Zihinsel Yetersizliği Bulunan Öğrencilere Etkileşim Ünitesi Yöntemiyle Toplama Becerisinin Öğretimi

Bu araştırmanın amacı, zihinsel yetersizlik tanısı almış öğrencilere, etkileşim ünitesi yönteminin, öğretmenin sunumunun art arda gelen basamaklarının farklı olması, öğrencinin art arda gelen basamaklarda aynı becerileri kullanarak tepkiyi vermesi şeklinde hazırlanan bireyselleştirilmiş öğretim materyalinin, tek basamaklı sayı ile tek basamaklı sayıyı toplama işleminin öğretimi üzerindeki etkililiğini incelemektir. Araştırmada, etkileşim ünitesindeki on altı basamağın yerlerinin değiştirilmesi yoluna gidilmiştir. Öğretmenin art arda dört basamaktaki sunumlarında aynı olması, öğrencinin art arda tepkilerinin farklı olması yerine, öğretmenin art arda dört basamaktaki sunumlarının farklı olması ve öğrencinin art arda dört basamaktaki tepkilerinin aynı olması şeklinde yapılacak bir uyarlamanın, öğrencilerin öğrenmelerini kolaylaştıracağı düşünülmüştür. Araştırmanın deneklerini Hacı Mehmet Zorlu Özel Eğitim Uygulama Merkezinin 6. sınıfına devam eden üç erkek öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada denekler arası yoklama evreli çoklu yoklama modeli kullanılmıştır. Bulgulara göre, zihinsel yetersizlik gösteren bireylere ‘‘tek basamaklı sayı ile tek basamaklı sayıyı toplama’’ becerisinin öğretiminde etkileşim ünitesi yönteminin 16 basamağında uyarlama yapılarak sunumunun etkili olduğuna varılmıştır

Teaching Addition Skills to Mental Retardation Students by Interaction Unit Method

The aim of this research is to investigate the effectiveness of interaction unit with individualized instruction material, which is prepared in a way that teacher’s successive presentation is different in every steps and student gives the same effect to the successive steps using the same skills, on teaching single-digit addition process to mentally retarded students. In this research the method of the changing the places of the sixteen steps at interaction unit has been used. It is thought that instead of using an experiment in which teacher’s successive submission is the same in four steps and student’s response is different in every step, using an adaptation in which teacher’s successive submission is different but student’s response is the same in every step makes the learning easier. The experiment group the study consists of 3 mentally retarded students attending to 6th grade of Hacı Mehmet Zorlu Special Education School. The study was conducted as a multiple probe design with probe session across subject models, which is one of the single subject designs. The findings showed that adapting sixteen steps to interaction unit is an effective way when teaching single digit addition skill to mentally retarded students

Kaynakça

Cawley, J. F., Fitzmaurice, A. M., Shaw, R., Kahn, H. & Bates, H. (1978). Mathematics and LD youth: A review of characterstics. Learning Disability Quartely, 1 (4), 37-52. http://www.jstor.org/stable/1510837

Cawley, J. F. & Parmar, R. S. (1996). Arithmetic programming for students with

disabilities: an alternative. Remedial and Special Education, 13 (3), 6-18. doi: 10.1177/074193259201300302.

Cawley, J. & R. Parmar. (2003). Mathematics assessment for students with mild

disabilities: frameworks and practise. Learning Disabilities: A Contemporary Journal, 1(1), 20-26.

Cawley, J. F. & Reines, R. (1996). Mathematics as a communication: Using the interactive unit. Teaching Exceptional Children. 28 (2), 29-34. doi: 10.1177/002246699903300102.

Cawley, J. F. & Miller, J. H. (1989). Cross-sectional comparisons of the mathematical performance of children

with learning disabilities: are we on the right track toward comprehensive programming? Journal 10.1177/002221948902200409 Disabilities, 22, 250–259. doi:

Cawley, J. F. & Vitello, S. J. (1972). Model for arithmetical programming for handicapped children. Exceptional Children, 39, 101-110.

Dağseven, D. (2001). Zihin Engelli Öğrencilere Temel Toplama ve Saat Okuma Becerilerinin Kazandırılması, Sürekliliği ve Genellenebilirliğinde, Doğrudan ve Basamaklandırılmış Öğretim Yaklaşımlarına Göre Hazırlanan Öğretim Materyallerinin Farklılaşan Etkililiği. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Gazi Üniversitesi/Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Eripek, S. (2003). Zeka Geriliği Olan Çocuklar. A. Ataman (Ed.) Özel Gereksinimli Çocuklar ve Özel Eğitime Giriş (153-173). Ankara: Gündüz Eğitim ve Yayıncılık.

Fuchs, L. S. & Fuchs, D. (2005). Enhancing mathematical problem solving for students with disabilities. The Journal of Special Education, 39 (1), 45-57. doi: 10.1177/00224669050390010501

Foley, T. & Cawley, J. F. (2003). About the mathematics of division: implications for the students with learning Dısabılıtıes. Exceptionality, 11 (3), 131-150. doi: 10.1207/S15327035EX1103 02

Foley, T. & Cawley. J. (2006). Student access to division: an alternative perspective for students trainingresources/ studentaccessdivision. disabilities.

http://www.k8accesscenter.org/

Gresham, F. M. (1989). Assessment of treatment integrity in school consultation and prereferral intervention. School Psychology Review, 18, 37-50.

Gürsel, O. (1993). Zihinsel Engelli Çocukların Doğal Sayıları, Gerçek Nesneleri Kullanarak Eşleme, Resimleri İşaret Ederek Gösterme, Rakamlar Gösterildiğinde Bireyselleştirilmiş Öğretim Materyalinin Basamaklandırılmış Yöntemle Sunulmasının Etkililiği. (Yayınlanmamış Doktora Tezi). Anadolu Üniversitesi/Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eskişehir.

Gerçekleştirilmesinde

Gürsel, O. (2010). Matematik Öğretimi. İbrahim Diken (Ed.), İlköğretimde Kaynaştırma içinde (s.444-477). Ankara: Pegem Akademi Yayınları.

Gürsel, O. ve Yıkmış, A. (2001). Engelli çocuklara matematik becerilerinin kazandırılmasında öğretmen ve öğrenci etkileşiminin basamaklandırılması. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 2 (3), 164-175.

Kırcaali-İftar G. ve Tekin, E. (1997). Tek Denekli Araştırma Yöntemleri. Ankara: Türk Psikologlar Derneği Yayınları.

Özyürek, M. (1984). Ortopedik arızalıların eğitim ortamlarına yerleştirilmesi. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 17(1-2), 113-115.

Parmar, R. & Cawley, J. F. (1991). Challenging the routines and possivity that characterize aritmetic instruction for children with mild handicaps. Remedial and Special Education, 12 (5), 23-43.

Rivera, D. P. (1997). Mathematics education and students with learning disabilities: introduction to the special series. Journal of Learning Disabilities, 30, 2–19.

Sazak-Pınar, E. ve Zelyurt, S. (2013). Akran aracılı sunulan etkileşim ünitesi öğretim materyalinin zihinsel yetersizliği olan öğrencilerin tane kavramını öğrenmeleri üzerindeki etkililiği. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 13 (3), 13-30.

Şafak, P. (2007). Az gören öğrencilere eldeli toplama öğretiminde uyarlanmış basamaklı öğretim yönteminin etkisi. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 5 (1), 27-46.

Tracy, D. M. & Fanelli, B. H. (2000). Teaching money concepts: are we shortchanging our kids? Educational Resources Information Center (ERIC). ED 451065.

Tuncer, T. (1994). Görme Engelli Öğrencilere Basamak Değeri Ve Eldeli Toplama Öğretiminde Basamaklı Öğretim Yöntemiyle Sunulan Bireyselleştirilmiş Öğretim Materyalinin Etkililiği. (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Gazi Üniversitesi/Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.

Varol, N. (1996). Zihinsel engelli çocuklara tane kavramının açık anlatım ve basamaklandırılmış (Yayımlanmamış Araştırma Raporu). Ankara: Gazi Üniversitesi.

Yıkmış, A. (1999). Zihin Engelli Çocuklara Temel Toplama Ve Çıkarma İşlemlerinin Kazandırılmasında Etkileşim Ünitesi İle Sunulan Bireyselleştirilmiş Öğretim Materyalinin Etkililiği. (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Anadolu Üniversitesi/Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eskişehir.

Yıkmış, A. (2005). Etkileşime Dayalı Matematik Öğretimi. Ankara: Kök Yayıncılık.

Yıkmış, A., Çifci Tekinarslan, İ. ve Sazak Pınar, E. (2005). Zihin engelli öğrencilere etkileşim ünitesi yöntemiyle yeni Türk lirası ve yeni kuruş öğretimi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 6 (2), 19-36.

56661 14901

Arşiv
Sayıdaki Diğer Makaleler

NB İlgi ve Yetenek Alanları Geliştirme Programı Hafta Sonu Özel Grupları

Necate BAYKOÇ, Duygu AYDEMİR

Anadolu Üniversitesi Engelliler Entegre Yüksekokulu Mezunlarının Sosyal Paylaşım Ağları Yoluyla İzlenmesi Süreci

Zehranur KAYA, Meltem ÖZTEN ANAY, M. Cem GİRGİN

Şemaya Dayalı Problem Çözme Stratejisinin Zihinsel Yetersizliği Olan Öğrencilerin Problem Çözme Performanslarına Etkisi

Alpaslan KARABULUT, Ahmet YIKMIŞ, Hakan ÖZAK, Havva KARABULUT

Sınıf Öğretmenlerinin, Kaynaştırma Eğitimine İlişkin Görüşleri ve Çeşitli Değişkenlere Göre Mesleki Tükenmişliklerinin İncelenmesi

Soner YATGIN, Habip Mehmet SEVGİ, Soykan UYSAL

Öğretmen Performansi Dikkate Alinarak Doğrudan Öğretim Yaklaşimiyla Sunulan Hizmet İçi Eğitim Programinin Etkililiği

Emine GÜLTEKİN SEYLAN, Nihal VAROL ÖZYÜREK

Özel Eğitim Alaninda Çalişan Öğretmenlerin Tükenmişlik Düzeyleri ve Yaşam Doyumlarinin İncelenmesi

Hıdır AYDEMİR, İbrahim H. DİKEN, Ahmet YIKMIŞ, Veysel AKSOY, Osman ÖZOKÇU

Down Sendromu Olan Çocuklarin Temel Kavramlari ile Ortalama Sözce Uzunluklari Arasindaki İlişki

Ayfer YILDIRIM, Pınar EGE

Üstün Yetenekli Bireylerin Görsel Yeti ve Farkındalığı

Alpaslan UÇAR

Zihinsel Yetersizliği Olan Öğrencilere Bilgisayarda Eğitsel CD İzleme Becerisinin Öğretiminde Eşzamanlı İpucuyla Öğretimin Etkililiği

Cem GÖKMEN, Erkan TEKİNARSLAN, İlknur ÇİFCİ TEKİNARSLAN

Otizmi Olan Öğrencilere Okuma-Yazma Öğretme Konusunda Sınıf Öğretmenlerinin Görüş ve Önerileri

Özge ELİÇİN, Ahmet YIKMIŞ