AKTİF ÖĞRETİM YÖNTEMLERİNİN, MATEMATİK BAŞARISINA ETKİSİ: BİR META-ANALİZ ÇALIŞMASI

Öz Türkiye’de matematik öğretiminde; bilişim teknolojileri, işbirlikli, drama, oyun, kavram haritaları, görselleştirme, karikatür, çalışma yaprakları gibi alternatif öğrenme-öğretme yaklaşım ve materyalleri kullanılarak öğrenci başarısının yükseltilmesine çalışılmaktadır. Bu çalışmada, Türkiye’de aktif öğretim yöntemlerinin matematik başarısı üzerindeki etkilerini inceleyen araştırmaların bulgularını birleştirmek, ortalama etki büyüklüğü değerini hesaplamak ve büyük resmi ortaya koymak amaçlanmaktadır. Bu araştırmanın yöntemi, literatür tarama yöntemlerinden biri olan meta-analiz yöntemidir. Bu bağlamda çalışmada, Türkiye’de 01.01.2000 ile 31.12.2017 tarihleri arasında üretilmiş 112 çalışma analiz edilmiştir. Yapılan çalışmada, aktif öğretim yöntemlerinin öğrencilerin matematik başarısını pozitif yönde geniş düzeyde (ES-Etki büyüklüğü: .998) etkilediği gözlenmiştir. Türkiye’de aktif öğretim yöntemlerinin amacına uygun kullanımını yaygınlaştırmak, özellikle bu yöntemlerin eğitim alanındaki avantajlarından yararlanmak için kolaylıklar sağlamak ve teknolojik yeniliklere ayak uydurmak için azami gayret göstermek oldukça önemlidir. Ayrıca bu yöntemlerin, eğitim-öğretimin her kademesinde yaygınlaştırılması ve bu uygulamaları teşvik edici çalışmaların yapılması, süreçte kullanılacak materyallerin belirlenmesinde, öğrencilerin yaşları, ilgi ve yetenekleri, bilgi düzeyleri ve dersin konuları dikkate alınmalıdır. 

Kaynakça

Ardahan, H., & Ersoy, Y. (2000). Matematik öğretmenlerinin hizmet içi eğitimi -I TI92/ Derive ve çalışma yaprakları. IV. Fen Bilimleri Eğitimi Kongresi, 2000 Bildiriler Kitabı. Ankara: Milli Eğitim Basımevi, ss. 681-685.

Aksoy, N. C. (2014). Dijital oyun tabanlı matematik öğretiminin ortaokul 6. Sınıf öğrencilerinin başarılarına, başarı güdüsü, öz-yeterlilik ve tutum özelliklerine etkisi. Yayınlanmamış doktora tezi, Gazi Üniversitesi, Ankara.

Avons, S.,E. (1998). Serial item recognition of novel visual patterns, American Journal of Psychology, 89, 285-308

Avşar, O., (2005). Eğitimde yeni yaklaşımlar, www.fedu.medu.edu.tr/ufbmek5\b kitabı./b kitabı.htm,[13.07.2006]

Aziz, Z., & Hossain, A. (2010). A comparison of cooperative learning and conventional teaching on students’ achievement in secondary mathematics. Procedia Social and Behavioral Sciences, 9, 53-62.

Başol-Göçmen, G. (2004). Meta analizin genel bir değerlendirmesi. Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 7, 209-214.

Baykul, Y. (2003). İlköğretimde matematik öğretimi: 6-8. sınıflar için. Ankara: Pegem Yayıncılık.

Caine, R.N., & Caine, G. (1991). Making Connections: Teaching and Human Brain. (ERIC Document Reproduction Service No. ED335141)

Camnalbur, M. (2008). Bilgisayar destekli öğretimin etkililiği üzerine bir meta-analiz çalışması. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Marmara Üniversitesi, İstanbul.

Ceylan, A., Türnüklü, E. ve Moralı, S. (2000). İlköğretim birinci kademesinde matematik öğretimine uygun materyallerin geliştirilmesi ve uygulanması, IV. Fen Bilimleri Eğitimi Kongresi 2000, Bildiriler Kitabı. Ankara: Milli Eğitim Basımevi, ss. 669-674.

Clayton, L. H. (2006). Concept mapping: An effective, active teaching-learning method. Nursing Education Perspectives, 27(4), 197-203.

Coştu, B., Karataş, F.Ö., & Ayas, A. 2003. Kavram öğretiminde çalışma yapraklarının kullanılması. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2(14), 33-48

Çarkungöz, E. (2010). Meta analizin veteriner hekimlikte uygulanması. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Uludağ Üniversitesi, Bursa.

DeCoster, J. (2004). Meta-analysis notes. Department of Psychology, University of Alabama.

Demirel, Fatma Gözde (2007). İlköğretim 5. sınıf fen ve teknoloji dersinin “dünya, güneş ve ay ünitesinde işbirlikli öğrenme yönteminin öğrenci başarılarına ve derse olan tutumlarına etkisi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi, Ankara.

Dempfle, A. (2006). Evaluation of methods for meta-analysis of genetic linkage studies for complex diseases and application to genome scans for asthma and adult height. Philipps-University Marburg, Inaugural-Dissertation.

Dereli, M. (2008). Tam sayılar konusunun karikatürle öğretiminin öğrencilerin matematik başarısına etkisi. Yüksek lisans tezi, Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.

De Simone, C. (2007). Applications of concept mapping. College Teaching, 55(1), 33-36.

Duatepe, A., & Akkuş, O. (2006). Yaratıcı dramanın matematik eğitiminde kullanılması: kümeler alt öğrenme alanında bir uygulama. Yaratıcı Drama Dergisi. Sayı1. (Yaz 2006).

Duatepe Paksu, A., & Ubuz, B. (2009). Effects of drama-based geometry ınstruction on Student Achivement, Attitudes, and Thinking Levels. Journal of Educational Research. Vol. 102. (March-April 2009).

Duman, T., Karakaya, N., Çakmak, M., Eray, M., & Özkan, M. (2001). Konu alanı ders kitabı inceleme kılavuzu, Matematik 1-8. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.

Efe, H (2005). Karikatür ve eğitim, İzmir: Etki

Ersoy, Y. (1992). Mathematics Education in Turkey: Challenges, constraints and need for an ınnovation, IN: Proc, IACME-8, UNESCO Pub. (ED-92 WS-11), Paris, s.156-158

Field, A. P. (2001). Meta-analysis of correlation coefficients: A Monte Carlo comparison of fixed-and random-effects methods. Psychological Methods, 6, 161-180.

Gavakhan, D. J., Moore, A. R., & McQay, H. J. (2000). An evaluation of homogeneity tests in meta-analysis in pain using simulations of patient data. Pain, 85, 415-424.

Gelici, Ö., & Bilgin, İ. (2011). İşbirlikli öğrenme tekniklerinin tanıtımı ve öğrenci görüşlerinin incelenmesi. Adıyaman Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi, 1(1), 40-70.

Gür, H., & Seyhan, G. (2006) İlköğretim 7. sınıf matematik öğretiminde aktif öğrenmenin öğrenci başarısı üzerine etkisi. Balıkesir Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 8(1), 17-21

Hacısalihoğlu, H., H., Akpınar A., & Mirasyedioğlu, Ş. (2004). İlköğretim 6-8 matematik öğretimi. Ankara: Adil Yayın Dağıtım.

Haylock, D.W. (1987). A framework for assessing mathematical creativity in school children. Educational Studies in Mathematics. Sayı 18.

Henkel, S. A. (2002). Integrated curriculum, creative dramas: Picture the possibilities. Teaching Elementary Physical Education. (November).

Huetinck, L., & Munshin, SN. (2000). Teaching mathematics for the 21st century: methods and activities for grades 6-12. New Jersey, Prentice-Hall, Inc.

Johnson, D. W., & Johnson R.T. (1991). Learning mathematics and cooperative learning lesson plans for teachers. Edina, Minnesota: Interaction Book Company.

Kablan, Z. (2010). Öğretim sürecinde bilgisayara dayalı alıştırma amaçlı oyun kullanılmasının eğitim fakültesi öğrencilerinin akademik başarısına etkisi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri Dergisi. 10(1), 335-364.

Kaymakçı, S. (2006). Tarih öğretmenlerinin çalışma yaprakları hakkındaki görüşleri. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Karadeniz Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Trabzon.

Kayıran, B. K. (2007). Çoklu zekâ kuramı destekli kubaşık öğrenme yönteminin türkçe dersine ilişkin tutum ve okuduğunu anlamaya yönelik akademik başarı üzerindeki etkisi. Yüksek Lisans Tezi, Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Adana.

Kurt, Ş., & Akdeniz, A. (2002). Fizik öğretiminde enerji konusunda geliştirilen çalışma yapraklarının uygulanması. V. Ulusal Fen Bilimleri ve Matematik Eğitimi Kongresi, 126-132.

L'Abbé K. A., Detsky A. S., & O'Rourke, K. (1987). Meta-analysis in clinical research. Annual Inter Med., 107, 224-233.

Lipsey, M. W., & Wilson, D. B. (2001). Practical meta-analysis. Thousand Oaks, CA: SAGE.

Littell, J. H., Corcoran, J., & Pillai, V. K. (2008). Systematic reviews and meta-analysis. New York: Oxford University Press.

Maloy W., Sharon A. E., & Gordon A. (2010). Teachingmath problem solvingusing a webbasedtutoringsystem, learninggames, andstudents' writing. Journal of STEM Education: Innovations and Research. 11, ( 1-2), 82-90.

Moralı, S., & Uğurel, I. (2006). Karikatürler ve matematik öğretiminde kullanımı. Milli Eğitim Üç Aylık Eğitim ve Sosyal Bilimler Dergisi, 170, 32-47

Nazlıçiçek, N., & Erktin, E. (2002). İlköğretim matematik öğretmenleri için kısaltılmış matematik tutum ölçeği. Ulusal Fen Bilimleri ve Matematik Eğitimi Kongresi, ODTÜ.

Novak, J. D., & Gowin, D. B. (1984). Learning how to learn (1St ed.). New York: Cambridge University Press.

Olkun, S., & Toluk, Z. (2003). İlköğretimde etkinlik temelli matematik öğretimi. Anı Yayıncılık, Ankara

Öztürk Karataş, S. (2007). Yaratıcı düşünmeye dayalı öğrenme yaklaşımının öğrencilerin yaratıcı düşünme ve problem çözme becerilerine etkisi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Osmangazi Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Eskişehir.

Petitti, D. B. (2001). Approaches to heterogeneity in meta analysis. Statistics in Medicine, 20. 3625- 3633.

Pinto, A. J., & Zeitz, H. J. (1997). Concept mapping: A strategy for promoting meaninful learning in medical education. Medical Teacher, 19(2), 114-122.

Robinson, M. J. V., Lloyd, C. A., & Rowe, K. J. (2008). The impact of leadership on student outcomes: An analysis of the differential effects of leadership types. Educational Administration Quarterly, 44(5), 635-674.

Sağlam, M., & Yüksel, İ. (2007). Program değerlendirmede meta-analiz ve meta-değerlendirme yöntemleri. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 18, 175-187.

Sands, M., & Özçelik, D. A. (1997). Okullarda uygulama çalışmaları. Öğretmen eğitimi dizisi, YÖK/Dünya Bankası Milli Eğitimi Geliştirme Projesi, Hizmet Öncesi Öğretmen Eğitimi, Ankara: YÖK Yayınları.

Stodolsky, S., S., Salk, S. & Glaessner, B. (1991). Student views about learning. Math And Social Sciences, American Educational Reserch Journal, 28 (1), 89-116.

Şafak, Ö. (2008). Eğitim yöneticisinin cinsiyet ve hizmet içi eğitim durumunun göreve etkisi: Bir meta analitik etki analizi. (Yayımlanmamış doktora tezi), Marmara Üniversitesi, İstanbul.

Şahinel, M. (2005). Etkin Öğrenme, Eğitimde Yeni Yönelimler (Ed. Demirel, Ö.) Pegem A Yayınları, Ankara, ss.145–161.

Sönmez, M. T. & Dinç, P. (2011, Haziran). Web üzerinden sunulan eğitsel matematik oyunlarının kesirler ve ondalık sayılara ilişkin öğrenci başarısına etkisi. 10. Ulusal Fen Bilimleri ve Matematik Eğitimi Kongresi, Niğde Üniversitesi, Eğitim Fakültesi, Niğde.

Wolf, F. (1986). Meta-analysis: Quantitative methods for research synthesis. Beverly Hills, CA: Sage

Tekerek, N. (2007). Yaratıcı dramanın özgürlüğü, alışkanlıkların kalıpları ve bir uygulama örneği. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, XX (1), 189-219.

Thalheimer, W., & Cook, S. (2002). How to calculate effect sizes from published research articles: A simplified methodology. A part of book.

Toluk Uçar, Z., & Olkun,S. (2003). İlköğretimde etkinlik temelli matematik öğretimi. Ankara: Anı.

Topçu, P. (2009). Cinsiyetin bilgisayar tutumu üzerindeki etkisi: Bir meta analiz çalışması. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Marmara Üniversitesi, İstanbul.

Tuğrul, B., & Kavici, M. (2002). Kağıt katlama sanatı origami ve öğrenme. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Yıl:2002(1) Sayı:11.

Ünlü, M., & Aydıntan, S. (2011). İşbirlikli öğrenme yönteminin 8. sınıf öğrencilerinin matematik dersi “Permütasyon ve Olasılık” konusunda akademik başarı ve kalıcılık düzeylerine etkisi. Ahi Evran Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 12(3), 1-16.

Yang, D. C., & Tsai, Y. F. (2010). Promoting sixth graders' number sense and learning attitudes via technology-basedenvironment. EducationalTechnology&Society, 13 (4), 112–125.

Yalçınkaya, Y., & Özkan, H. H. (2012). 2000–2011 yılları arasında eğitim fakülteleri dergilerinde yayımlanan matematik öğretimi alternatif yöntemleri ile ilgili makalelerin içerik analizi. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 16, 31-45.

Yılmaz, C., Altun, S.A., & Olkun, S. (2010). Factors affecting students’ attitude towards math: ABC theory and its reflection on practice. Procedia Social Science and Behavioural Sciences, 2, 4502-4506.

49253 13024

Arşiv