Örgütsel Çatışma ve Yönetimi: Spor Eğitimi Veren Yükseköğretim Kurumlarında Bir Uygulama

Çatışma, sosyal yaşamın normal bir boyutu olduğu gibi, örgütsel yaşamında bir gerçeğidir. Çatışma kaçınılmaz olduğuna göre, çağdaş örgütlerin ve yöneticilerin örgütsel amaçları gerçekleştirmek için, çatışmadan yararlanmayı öğrenmeleri önemli görevleri arasındadır. Çatışma yönetimi, birey ve örgüt gelişimi için pozitif sonuçlara ulaşmayı ve negatif sonuçları engellemeyi amaçlar. Bu araştırmanın amacı; spor eğitimi veren yüksek öğretim kurumlarında görev yapan yöneticilerin, çalışanlar arasında çatışma çıkması durumunda kullandıkları çatışma yönetim sitillerini belirlemek ve yönetici-öğretim elemanı görüşlerini karşılaştırmaktır. Araştırma tarama modelindedir. Araştırma evreni olarak Türkiye’de spor eğitimi veren 9 üniversite, çalışma grubu olarak da bu üniversitelerin ilgili bölümlerinde görev yapan tüm yöneticiler ve gönüllü katılan öğretim elemanları seçilmiştir. Toplam 38 yönetici, 70 öğretim elemanı araştırmada yer almıştır. Veri toplama aracı olarak anket tekniği kullanılmış ve verilerin çözümlenmesinde frekans analizi, t –test ve tek yönlü varyans analizi tekniklerinden yararlanılmıştır. Araştırma bulgularına göre; spor eğitimi veren yükseköğretim kurumlarında yöneticilerin çatışma yönetiminde öncelik sırasına göre problem çözme, uzlaşma, ödün verme, kaçınma ve hükmetme sitillerini kullandıkları, “problem çözme” ve “uzlaşma” sitilleri hakkında öğretim elemanlarının görüşleri ile yönetici görüşleri arasında 0.05 düzeyinde anlamlı fark olduğu görülmüştür. Aynı sitiller açısından yönetici ve öğretim elemanlarının unvan durumlarına göre gruplar arasında 0.05 düzeyinde anlamlı fark bulunmuştur. Sonuç olarak; spor eğitimi veren yükseköğretim kurumlarında görev yapan yöneticilerin çatışma durumunda genellikle problem çözme ve uzlaşma sitillerini kullandıkları, ayrıca unvan durumlarının çatışma yönetimi açısından önemli bir değişken olduğu ortaya çıkmıştır.

Kaynakça

1. Rahim, M. A. “Managing Conflict in Organizations, Praeger Publishers”, New York, 1986.

2. Karip, E.,”Çatışma Yönetimi”, Pegem Yayıncılık, Ankara, 2000.

3. Bumin, B., “İşletmelerde Organizasyon Geliştirme ve Çatışma Yönetimi”, Bizim Büro Basım Evi, Ankara, 1990.

4. Açıkalın, A., “Teknik ve Toplumsal Yönleri İle Okul Yönetimi” Pegem Eğitim Merkezi Yayınları No:10, Ankara, 1994.

5. Sertkan, Y., “Halkla İlişkiler Açısından Çatışma Yönetimi”, A. Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi,s.115, Ankara, 1997.

6. Hendrıcks, W., “ How to Manage Conflict, National Press Publications, An Interdisciplinary Approach, Praeger Publishers”, pp.5-16,New York, 1991.

7. Korkmaz, M., “Örgütlerde Çatışma ve Nedenleri”, Ankara,1994.

8. Van Slyke, E.J. “ Facilitating Productive Conflict”, HR Focus, Vol: 74. Is: 4, pp.17,1997.

9. Baron, R. A., “ Behavior in Organizations, Allyn and Bacon”, Boston, 1986.

10. Bergman, T. J., VOLKEMA, R. J., “Understanding and Managing Interpersonel Conflict at Work: İts Issues, Interactive Processes and Consequences” Managing Conflict: An Interdisciplinary Approach, Praeger Publishers, pp. 5-16, New York, 1989.

11. Kindler, H. S., “Managing Conflict Constructively”, Training and Development, Vol: 50, Iss.:7, pp.11-13,1996.

12. Morphy, J., “ Managing Conflict at Work, Business One Irwin/Mirror Pres”, New York, 1994.

13. Tjosvold, D., “The Conflict Pozitive Organization, Addison Wesley Publishing”, California, 1991.

14. Ross, M.H., “ The Management of Conflict, Yale University Press”, New Haven, 1993.

15. Tezer, E., “Conflict Behaviors and Their Relationship to Popularity”, Adolescence, Winter 2001, Vol:36, Iss:144,s. 697, 2001.

16. Ural, A., “İlköğretim Okulu Yöneticilerinin Öğretmenlerle Aralarındaki Çatışmaları Yönetme Yöntemleri”, A.İ.B.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayımlanmamış Doktora Tezi, Bolu, 1997.

17. Burke, R. J., “Methods of Resolving Sperrior-Subordinate Conflict The Constractive Use of Subordinate Differences and Disagreements”, Organizational Behavior and Human Performance, Vol: 5, pp. 393-411, 1970.

18. Aydın, M. , “Örgütlerde Çatışma, Bas Yay Matbaası”, s.35, Ankara, 1984.

19. Baksı, H., “Örgütlerde Çatışma ve Yönetimi”, H.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, s. 104-108,Ankara, 1998.

20. Gümüşeli, A.İ., “İzmir Ortaöğretim Okulları Yöneticilerinin Öğretmenler İle Aralarındaki Çatışmaları Yönetme Biçimleri”, A.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayımlanmamış Doktora Tezi, s.269, Ankara, 1994.

21. Ashworth, M.A., “A Study of Conflict Management Styles of Principals and Superintendents in the Public Schools of Ohio,Dissertation Abstracts International”, Vol: 50, Iss.:8, pp.508, 1990.

22. Lawrence, P. R., LORSCH, J.W., “Differantation and Integration in Complex Organizations”, Administrative Science Quarterly,Vol:12, pp.1-47, 1967.

23. Adams, D.C., “Perceptions of Conflict, Conflict Management Styles and Commitment in Middle Level Schools, Dissertation Abstracts International”, Vol: 50, Iss.:7, pp.1854, 1990.

24. Wanasırı, W., “ Interpersonal Conflict Handling Styles of Private Vocation School Principals in Thailand, Dissertation Abstracts International”, Vol: 57, Iss.: 8, pp.2315, 1996.

Kaynak Göster