Türkiye Ulusal Eğitim Düzeylerinin 2010-2015 Yılları Arasındaki Değişiminin İncelenmesi

Eğitim düzeylerindeki gelişimin bireysel ve toplumsal gelişime tartışmasız katkıları bulunmaktadır. Ancak literatürde eğitim düzeylerindeki değişimi büyük veri analizleriyle inceleyen yeterli çalışma bulunmamaktadır. Bu araştırmanın amacı, OECD ve Gapminder verileriyle birlikte 2 numaralı İstatistiki Bölge Birimleri Sınıflandırması'na göre 2010-2015 yılları arasında Türkiye'de eğitim düzeylerinin değişimi yıl ve bölgelere göre kitlesel verilerle incelemektir. Gerçekleştirilen analizlerde beş yıl içerisinde en büyük düşüşün bir okul bitirmeyenlerde, en büyük yükselişin ise üniversite düzeyinde olduğu görülmüştür. Lisans ve yüksek lisans düzeylerindeki en büyük artışın ise Güneydoğu Anadolu Bölgesi illerinde gerçekleşmesi dikkat çekici bir sonuç olarak görülmüştür

An Examination of the Changes in Turkey’s National Education levels Between 2010 and 2015

The development at the level of education has an undisputed contribution to individual and social development. However, the studies which analyze the change in education levels through analysis of large dataset are scarce in the literature. The aim of this study is to examine the changes in educational levels in Turkey between the years of 2010 and 2015 in relation to year and region. To this end, Nomenclature of Territorial Units for Statistics was examined with the data received from OECD, Turkish Statistical Institute and Gapminder. The analysis of data showed that the biggest drop in five years was in the unschooled population whereas the biggest increase was in the university level. As a remarkable result, the greatest increase in the undergraduate and graduate levels was found to be in Southeastern Anatolia Region

Kaynakça

Alpaydın, Y. (2008). Türkiye’de yoksulluk ve eğitim ilişkileri. İlem Yıllık, 3(3), 49-64.

Berber, M., & Eser, B. Y. (2008). Türkiye’de kadın istihdamı: Ülke ve bölge düzeyinde sektörel analiz. İş, Güç Endüstri İlişkileri ve İnsan Kaynakları Dergisi, 10(2), 1-16.

Booth, M. (2012). Learning analytics: the new black. EDUCAUSE Review, 47(4), 52-53.

Coleman, J. S. (2015). Education and political development. (SPD4) (Vol. 4). Princeton University Press.

Cutler, D., Deaton, A., & Lleras Muney, A. (2006). The determinants of mortality. The Journal of Economic Perspectives, 20(3), 97-120.

Çakmak, Ö. (2008). Eğitimin ekonomiye ve kalkınmaya etkisi. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(1), 22-41.

Erilli N. A. (2014). TR72 Bölgesi ilçelerinin sosyo-ekonomik verilere göre bulanık kümeleme analizi ile sınıflandırılması. Abant İzzet Baysal Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Ekonomik ve Sosyal Araştırmalar Dergisi 10(1), 33-45. Retrieved from http://dergipark.ulakbim.gov.tr/esad/article/ view/1068000643/1068000936

Fırat, M. (2015). Eğitim teknolojileri araştırmalarında yeni bir alan: Öğrenme analitikleri. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(3), 870-882.

Fägerlind, I., & Saha, L. J. (1989). Education and national development: a comparative perspective. 2nd edn. Oxford: Pergamon Press.

Gök, F. (2004). Eğitim hakkı: Türkiye gerçeği. XIII. Ulusal Eğitim Bilimleri Kurultayı (pp. 6-9). Retrieved from https://www. pegem.net/dosyalar/dokuman/413.pdf

Güllüpınar, F., & Bakış, T. (2015). Türkiye’de iktisadi dönüşümler ve eğitim politikaları. Retrieved from https://www.academia. edu/attachments/38195441/download_file?st=MTQ5MDk5N DA4NSwyMTIuMjUyLjk3LjI1MiwzNTkwMTU5&s=swp-toolbar. Gürel, N., & Kartal, S. (2015). Türkiye’de eğitime erişimin bazı değişkenlere göre incelenmesi. İlköğretim Online, 14(2), 593–608.

Karasar, N. (2007). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Nobel.

Kayalak, S., & Kiper, T. (2006). İstatistiki bölge birimleri nomenklatörü’ne (NUTS) göre Türkiye’de bölgesel farklılıklar. IV. Ulusal Coğrafya Sempozyumu (pp. 45–54). Ankara: Ankara Üniversitesi Türkiye Coğrafyası Araştırma ve Uygulama Merkezi.

Mankiw, N. G., Romer, D., & Weil, D. N. (1992). A contribution to the empirics of economic growth. The Quarterly Journal of Economics, 107(2), 407-437.

Organisation for Economic Co-Operation and Development (OECD). (2001). Understanding the digital divide. Paris: OECD.

Organisation for Economic Co-Operation and Development (OECD). (2016). Education at a glance 2016. OECD Indicators. Retrieved from http://www.keepeek.com/Digital-Asset-Management/ oecd/education/education-at-glance-2016_eag-2016-en#. WN_gUo4lF0c

Özçağlar, A. (2003). Türkiye’de yapılan bölge ayrımları ve bölge planlama üzerindeki etkileri. Coğrafi Bilimler Dergisi, 1(1), 3-18.

Öztürk, L. (2005). Türkiye’de dijital eşitsizlik-tübitak-bilten anketleri üzerine bir değerlendirme. Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 24(1), 111-131.

Öztürk, A. (2009). Homojen ve fonksiyonel bölgelerin tespiti ve Türkiye için istatistiki bölge birimleri önerisi. Uzmanlık tezi. Devlet Planlama Teşkilatı, Ankara.

Taş, U., & Yenilmez, F. (2008). Türkiye'de eğitimin kalkınma üzerindeki rolü ve eğitim yatırımlarının geri dönüş oranı. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 9(1), 155–186.

Siemens, G., & Long, P. (2011). Penetrating the fog: analytics in learning and education. Educause Review, 46(5), 30-32.

Snodgrass Rangel, V., Bell, E. R., Monroy, C., & Whitaker, J. R. (2015). Toward a new approach to the evaluation of a digital curriculum using learning analytics. Journal of Research on Technology in Education, 47(2), 89-104.

T. C. Resmi Gazete (2002). Bölgesel İstatistiklerin Toplanması, Geliştirilmesi, Bölgelerin Sosyo-Ekonomik Analizlerinin Yapılması, Bölgesel Politikaların Çerçevesinin Belirlenmesi ve Avrupa Birliği Bölgesel İstatistik Sistemine Uygun Karşılaştırılabilir İstatistiki Veri Tabanı Oluşturulması Amacıyla Ülke Çapında İstatistiki Bölge Birimleri Sınıflandırmasının Tanımlanmasına İlişkin Hakkında Karar. Yayımlandığı tarih: 22/09/2002. Sayı: 24884. Retrieved from http://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2002/09/20020922.htm#3 Taş, B. (2006). AB uyum sürecinde Türkiye için yeni bir bölge kavramı: İstatistikî bölge birimleri sınıflandırması (İBBS). Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 8(2), 185-197.

Tempelaar, D. T., Rienties, B., & Giesbers, B. (2015). In search for the most informative data for feedback generation: learning analytics in a data-rich context. Computers in Human Behavior, 47(2), 157-167.

Tezcan, M. (2006). Eğitim Sosyolojisi. Ankara: Anı Yayınları.

TÜBİTAK-BİLTEN (2001). Bilgi teknolojileri yaygınlık ve kullanım araştırması 2000. Ankara: Bilgi Teknolojileri ve Araştırma Enstitüsü.

TÜBİTAK-BİLTEN (2002). Instruments to combat digital divide: an evaluation based on the Turkish experience. Ankara: TÜBİTAK

Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK). (2014). Gayri safi katma değer: Bölgesel sonuçlar 2004-2011. Retrieved from http://www.tuik.gov.tr/jsp/duyuru/upload/yayinrapor/GSKD_ Bolgesel_2004-2011.pdf.

Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK). (2013a). Yetişkin Eğitimi. Retrieved from http://www.tuik.gov.tr/PreHaberBultenleri. do?id=15865.

Yıldız, A. (2004). Türkiye’deki yetişkin eğitimi araştırmalarına toplu bakış. Ankara University, Journal of Faculty of Educational Sciences, 37(1), 78-97.

Yüceol, H. M. (2011). Türkiye'de illerarası işsizlik oranı farklılıkları, göç ve ekonomik kalkınma. Sosyoekonomi, 15(1), 30-54. Retrieved from http://dergipark.ulakbim.gov.tr/sosyoekonomi /article/view/5000080603/5000074643

Yükseköğretim Bilgi Sistemi (2017). Yükseköğretim istatistikleri. Retrieved from https://istatistik.yok.gov.tr/.

Kaynak Göster

Yükseköğretim ve Bilim Dergisi
  • ISSN: 2146-5959
  • Yayın Aralığı: Yılda 3 Sayı
  • Başlangıç: 2011

781145

Sayıdaki Diğer Makaleler

Türkiye Ulusal Eğitim Düzeylerinin 2010-2015 Yılları Arasındaki Değişiminin İncelenmesi

Hilal Seda YILDIZ AYBEK, HAKAN KILINÇ, ALİ İHSAN İBİLEME, MEHMET FIRAT

Okul Öncesi Öğretmen Adaylarında Akademik Ertelemenin Yordanmasında Bilinçli Farkındalık ve Üstbilişsel Farkındalığın Rolü

EMİNE FERDA BEDEL

Sınıf Öğretmenliği Lisans Programının Öğretim Üyeleri ve Öğretmen Adaylarının Görüşleri Doğrultusunda Değerlendirilmesi

İLKAY DOĞAN TAŞ, Tuba KUNDUROĞLU AKAR, Ezgi KIROĞLU

Türkiye’de Açık ve Uzaktan Öğrenme Programlarının Akreditasyonu: Uygulamalar, Sorunlar ve Çözüm Önerileri

SERPİL KOÇDAR, Nurhayat KAPAR

Öğretmen Adaylarının Öğretmenlik Mesleğine Yönelik Kariyer Uyumları

SEHER MERVE ERUS, ŞERİFE GONCA ZEREN

Çeşitli Ülkelerin Öğretmen Eğitiminde Kalite Güvencesi Kurumları ve Türkiye için Öneriler

Metin KAYA

Yükseköğretimde Öğretimi Geliştirmek Amacıyla Ders İzlencesi Hazırlama: Öğretim Elemanları İçin Öneriler

Esra ERET ORHAN, YEŞİM ÇAPA AYDIN, Oya YERİN GÜNERİ

Uluslararası Öğrenci Değerlendirme Programı-2015 Sonuçlarına Göre Türkiye’de Mesleki Eğitim

İLHAN ATİK

İngilizce Okutmanlarının Teknoloji Kullanımları ve Eğitimde Bilgi ve İletişim Teknolojilerine Yönelik Tutumları

ALEV ATEŞ ÇOBANOĞLU, Zehra Esin YÜCEL

Türkiyedeki Üniversite Öğrencilerinin Kampüs Teknolojileri ile İlgili Memnuniyetlerinin İncelenmesi

turgay han, HACI HASAN YOLCU