: Toxic and hallusinogenic. Editet by: Goldfrank LR. Printed in USA; 1998, pp: 1207-20.

6. Simándi, B., Deák, A., Rónyani, E., Yanxiang, G., Veress, T., Lemberkovics, et al. Supercritical carbon dioxide extraction and fractionation of Fennel oil. J Agric Food Chem 1999;47:1635-40.

7. Özbek H, Bayram İ, Cengiz N, Uğraş S. Foeniculum vulgare bileşenlerinin letal doz düzeyleri ve akut karaciğer toksisitesi üzerine etkisinin biyokimyasal ve histopatolojik analizi. Türk Farmakoloji Derneği 18. Ulusal Farmakoloji Kongresi 28 Eylül-1 Ekim 2005, 40.

8. Bergö M, Wu G, Ruge T, Olivecrona T.Down-regulation of adipose tissue lipoprotein lipase during fasting requires that a gene, separate from the lipase gene, is switched on. J Biol Chem 2002;277:11927-32.

9. Wieland T, Faulstich H. Amatoxins, phallotoxins, phallolysin, and antamanide: the biologically active components of poisonous Amanita mushrooms. CRC Crit Rev Biochem 1978;5:185-260.

10. Horváth MÉ, González-Cabello R, Blázovics A, Looij M, Barta I, Müzes G, et al. Effect of silibinin and vitamin E on restoration of cellular immune response after partial hepatectomy. J Ethnopharmacol 2001;77:227-32.

11. Sümbüloğlu K, Sümbüloğlu V. Biyoistatistik. Sekizinci baskı, Ankara: Hatiboğlu Yayınevi; 1998.

12. Tong TC, Hernandez M, Richardson WH, Betten DP, Favata M, Riffenburgh RH, et al. Comparative treatment of amanitin poisoning with N-acetylcysteine, benzylpenicillin, cimetidine, thioctic acid, and silybin in a murine model. Ann Emerg Med 2007; 50:282-8.

13. Wills BK, Haller NA, Peter D, White LJ. Use of amifostine, a novel cytoprotective, in alpha-amanitin poisoning. Clin Toxicol 2005;43:261–7.

14. Tiseo M, Martelli O, Mancuso A, Sormani MP, Bruzzi P, Di Salvia R, et al. Short hydration regimen and nephrotoxicity of intermediate to high-dose cisplatin-based chemotherapy for outpatient treatment in lung cancer and mesothelioma. Tumori 2007;93:138-44.

Kaynak Göster