Yuvacık Barajı Havzası’nın (Kocaeli-Sakarya) Florası

Yuvacık Barajı Havzası (Kocaeli-Sakarya), Marmara Bölgesinin kuzey-doğusunda, Kocaeli-Sakarya ili sınırları içerisinde bulunmaktadır. Türkiye’nin grid kare sistemine göre A2 (A) ve A3 kareleri içerisinde yer almaktadır. Yuvacık Barajı Havzasının 25759 ha lik toplam alanı doğal sınırlar ile çevrilmiştir ve denizden yüksekliği 150 ve 1610 m arasında değişmektedir. Flora alanı bakımından, Avrupa-Sibirya flora alanının, Öksin alt flora alanının orta Karadeniz sektörü, Akdeniz Flora Alanı’nın Ege Bölgesi alt flora Alanı ve İran-Turan flora alanının, İç Anadolu bölümü ile geçiş bölgesi oluşturmaktadır. Araştırma alanı, 2005-2008 yılları arasında vejetasyon başlangıcı olan Mart ayından vejetasyon bitim dönemi olan Ekim ayına kadar 14 defa araştırma gezisi yapılarak, 2000 adetten fazla bitki örneği toplanmıştır. Bu bitki örneklerinin incelenmesi sonucunda, 82 familyaya ve 282 cinse ait 485 takson tespit edilmiştir. 26 takson endemik olup, endemizm oranı % 5,36’dır. Taksonların fitocoğrafik bölgelere göre dağılımı ise şöyledir; İran-Turan 14 (% 2,89), Avrupa-Sibirya 137 takson (33 takson Euxine Öksin elemanı), (% 28,3), Akdeniz 66 (% 13,6) ve geniş yayılışlılar ile belli bir fitocoğrafya bölgesinin elemanı olmayanlar fitocoğrafik bölgesine karar verilemeyenler 268 (% 55,3)’dir. Flora araştırmaları sonucunda, Chamaespartium sagittale (L.) P.E.Gibbs (Fabaceae), Türkiye için yeni bir kayıt olarak bulunmuştur.

The Flora of the Yuvacık Watershed (Kocaeli-Sakarya)

Yuvacık Dam Watershed (Kocaeli-Sakarya) is situated in between the provincial borders of Kocaeli and Sakarya at the north eastern part of the Marmara Region. According to Turkey’s grid square system, the study area is located in A2(A) and A3 squares. The total study area is 25759 ha with elevation varying between 150 and 1610 metres. The study area is in the transition zones of the three different phytogeographic regions including the Euro-Siberian (Sub-Euxine, under side section), the Mediterranean (the Aegean, under side section), and Irano-Turanian (the side of the inner Anatolia). In the years from 2005 to 2008, total 14 research trips were made to the area, from March - which is the beginning of the vegetation period - to September, which is the end of thevegetation period. In these trips, more than 2000 plant specimens were collected. After the identification of the specimens, 485 taxa were determined as 282 genera belonging to 82 families. 26 taxa were endemic and the rate of endemism was % 5.36. The phytogeographic elements of the area are as follows: Irano-Turanian elements 14 (% 2,9), EuroSiberian elements 137 (33 taxa is Euxine elements) (% 28,3), Mediterranean elements 66 (% 13,6) and the others wide spreaded and those of which phytogeographical region are unidentified, 268 (% 55,3). One of the most valuable result of the study is determination of a new genus for the the flora of Turkey: Chamaespartium sagittale (L.) P.E.Gibbs (Fabaceae).

Kaynakça

Acartürk, R. 1996. Şifalı Bitkiler Flora ve Sağlığımız. Ovak Yayınları, No: 1, 137 sayfa, Ankara.

Aichele, R., Schwegler, A. 1996. Der Kosmos-Pflanzenführer. Franckh-Kosmos Verlags-GmbH and Co. Stuttgart.

Akıncı, Ş., Özhatay, E. 2004. The Flora of Keltepe Area (Kocaeli/Turkey). İstanbul Eczacılık Fakültesi Mecmuası 37: 23-54.

Aksoy, N., Ataşlar, E., Efe, A. ve Güneş, N. 2010. Centaurea yaltirikii subsp. dumanii subsp. nov. (C. sect. Pseudoseridia, Asteraceae) in Marmara region of Turkey. Journal of Food, Agriculture & Environment 8(3-4): 1212-1215.

Aksoy, N., Aslan, S., Efe, A., Güneş, N. 2011. Taxonomical and chorological notes on the Turkish endemic Bupleurum pendikum Snogerup (Umbelliferae). Journal of Food, Agriculture & Environment 9(1): 448-450.

Alçıtepe, E. 2011. New combinations in Campanula Sect. Quinquelocularis from Turkey. Pakistan J. Bot. 43(5): 2243-2254

Altınayar, G. 1987. Bitkibilimi Terimleri Sözlüğü. DSİ Foto Film İşletme Müdürlüğü Matbaası, Ankara.

Baytop, T. 1994. Türkiye Bitki Adları Sözlüğü. Türk Dil Kurumu Yayınları, No: 578, 508 sayfa, Ankara.

Boissier, E. 1867-1888. Flora Orientalis, Volume: 1-5, Supplement by Buser, R. Geneve, Switzerland.

Bonnier, B. 1886. Flore Complete Illustree En Couleurs de France, Suisse et Belgique. Tome 1-7, Paris, France.

Cronquist, A. 1968. The Evolution and Classification of Flowering Plants. 2nd edition, The New York Botanical Garden, Bronx, New York 10458, 555 sayfa, USA, ISBN 0-89327-332-5.

Davis, P.H., Cullen, J. 1979. The Identification of Flowering Plant Families. Cambridge University Press, London.

Davis, P.H. (ed.) 1965-1988. Flora of Turkey and the East Aegean Islands. Volume 1-9, Edinburgh University Press, Edinburgh.

Davis, P.H., Mill, R.R., Tan, K. (eds.) 1988. Flora of Turkey and the East Aegean Islands. Volume 10 (supplement), Edinburgh University Press, Edinburgh.

Davis, P.H. (1999). The Genus Galanthus, A Botanical Magazine Monograph. The Royal Botanic Gardens, Kew, in Association with Timber Press.

Donner, J. (1985). Verbreitungskarten zu P.H.Davis "Flora of Turkey, 1-8". Linzer Biol. Beitr. 17(1): 1-120.

Efe, A., Özhatay, E., Aksoy, N., Demir Oral, D. 2009. Chamaespartium Adans. (Leguminosae): A new record for the flora of Turkey. Turkish J. Bot. 33(6): 453-456.

Ekim, T., Koyuncu, M., Vural, M., Duman, H., Aytaç, Z., Adıgüzel, N. 2000. Türkiye Bitkileri Kırmızı Kitabı. TTKD ve YYÜ No: 18, Ankara.

Erik, S., Akaydın, G., Göktaş, A. (1998). Başkentin Doğal Bitkileri. Ankara Valiliği Çevre Vakfı Başkanlığı, Ankara.

Fitter, A. 1987. Blumen, Wildblühende Pflanzen. Verlag Paul Parey, Hamburg-Berlin.

Göktürk, R.S., Sümbül, H. 1997. A new Species of Cephalaria (Dipsacaceae) from South Anatolia, Turkey. Ann. Bot. Fenn. 34: 153-155.

Göktürk, R.S. 2002. Türkiye’de Yayılış Gösteren Cephalaria Schader ex Roemer and Schultes (Dipsacaceae) Türleri Üzerinde Taksonomik bir Araştırma. T.C. Akdeniz Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Biyoloji Anabilim Dalı, Doktora Tezi, 2002, Antalya.

Göncüoğlu, C., Tekeli, O., Erendil, M., Aksay, A., Ürgün, B., Kuşçu, İ., Temren, A., Tunay, G. 1989. Armutlu Yarımadası Jeoloji Haritası, MTA Ankara.

Güleryüz, G. 2000. Alpin Flowers of Uludağ (Uludağ Alpin Çiçekleri). Bursa Valiliği İl Tarım Müdürlüğü, Bursa.

Güner, A., Aslan, S., Ekim, T., Vural, M., Babaç, M.T., (edlr.) (2012). Türkiye Bitkileri Listesi (Damarlı Bitkiler). Nezahat Gökyiğit Botanik Bahçesi ve Flora Araştırmaları Derneği Yayını. İstanbul.

Güner, A., Özhatay, N., Ekim, T., Başer, K.H.C. 2000. Flora of Turkey and the East Aegean Islands. Volume: 11 (Supp. 2), Edinburgh University Press, Edinburgh.

Huxley, A., Taylor, W. 1997. Flowers of Greece and the Aegean, Chatto and Windus. London.

IUCN. 2001. IUCN Red List Categories: Version 3.1. Prepared by the IUCN Species Survival Commission, IUCN, Gland, Switzerland and Cambridge, 1 - 23, UK.

Kreutz, C.A.J. 1998. Die Orchideen der Türkei, Publisher: C.A.J. Kreutz and B.J. Seckel in Nederland.

Kreutz, C.A.J. 2003. Feldführer der Türkischen Orchideen. Landgraaf. ISBN: 90-805149-2-6.

Lippert, W, Podlech, D. (1989). Pflanzen der Mittelmeer Küsten. 400 Farbfotos, 400 Zeichnungen. Die wichtigsten Blütenpflanzen und Sträucher erkennen und bestimmen. GU Naturführer. Gräfe und Unzer München. ISBN: 3-7742-3447-7.

Mathew, B. 1998. The Crocus, A Revision of the Genus Crocus. Royal Botanic Garden, Kew.

Özhatay, N., Byfield, A., Atay, S. 2005. Türkiye’nin 122 Önemli Bitki Alanı. WWF Türkiye (Doğal Hayatı Koruma Vakfı), 476 sayfa, ISBN 975-92433-7-7.

Polunin, O. 1969. Flowers of Europe. London-Oxford University Press, New York, Toronto.

Rothmaler, W. 1991. Exkursionflora. Volk und Wissen Verlag GmbH, Berlin.

Schact, W. 1976. Blumen Europas. Verlag Paul Parey, Hamburg-Berlin.

Sorger, F. 1995. Blumen der Türkei. Ausstellung im Biolgiezentrum. Linz/Dornach.

Sorger, F. 1998. Einige endemiten aus der Türkischen Pflanzenwelt im Bild. Stapfia 54.

Sorger, F. 2000. Pflanzen einige salzsteppen der Türkei im Bild: Photographs of Plants from some Anatolian salt steppes. Stapfia 68: 1-160.

Stearn, W.T. 1967. Botanical Latin, Edinburgh.

Tutin, G.T., Heywood, V.H., Burges, N.A. et al., 1964-1980. Flora Europaea, Volume: 1-5, Cambridge University Press, London.

Uluocak, N. 1984. Toprak Koruması ve Yem Niteliği Bakımından Türkiye’nin Önemli Doğal Otlak Bitkileri II: Baklagiller. İstanbul Üniv. Yayın No: 3198, Orm. Fak. Yayın No: 358, İstanbul.

Uzunhisarcıklı, M.E., Tekşen, M., Doğan, M. 2005. Centaurea marashica (Asteraceae) a new species from Turkey. Ann. Bot. Fenn. 42: 309-312.

Uzunhisarcıklı, M.E., Vural, M. 2012. The taxonomic revision of Alcea and Althaea (Malvaceae) in Turkey. Turkish J. Bot. 36(6): 603-636.

Özcan, T. ve Kuş, S. 2001. Taxonomical investigation on some endemic Bupleurum L. species for Turkey. Şu eserde: Özhatay, N. (ed.). Plants of the Balkan Peninsula: Into the Next Millenium, Proceedings of the 2nd Balkan Botanical Congress 1: 319-330, İstanbul.

Baytop, A. 1998. İngilizce-Türkçe Botanik Kılavuzu. İstanbul Üniversitesi Yayın No: 4058, Eczacılık Fakültesi Yayın No: 70, İstanbul.

Aksoy, N. 2006. Elmacık Dağı (Düzce) Vejetasyonu. İstanbul Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Orman Botaniği Doktora Programı, İstanbul (Danışman: Prof. Dr. Asuman EFE).

Akaydın, G., Çalışkan, G. ve Yılmaz, E.B. 2006. Beşkayalar Vadisi (Gölcük-Kocaeli)’nin Florası. Fırat Üniversitesi, Fen ve Mühendislik Bilimleri Dergisi 18(4): 459-469.

Zengin, M., Hızal, A., Karakaş, A., Serengil, Y., Tuğrul, D., Ercan, M. 2005. İzmit Yuvacık Barajı Su Toplama Havzasının Yenilenebilir Doğal Kaynaklarının Su Üretimi (Kalite, Miktar ve Rejim) Amacıyla Planlanması. T.C. Çevre ve Orman Bakanlığı, Kavak ve Hızlı Gelişen Orman Ağaçları Araştırma Müdürlüğü, Teknik Bülten, No: 197, Çevre ve Orman Bakanlığı Yayın No: 233, sayfa 3-14, Müdürlük Yayın No: 244, İzmit. ISSN 1300-395 x.

Kaynak Göster

APA Efe, A , Aksoy, N , Güneş Özkan, N , Demir Oral, D , Aslan, S . (2013). Yuvacık Barajı Havzası’nın (Kocaeli-Sakarya) Florası . Düzce Üniversitesi Orman Fakültesi Ormancılık Dergisi , 9 (2) , 55-92 . Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/duzceod/issue/4819/288832