FEN BİLİMLERİ ÖĞRETMEN ADAYLARININ BELLİ PEDAGOJİK ALAN BİLGİSİ BİLEŞENLERİ ÇERÇEVESİNDEKİ ÖZ DEĞERLENDİRMELERİ VE ÖĞRETİM ELEMANI DEĞERLENDİRMELERİ İLE KARŞILAŞTIRILMASI

Öz Bu çalışmada öğretmen adaylarının öğretmenlik uygulamaları sırasındaki öğretimlerine ilişkin öz değerlendirmelerinin pedagojik alan bilgisinin öğretim yöntemleri ve sunum, öğrenci ve değerlendirme bilgisi bileşenleri çerçevesinde incelenmesi ve öğretim elemanı değerlendirmeleri ile karşılaştırılması amaçlanmıştır. Çalışmanın katılımcıları öğretmen yetiştirme programının son döneminde olan altı fen bilimleri öğretmen adayı ve bir öğretim elemanından oluşmaktadır. Özel durum yönteminin benimsendiği çalışmada veri toplama aracı olarak öğretmen adayı öz değerlendirme formları, adayların öğretimlerine ilişkin öz değerlendirmelerinin yer aldığı günlükler, öğretmen adaylarının uygulama dersi sırasındaki öğretimlerini izleyen öğretim elamanının gözlem formları ve öğretim elemanı ile yürütülen mülakatlar kullanılmıştır. Bulgular, öğretmen adaylarının kendilerini değerlendirme bilgisi bileşeni kapsamında diğer bileşenlere göre daha yeterli gördüğünü göstermektedir. Öğretim elemanı ise adayların öğretim yöntemleri bilgi alanında daha iyi olmakla birlikte tüm bilgi alanlarında gelişime ihtiyaçları olduğunu düşünmektedir. Adayların öğrenciler hakkında daha fazla bilgi edinmeleri kullandıkları öğretim yöntemlerinin etkinliğini ve yeterliliğini sorgulamalarına neden olduğundan, adaylarının PAB’larının bir bileşeninde başlayan gelişme diğer bileşenleri de etkilemiştir. Öğretmen adaylarının öz değerlendirme formları ile öğretim elemanı değerlendirmeleri arasındaki farklılıklar Dunning-Kruger etkisine işaret etmekle birlikte, verilerin bütüncül analizi ile adayların çoğunun yeterliliklerinin farkında olarak gerçekçi ve öğretici öz değerlendirmeler yaptıkları sonucuna varılabilir.

Kaynakça

Alev, N. & Karal, I. (2013). Fizik öğretmenlerinin elektrik ve manyetizma konularına ilişkin pedagojik alan bilgilerinin belirlenmesi. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 9 (2), 88-108. Arends, R. I. (2004). Learning to teach. (6th Edition). New York: The McGraw-Hill Companies.

Bjarnadottir, R. (2005). The struggle with own person. The personal aspect in teacher competence experienced by teacher students. European Conference on Educational Research, University College of Dublin, September 2005.

Cochran, K.F., King, R.A. & DeRuiter, J.A. (1993). Pedagogical content knowledge: An integrative model for teacher preparation. Journal of Teacher Education, 44(4), 263-272.

Copriady, J. (2014). Teacher’s competency in the teaching and learning of chemistry practical. Mediterranean Journal of Social Sciences, 5(8), 312-318.

Çubukçu, Z & Girmen, P. (2008). Öğretmenlerin sınıf yönetimi becerilerine ilişkin görüşleri. Bilig, 44, 123-142.

Davis, E.A. (2003). Knowledge integration in science teaching: Analysing teachers’ knowledge development. Research in Science Education, 34, 21–53.

Davis, E.A. & Petish, D. (2005). Real-world applications and instructional representations among prospective elementary science teachers. Journal of Science Teacher Education, 16, 263–286.

Dwyer, C.A. (1994). Development of the knowledge base for the praxis III: Classroom performance assessment criteria. Princeton, NJ: Educational Testing Service.

Friedrichsen, P., Lankford, D., Brown, P., Pareja, E., Volkmann, M., & Abell, S. (2007). The PCK of future science teachers in an alternative certification program. National Association for Research in Science Teaching Annual Conference, New Orleans.

Gelbal, S. & Kelecioğlu, H. (2007). Öğretmenlerin ölçme ve değerlendirme yöntemleri hakkındaki yeterlik algıları ve karşılaştıkları sorunlar. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi (H. U. Journal of Education), 33, 135-145.

Graue, M.E. (1993). Integrating theory and practise through instructional assessment. Educational Assessment, 1, 293-309.

Gronlund, N. E. (2006). Assessment of student achievement. (8th ed.). Boston, Pearson.

Gündoğdu, K., Altın, M., Üstündağ, N. & Altay, B. (2015). Öğretmen adayları öğretmenlik uygulamasında yeterli mi? (Bir olgu bilim çalışması). Adnan Menderes Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 5 (1), 150-166.

Halim. L. & Meerah., S. (2002). Science trainee teachers’ pedagogical content knowledge and its influence on physics teaching. Research in Science and Technological Education, 20 (2), 215-225.

Hume, A. & Coll, R. K. (2009). Assessment of learning, for learning, and as learning: New Zealand case studies. Assessment in Education: Principles, Policy & Practice, 16 (3), 269–290.

Jang, S. J., Guan, S.Y. & Hsieh, H.F. (2009). Developing an instrument for assessing college students’ perceptions of teachers’ pedagogical content knowledge, Procedia Social and Behavioral Science, 1, 596-606.

Käpyla, M., Heikkinen, J.P. & Asunta, T. (2009). Influence of content knowledge on pedagogical content knowledge: The case of teaching photosynthesis and plant growth. International Journal of Science Education, 31(10), 1395–1415.

Karal, I.S. & Alev, N. (2016). Development of pre-service physics teachers’ pedagogical content knowledge (PCK) throughout their initial training. Teacher Development, 20 (2), 162-180.

Katane, I. & Selvi, K. (2006). Teacher competence and further education as priorities for sustainable development of rural school in Latvia. Journal of Teacher Journal of Teacher Education and Training, 6, 41-59.

Koçak, M., Gökkurt-Özdemir, B. & Soylu, Y. (2017). An investigation the pedagogical content knowledge of preservice elementary mathematics teachers’ about the concept of cylinder. Çukurova Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 46(2), 711-765.

Kozan-Naumescu, A. (2008). Science teacher competencies in knowledge based society. Acta Didactica Napocensia, 1(1), 25-31.

Kösterelioğlu, İ. & Çelen, Ü. (2016). Öz değerlendirme yönteminin etkililiğinin değerlendirilmesi. Elementary Education Online,15(2), 671-681.

Magnusson, S., Krajcik, J., & Borko, H. (1999). Nature, sources and development of pedagogical content knowledge for science teaching. In Gess-Newsome, J. and Lederman, N.G. (Ed.), Examining pedagogical content knowledge, (pp.95-132). London: Kluwer Academics Publishers.

MEB (2017). Öğretmenlik mesleği genel yeterlikleri (ÖMGY). Ankara. 18.03.2019 tarihinde http://oygm.meb.gov.tr/www/ogretmenlik-meslegi-genel-yeterlikleri/icerik/39 adresinden erişildi.

Miles, M. B. & Huberman, A. M, (1994). Qualitative data analysis. Sage Publications, Inc., Thousand Oaks, CA.

Mishra, P. & Koehler, M. (2006). Technological pedagogical content knowledge: A framework for integrating technology in teacher knowledge. Teachers College Record, 108(6), 1017-1054.

Morrison, A. D. & Luttenegger, K. C. (2015). Measuring pedagogical content knowledge using multiple points of data. The Qualitative Report, 20(6), 804-816.

Mulholland, J. & Wallace, J. (2005). Growing the three of teacher knowledge: Ten years of learning to teach elementary science. Journal of Research in Science Teaching, 42(7), 767– 790.

Nilsson, P. (2008). Teaching for understanding: The complex nature of pedagogical content knowledge in pre-service education. International Journal of Science Education, 30(10), 1281-1299.

Rahman, M.H. (2014). Professional competence, pedagogical competence and the performance of junior high school of science teachers, Journal of education and practice, 5(9), 75-80.

Sarkim, T. (2004). Investigating secondary school physics teachers’ pedagogical content knowledge: A case study. Post-Script, 5(1), 82–96.

Shulman, L. S. (1986). Those who understand: Knowledge growth in teaching. Educational Researcher, 15(2), 4-14.

Shulman, L. S. (1987). Knowledge and teaching: Foundations of the new reform. Harvard Educational Review, 57, 1–23.

Shwartz, Y., Dori, Y. J. & Treagust, D. F. (2013). How to outline objectives for chemistry education and how to assess them. In I. Eilks and A. Hofstein (Eds.), Chemistry teaching – a study book (pp.37–60). Rotterdam: Sense.

Tacoshi, M. M. A. & Fernandez, C. (2014). Knowledge of Assessment: an important component in the PCK of chemistry teachers. Problems of Education in the Twenty First Century, 62, 124-147.

Tuan, H. L., Chang, H. P., Wang, K.H. & Treagust, D.F. (2000). The Development of an instrument for assessing students’ perceptions of teachers’ knowledge. International Journal of Science Education, 22(4), 385-398.

Van Driel, J. H., Verloop, N. & De Vos, W. (1998). Developing science teachers’ pedagogical content knowledge. Journal of Research in Science Teaching, 35(6), 673-695.

Veal, W. R. & MaKinster, J. G. (1999). Pedagogical content knowledge taxonomies. Electronic Journal of Science Education, 3(4). https://wolfweb.unr.edu/homepage/crowther/ejse/vealmak.html adresinden 07.08.2019 tarihinde erişildi.

Volante, L. & Fazio, X. (2007). Exploring teacher candidates’ assessment literacy: Implications for teacher education reform and professional development. Canadian Journal of Education, 30(3), 749-770.

Yin, R. K. (2003). Case study research, design and methods. (Third Edition), Newbury Park: Sage Publications.

Zembal-Saul, C., Krajcik, J. & Blumenfeld, P. (2002). Elementary student teachers science content representations, Journal of Research in Science Education, 39(6), 443-463.

Zembal-Saul, C., Star, M. & Krajcik, J. (1999). Constructing a framework for elementary science teaching using pedagogical content knowledge. In Gess-Newsome, J. and Lederman, N.G., (Eds.), Examining Pedagogical Content Knowledge: The construct and its implications for science education (p.p. 237-256). London: Kluwer Academics Publishers

138405 36489

Arşiv
Sayıdaki Diğer Makaleler

İLKOKULLARDAKİ EV ÖDEVLERİNE İLİŞKİN YÖNETİCİ, ÖĞRETMEN VE VELİ GÖRÜŞLERİ

Cemal KALSEN, İzzet KAPLAN, Muzaffer ŞİMŞEK

EĞİTİM FAKÜLTESİ ÖĞRENCİLERİNİN ÖZ DÜZENLEME ÖĞRENME STRATEJİLERİNİN VE AKADEMİK BAŞARILARININ ÖZ YETERLİK İNANÇLARINI YORDAMA GÜCÜ

Miray DAĞYAR, Harun Şahin

SIRALI LOJİSTİK REGRESYON VE POLY-SIBTEST YÖNTEMLERİ İLE DEĞİŞEN MADDE FONKSİYONUNUN BELİRLENMESİ

Gözde SIRGANCI, Mehtap ÇAKAN

İŞİTME ENGELLİ KAYNAŞTIRMA ÖĞRENCİLERİNIN OKUMA BECERİLERİNİN FORMEL OLMAYAN OKUMA ENVANTERİ İLE DEĞERLENDİRİLMESİ

Tamer GENÇ, Ümit GİRGİN, H. Pelin KARASU

ÖĞRETMENLERİN KİŞİLİK TİPLERİ İLE MESLEĞE YABANCILAŞMA ARASINDAKİ İLİŞKİ

Taner ATMACA

SINIF ÖĞRETMENLERİ SAYI VE ŞEKİL ÖRÜNTÜLERİNİ NASIL ÖĞRETİYORLAR? İLKOKUL DÖRDÜNCÜ SINIF ÖRNEĞİ

Özlem DOĞAN TEMUR, Sedat TURGUT

ZİHİN YETERSİZLİĞİ OLAN ÖĞRENCİYE FEN BİLİMLERİ DERSİNDE UYGULANAN TANILAYICI DALLANMIŞ AĞAÇ TEKNİĞİNİN ETKİLİLİK VE VERİMLİLİKLERİNİN İNCELENMESİ

Çiğdem TÜRKER, İlknur ÇİFCİ TEKİNARSLAN

KAVRAM ÖĞRETİMİ SÜRECİNİN “BİL, ANLA, YAP” BOYUTLARI BAĞLAMINDA DEĞERLENDİRİLMESİ

Yeliz BOLAT, Sevda DOLAPÇIOĞLU

SINIF ÖĞRETMENİ ADAYLARININ ELEŞTİREL DÜŞÜNME VE YANAL DÜŞÜNME EĞİLİMLERİ ARASINDAKİ İLİŞKİ

Kaya YILDIZ, Büşra YILMAZ

MESLEKİ GELİŞİM MODÜLER ÖĞRETİM PROGRAMININ KATILIMCI ODAKLI YAKLAŞIM İLE DEĞERLENDİRİLMESİ

Ercan GÜRÜLTÜ, Mehmet GÜROL