Eğitim Programları ve Öğretim Yüksek Lisans Programı İhtiyaç Analizi

Bu araştırmanın amacı; Eğitim Programları ve Öğretim (EPÖ) yüksek lisans programları için tasarlanacak öğretim programına temel teşkil etmek üzere bir ihtiyaç analizi çalışması yapmaktır. Bu amaçla EPÖ yüksek lisans programında öğrencilere kazandırılması gereken yeterliklerin belirlenmesi hedeflenmiştir. Araştırma betimsel bir çalışma olup nitel araştırma yöntemi ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu Düzce Üniversitesi Eğitim Fakültesi’nde görev yapan sekiz akademisyen ve Düzce Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü EPÖ yüksek lisans mezunu veya tez aşamasında olan 13 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada veriler görüşme ve odak grup görüşme teknikleri kullanılarak toplanmıştır. Verilerin analizinde içerik analizi yöntemi kullanılmıştır. Ses kaydına alınan görüşmeler araştırmacılar tarafından yazıya dökülmüş ve iki ayrı araştırmacı tarafından veriler kodlanmıştır. Kodlayıcılar arası güvenirlik %87 olarak bulunmuştur. Daha sonra söz konusu bu kodlar birbiriyle karşılaştırılarak ortak kategoriler oluşturulmuştur. Araştırma bulguları; “EPÖ program geliştirme boyutu yeterlikleri”, “EPÖ öğretim boyutu yeterlikleri”, “EPÖ bilimsel araştırma boyutu yeterlikleri” ve “EPÖ beceri ve değer boyutu yeterlikleri” olmak üzere dört ana başlık altında toplanmıştır. Araştırma sonuçlarına göre Eğitim Programları ve Öğretim anabilim dalları yüksek lisans programlarında ihtiyaç duyulan yeterlikler belirlenmiş ve çeşitli öneriler geliştirilmiştir.

Needs Analysis of Curriculum and Instruction Master Degree Program

The purpose of this research is to conduct a needs analysis study to form the basis for the curriculum designed for the Curriculum and Instruction (CI) master degree programs. For this purpose, it is aimed to determine the qualifications to be obtained by the students in the CI graduate program. This research is a descriptive research and qualitative research method was used. The study group consists of eight academicians who work at the Faculty of Education in Duzce University and 13 students who graduated from the Social Sciences Institute in Duzce University with a CI master degree or are in thesis process. Research data were collected using interview and focus group interview techniques. Content analysis method was used for the analysis of the data. Voice recordings were transcribed by researchers and encoded by two researchers separately. Reliability between encoders was 87%. Later, the codes were compared with each other and common categories were created. The research findings were grouped under four main categories, “Competencies of CI curriculum development dimension”, “Competencies of CI instruction dimension”, “Competencies of CI scientific research dimension” and “Competencies of CI skill and value dimension”. According to the results of the research, the competencies required in the CI master degree programs were determined and various suggestions were developed.

Kaynakça

Arslan, B. (2008). Öğretmen eğitiminde akreditasyon ve Türkiye için bir model önerisi. (Yayınlanmamış Doktora Tezi). Ankara Üniversitesi, Ankara.

Arslan, G. G., Demir, Y., Eşer, İ., & Khorshid, L. (2009). Hemşirelerde eleştirel düşünme eğilimini etkileyen etmenlerin incelenmesi. Journal of Anatolia Nursing and Health Sciences, 12(1).

Bahar, M. A. (2014). Lisansüstü eğitimde akademik yazma ve önemi. International Journal of Language Academy, 2(4), 209- 233.

Barbazette, J. (2006). Training needs assessment: Methods, tools, and techniques. San Francisco: Pfeiffer.

Brinkerhoff, R. O., & Gill, S. J. (1994). The learning alliance. San Francisco: Pfeiffer.

Brinkmann, S. (2013). Qualitative interviewing: Understanding qualitative research. New York: Oxford University Press.

Büyüköztürk, Ş., & Köklü, N. (1999). Eğitim bilimleri alanında öğrenim gören lisansüstü öğrencilerinin araştırma yeterlikleri konusunda öğretim üyelerinin görüşleri. Eğitim ve Bilim Dergisi, 23(112), 18-28.

Colorado Department of Education (2008). A guide for comprehensive need sassessment. Colorado: RMC Research Corporation.

Crawford, K., Frohnsdorff, M., Golmohamad, H., Goulani, L. B., Salm, A., & Xaelani, S. (2014). From needs analysis to curriculum development: Designing an intensive EAP course for pre-sessional students. International Journal of Social Sciences ve Educational Studies, 1(1), 20-29.

Creswell, J. W. (2009). Research design: Qualitative, quantitative, and mixed methods approaches. USA: SAGE Publications.

Çalık, T., & Süzen, Z. B. (2013). Avrupa Üniversiteler Birliği kurumsal değerlendirme raporlarında yer alan tespitler ve öğretim üyelerinin iyileştirme önerilerine katılım düzeyleri. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 19(3), 355-390.

Dalgıç, G.Y. (2008). Türk yükseköğretiminde öğretim elemanlarının Bologna süreci kapsamındaki uygulamalara ilişki görüşleri. (Yayınlanmamış Doktora Tezi). Gazi Üniversitesi, Ankara.

Demirbolat, A. (2005). Yükseklisans öğrencilerinin program ve öğretim elemanlarından beklentileri. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 3(1), 47-64.

Demircan İşcan, C., & Hazır Bıkmaz, H. (2012). Eğitim Programları ve Öğretim alanında lisansüstü eğitim programlarının analizi. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 45(1), 107-138.

Demirel, M. (2009). A review of elementary education curricula in Turkey: Values and values education. World Applied Sciences Journal, 7(5), 670-678.

Demirel, Ö. (2015). Eğitimde program geliştirme. (22. Baskı). Ankara: Pegem Yayıncılık.

Düzce Üniversitesi. (2018). Eğitim Bilimleri Bölümü hakkında. Retrieved from http://eb.ef.duzce.edu.tr/3753-sayfa-hakkinda Ertürk, S. (1993). Eğitimde program geliştirme. Ankara: Meteksan Yayınları.

Eskioğlu, I. (2010). YÖK’ün lisansüstü program açma ölçütleri hakkında analitik tartışmalar ve müzik eğitimi alanı örneği. International Conference On New Trends in Education And Their Implications, 11-13 November, Antalya.

Flath, B. (1989). Theprincipal as instructional leader. ATA Magazines, 69(3), 19-22.

Fraenkel, J. R., & Wallen, N. E. (2000). How to design and evaluate research in education. Boston: McGraw-Hill.

Gass, J. (2012). Needs analysis and situational analysis: Designing an ESP curriculum for Thainurses. English for Specific Purposes World, 12(36). Retrieved from http://www.esp-world.info/ Articles_36/Gass_Nurses.pdf

Gupta, K. (2007). A practical guide to needs assessment (2nd Ed.). San Francisco, CA: John WileyandSons,Inc.

Gömleksiz, M. N., & Yıldırım, F. (2013). Lisansüstü eğitim alan öğrencilerin lisansüstü eğitime ilişkin görüşleri. VI. Ulusal Lisansüstü Eğitim Sempozyumu, Sakarya.

Görkem, H. (2013). Türkiye üniversiteleri maliye bölümlerinin Bologna süreci çerçevesinde değerlendirilmesi. (Yayınlanmamış Doktora Tezi). Marmara Üniversitesi, İstanbul.

Gözütok, F. D., Alkın, S., & Ulubey, Ö. (2010). Eğitim programları ve öğretim alanının amaçlarının gerçekleştirilmesini etkileyen sorunların belirlenmesi. 1. Ulusal Eğitim Programları ve Öğretim Kongresi, 13-15 Mayıs, Balıkesir.

Judson, E. (2006). How teachers integrate technology and their beliefs about learning: Is there a connection? Journal of Technology and Teacher Education, 14(3), 581-597.

Kara, D. A., & Sağlam, M. (2014). Öğretmenlik meslek bilgisi derslerinin öğrenme-öğretme sürecine yönelik yeterlikleri kazandırması yönünden değerlendirilmesi. Eğitimde Nitel Araştırmalar Dergisi, 2(3), 28-86.

Karaman, S., & Bakırcı, F. (2010). Türkiye’de lisansüstü eğitim: Sorunlar ve çözüm önerileri. Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, 2, 94-114.

Kaufman, R. A., & Harsh, J. R. (1969). Determining educational needs: An overview. PTEDGE Conference, October 8-11, San Dimas, CA, USA.

Karasar, N. (1984). Türk üniversitelerinde araştırma eğitimi. (Yayımlanmamış Araştırma). Proje No: TUBİTAK SAYG-E-49. TÜBİTAK, Ankara.

Koçdar, S. (2011). Uzman görüşlerine göre Türkiye’de uzaktan eğitim programlarının akreditasyonu. (Yayınlanmamış Doktora Tezi). Anadolu Üniversitesi, Eskişehir.

Kurbanoğlu, S., & Akkoyunlu, B. (2001). Öğrencilere bilgi okuryazarlığı becerilerinin kazandırılması üzerine bir çalışma. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 21(21).

Kusumoto, Y. (2008). Needs analysis: Developing a teacher training program for elementary school home room teachers in Japon. Second Language Studies, 26(2), 1-44.

Miles, M. B., & Huberman, A. M. (1994). Qualitative data analysis: An expanded source book. (2nd ed.). Thousand Oaks, Ca: Sage Publications.

Mishra, P., & Koehler, M. J. (2006). Technological pedagogical content knowledge: A framework for teacher knowledge. Teachers College Record, 108(6), 1017-1054.

Merriam, S. B. (2009). Qualitative research: A guide to design and implementation. California: John Wiley and Sons, Inc.

Mutlu, Ö. (2004). Başkent Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi İşletme öğrencileri için açılan İngilizce-Türkçe çeviri dersine yönelik bir ihtiyaç analizi çalışması. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Orta Doğu Teknik Üniversitesi, Ankara.

Oliva, P. F.(1988). Developpingthe curriculum. USA: Scott, Foresman and Company.

Özberk, E. H., &Özberk, E.B.Ü. (2012). Yükseköğretimde ihtiyaç analizi tekniğine dayalı program geliştirme çalışması: Ölçme ve değerlendirme dersi modeli. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 1(4), 216-225.

Phillips, J. A. (2004). Manager-administrat or to instructional leader: Shift in the role of the school principal. Jurnal Pengetua (Journal of Principalship), 5(2).

Ritchie, J., Lewis, J., & Elam, G. (2003). Designing and selecting samples.In Ritchie J., & Lewis J. (Eds.) Qualitative research practice: A guide for social science students and researchers. Pp. 77-108, Thous and Oaks, CA:Sage.

Saraigh, E. (2014). Designing ESP materials for nursing students based on needs analysis. International Journal of Linguistics, 6(4), 59-70.

Saylor, J. G., Alexander, M., & Lewis, A. J. (1981). Curriculum plannig for beter learning. New York: Holt, Rinehart and Winston.

Serin, M. K., & Buluç, B. (2012). İlköğretim okul müdürlerinin öğretim liderliği davranışları ile öğretmenlerin örgütsel bağlılıkları arasındaki ilişki. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 3(3), 435-459.

Sezgin, F., Kavgacı, H., & Kılınç, A.Ç. (2011).Türkiye’de eğitim yönetimi ve denetimi lisansüstü öğrencilerinin öz değerlendirmeleri. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 1(3), 161-169.

Sönmez, V. (2005). Bilimsel araştırmalarda yapılan yanlışlıklar. Eurasian Journal of Educational Research, 18, 236-252.

Şahin, C. (2001). Sosyal beceri ve sosyal yeterlik. Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 2(1), 9-19.

Şahin, H. (2006). Eğitim programı geliştirme sürecinde önemli bir aşama: İhtiyaç belirleme. Tıp Eğitimi Dünyası, 22, 1-9.

Şentürk, İ. (2008). Küreselleşmenin eğitim fakülteleri üzerine öğretme-öğrenme süreçleri boyutunda beklenen ve gözlenen etkileri. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 8(1), 193-224.

Taba, H. (1962). Curriculum development–Theory and practice. New York: Brace & World Inc.

Türkiye Ekonomi Politikaları Geliştirme Vakfı (TEPAV),& British Council (2013). Türkiye’deki devlet okullarında İngilizce dilinin öğretimine ilişkin ulusal ihtiyaç analizi. Ankara: Yorum Basın Yayın.

Türkmen, İ., & Geçkil, T. (2011). İnşaat Mühendisliği eğitimi ve akreditasyon süreci. İnşaat Mühendisliği Eğitimi 2. Sempozyumu, 23-24 Eylül, Muğla.

Tyler, R. W. (2010). Basic principles of curriculum and instruction. Chicago: University of Chicago Press.

Usta, E., & Korkmaz, O. (2010). Öğretmen adaylarının bilgisayar yeterlikleri ve teknoloji kullanımına ilişkin algıları ile öğretmenlik mesleğine yönelik tutumları. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 7(1), 1335-1349.

Watkins, R., Meiers, M. W., & Visser, Y. L. (2012). A guide to assessing needs. Washington DC: International Bank for Reconstruction and Development.

Yükseköğretim Kurulu (YÖK). (2009). Türkiye yükseköğretim ulusal yeterlikler çerçevesi. Yükseköğretim ulusal yeterlikler çerçevesi komisyonu ve çalışma grubu ara raporu, Ankara: Yükseköğretim Kurulu.

Kaynak Göster