Nietzsche ve Benjamin’de Esrik Deneyim ya da ‘Rausch’ Üzerine

Nietzsche ve Benjamin dönemlerinde karşılaştıkları, farklı perspektiften yaklaştıkları problemlere aynı kavramı, esrikliği (Rausch), merkeze alarak cevap bulmaya çalışıyorlar. Bu makalede Rausch kavramının iki düşünür için de önemli bir anlama sahip olduğunu gösterip benzer şekilde ele alındığını göstermeye çalışacağım. Nietzsche’nin Apolloncu ve Diyonizyak açılardan ele aldığı kavramı ve bu kavram ile çözüm olarak gösterdiği esrik deneyim biçimini Benjamin flanörün ve modern insanın pasajlardaki deneyimi olarak konu edinir ve modern toplumun problemlerine verdiği çözümlerde benzer biçimde kullanır. Esrik deneyim biçimi iki düşünür için de estetik yaşam, benliğin kendini aşması, özne-nesne yapay ikiliğinin ortadan kalktığı durumlarla ilgilidir

On the Experience of Intoxication, Rausch, in Thoughts of Nietzsche and Benjamin

Nietzsche and Benjamin take the same concept, intoxication (Rausch), into consideration as a central one in order to give solutions to the problems of their time. In this article, my main aim is to show that the term Rausch is treated in similar ways by these thinkers by introducing their approaches. From the perspectives of the Apollinian and the Dionysian, Nietzsche emphasizes the experience of intoxication (Rausch) as a remedy for the ongoing problems in his time and as for Benjamin the term is considered with respect to experiences of flaneur and experiences in arcades in order to show remedies for the modern societies’ problems. The experience of intoxication is related to aesthetic life, overcoming of the self, the elimination of the artificial distinction of subject and objec

Kaynakça

Benjamin, W. (1983) Charles Baudelaire: A Lyric Poet in the Era of High Capitalism. Harry Zohn (çev). London: Verso.

Benjamin, W. (1986). Moscow Diary. Gary Smith (Ed.), Richard Sieburth (çev). Cambridge, Massachusetts, Londra: Harvard University Press.

Benjamin, W., & Tiedemann, R. (1984). Gesammelte Schriften, Band V. 1 und V. 2, Das Passagen-Werk.

Benjamin, W. (1985). One-Way Street and Other Writings. Edmund Jephcott ve Kingsley Shorter (çev). London: Verso.

Benjamin, W. (1978). Reflections. Peter Demetz (ed.), Edmund Jephcott (çev). New York: Harcourt Brace Jovanovich.

Cohen, M.(1993). Profane Illumination: Walter Benjamin and the Paris of Surrealist Revolu- tion. Berkeley, Los Angeles, Londra: University of California Press.

Gilloch, G. (1996). Myth and Metropolis: Walter Benjamin and the City. Cambridge: Black- well.

Koepnick, L. (1999). Walter Benjamin and the Aesthetics of Power. Lincoln, Londra: Univer- sity of Nebraska Press.

Marsden, J. (2002). After Nietzsche: Notes towards a Philosophy of Ecstasy. Hampshire and New York: Palgrave Macmillan.

Nietzsche, F. (1990). Beyond Good and Evil. Reginal J. Hollingdale (çev.). Indianapolis, Lon- don: Penguin.

Nietzsche, F. (1967). The Birth of Tragedy. Walter Kaufmann (çev.). New York, Toronto: Random House.

Nietzsche, F. (1968). The Will to Power. Walter Kaufmann ve Reginal J. Hollingdale (çev.). New York: Random House.

Nietzsche, F. (2005). Twilight of Idols. Çevirmen Judith Norman. Cambridge: Cambridge University Press.

Kaynak Göster

APA Özer, Z . (2017). Nietzsche ve Benjamin’de Esrik Deneyim ya da ‘Rausch’ Üzerine . Dört Öge , (12) , 143-154 .