Türkçeyi Yabancı Dil Olarak Öğrenenlerin C1 Yazma Sınavındaki Dil Bilgisi Hatalarının Düzeylere Göre Dağılımı

Yabancı dil olarak Türkçe öğrenenlerin C1 yazma sınavında yapmış oldukları dil bilgisi hatalarını seviyelere göre tespit etmeyi amaçlayan bu çalışmanın araştırma modeli nitel olarak belirlenmiştir. Çalışmada nitel veri analizleri içerisinden içerik analizi yöntemine başvurulmuştur. Araştırmanın verilerini 2018-2019 akademik yılında Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi Dil Eğitimi Uygulama ve Araştırma Merkezinde öğrenim gören 43 öğrencinin C1 yazma sınavına vermiş oldukları cevaplar oluşturmaktadır. Dil bilgisi konularının seviyelendirilmesinde çalışma grubundaki öğrencilerin Türkçe öğrenimi süresince kullanmış oldukları Yedi İklim Türkçe Öğretim Seti’nde belirtilen dil bilgisi kuralları esas alınmıştır. Çalışmanın sonucunda dil bilgisi hatalarının %80’inin A1 seviyesinde, %4,7’sinin A2 seviyesinde, %13,’ünün B1 seviyesinde ve %1,5’inin B2 seviyesinde olduğu tespit edilmiştir. Hata olarak en sık tekrar eden beş dil bilgisi yapısının %20,7 ile belirtme hâli eki, %16,4 ile isim tamlaması, %13 ile büyük ünlü uyumu, %8,2 ile yönelme hâli eki ve %4,5 ile çokluk eki olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

Distribution of Grammar Errors in C1 Writing Exam in accordance with the Levels of Students who Study Turkish as a Foreign Language

In this study, which aims at determining the grammar mistakes made by those who learn Turkish as a foreign language in the C1 exam, in the writing skill part, in accordance with their levels, a case study from qualitative research design patterns was employed. Document review was implemented in this study, and content analysis was used to analyze the data. The data of the study consists of the answers given in the C1 writing exam submitted by 43 students studying at Ankara Yıldırım Beyazıt University, Language Education Application and Research Center in the 2018-2019 academic year. As a result of the study, it was determined that 80% of grammar mistakes are at A1 level, 4.7% at A2 level, 13% at B1 level and 1.5% at B2 level, respectively.

Kaynakça

Açık, F. (2008). Türkiye’de yabancılara Türkçe öğretilirken karşılaşılan sorunlar ve çözüm önerileri, Uluslararası Türkçe Eğitimi ve Öğretimi Sempozyumu, KKTC.

Ak Başoğul, D., & Can, F. S. (2014). Yabancı dil olarak Türkçe öğrenen Balkanlı öğrencilerin yazılı anlatımda yaptıkları hatalar üzerine tespitler. Dil ve Edebiyat Eğitimi Dergisi, 10, 100-119.

Atagül, Y., Y. & Cevher, Ö., Y. (2015). Türkçenin yabancı dil olarak öğretiminde hâl eki sorunsalı (Sakarya Üniversitesi Örneği). TÜRÜK Uluslararası Dil, Edebiyat ve Halkbilimi Araştırmaları Dergisi. 3 (5), 294-332.

Avrupa Konseyi / Modern Diller Bölümü. (2013). Diller için Avrupa ortak öneriler çerçevesi öğrenim, öğretim ve değerlendirme. https://www.telc.net/fileadmin/user_upload/Publikationen/Diller_iain_Avrupa_Ortak_oneriler_AEeraevesi.pdf

Banguoğlu, T. (1986). Türkçenin grameri. Ankara: Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumu Yayınları.

Barın, E. (2004). Yabancılara Türkçe öğretiminde ilkeler. Hacettepe Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları, 1, 19-30.

Barın, E,. Çobanoğlu, Ş., Ateş, Ş., Balcı, M., Özdemir, C. (Ed.). (2018). Yedi iklim Türkçe A1. Ankara: Başak Matbaacılık.

Barın, E,. Çobanoğlu, Ş., Ateş, Ş., Balcı, M., Özdemir, C. (Ed.). (2018). Yedi iklim Türkçe A2. Ankara: Başak Matbaacılık.

Barın, E,. Çobanoğlu, Ş., Ateş, Ş., Balcı, M., Özdemir, C. (Ed.). (2018). Yedi iklim Türkçe B1. Ankara: Başak Matbaacılık.

Barın, E,. Çobanoğlu, Ş., Ateş, Ş., Balcı, M., Özdemir, C. (Ed.). (2018). Yedi iklim Türkçe B2. Ankara: Başak Matbaacılık.

Barın, E,. Çobanoğlu, Ş., Ateş, Ş., Balcı, M., Özdemir, C. (Ed.). (2018). Yedi iklim Türkçe C1. Ankara: Başak Matbaacılık.

Boylu, E. (2019). Yabancılara Türkçe öğretiminde ölçme değerlendirme uygulamaları ve standart oluşturma (Doktora tezi). Çanakkale, Onsekiz Mart Üniversitesi.

Candaş Karababa, Z., C. (2007). Yabancı dil olarak Türkçenin öğretimi ve karşılaşılan sorunlar. Ankara University, Journal of Faculty of Educational Sciences, 42 (2). 265-277.

Çelik, M. E. (2019). Yazılı metinlerde ölçme ve değerlendirme. Kardaş, M. N. ve Koç, R. (Ed.). Türk dili I yazma eğitimi içinde (ss. 270-327). Ankara: Pegem Akademi Yayınları.

Demirel, Ö. (2014). Eğitimde program geliştirme kuramdan uygulamaya. Ankara: Pegem.

Feng, S., & Powers, K. (2005). The short-and long-term effect of explicit grammar ınstruction on fifth graders’ writing. Reading Improvement, 42 (2), 67-72.

Göçer, A. (2019) Yazma eğitimi. Ankara: Pegem Akademi.

Güneş, F. (2019). Türkçe öğretimi yaklaşımlar ve modeller. Ankara: Pegem Akademi.

Güven, E. (2007), Yabancıların Türkçe öğrenirken ad durum eklerinde yaptıkları hataların çözümlenmesi ve bu hataların giderilmesine yönelik öneriler (Yüksek lisans tezi). İzmir, Dokuz Eylül Üniversitesi.

İltar, L. (2018). Türkçenin yabancı dil olarak öğretiminde kullanılan ders kitaplarındaki okuma metinlerinin farklı değişkenler açısından değerlendirilmesi (Doktora tezi). Ankara, Gazi Üniversitesi.

İlter, B. G. (2014). Yabancı dil öğretiminde yazma becerisi nasıl geliştirilebilir? Dil Dergisi, 163, 36-45.

Kara, M. (2010), Gazi Üniversitesi TÖMER öğrencilerinin Türkçe öğrenirken karşılaştıkları sorunlar ve bunların çözümüne yönelik öneriler. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 8 (3), 661-696.

Şahin, E., Y. (2013). Yabancı dil olarak Türkçe öğrenen öğrencilerin yazılı anlatımlarındaki ek yanlışları. Tarih Okulu Dergisi, 6(15), 433-449

Yıldırım, A., & Şimşek H. (2018). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin.

Kaynak Göster

APA İltar, L . (2021). Türkçeyi Yabancı Dil Olarak Öğrenenlerin C1 Yazma Sınavındaki Dil Bilgisi Hatalarının Düzeylere Göre Dağılımı . Bayburt Eğitim Fakültesi Dergisi , Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğretimi Özel Sayısı , 129-147 . DOI: 10.35675/befdergi.848590