Etik Liderliğin İşten Ayrılma Niyeti Üzerindeki Etkisinde Algılanan Örgütsel Adaletin Aracılık Rolü

Bu çalışmada, yöneticilerin etik davranışlarının çalışanların algıladıkları adalet iklimini ve işten ayrılma düşüncelerini, nasıl etkilediği araştırılmaktadır. Çalışmanın amacı, bankada çalışan yöneticilerin etik liderlik davranışlarının çalışanların işten ayrılma niyetlerine etkisini ve örgütsel adalet algılarının bu etkide oynadığı aracılık rolünü incelemektir. Bankacılık, küreselleşme ve teknoloji gibi değişimlerden hızlıca etkilenen hizmet sektörlerinden biridir. Bu ilişkileri incelerken sırası ile etik liderlik, örgütsel adalet ve işten ayrılma niyeti ve alt boyutları açıklanmıştır. Araştırmanın verileri anket yöntemiyle toplanmış ve İstanbul’da bankacılık sektöründe çalışan 390 kişiye kolayda örnekleme methodu kullanılarak ulaşılmıştır. Çalışmada etik liderliği ölçmek için Brown, Trevino ve Harrison’ın (2005) “Etik Lidelik Ölçeği”, örgütsel adaleti ölçmek için Niehoff ve Moorman’ın (1993) “Örgütsel Adalet Ölçeği” ve “İşten Ayrılma Niyeti’ni” ölçmek için Grandey’in (1999) geliştirdiği ölçekler kullanılmıştır. Araştırma modeli ve hipotezler yapısal eşitlik modellemesi kullanılarak analiz edilmiştir. Ölçüm modelini test etmek için dört faktörlü doğrulayıcı faktör analizi yapılmıştır ve sonuçlar modelin uyumunun oldukça iyi olduğunu göstermiştir. Araştırma bulguları etik liderliğin hem dağıtım adaleti hem de ektileşim adaleti üzerinde anlamlı direkt etkisinin bulunduğunu ve çalışanların işten ayrılma niyetini azalttığını ortaya koymuştur. Ayrıca liderin etik davranışlar sergilemesi çalışanların işten ayrılma niyetlerini örgüt içinde algıladıkları adalet algısı aracılığı ile azaltmaktadır. Araştırma sonuçları hem dağıtım adaletinin hem de etkileşim adaletinin tam aracı değişken görevi gördüğünü göstermektedir.

Mediator Role of Perceived Organizational Justice in the Effect of Ethical Leadership on Turnover Intention

In this study, it is investigated how the ethical behaviors of managers affect the perceived climate of justice and intentions to quit by the employees. The aim of this study is find out the mediator role of employees’ perceived organizational justice in the effect of managers’ ethical leadership behaviors on intention to leave in Banking industry. As these relationships are investigated, ethical leadership, organizational justice, intention to quit and their sub-dimensions are explained respectively. Banking is one of the service sectors that is quickly affected by changes such as globalization and technology so research data were collected through questionnaires among 390 banking sector employees who were reached by convenience sampling. In order to measure the concepts, 'Ethical Leadership Scale' of Brown, Trevino and Harrison (2005), 'Organizational Justice Scale' by Niehoff and Moorman (1993), and Grandey's (1999) scale for the 'Intention to Quit' are employed in the research. Research model and hypothesis were tested using the structural equality modeling. To test the measurement model, 4 factored confirmatory factor analysis was conducted and the results show that the compatibility of the model is considerably good. Research findings shows ethical leadership has a direct and significant effect on distributive and interactional justice and decrease the intention to quite. In addition, the leader's ethical behavior decrease employees' intention to quit through the perception of justice that they perceive within the organization. Both the distributive justice and the interaction justice has a role of full mediating variable between ethical leadership and quitting intentions.

Kaynakça

Acar, G. (2011). Okul Yöneticilerinin Etik Liderlik Davranışlarının Beden Eğitimi Öğretmenlerinin Örgütsel Adalet ve Motivasyon Düzeyleriyle İlişkisi. Yayınlanmamış Doktora Tezi. Ankara: Gazi Üniversitesi EBE.

Adair, J. (2003). Etkili Motivasyon, S. Uyan (Çev.). İstanbul: Babıali Kültür Yayıncılığı.

Aghaei, N., M. Keivan ve S. Shahrbanian (2012). Relationship between Organizational Justice and Intention to Leave in Employees of Sport and Youth Head Office of Tehran. European Journal of Experimental Biology, 2 (5), s.1564-1570

Akatay, A., Yücekaya, P. ve Kısat, N. Ç. (2016). Yöneticilerin Etik Liderlik Davranışlarının, Örgütsel Adalet ve Sinizm Üzerine Etkileri: Çanakkale İl Emniyet Müdürlüğü’nde Bir Araştırma. Yönetim Bilimleri Dergisi, 14(28), 483-509. https://doi.org/10.11611/yead.493895

Alexander, J. A., Bloom, J. R. and Nuchols, B. A. (1994). Nursing Turnover and Hospital Efficiency: An Organization-Level Analysis. Industrial Relations, (33). https://doi.org/10.1111/j.1468- 232x.1994.tb00355.x

Allen, D. G. and Grifeth, R. W. (2000). Job Performance and Turnover: A Review and Integrative Multi-Route Model. Human Resource Management Review, 9(4), 525-548. https://doi.org/10.1016/s1053-4822(99)00032-7.

Bal-Taştan, S. (2013). Bir Negatif İş Davranışı Olarak Üretkenliğe Aykırı Davranışların İşyerinde Örgütsel Adaletsizlik ve Agresif Davranış Algıları ile İlişkisinde Psikolojik Güçlendirme, Benlik Değeri ve Sosyal Bütünleşmenin Düzenleyici Rolünün İncelenmesi. Sosyal ve Beşeri Bilimler Dergisi, 5(2), 466-481. https://doi.org/10.17494/ogusbd.51146.

Bandura, A. (1977). Self-Efficacy: Toward a Unifying Theory of Behavioral Change. Psychological Review, 84(2), 191-215. https://doi.org/10.1037/0033-295x.84.2.191.

Barlett, K. R. (1999). The Relationship Between Training and Organizational Commitment in The Health Care Field. The Degree of Philosophy. Urbana: University of Illinois.

Bayarçelik, E. B., & Fındıklı, M. M. A. İş Tatminin, Örgütsel Adaletin İşten Ayrılma Niyeti İlişkisindeki Aracılık Rolü. Beykent Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 10(1). https://doi.org/10.18221/bujss.303365.

Beugre, C. D. (2002). Understanding Organizational Justice and Its Impact on Managing Employees: An African Perspective. Journal of Human Resource Management, 13(7), 1091-1104. https://doi.org/10.1080/09585190210131311.

Bowen, N. K., & Guo, S. (2011). Structural equation modeling. Oxford University Press.

Breland, J., Treadway, D., Duke, A. and Adams, G. (2007). The Interactive Effect of Leader-Member Exchange and Political Skill on Subjective Career Success. Journal of Leadership and Organizational Studies, 13(3), 1-14. https://doi.org/10.1177/10717919070130030101.

Brown, M. E. (2007). Misconceptions of Ethical Leadership: How to Avoid Potential Pitfalls. Organizational Dynamics, 36(2), 140-155. https://doi.org/10.1016/j.orgdyn.2007.03.003.

Brown, M. E. and Trevino, L. K. (2006a). Socialized Charismatic Leadership, Values Congruence, and Deviance in Work Groups. Journal of Applied Psychology, 91(4), 954-962. https://doi.org/10.1037/0021-9010.91.4.954.

Brown, M. E. and Trevino, L. K. (2006b). Ethical Leadership: A Review and Future Directions.” The Leadership Quarterly, 17(6), 595-616. https://doi.org/10.1016/j.leaqua.2006.10.004.

Brown, M. E., Trevino, L. K. and Harrison, A. D. (2005). Ethical Leadership: A Social Learning Perspective for Construct Development and Testing. Organizational Behavior and Human Decision Processes, (97), 117-134. https://doi.org/10.1016/j.leaqua.2006.10.004.

Caldwell, C., Campbell, J. and Parks, C. D. (2001). Trustworthiness and Justice: An Integrative Perspective. Paper Presented at The Eighth Annual Conference on Ethics in Business, Chicago, IL,187-199.

Chang, C. and Dubinsky, A. J. (2005). Organizational Justice in Sales Force: A Literature Review with Propositions. Journal of Business to Business Marketing, 12(1), 35-71. https://doi.org/10.1300/j033v12n01_03.

Charash, Y. C. and Spector, P. E. (2001). The Role of Justice in Organizations: A Meta Analysis. Organizational Behavior and Human Decision Processes, 86(2), 278-321. https://doi.org/10.1006/obhd.2001.2958.

Clayton, S. and Opotow, S. (2003). Justice and Identity: Changing Perspectives on What Is Fair. Personality and Social Psychology Review, 7(4), 298-310. https://doi.org/10.1006/obhd.2001.2958.

Cotton, J. L. and Tuttle, J. M. (1986). Employee Turnover: A Meta-Analysis and Review with Implications for Research. The Academy of Management Review, 11(1), 55-70. https://doi.org/10.2307/258331.

Çelik, M. ve Sarıtürk, M. (2012). Organizational Justice and Motivation Relationship: The Case of Adiyaman University. Istanbul Commerce University Journal of Social Science, (1), 353- 382.

Çetinkaya, M. ve Çimenci, S. (2014). Örgütsel Adalet Algısının Örgütsel Vatandaşlık Davranışı Üzerindeki Etkisi ve Örgütsel Özdeşleşmenin Aracılık Rolü: Yapısal Eşitlik Modeli Çalışması. Yönetim Bilimleri Dergisi, 12(23), 237-278. https://doi.org/10.18657/yonveek.335229.

Çiçek, H. (2014). Beden Eğitimi Öğretmenlerinin Çalışma Ortamlarındaki Örgütsel Adalet Düzeyinin Etik Liderlik Davranışlarına Etkisi (Kırıkkale İl Örneği). Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Burdur: Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi EBE. https://doi.org/10.20875/makusobed.594765.

Çitak, G. (2017). Yöneticilerin Etik Liderlik Davranışları ve Hemşirelerin Örgütsel Adalet Algıları. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Ankara: Gazi Üniversitesi SABE.

Çöp, S. (2008). Türkiye ve Polonya’da Turizm Sektörü Çalışanlarının Örgütsel Adalet ve Örgütsel Bağlılık Algılarına İlişkin Bir Uygulama. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Ankara: Gazi Üniversitesi EBE. https://doi.org/10.26650/imj.2019.87.0004.

Daft, R. and Marcic, D. (1998). Understanding Management. London: Harcourt.

Daileyl, R. C. and Kirk D. J. (1992) Distributive and Procedural Justice as Antecedents of Job Dissatifaction and Intent To Turnover. Human Relations, (45), 305-317. https://doi.org/10.1177/001872679204500306.

Davies, I. A. and Crane, A. (2003). Ethical Decision Making in Fair Trade Companies. Journal of Business Ethics, 45(1).

Efil, İ. (2010). İşletmelerde Yönetim ve Organizasyon, 11.Baskı. Bursa: Dora Yayınevi. Erdoğan-Aracı, Ü. (2019). Etik Liderlik ile İşten Ayrılma Niyeti Arasındaki İlişkide Yapıcı Ses Çıkartma Davranışının Aracı Rolü. Turizm Akademik Dergisi, 6(1), 17-30. https://doi.org/10.31795/baunsobed.664016.

Eren E. (2012). Örgütsel Davranış ve Yönetim Psikolojisi, 13. Baskı. İstanbul: Beta Yayınları.

Folger, R. and Cronpanzano, R. (1998). Organizational Justice and Human Resource Management. U.S.A.: Sage Publications.

Folger, R. and Konuvsky, M. A. (1989). Effects of Procedural and Distributive Justice on Reaction to Pay Raise Decisions. Academy of Management Journal, 32(1), 23-53. https://doi.org/10.2307/256422.

Fornell, C., & Larcker, D. F. (1981). Structural equation models with unobservable variables and measurement error: Algebra and statistics. Journal of Marketing Research, 18 (3), 328–388. https://doi.org/10.1177/002224378101800313.

Giap, B. ve Hackermeier, I. (2005). Organizational Citizenship Behavior and Perception of Organizational Justice in Student Jobs. Psychoplogy of Excellence Instructional Design, Job Analysis ve Job Design, 2-14.

Gieter, S. D., Cooman R. D., Hofmans J, Pepermans, R. and Jegers, M. (2012). Paylevel Satisfaction And Psychological Reward Satisfaction As Mediators Of The Organizational Justice– Turnover İntention Relationship. International Studies of Management & Organization, (42), 50-67. https://doi.org/10.2753/imo0020-8825420103.

Greenberg, J. (1990), Organizational Justice: Yesterday, Today and Tomorrow. Journal of Management, 16(2), 399-432. https://doi.org/10.1177/014920639001600208.

Greenberg, J. (1996), The Quest For Justice: Essays and Experiments. U.S.A.: Sage Publications.

Gül, H. ve Gökçe, H. (2008). Örgütsel Etik ve Bileşenleri. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 13(1), 377-389. https://doi.org/10.31671/dogus.2018.112.

Günlük, M. ve Özer, G. (2010). Örgütsel Adaletin Muhasebecilerin İş Memnuniyeti ve İşten Ayrılma Eğilimine Etkisi. Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 9(2), 459-485. https://doi.org/10.11122/ijmeb.2013.9.20.305.

Hair, J. F., Sarstedt, M., Pieper, T. M., & Ringle, C. M. (2012). The use of partial least squares structural equation modeling in strategic management research: a review of past practices and recommendations for future applications. Long range planning, 45(5-6), 320-340. https://doi.org/10.1016/j.lrp.2012.09.008.

Harvey, E. (2004). Liderlik ve Etik. Executive Excellence, 8(87), 13-27.

Hassan, A. (2002). Organızatıonal Justıce As A Determınant Of Organızatıonal Commıtment And Intentıon To Leave, Asian Academy Of Management Journal, 7(2), 55–66.

Helvacı, M. A. (2010). İlköğretim Okulu Yöneticilerinin Etik Liderlik Davranışı Gösterme Düzeyleri. Journal of World of Turks, 2(1), 391-410.

Hu, L. T., & Bentler, P. M. (1998). Fit indices in covariance structure modeling: Sensitivity to underparameterized model misspecification. Psychological Methods, 3(4), 424. https://doi.org/10.1037/1082-989x.3.4.424.

Hwang, I. S. and Kuo, J. H. (2006). Effects of Job Satisfaction and Percevied Alternative Employement Opportunities on Turnover Intention - An Examination of Public Sector Organizations. Journal of American Academy of Business, 8(2).

İnak, A. (2016). Etik Liderlik Davranışının Örgütsel Adalet Üzerine Etkisi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Nevşehir: Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi SBE. https://doi.org/10.30783/nevsosbilen.376138.

İşcan, Ö.F., Naktiyok, A., (2004). Perceptions Of Employees about Organizatonal Commitment and Justice as Determinants of Their Organizational Coherence. Ankara University Social Sciences Journal, 59(1), ss.181-281.

İyigün, Ö. N. (2012). Örgütsel Adalet: Kuramsal Bir Yaklaşım. İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 1(21), 49-64.

James, K. (1993). The Social Context of Organizational Justice: Cultural, Intergroup and Structural Effects on Justice Behaviors and Perceptions, in Justice in The Workplace, Approaching Fairness in Human Resource Management, R. Cropanzano (Eds.). Erlbaum: Hillsdale, 21- 50. https://doi.org/10.1002/job.4030150512.

Kalshoven, K. and Boon, C. (2015). Ethical Leadership, Employee Well-Being, and Helping: The Moderating Role of Human Resource Management. Journal of Personnel Psychology, 11(1), 60-68. https://doi.org/10.1027/1866-5888/a000056.

Kaya, A. P. (2000). Sosyal Adaletin Teorik Çerçevesi Üzerine Bir Değerlendirme. Türk Ağır Sanayi ve Hizmet Sektörü Kamu İşverenleri Sendikası Yayını, (38), 229-244.

Kaya, M. (2008).Yükseköğretim Kurumlarında Çalışan Akademisyenlerin Çalışma Biçimlerinin Örgütsel Bağlılıklarına ve İşten Ayrılma Niyetlerine Etkisi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Kocaeli: Kocaeli Üniversitesi SBE.

Kaynak, T. (1996). İnsan Kaynakları Planlaması, 2. Baskı. İstanbul: Alfa Basım Dağıtım.

Kıratlı, M. (2015). Örgütsel Adaletin İşten Ayrılma Niyetine Etkisinde Örgütsel Güvenin Aracı Rolü: Ev Mobilyası Üretimi Yapan İşletmeler Üzerinde Bir Uygulama. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Ankara: Türk Hava Kurumu Üniversitesi SBE.

Kirkman, B. L., Chen, G., Farh, J. L., Chen, Z. X., & Lowe, K. B. (2009). Individual power distance orientation and follower reactions to transformational leaders: A cross-level, cross-cultural examination. Academy of Management Journal, 52(4), 744–764. https://doi.org/10.1027/1866-5888/a000056.

Konovsky, M. A. (2000). Understanding Procedural Justice and Its Impact on Business Organizations. Journal of Management, 26(3), 498-511. https://doi.org/10.1177/014920630002600306.

Lam, L. W., Loi, R., Chan, K. W. and Liu, Y. (2016). Voice More and Stay Longer: How Ethical Leaders Influence Employee Voice and Exit Intentions. Business Ethics Quarterly, 26(3), 277-300. https://doi.org/10.1017/beq.2016.30.

Lee, H. R. (2000). An Empirical Study of Organizational Justice As a Mediator of The Relationships Among Leader-Member Exchange and Job Satisfaction, Organizational Commitment, and Turnover Intentions in The Lodging Industry. Unpublished Doctoral Dissertation. Virginia: Faculty of The Virginia Polytechnic Institute and State University.

Lu, C. S. and Lin, C. C. (2014). The Effects of Ethical Leadership and Ethical Climate on Employee Ethical Behavior in The International Port Context. Journal of Business Ethics, 124(2), 209- 223. https://doi.org/10.1007/s10551-013-1868-y.

Luria, G. ve Yagil, D. (2008). Procedural Justice, Ethical Climate and Service Outcomes in Restaurants. International Journal of Hospitality Management, 27(2), 276-283. https://doi.org/10.1016/j.ijhm.2007.07.022.

MacIntyre, A. (2001). Ethik’in Kısa Tarihi. İstanbul: Paradigma Yayınları.

Martin, K. D. and Cullen, J. B. (2006). Continuities and Extensions of Ethical Climate Theory: A Meta-Analytic Review. Journal of Business Ethics, 69(2), 175-194. https://doi.org/10.1007/s10551-006-9084-7.

Masterson, S. S., Lewis, K., Goldman, B.M. and Taylor, M. S. (2000). Integrating Justice and Social Exchange: The Differing Effects of Fair Procedures and Treatment on Work Relationships. Academy of Management Journal, 43(4), 738-748. https://doi.org/10.2307/1556364.

Mayer, D. M., Kuenzi, M. and Greenbaum, R. L. (2010). Examining The Link Between Ethical Leadership and Employee Misconduct: The Mediating Role of Ethical Climate. Journal of Business Ethics, (95), 7-16. https://doi.org/10.1007/s10551-011-0794-0.

Mayer, D., Kuenzi, M., Greenbaum, R., Bardes, M. and Salvador, R. B. (2009). How Low Does Ethical Leadership Flow? Test of A Trickledown Model. Organizational Behavior and Human Decision Processes, 108(1), 1-13. https://doi.org/10.1016/j.obhdp.2008.04.002.

Mobley, W. H. (1982). Some Unanswered Questions in Turnover and Withdrawal Research. Academy of Management Review, 7(1). https://doi.org/10.2307/257255.

Moorman, R. H. (1991) Relationship Between Organizational Justice and Organizational Citizenship Behaviors: Do Fairness Perceptions Influence Employee Citizenship? Journal of Applied Psychology, (76), 845-855. https://doi.org/10.1037/0021-9010.76.6.845.

Northouse, P. G. (2012). Leadership: Theory and Practice. Londra: Sage Publications.

Örücü, E. ve Özafşarlıoğlu, S., (2013).The influence of organizational justice on the turnover intention:a study in the republic of South Africa. Mustafa Kemal University Social Sciences Journal,. 10 (23),335-358.

Palanski, M., Avey, J. B. and Jiraporn, N. (2014). The Effects of Ethical Leadership and Abusive Supervision on Job Search Behaviors in the Turnover Process. Journal of Business Ethics, 121(1), 135-146. https://doi.org/10.1007/s10551-013-1690-6.

Pare, G. and Tremblay, M. (2007). The Influence of High-Involvement Human Resources Practice, Organizational Commitment, and Citizenship Behaviors on Information Technology Professionals’ Turnover Intentions. Group & Organization Management, 32(3), 326-357. https://doi.org/10.1177/1059601106286875.

Piccolo, R. F., Greenbaum, R. L., Den Hartog, D. N. and Folger, R. (2010). The Relationship Between Ethical Leadership and Core Job Characteristics. Journal of Organizational Behavior, (31), 259-278. https://doi.org/10.1002/job.627.

Pillai, R., Schriesheim, C. A., & Williams, E. S. (1999). Fairness perceptions and trust as mediators for transformational and Interactional leadership: A two-sample study. Journal of Management, 25(6), 897–933. https://doi.org/10.1177/014920639902500606.

Preacher, K. J., & Hayes, A. F. (2004). SPSS and SAS procedures for estimating indirect effects in simple mediation models. Behavior Research Methods, Instruments, & Computers, 36(4), 717-731. https://doi.org/10.3758/bf03206553.

Sabuncuoğlu, E. T. (2007). Eğitim, Örgütsel Bağlılık ve İşten Ayrılma Niyeti Arasındaki İlişkilerin İncelenmesi. Ege Akademik Bakış, 7(2). https://doi.org/10.21121/eab.2014418014.

Sökmen, A. (2019). Etik Liderlik, Örgütsel Güven, İş Tatmini ve İşten Ayrılma Niyeti İlişkisi: Bir Hastane İşletmesinde Araştırma. Üçüncü Sektör Sosyal Ekonomi Dergisi, 54(2), 917-934. https://doi.org/10.15659/3.sektor-sosyal-ekonomi.19.05.1123.

Söyük, S. (2007). Örgütsel Adaletin İş Tatmini Üzerine Etkisi ve İstanbul İlindeki Özel Hastanelerde Çalışan Hemşirelere Yönelik Bir Çalışma. Yayımlanmamış Doktora Tezi. İstanbul: İstanbul Üniversitesi SBE. https://doi.org/10.18506/anemon.452566.

Şahin, F. (2011). Lider Üye Etkileşimi ile İşten Ayrılma Niyeti Arasındaki İlişki Üzerindeki Cinsiyetin Etkisi. Ege Akademik Bakış, 11(2). https://doi.org/10.21121/eab.2011219571.

Şahin, R. ve Kavas, E. (2016). Örgütsel Adalet ile Örgütsel Bağlılık Arasındaki İlişkinin Belirlenmesinde Öğretmenlere Yönelik Bir Araştırma: Bayat Örneği. Süleyman Demirel Üniversitesi Vizyoner Dergisi, 7(14), 119-140. https://doi.org/10.21076/vizyoner.245975.

Teoman, D. D. (2007). Performans Değerlendirme Sürecinde Oluşan Adalet Algısı, Bu Algının İç, Dış ve Sosyal Ödüllerle Olan İlişkisinin İşten Ayrılma Niyeti’ne Olan Etkisi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. İstanbul: İstanbul Üniversitesi SBE.

Tett, R. P. and Meyer, J. P. (1993). Job Satisfaction, Organizational Commitment, Turnover Intention, and Turnover: Path Analyses Based on Meta Analytic Findings. Personnel Psychology, 46(2), 259-293. https://doi.org/10.1111/j.1744-6570.1993.tb00874.x.

Thompson, L. J. (2004). Moral Leadership in A Postmodern World. Journal of Leadership & Organizational Studies, 11(1), 27-37.

Trevino, L. K., Weaver, G. R. and Reynolds, S. J. (2006). Behavioral Ethics in Organizations: A Review. Journal of management, 32(6), 951-990.

Turan, E. D. (2015). Okul Öncesi Eğitimi Yöneticilerinin Etik Liderlik Davranışlarının Öğretmenlerin Örgütsel Adalet Algısı İle İlişkisi (Adıyaman İli Örneği). Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Gaziantep: Zirve Üniversitesi SBE.

Turhan, M. (2007). Genel ve Mesleki Lise Müdürlerinin Etik Liderlik Davranışlarının Okullardaki Sosyal Adalet Üzerindeki Etkisi. Yayınlanmamış Doktora Tezi. Elazığ: Fırat Üniversitesi SBE.

Tyler, T. R. and Bies, R. J. (1990). Beyond Formal Procedures: The Interpersonal Context of Procedural Justice, in J. S. Carroll (Eds.), Applied Social Psychology and Organizational Settings, 77-98. New Jersey: Erlbaum. https://doi.org/10.4324/9781315728377-4.

Uğurlu, C. T. (2009). İlköğretim Okulu Öğretmenlerinin Örgütsel Bağlılık Düzeylerine Yöneticilerin Etik Liderlik ve Örgütsel Adalet Davranışlarının Etkisi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Malatya: İnönü Üniversitesi SBE.

Van Gils, S., Van Quaquebeke, N., Van Knippenberg, D., Van Dijke, M. and De Cremer, D. (2015). Ethical Leadership and Follower Organizational Deviance: The Moderating Role of Follower Moral Attentiveness. The Leadership Quarterly, 26(2), 190-203. https://doi.org/10.1016/j.leaqua.2014.08.005.

Werner, I. (1993). Liderlik ve Yönetim. İstanbul: Rota Yayınları.

Xu, A. J., Loi, R., & Ngo, H. Y. (2016). Ethical leadership behavior and employee justice perceptions: The mediating role of trust in organization. Journal of Business Ethics, 134(3), 493-504. https://doi.org/10.1007/s10551-014-2457-4.

Yanık, O. ve Naktiyok, A. (2017). Etik (Ahlaki) Liderliğin Çalışanların İş Tatminine, Örgütsel Bağlılığına ve İşten Ayrılma Niyetine Etkisinde Örgütsel Güven ve Örgütsel Adalet Algısının Aracı Rolü. Bartın Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 8(15), 297-324.

Yeşiltaş, M., Çeken, H. ve Sormaz, Ü.(2012). Etik Liderlik Ve Örgütsel Adaletin Örgütsel Sapma Davranışları Üzerindeki Etkisi”, Muğla Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 28, 18-38.

Yıldırım, A. (2010). Etik Liderlik ve Örgütsel Adalet İlişkisi Üzerine Bir Uygulama. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Karaman: Karamanoğlu Mehmet Bey Üniversitesi, SBE.

Yoldaş, A. (2018). Okul Yöneticilerinin Etik Liderlik Davranışlarının Öğretmenlerin Örgütsel Adalet Algıları Üzerine Etkilerinin İncelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. İstanbul: Bahçeşehir Üniversitesi SBE.

Yücel, R. ve Çiftçi, G. E. (2012). İşgörenin İş Etiği Davranış Algısı: Kamu Kurumunda Bir Uygulama. 11. Ulusal İşletmecilik Kongresi Bildiriler Kitabı, 927-932.

Kaynak Göster