YÜKSEK DİN ÖĞRETİMİNDE ARAPÇA ÖĞRETİMİ SORUNSALI: DİCLE ÜNİVERSİTESİ İLAHİYAT FAKÜLTESİ ÖRNEĞİ

Yüksek din öğretimi kurumlarının kronikleşmiş sorunlarından birisi genelde yabancı dil, özelde iseArapça öğretimidir. Bu çalışma, yüksek din öğretiminin önemli bir bölümünü oluşturan Arapçaöğretiminin niteliği üzerine odaklanmış ve 2017-2018 öğretim yılında Dicle Üniversitesi İlahiyatFakültesi öğrencilerinin Arapça öğretimi ile ilgili görüş ve beklentilerini tespit etmek amacıylagerçekleştirilmiştir. Nicel araştırma yöntemlerinden betimsel analiz ile tasarlanan çalışmada basittesadüfi örnekleme yöntemi kullanılmıştır. Bu kapsamda Arapça eğitim ve öğretimi ile ilgiliöğrencilere 25 maddelik bir anket uygulanmış ve veriler SPSS programıyla analiz edilmiştir. Çalışmakapsamında yüksek din öğretiminde Arapça ders saatlerinin yeterliliği, derslerin verimli geçipgeçmediği, lise mezuniyetinin Arapça öğrenmeye etkisi, Arapça öğretiminde öğretim elemanı ileöğrenci ilişkileri, Arapça öğretiminde modern teknikler vb. sorulara cevap aranmıştır. Çalışmasonucunda, yüksek din öğretiminde etkili bir Arapça öğretiminin nasıl olması gerektiğine ilişkinöğrenci görüşlerine ulaşılmıştır. Bu çalışmanın var olan Arapça öğretiminin niteliğinibelirginleştireceği ve yükseköğretim literatürüne katkıda bulunarak yeni çalışmalara nitelikli verisağlayacağı umulmaktadır.

The Problem Of Teaching Arabic In Higher Religious Education: The Case Of Dicle University Faculty Of Theology

One of the chronic problems of higher religious education institutions is the teaching of foreign languages in general and Arabic in particular. This study focused on the quality of Arabic teaching, which constitutes an important part of higher religious education and was carried out to determine the opinions and expectations of the students of Dicle University Faculty of Theology about Arabic teaching in the 2017-2018 academic year. A simple random sampling method was used in the study designed with descriptive analysis, which is one of the quantitative research methods. In this context, a 25-item questionnaire was applied to the students about Arabic education and training, and the data were analyzed with the SPSS program. Within the scope of the study, the adequacy of Arabic lesson hours in higher religious education, whether the lessons pass efficiently, the effect of high school graduation on learning Arabic, student relations with the instructor in Arabic teaching, modern techniques in Arabic teaching, etc. answers to questions were sought. As a result of the study, student views on how to teach Arabic effectively in higher religious education were reached. It is hoped that this study will clarify the quality of existing Arabic teaching and contribute to higher education literature and provide quality data for new studies.

Kaynakça

Aksan, Doğan. Her yönüyle dil: Ana çizgileriyle dilbilim, Ankara Üniversitesi Basımevi, Ankara, 1979.

Bahar, Hüseyin Hüsnü. “ÖSS puanı ve lisans mezuniyet notunun KPSS 10 puanını yordama gücü”, Eğitim ve Bilim, 2011, cilt, 36, sayı: 162, s.168.

Baltacı, Ali. “Nitel Araştırmalarda Örnekleme Yöntemleri ve Örnek Hacmi Sorunsalı Üzerine Kavramsal Bir İnceleme”, Bitlis Eren Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Bitlis, 2018, cilt, 7, sayı: 1, s. 231–274.

Berger, Peter L. - Luckmann, Thomas. Gerçekliğin Sosyal İnşâsı: Bir Bilgi Sosyolojisi İncelemesi, Paradigma Yayınları, İstanbul, 2008.

Cebeci, Suat. “Cumhuriyet Döneminde Yüksek Din Öğretimi”, Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Ankara, 1999, cilt, Özel sayı: s.228.

Deliçay, Tahsin. “İlahiyat Fakültesi Öğrencilerinin Arapça Öğrenmedeki Motivasyon Düzeyleri”, Fırat Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Elazığ, 2005, cilt, 10, sayı: 1, s.59-74.

Doğan, Candemir. “Yabancı Dil Olarak Arapça Öğretiminde Öğrenim-Öğretim Konusu Ve Aracı Olan Dil Orjinli Sorunlar Ve Çözüm Yolları”, EKEV Akademi Dergisi, Erzurum, 2000, cilt, 2, sayı: 3, s.147-168.

Doğan, Yusuf - Aydın, Tahirhan. “Türkiye’de Arapça Öğretiminde Karşılaşılan Sorunlar”, Cumhuriyet İlahiyat Dergisi, Sivas, 2013, cilt, 17, sayı:1, s.33-51.

Eberhard, David M. vd. Ethnologue: Languages of Asia, SIL International, Tokyo, 2019.

Furat, Ahmet Suphi. “İslamî İlimler Araştırıcısına Gerekli Filolojik Hazırlık”, Günümüz Din Bilimleri Araştırmaları ve Problemleri Sempozyumu, Samsun, 1989.

Güney, Murat Arif. “Yabancı Dil Öğretimi ve Dünden Bugüne Türkiye’de Arapça Öğretimi”, Karadeniz Teknik Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi (KTUİFD),Trabzon, 2014, cilt,1, sayı: 1 s.193-211.

Heidegger, Martin. Hümanizm üzerine mektup: Hümanizmin Özü, İz Yayıncılık, İstanbul, 2002.

Karaca, Mahmut. Türkiye’de Yükseköğretim Kurumlarında Arapça Öğretimi (İlahiyat Fakültesi Örneği), Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Uludağ Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Bursa, 2000.

Koştaş, Münir. “Özel Sayı: Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi (dünü bugünü)”, Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Ankara, 1999, cilt, Özel sayı: s.141-142.

Kömürcü, Ahmet. “İlahiyat Fakültesi Hazırlık Sınıfı Öğrencilerinin Arapça Dersine İlişkin Tutumlarının İncelenmesi (DÜİF örneği)”, Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Manisa, 2015, cilt, 13, sayı: 3, s.124.

Kuran, Kezban. “Öğretmen Adaylarının KPSS Kursu Veren Dersanelere Ve KPSS’ye İlişkin Görüşleri”, Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Hatay, 2012, cilt, 9, sayı:18, s.143-157.

Öcal, Mustafa. “İlahiyat Fakültelerinin Tarihçesi”, Uludağ Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Bursa, 1986, cilt, 1, sayı:1, s.118.

Özcan, Yusuf - Yapıcı, Asım. “İlahiyat Fakültesi Öğrencilerinin Arapça Dersine İlişkin Tutumlarının İncelenmesi (ÇÜ İlahiyat Fakültesi Örneği), (ÇÜİFD), Çukurova Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Adana, 2016, cilt, 16, sayı: 2, s.113-142.

Özdemir, Abdurrahman. “İlahiyat Fakültelerinde Arapça Öğretiminin Gerekliliği, Karşılaşılan Sorunlar Ve Çözüm Önerileri”, Sakarya Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi (SAUIFD), Sakarya, 2004, cilt, 6, sayı:10, s. 27-47.

Özkan, Metin. “Öğretmen Yetiştiren Programların Giriş Taban Puanlarıyla KPSS Ortalamaları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi”, Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Adıyaman, 2015, sayı: 19, s.279-303.

Semerci, Ayşegül. İlahiyat Fakülteleri Hazırlık Sınıflarında Arapça Öğretiminde Kullanılan Yöntemler (Erciyes Üniversitesi, Fırat Üniversitesi ve Selçuk Üniversitesi İlahiyat Fakülteleri Örneği), Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kayseri, 2012.

Soysaldı, Mehmet. “Türkiye’deki İlahiyat Fakültelerinde Arapça Öğretiminde Karşılaşılan Problemler Ve Çözüm Yolları”, EKEV Akademi Dergisi, Erzurum, 2010, sayı: 45, s.249.

Soyupek, Hasan. İkinci Meşrutiyet’ten Günümüze Türkiye’de Arapça Öğretimi, Yayınlanmamış Doktora Tezi, Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Isparta, 2004, s. 477-478.

Soyupek, Hasan. “İlahiyat Fakülteleri Hazırlık Sınıflarında Yürütülen Arapça Öğretimine İlişkin Öğrenci Başarılarının Tespit Edilmesi: Isparta İlahiyat Fakültesi Örneği”, Süleyman Demirel Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Isparta, 2014, sayı: 32, s.73.

Strauss, Anselm - Corbin, Juliet. Basics Of Qualitative Research, Sage Publications, 1990.

Şimşek, Hasan - Yıldırım, Ali. “Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri”, Seçkin Yayıncılık, Ankara, 2011.

Temel, Ahmet Vefa. “Türkiye’de Arapça Öğretiminde Uygulanan Metotlar, Karşılaşılan Sorunlar ve Çözüm Önerileri Üzerine Bir Değerlendirme”, Abant İzzet Baysal Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Bolu, 2015, cilt, 3, sayı: 5, s.166-174.

Türkmen, Sabri. Yabancı Dil Olarak Arapça Öğretimi, Ensar Neşriyat, İstanbul, 2019.

Uçar, Recep - Türkmen, Sabri. “İşbirlikli Öğrenme Yönteminin İlahiyat Fakültesi Öğrencilerinin Arapça Dersine Yönelik Tutumlarına ve Başarılarına Olan Etkisi,”, Din Bilimleri Akademik Araştırma Dergisi, 2015, cilt: XV, sayı: 3, s. 93-116.

Usta, İbrahim. “Türkiye’de Arapça Öğretiminin Zorlukları Ve Çözüm Yolları”, Turan-Sam, Kars, 2012, cilt, 4, sayı: 15, s.128-135.

Üstüner, Mehmet. “Öğretmenlik Mesleğine Yönelik Tutum Ölçeğinin Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması”, Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 2006, sayı: 45, s.111.

Zengin, Zeki Salih. Medreseden Darülfünuna Türkiye’de Yüksek Din Eğitimi, Çamlıca Yayınları, İstanbul, 2011.

Kaynak Göster