Platonic Theory of Ideas

Undoubtedly, Plato’s most fundamental philosophical foundation is the theory of Ideas; not only his ontological and epistemological discussions but also his politics, ethics and other aspects of his thoughts are directly or in-directly affected by this theory. This Platonic view has traversed a large part of the history of philosophy. Meanwhile, the author has considered Aristotle’s criticism of the theory of Ideas to be important, because first, he was a direct disciple of Plato; secondly, since he was himself a great philosopher like his teacher, his criticisms will be certainly precise. However, unfortunately, Aristo-tle was also exposed to the accusation of misunderstanding and even the inner affluence in explaining Plato's view on the Ideas, and that in some cases the theory of Platonic Ideas has been introduced so rude and insignificant that as if this theory has no justification. The author has tried to go through the modera-tion of these extremes and claimed that these philosophers be exonerated of these accusations, and as much as possible to do justice in explaining the theory of Ideas.

Platon'un İdealar Kuramı

Kuşkusuz, Platon'un en temel felsefi esası İdealar kuramıdır; yalnızca onto-lojik ve epistemolojik tartışmaları değil, siyaseti, etiği ve düşüncelerinin diğer yönleri de bu kuramdan doğrudan veya dolaylı olarak etkilenir. Bu Platonik gö-rüş, felsefe tarihinin büyük bir bölümünü baştan başa etkilemiştir. Bu arada, ya-zar, Aristoteles'in İdealar kuramına yaptığı eleştiriyi önemli olarak değerlen-dirmiştir, çünkü önce Platon'un doğrudan öğrencisi; ikincisi, kendisi öğretmeni gibi büyük bir filozof olduğu için eleştirileri kesinlikle kusursuz olacaktır. Bu-nunla birlikte, ne yazık ki, Aristoteles aynı zamanda yanlış anlama suçlamasına ve hatta Platon'un İdealar hakkındaki görüşünü açıklamadaki içsel refaha da maruz kalmıştır ve bazı durumlarda Platonik İdealar kuramı o kadar kaba ve önemsizdir ki, sanki bu kuramın hiçbir gerekçesi yoktur. Yazar, bu uç noktala-rın ılımlılığından geçmeye çalışmış ve bu filozofların bu suçlamalardan ötürü ve İdealar kuramını açıklamada mümkün olduğunca adil olduklarını iddia etmiştir.

Kaynakça

Aristotle (2000). Metaphysics. (Trans. S. Khorasani). Tehran: Hekmat Publication.

Brehier, E. (1995). History of Philosophy, vol. 1. (Trans. A. M. Davoudi). Tehran: Center for Academic Publishing.

Copelston, F. (1989). History of Philosophy, vol. 1. (Trans. S. J. Mojtabavi). Tehran: Scientific and Cultural Publication Company & Soroush.

Foroughi, M. A. (1988). History of Wisdom in Europe. Tehran: Zavar Publication.

Gampertz, T. (1996). Greek Thinkers. (Trans. M. H. Lotfi). Tehran: Kharazmi Publishing House.

Malekian, M. (2000). History of Western Philosophy, vol. 1. Qom: Institute of Semi-nary and University.

Papkin, R. & Stroll, A. (1980). Philosophy Made Simple. (Trans. S. J. Mojtabavi). Tehran: Hekmat Publication.

Plato (1987). The Republic. (Trans. D. Lee). London: Penguin Books.

Russell, B. (1986). History of Philosophy, vol. 1. (Trans. N. Dahavandi). Tehran: Parvaz.

Sajjadi, S. J. (1996). Philosophical and Narrative Sciences. Tehran: Amir Kabir Publis-hing.

Kaynak Göster