Raylı Sistemler Programı Öğrencilerinin E-Öğrenmeye Hazırbulunuşluklarının İncelenmesi: Refahiye Meslek Yüksekokulu Örneği

Bu çalışmada Meslek Yüksekokulu öğrencilerinin e-öğrenmeye hazırbulunuşlukları araştırılmıştır. Araştırma bir Meslek Yüksekokulunda öğrenim gören öğrenciler üzerinde yürütülmüştür. Araştırma bulgularına göre e-öğrenmeye hazırbulunuşluk cinsiyet ve sınıfa göre anlamlı olarak farklılaşmazken, ölçeğin “bilgisayar öz-yeterliği” alt boyutunda kişisel bilgisayara sahip olan öğrenciler lehine anlamlı olarak farklılaşmaktadır. Ölçeğin “kendi kendine öğrenme” ve “e-öğrenmeye yönelik motivasyon” alt boyutlarında ise uzaktan eğitim öğrencileri ile örgün eğitim öğrencileri arasında uzaktan eğitim alan öğrenciler lehine anlamlı fark belirlenmiştir. Ortalamalar açısından “e-öğrenmeye yönelik motivasyon” alt boyutunda öğrencilerin kendilerini ne yeterli ne yetersiz olarak algıladıkları, diğer alt boyutlarda ve ölçeğin tamamında öğrencilerin kendilerini yeterli olarak gördükleri gözlenmiştir. Ölçeğin tamamı ile tüm alt boyutları arasında anlamlı pozitif ilişkiler gözlenirken, en güçlü ilişki “kendi kendine öğrenme” ile “öğrenen kontrolü alt boyutları arasında gözlenmiştir. Bu noktada çevrimiçi eğitim verilmeden önce, e-öğrenme için gerekli bilgi, beceri ve özellikle tutumların tespit edilip bir oryantasyon eğitimi ile bu bilgi, beceri ve tutumların öğrencilere kazandırılması önemli görülmektedir.

Investigation of E-learning Readiness of Rail System Program Students: The Sample of Refahiye Vocational High School

In this study, the readiness of the e-learning of Vocational High School students was investigated. The research was carried out on students studying in a Vocational School. According to the research findings, while e-learning readiness does not differ significantly according to gender and class, it differs significantly in favor of students who have personal computers in the “computer self-efficacy” sub-dimension of the scale. In the sub-dimensions of “self-learning” and motivation for e-learning of the scale, a significant difference was found between distance education students and formal education students in favor of distance education students In terms of averages; it was observed that students perceived themselves as neither sufficient nor insufficient in the “motivation for e-learning” sub-dimension and that students perceived themselves as sufficient in other sub-dimensions and in the whole scale. While significant positive correlations were observed between the entire scale and all of its sub-dimensions, the strongest relationship was observed between self-learning ”and“ learner control sub-dimensions. At this point, it is important to determine the knowledge, skills, and especially attitudes necessary for e-learning and to provide these knowledge, skills, and attitudes to the students before an online education is provided.

Kaynakça

Adnan, M., & Boz-Yaman, B. (2017). Mühendislik öğrencilerinin e-öğrenmeye dair beklenti, hazırbulunuşluk ve memnuniyet düzeyleri. Turkish Journal of Computer and Mathematics Education, 8(2), 218-243.

Akkoyunlu, B., & Orhan, F. (2003). Bilgisayar ve ögretim teknolojileri egitimi (BÖTE) bölümü ögrencilerinin bilgisayar kullanma öz-yeterlik inanci ile demografik özellikleri arasindaki iliski. TOJET: The Turkish Online Journal of Educational Technology, 2(3), 86-93.

Alsancak-Sırakaya, D., & Yurdugül, H. (2016). Öğretmen adaylarının çevrimiçi öğrenme hazır bulunuşluluk düzeylerinin incelenmesi: Ahi Evran Üniversitesi örneği. Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 17(1), 185-200.

Aşkar, P., & Umay, A. (2001). İlköğretim matematik öğretmenliği öğrencilerinin bilgisayarla ilgili öz-yeterlik algısı. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 21(21), 1-8.

Büyüköztürk, Ş., Kılıç-Çakmak, E., Akgün, Ö., Karadeniz, Ş., ve Demirel, F. (2012). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi.

Çakır, Ö., & Horzum, M. B. (2015). Öğretmen adaylarının çevrimiçi öğrenmeye hazırbulunuşluk düzeylerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Eğitimde Kuram ve Uygulama, 11(1), 1-15.

Çelen, F. K., Çelik, A., & Seferoglu, S. S. (2018). Yükseköğretimde çevrim-içi öğrenme: Sistemde yaşanan sorunlar ve çözüm önerileri. Journal of European Education, 1(1), 25-34.

Decker, C. A. (1998). Training Transfer: Perceptions of Computer Use Self-Efficacy Among University Employees, Journal of Vocational and Technical Education, 14(2), 1-14.

Dinçer, S., & Yeşilpınar-Uyar, M. (2015). E-Öğrenme sistemlerinin kullanımı sürecinde karşılaşılan sınıf yönetimi ile ilişkili sorunlar ve çözüm önerileri. Kuram ve Uygulamada Egitim Yönetimi Dergisi, 21(4), 453-470.

Duran, N., Önal, A., & Kurtuluş, C. (2006). E-Öğrenme ve Kurumsal Eğitimde Yeni Yaklaşım Öğrenim Yönetim Sistemleri, Bilgi Teknolojileri Kongresi IV, Akademik Bilişim, 9-11 Şubat, Bildiriler Kitabı, S: 97-101.

Golladay, R., Prybutok, V., & Huff, R. (2000). Critical success factors for the online learner. Journal of Computer Information Systems, 40(4), 69-71.

Gökdaş, İ., & Kayri, M. (2005). E-öğrenme ve türkiye açisindan sorunlar, çözüm önerileri. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2(2).

Gülbahar, Y. (2012). Study of developing scales for assessment of the levels of readiness and satisfaction of participants in e-learning environments. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 45(2), 119-138.

Gülbahar, Y. (2017). E-öğrenme.(3. Baskı) Ankara: Pegem Akademi. Hu, P. J. H., Clark, T. H. K., & Ma, W. W. (2003). Examining technology acceptance by school teachers: A longitudinal study. Information&Management, 41, 227-241.

Hung, M. L., Chou, C., Chen, C. H., & Own, Z. Y. (2010). Learner readiness for online learning: Scale development and student perceptions. Computers ve Education, 55(3), 1080–1090. doi:10.1016/j.compedu.2010.05.004.

İlhan, M., & Çetin, B. (2013). Çevrimiçi öğrenmeye yönelik hazırbulunuşluk ölçeğinin (ÇÖHBÖ) Türkçe formunun geçerlik ve güvenirlik çalışması. Eğitim Teknolojisi Kuram ve Uygulama, 3(2), 72-101.

Kalelioğlu, F., & Baturay, M. H. (2014). E-öğrenme için hazırbulunuşluk öz değerlendirme ölçeğinin Türkçe’ye uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Başkent University Journal of Education, 1(2), 22-30.

Karasar, N. (2009). Bilimsel Araştırma Yöntemi. Ankara: Nobel Yayıncılık.

Kaya, S., & Durmuş, A. (2010). Pre-service teachers’ perceived ınternet self-efficacy and levels of ınternet use for research. procedia - Social and Behavioral Sciences, 2(2).

Kırmacı, Ö., & Acar, S. (2018). Kampüs öğrencilerinin eşzamanlı uzaktan eğitimde karşılaştıkları sorunlar. Eğitimde Kuram ve Uygulama, 14(3), 276-291.

Oliver, R. G. (2001). Assuring the quality of online learning in australian higher education. Proceedings of 2000 Moving Online Conference. (pp. 222-231). Gold Coast, QLD. Norsearch Reprographics

Pillay, H., Irving, K., & Tones, M. (2007). Validation of the diagnostic tool for assessing tertiary students’ readiness for online learning. High Education Research & Development, 26(2), 217- 234.

Richardson, J., & Swan, K. (2003). Examing social presence in online courses in relation to students’ perceived learning and satisfaction. Journal of Asynchronous Learning Networks, 7(1), 68–88.

Seferoğlu, S. S., & Akbıyık, C. (2005). İlköğretim öğretmenlerinin bilgisayara yönelik öz-yeterlik algıları üzerine bir çalışma. Eğitim Araştırmaları Dergisi, 19, 89-101.

Soydal, İ., Alır, G., & Ünal, Y. (2012). Türk üniversiteleri e-öğrenmeye hazır mı? Hacettepe Üniversitesi edebiyat fakültesi örneği. In 16th International Conference on Electronic Publishing, ELPUB (pp. 133-144).

Tabachnick, B. G., & Fidell, L. S. (2013). Using multivariate statistics (6th ed.), Boston: Allyn and Bacon

Tekinarslan, E. (2008). Faculty of education students’attitudes toward ınternet and ımplications for online learning. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 8(1), 67–82.

Watkins, R., Leigh, D., & Triner, D. (2004). Assessing readiness for e‐learning. Performance Improvement Quarterly, 17(4), 66-79.

Yılmaz, H. (2007). Örneklem büyüklüğünün saptanması ve istatistiksel testler. Retrieved from http://www.tavsiye ediyorum.com/makale_298.htm

Yılmaz, M., Gerçek, C., Köseoğlu, P., & Soran, H. (2006). Hacettepe üniversitesi biyoloji öğretmen adaylarının bilgisayarla ilgili öz-yeterlik inançlarının incelenmesi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 30(30), 278-287.

Yılmaz, R., Sezer, B., & Yurdugül, H. (2019). Üniversite öğrencilerinin e-öğrenmeye hazırbulunuşluklarının incelenmesi: Bartın Üniversitesi Örneği. Ege Eğitim Dergisi, 20(1), 180-195.

Yurdugül, H., & Alsancak-Sırakaya, D. (2013). Çevrimiçi öğrenme hazırbulunuşluluk ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Eğitim ve Bilim, 38(169), 391-406.

Yurdugül, H., & Demir, Ö. (2017). Öğretmen yetiştiren lisans programlarındaki öğretmen adaylarının e-öğrenmeye hazırbulunuşluklarının incelenmesi: Hacettepe Üniversitesi örneği. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 32, 896-915.

Kaynak Göster