Datça Yerel Halkının Sürdürülebilir Turizm Gelişimine ve Turizm İşletmelerine Yönelik Tutumları

Yerel halkın turizmin başarılı ve sürdürülebilir bir gelişimini desteklemesi gerekliliği, özellikle gelişmekte olan turistik destinasyonlar için önem taşımaktadır. Bu çalışmanın amacı, gelişmekte olan bir turizm destinasyonu olarak Datça'daki yerel halkın sürdürülebilir turizm gelişimine ve turizm işletmelerine yönelik tutumlarını incelemektir. Çalışmanın bulgularına göre, yerel halk genel olarak sürdürülebilir turizm gelişimi boyutlarına yüksek oranlarda katılım göstermektedir. Halkta çevre koruma bilincinin gelişmiş olduğunun göstergesi olarak, yerel halkın en fazla katılım gösterdiği boyut çevresel sürdürülebilirlik olarak göze çarpmaktadır. Ancak yerel halkın turizmin sosyal maliyetine yönelik en düşük katılımı, halkın bu konuda bilinçlenmesi gerektiğini göstermektedir. Ayrıca, yerel halk turizm işletme türlerine genel olarak olumlu yaklaşırken, alternatif turizm işletmelerine yaklaşımları kitle turizmi işletmelerine kıyasla daha olumludur

The Resident Attitudes Towards Sustainable Tourism Development and Tourism Establishments in Datca

Successful and sustainable development of tourism in a destination should be supported by residents. This requirement also applies to Datca as a developing tourist destination. The aim of this study is to investigate the resident attitudes towards sustainable tourism development and tourism establishments as a developing tourism destination in Datca. According to the results of the study, the residents have high levels of acceptance to the development of sustainable tourism in general. The maximum agreement of residents in sustainable tourism development dimensions is environmental sustainability. This means that residents’ awareness of environmental protection has improved. However the average agreement level of social cost of tourism is much lower than the rate of other sustainable tourism development dimensions. This shows that the awareness of the social costs of tourism need to raise. Attitudes of local community towards tourism establishments may be converging to the positive as a developing tourism destination. However, alternative tourism establishments are favored much compared to mass tourism businesses

Kaynakça

Alaeddinoğlu, F. (2008), “Sivas Kentinde Halkın Turiste ve Turizme Bakışı” Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, Cilt:5, Sayı:2, 1-24.

Arıkan, İ. ve Yüksek, G. (2009), ”Turizm Destinasyonu Geliştirme: Datça Örneği” 10. Ulusal Turizm Kongresi. Mersin Üniversitesi,:1113-1124.

Avcıkurt, C. (2003), Turizm Sosyolojisi: Turist-Yerel Halk Etkileşimi, Ankara: Detay Yayıncılık.

Bahar, O. ve Kozak M. (2005), Küreselleşme Surecinde Uluslararası Turizm ve Rekabet Edebilirlik, Ankara: Detay Yayıncılık.

Beyhan, Ş. G. ve Ünügür, S. M. (2005), “Çağdaş Gereksinmeler Bağlamında Sürdürülebilir Turizm ve Kimlik Modeli”, itüdergisi/a, Cilt 4, Sayı:2, 79-87.

Brunt, P. ve Courtney, P. (1999) “Host Perceptions Of Sociocultural Impacts”, Annals Of Tourism Research, XXVI,3,493-515.

Butler, R. ,W. (1980) “The Concept Of A Tourist Area Cycle Of Evolution: Implication For The Management Of Resources”, Canadian Geoprapher, XXIV: 5-12 içinde Tayfun, A. Ve Kılıçlar, A.(2004) Turizmin Sosyal Etkileri Ve Yerli Halkın Turiste Bakışı. Ticaret ve Turizm Eğitim Fakültesi Dergisi Sayı 1, 1-17.

Choi, H.C. ve Sırakaya, E. (2006) “Sustainability Indicators for Managing Community Tourism” Tourism Management, Vol:27, No:6,1274-1289.

Choi, H.C. ve Sırakaya. E. (2005) “Measurement Resident’s Attitude Toward Sustainable Tourism: Development of Sustainable Tourism Attitude Scale” Journal of Travel Research, Vol. 43, No:4, 380-394.

Coşar, Y., Kozak, M. ve Saltık, I. A. (2010) “Küreselden Yerele Turizm İşletmelerinde Kalite Belgelendirmesi: Datça Badem Projesi” V. Lisansüstü Turizm Öğrencileri Araştırma Kongresi”, 489-503.

Çavuş, Ş. ve Tanrısevdi, A. (2000) “Sürdürülebilir Turizm ve Yerel Ölçekli Bir Sürdürülebilir Turizm Gelişme Modeli Önerisi”, Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, Yıl:11, Eylül-Aralık:149:159. (Prof. Dr. Hasan Olalı Özel Sayısı).

Çevik, F. (1999) “Sürdürülebilir Turizme Hizmet Eden Çevre Dostu Konaklama İşletmelerindeki Çevreci Uygulamalar” Standard, Sayı:476, Yıl:40, İstanbul.

Dal, N. Baysan, S. (2007) “Kuşadası’nda Kıyı Kullanımı ve Turizmin Mekânsal Etkileri Konusunda Yerel Halkın Tutumları” Ege Coğrafya Dergisi, Sayı 16, 69-85.

Doğan, H. Z. (2003). Turizmin Sosyo-Kültürel Temelleri. Ankara: Detay Yayıncılık.

Duran, E. (2009). “Sürdürülebilir Turizm Kapsamında Toplumsal ve Kültürel Kimliğin Korunması: Gökçeada Örneği” Yayınlanmamış Doktora Tezi. D.E.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.

Garrod, F. ve Fyall, T. (1998) “Beyond the Rhetoric of Sustainable Tourism?”, Tourism Management 19:199-212.

Gursoy, D., Chi, C.G. ve Dyer, P. (2010) “Locals’ Attitudes toward Mass and Alternative Tourism: The Case Of Sunshine Coast, Australia”, Journal of Travel Research, 49: 381-394.

Gursoy, D., Jurowski, C. ve Uysal, M. (2002) “Resident Attitudes: A Structural Modelling Approach”, Annals of Tourism Research 29: 79-105.

Hardy, A. L., ve Beeton, J. S. (2001) “ Sustainable Tourism or Maintainable Tourism: Managing Resources for More than Average Outcomes” Journal of Sustainable Tourism, 9 (3): 168:192.

Jurowski, C. ve Gursoy, D. (2004) “Distance Effects on Residents’ Attitudes Toward Tourism”, Annals of Tourism Research, Vol, 31, No.2: 296-312.

Jurowski, C.; Uysal, M.; Williams, D.R. (1997) “A Theoretical Analysis Of Host Community Resident Reactions To Tourism”, Journal Of Travel Research, XXXVI,2:3-11.

Karaaslan İ. ,Özelçi T. (1996) “Sürdürülebilir Turizm”, Dünya Şehircilik Kolokyumu, Sürdürülebilir Turizm Planlaması, Politikalar, 363 İstanbul.

Küçüksille, E. (2008) SPSS Uygulamalı Çok Değişkenli İstatistik Teknikleri. (Ed. Şeref Kalaycı) Ankara: Asil Yayın Dağıtım.

Mathieson, A, and Wall, G. (1989), Tourism: Economic, Physical and Social Impact, Longman Scientific & Technical, Essex.

Miller, G. (2001) “The Development of Indicators for Sustainable Tourism: Results of a Delphi Survey of Tourism Research”, Tourism Management, 22:351- 362.

Naycı, N. (2009) “Kıyı Alanlarında Kitle Turizmi: Türkiye’de Kalkınma Planları Bağlamında Kıyıların Dönüşümü ve Tarihi-Doğal Çevreler”, Muğla Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Sayı 2: 81-100.

Nunnally, J.C. (1967) Psychometric Theory, McGraw-Hill Book Company, NewYork.

Ovalı, P. K. (2007) “Kitle Turizmi ve Ekolojik Turizmin Kavram, Mimari ve Çevresel Etkiler Bakımından Karşılaştırılması” Megaron, YTÜ Mim. Fak. E-Dergisi, Cilt 2, Sayı 2: 64-79.

Owen, R. E., Witt, S. F. Ve Gammon, S. (1993) “ Sustainable Tourism Development in Wales from Theory to Practice”, Tourism Management, Aralık, 463:474.

Sarkım, M. (2008) “Değişen Seyahat Eğilimleri Kapsamında Sürdürülebilir Turizm Anlayışının Turizm Politikaları Üzerine Etkileri” 2.Ulusal İktisat Kongresi, DEÜ, İ.İ.B.F. İktisat Bölümü, İzmir,1-11.

Saruhan, Ş. C. ve Özdemirci, A. (2005) Bilim, Felsefe ve Metadoloji Araştırmada Yöntem Problemi (SPSS Uygulamalı), İstanbul:Alkım Yayınevi.

Sheldon, P. ve Abenoja, Y. (2001) “Resident Attitudes in a Mature Destination: the Case of Waikiki”, Tourism Management. 22:435-443.

Stabler, M. J. Ve Goodall B. (1997)”Environmental Awareness, Action and Performance in the Guernsey Hospital Sector, Tourism Management, 18 (1): 19-32.

Sezgin, M. Ve Karaman, A. (2008) “Turistik Destinasyon Çerçevesinde Sürdürülebilir Turizm Yönetimi ve Pazarlaması" Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt 19 s: 429-437.

Şen, S. D. (2010) “Turizmin Çevresel Etkileri ve Bir Çözüm Olarak Ekoturizm” Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Mersin Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Mersin.

Tanrısevdi, A. ve Tanrısevdi, F. (2011) “Ekolojik Tarım Uygulamalarına Yönelik Yerel Halk Tutumları: Aydın Kirazlı Köyü Örneği” SOİD (Seyahat ve Otel İşletmeciliği Dergisi) Yıl:8, Sayı:2, 58-72.

Tayfun, A. Ve Kılıçlar, A.(2004) Turizmin Sosyal Etkileri Ve Yerli Halkın Turiste Bakışı. Ticaret ve Turizm Eğitim Fakültesi Dergisi Sayi1/1-17.

Tekeli, H. 1992. Türk Turizminin Felsefi Sorunları, Öneriler. III. Ulusal Turizm Kongresi, Kuşadası Belediyesi Yayınları, 5, Kusadası.

Tuna, M. (2007) Turizm, Çevre ve Toplum (Marmaris Örneği), Ankara:Detay Yayıncılık.

Yalçınalp, E. ve Var, M. (2009) “Ekoturizmde Yerel Halkın Önemi”, 10. Ulusal Turizm Kongresi, Mersin Üniversitesi Turizm ve Otelcilik Yüksekokulu, Mersin, s: 351-364.

Yazgan, G., Gezici, F. ve Alkay, E. (2004), “Kıyı Alanlarında Turizm Gelişimi Ve Dönüşüm Etkileşimi: Bodrum Yarımadası Örneği”, Gazimagosa Sempozyumu, Doğu Akdeniz Üniversitesi 12-16 Nisan 2004 s. Gazimagosa.

http://www.ktbyatirimisletmeler.gov.tr/belge/1-63767/sinir-giris-cikisistatistikleri.html, (E.T. 07.10.2011).

http://www.strm.boun.edu.tr/projeler.html (E.T. 23.10.2012) (http://www.mugla.gov.tr/). (E.T. 23.10.2012).

Kaynak Göster