Yükseköğretimde Uzaktan Eğitim Uygulamalarının İncelenmesi: Türkiye Örneği

Bu çalışma 2010 yılından 2016 yılına kadar, Türkiye yükseköğretiminde uzaktan eğitim çalışmalarının sayısal veriler ışığında incelenmesini amaçlamaktadır. 2010 ile 2016 yılları arasındaki yükseköğretimdeki öğrenci sayıları, uzaktan eğitim veren ön lisans, lisans ve yüksek lisans programlarına yerleşen öğrenci sayıları ve mevcut program sayılarının dağılımları incelenmiştir. Ön lisans ve lisans seviyesinde 20102015 arası uzaktan eğitimde öğrenim gören öğrenci sayılarına ulaşılabilirken, yüksek lisans seviyesinde sadece 2014-2015 ve 2015-2016 eğitim-öğretim dönemlerindeki program ve öğrenci sayılarına ulaşılabilmiştir. Ayrıca çalışmada genel ve programlara yerleşen öğrenci sayılarının yıllara göre değişimleri de incelenmiştir. Yapılan çalışma durum çalışması olduğundan mevcut durumu boylamsal olarak ortaya koymaktadır. Bu bağlamda, yeni açılması düşünülen uzaktan eğitim programlarının yapılandırılması çalışmalarında katkısı olabileceği düşünülmektedir

Analysis of Distance Education Practices in Higher Education: The Example of Turkey

This study aims to investigate distance education implementations in higher education of Turkey from 2010 to 2016 by numeric data. For this purpose, the numbers and distribution of students at vocational schools, undergraduate and graduate level programs being executed totally in distance education method were analyzed. While it was possible to reach to the numbers of distant students at vocational schools and undergraduate levels between 2010 and 2015, only 2014-2015 and 2015-2016 years’ data were been able to obtained at graduate level. Moreover, the change in the numbers of distant students by years was investigated. Hence it is a case study, it portrays the existing situation longitudinally. In this context, it is believed that the study will contribute to the actions targeting to open new distance education programs

Kaynakça

Akdemir, O. (2011). Yükseköğretimimizde uzaktan eğitim. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 1(1), 69-71.

Alkan, C. (1987). Öğrenme-öğretme süreçleri ilkeleri. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 20(1), 209- 229. Retrieved from http://dergiler.ankara.edu.tr/dergiler/ 40/518/6484.pdf

Alkan, C. (1997). Eğitim Teknolojisi (5. Baskı). Ankara: Anı Yayıncılık. Balaban, E. (2012). Dünyada ve Türkiye’de uzaktan eğitim ve bir proje önerisi. İstanbul: Işık Üniversitesi.

Best, J. W. & Khan, J. V. (1993). Research in education (7. ed). Boston: Allyn and Bacon.

Çallı, İ., İşman, A. & Torkul O. (2002). Sakarya Üniversitesi'nde uzaktan eğitimin dünü, bugünü ve geleceği. Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 3(1), 1-352. Retrieved from http://citeseerx.ist.psu.edu/viewdoc/download?doi=10. 1.1.102.2851&rep=rep1&type=pdf

Docebo (2014). E-Learning Market Trends & Forecast 2014 - 2016 Report. A report by Docebo. Retrieved from https://www. docebo.com/landing/contactform/elearning-market-trendsand-forecast-2014-2016-docebo-report.pdf

Horzum, M. B. (2013). Michael Graham Moore eğitim teknolojisi alanına önemli katkılar sağlayan kişi. Sakarya University Journal of Education, 3(1), 113-119.

Kaya, Z. (2002). Uzaktan eğitim. Ankara: Pegem A Yayıncılık. Keegan, D. (1990). Foundations of distance education. (2nd ed.). New York: Routledge.

Moore, M.G. & Kearsley, G. (2011). Distance education: a systems view of online learning (what's new in education) (3rd ed.). Boston, MA: Wadsworth Publishing.

Morgan, C. K. & Tam, M. (1999). Unraveling the complexities of distance education student attrition. Distance Education, 20(1), 96-108.

Öğrenci Seçme ve Yerleştirme Merkezi (ÖSYM). (2010). T. C. Yükseköğretim Kurulu Öğrenci Şeçme ve Yerleştirme Merkezi 2010 Yılında Yapılan Sınavlar ve Yerleştirmeler. Retrieved from http://www.osym.gov.tr/TR,497/2010-yilinda-yapilan-sinavlar -ve-yerlestirmeler-kitabinin-yayimlanmasi-09022011.html

Öğrenci Seçme ve Yerleştirme Merkezi (ÖSYM). (2011). T. C. Ölçme Seçme ve Yerleştirme Merkezi 2011 Yılında Yapılan Sınavlar ve Yerleştirmeler kitabı. Retrieved from http://www. osym.gov.tr/TR,566/tc-olcme-secme-ve-yerlestirme-merkezi2011-yilinda-yapilan-sinavlar-ve-yerlestirmeler-kitabininyayimlanmasi-21032012.html.

Öğrenci Seçme ve Yerleştirme Merkezi (ÖSYM). (2012). 2012- ÖSYS Yükseköğretim Programlarının Merkezi Yerleştirmedeki En Küçük ve En Büyük Puanları ile ÖSYS ve Ağırlıklı ÖSYS Puanlarının Dağılımları (Yığınsal). Retrieved from http://www.osym.gov. tr/TR,605/2012-osys-yuksekogretim-programlarinin-merkeziyerlestirmedeki-en-kucuk-ve-en-buyuk-puanlari-osys-veagirlikli-osys-puanlarinin-dagilimlari-yiginsal-adli-kitabinyayimlanmasi-21112012.html.

Öğrenci Seçme ve Yerleştirme Merkezi (ÖSYM). (2013). 2013-ÖSYS Yükseköğretim Programlarının Merkezi Yerleştirmedeki En Küçük ve En Büyük Puanları ile ÖSYS ve Ağırlıklı ÖSYS Puanlarının Dağılımları (Yığınsal). Retrieved from http://www.osym.gov. tr/TR,657/2013-osys-yuksekogretim-programlarinin-merkeziyerlestirmedeki-en-kucuk-ve-en-buyuk-puanlari-ile-osys-veagirlikli-osys-puanlarinin-dagilimlari-yiginsal-adli-kitabinyayimlanmasi-21112013.html

Öğrenci Seçme ve Yerleştirme Merkezi (ÖSYM). (2014). 2014- ÖSYS Yükseköğretim programlarının merkezi yerleştirmedeki en küçük ve en büyük puanları kitabı. Retrieved from http:// www.osym.gov.tr/TR,8473/2014-osys-yuksekogretimprogramlarinin-merkezi-yerlestirmedeki-en-kucuk-ve-enbuyuk-puanlari-kitabi.html Öğrenci Seçme ve Yerleştirme Merkezi (ÖSYM). (2015). 2015- ÖSYS Yükseköğretim programlarının merkezi yerleştirmedeki en küçük ve en büyük puanları kitabı. Retrieved from http:// www.osym.gov.tr/TR,8511/2015-osys-yuksekogretimprogramlarinin-merkezi-yerlestirmedeki-en-kucuk-ve-enbuyuk-puanlari-kitabi.html

Poulin, R., & Straut, T. (2016).WCET Distance education enrollment report 2016. Retrieved from http://wcet.wiche.edu/initiatives/ research/WCET-Distance-Education-Enrollment-Report-2016 Schunk, D. H. (2009). Öğrenme teorileri. Şahin, M. (Çev. Ed). (pp.1- 26). Ankara: Nobel Yayıncılık.

Siemens, G., Gašević, D., & Dawson, S. (2015). Preparing for the digital university: A review of the history and current state of distance, blended, and online learning. Athabasca, Canada: Bill & Melinda Gates Foundation. Retrieved from http:// linkresearchlab.org/PreparingDigitalUniversity.pdf Yalçınalp, S. (2015). Uzaktan eğitim. In Cabı E. (Ed.). Öğretim teknolojileri ve materyal tasarımı. (pp. 140-189). Ankara: Pegem Akademi.

Yıldırım, A. & Şimşek, H. (2011). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (8. baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık.

Yükseköğretim Kurulu (YÖK). (2014). Yükseköğretim kurumlarında uzaktan öğretime ilişkin usul ve esaslar. Retrieved from http:// www.yok.gov.tr/documents/10279/38502/uzaktan_ogretim_ esas_usul_25022014.pdf/78353e67-ac60-46d4-85b1- 10a3f4cec880

Yükseköğretim Kurulu (YÖK). (2016). Yükseköğretim Bilgi Yönetim Sistemi. Retrieved from https://istatistik.yok.gov.tr/

Zawacki Richter, O., & Naidu, S. (2016). Mapping research trends from 35 years of publications in distance education. Distance Education, 37(3), 245-269.

Kaynak Göster

Yükseköğretim ve Bilim Dergisi
  • ISSN: 2146-5959
  • Yayın Aralığı: Yılda 3 Sayı
  • Başlangıç: 2011

866210