GÜVENE DAYALI ÇALIŞMA SÜRESİ (VERTRAUENSARBEITSZEIT)

Teknolojik gelişmeler, gündelik hayatı olduğu gibi çalışma hayatını da etkilemektedir. Bu gelişmeler, gerek yeni çalışma biçimleri gerekse de çalışma süreleri bakımından esnek modelleri hızla uygulamaya kazandırmaktadır. Mevcut hukuk kurallarının bu esnek modeller karşısındaki durumu, bir an evvel ele alınmalıdır. Bu doğrultuda Almanya’da ortaya çıkan ve yaygın olarak uygulanan esnek çalışma süresi modellerinin en ileri görünümü olan güvene dayalı çalışma süresi (Vertrauensarbeitszeit) bu çalışmanın konusu olarak seçilmiştir. Güvene dayalı çalışma süresinin Türk hukukunda geçerli olarak kararlaştırılıp kararlaştırılamayacağı incelenirken İsviçre hukukunda yapılan gerçek ve gerçek olmayan güvene dayalı çalışma süresi ayrımı esas alınmış, bunlar bakımından çalışma süresi kaydına ilişkin mevcut düzenlemelerin bir sınır teşkil edip etmeyeceği ve bu bağlamda ortaya çıkması muhtemel ispat hukuku sorunları üzerinde durulmuştur

TRUST-BASED WORKING TIME

Technological advances impact greatly not only daily life but also work life. These advances, at a fast pace, bring about fl exible models both in terms of new work types and working times. The condition of current rules of law in relation to these fl exible models must be handled urgently. In this direction, as the topic of this study, the concept of trust-based working time (Vertrauensarbeitszeit), which was born and is the most advanced form of fl exible working time models practiced widely in Germany, has been chosen. While it has been investigated whether or not trust-based working time can be accepted valid in Turkish law, the distinction made in Swiss law between real and unreal trust-based working time has been grounded on. Besides, whether or not current regulations regarding the record of working hours constitute a limitation for real and unreal trust-based working time, and within this scope, the possible issues regarding law of evidence have been elaborated. 

___

  • ASTARLI, Muhittin: İş Hukukunda Çalışma Süreleri, Turhan Kitabevi, Ankara, 2008. (ASTARLI, (2008))
  • ASTARLI, Muhittin: “Üst Düzey Yöneticilerin Çalışma Süreleri ve Fazla Çalışma Ücreti Talepleri (Yargıtay Kararlarına Genel Bir Bakış)”, Prof. Dr. Tankut Centel’e Armağan, İstanbul, 2011, s. 53-70. (ASTARLI, (2011))
  • ATALAY, Oğuz: Medeni Usul Hukukunda Menfi Vakıaların İspatı, Dokuz Eylül Üniversitesi Yayını, İzmir, 2001.
  • BAECK, Ulrich/ DEUTSCH, Markus: ArbZG-Arbeitszeitgesetz, 3. Aufl., 2014.
  • BAŞÖZEN, Ahmet: Medeni Usul Hukukunda İlk Görünüş İspatı, Adalet Yayınevi, Ankara, 2010.
  • BAYCIK, Gaye: “Çalışma Sürelerinde Güvenceli Esneklik Uygulamaları”, Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, C. 20, 2014, Prof. Dr. Ali Rıza Okur’a Armağan (Özel Sayı), s. 223-262.
  • BUSCHMANN, Rudolf/ ULBER, Jürgen: Arbeitszeitgesetz, 7. Aufl., 2011.
  • COMPENSIS, Ulrike: “Vertrauensarbeitszeit – arbeitnehmerbestimmte Arbeitszeit (auch) im Arbeitgeber Interesse”, Neue Juristische Wochenschrift (NJW), Heft 43, 2007, s. 3089-3093.
  • ÇİL, Şahin: “İş Kanunu Kapsamında Çalışma ve Dinlenme Süreleri”, Yargıtay Kararları Işığında İnşaat Sektöründe İş Hukuku Uygulamaları Semineri - 15.12.2018 (İstanbul), s. 42-66.
  • DOĞAN YENİSEY: Kübra, İş Hukukunun Emredici Yapısı, Beta, İstanbul, 2014.
  • DOĞAN, Sevil: İş Sözleşmesinde Bağımlılık Unsuru, Seçkin, Ankara 2016.
  • DULAY, Dilek: Türk İş Hukukunda Evde Çalışma, Turhan Kitabevi, Ankara, 2016.
  • EKONOMİ, Münir: “Türk İş Hukuku’nda Esnekleşme Gereği”, Çalışma Hayatında Esneklik, Çeşme Altın Yunus, 27-31 Ekim 1993, İzmir, s. 55-79.
  • EYLERT, Mario: “Arbeitszeitschutz durch den Betriebsrat?”, Neue Zeitschrift für Arbeitsrecht - Beilage (NZA-Beilage), 2017, s. 95-101.
  • EYRENCİ, Öner: “İş Sürelerinin Esnekleştirilmesi ve Türk İş Hukuku”, Münir Ekonomi 60. Yaş Günü Armağanı, Ankara, 1993, s 227-242.
  • GEISER, Thomas/ MÜLLER, Roland: Arbeitsrecht in der Schweiz, 3. Aufl., 2015.
  • GUNTHER, Jens/ BOGLMULLER, Matthias: “Arbeitsrecht 4.0 – Arbeitsrechtliche Herausforderungen in der vierten industriellen Revolution”, Neue Zeitschrift für Arbeitsrecht (NZA), 2015, s. 1025-1031.
  • HEXEL, Christoph: Münchener Anwaltshandbuch Arbeitsrecht, 4. Aufl., 2017.
  • HOFF, Andreas: “Vertrauensarbeitszeit und Arbeitszeitgesetz”, Personalführung, 12/2012, s. 88-89. (https://www.dgfp.de/hr- wiki/Vertrauensarbeitszeit_und_Arbeitszeitgesetz.pdf, erişim: 10.06.2019)
  • LAUMEN, Hans-W.: “Die “Beweiserleichterung bis zur Beweislastumkehr” – Ein beweisrechtliches Phanomen”, Neue Juristische Wochenschrift (NJW), 2002, s. 3739-3746.
  • MADUZ, Christian/ SCHMİD, Oliver: “Revision der Arbeitszeiterfassung – Analyse der Rechtmässigkeit von Art. 73a und 73b ArGV 1”, Aktuelle Juristische Praxis (AJP), 2016, s. 23-30.
  • MOLLAMAHMUTOĞLU, Hamdi/ ASTARLI, Muhittin/ BAYSAL, Ulaş: İş Hukuku, 6. Bası, Turhan Kitabevi, Ankara, 2014.
  • MULLER, Roland A.: ArG- Kommentar Arbeitsgesetz, 7. Aufl., Zürich 2009. (MULLER, (2009))
  • MULLER, Roland A.: “Was ist Arbeitszeit?”, Zeitschrift des Bernischen Juristenvereins (ZBJV), 153/2017, s. 453-477. (MULLER, (2017))
  • MULLER, Roland A./ MADUZ, Christian: Kommentar ArG, 8. Aufl., 2017.
  • MULLER, Roland A./ OECHSLE, Thomas: “Die Pflicht zur Arbeitszeiterfassung”, Aktuelle Juristische Praxis (AJP), 2007, s. 847-855.
  • N. GODART, Olivier/ GORG, Holger/ HANLEY, Aoife: “Trust-based Work Time and Product Improvements: Evidence From Firm Level Data”, Kiel Working Paper No: 1913, 2014.(https://www.ifw-kiel.de/fileadmin/Dateiverwaltung/IfW-Publications/Olivier_N._Godart/trust-based-work-time-and-product-improvements-evidence-from-firm-level- data/KWP_1913.pdf, erişim: 28.5.2019)
  • ÖZDEMİR, Erdem: İş Sözleşmesinden Doğan Uyuşmazlıklarda İspat Yükü ve Araçları, Beta, İstanbul, 2006
  • ÖZVERİ, Murat: “Güvencesizliğin Hukuku: Esneklik”, Sarper Süzek’e Armağan, C. I, s. 277-295.
  • PLETKE, Matthias/ SCHRADER, Peter/ SIEBERT, Jens/ THOMS, Tina/ KLAGGES, Rhea-Christina: Rechtshandbuch Flexible Arbeit, 2017.
  • PRUTTING, Hanns: Arbeitsgerichtsgesetz Kommentar, 9. Aufl., 2017. (PRUTTING, (2017))
  • PRUTTING, Hanns: Münchener Kommentar zur ZPO, 5. Aufl., 2016. (PRUTTING, (2016))
  • RAIF, Alexander/ NANN, Philipp: “Arbeitsrecht 4.0 – Möglichkeiten und Hürden in der digitalen Arbeitswelt”, Gesellschafts- und Wirtschaftsrecht (GWR), 2016, Heft 11, s. 221-224.
  • REICHOLD, Hermann: “Zeitsouveränität im Arbeitsverhältnis: Strukturen und Konsequenzen”, Neue Zeitschrift für Arbeitsrecht (NZA), 1998, s. 393-400.
  • RICHARDI, Reinhard: Betriebsverfassungsgesetz, 16. Aufl., 2018.
  • RUDOLPH, Roger: “Die Neuregelung der Arbeitszeiterfassungspflicht”, Aktuelle Juristische Praxis (AJP), 2016, s. 145-160. (RUDOLPH, (2016))
  • RUDOLPH, Roger: Arbeitsgesetz - Handkommentar, 2005. (RUDOLPH, (2005))
  • SCHLOTTFELD, Christian/ HOFF, Andreas: “Vertrauensarbeitszeit und arbeitszeitrechtliche Aufzeichnungspflicht nach § 16 II ArbZG”, Neue Zeitschrift für Arbeitsrecht (NZA), 2001, s. 530-533.
  • SCHUREN, Peter: Münchener Handbuch zum Arbeitsrecht Band 1: Individualarbeitsrecht, 4. Aufl., 2018.
  • STEFFAN, Ralf: “Arbeitszeit(recht) auf dem Weg zu 4.0”, Neue Zeitschrift für Arbeitsrecht (NZA), 2015, s. 1409-1417.
  • SÜZEK, Sarper: “Bireysel İş Hukukunun Bugünü ve Geleceği”, Sicil İş Hukuku Dergisi, Sa. 14, 2009. (SÜZEK, (2009))
  • SÜZEK, Sarper: İş Hukuku, 16. Baskı, Beta, İstanbul, 2018. (SÜZEK, (2018))
  • TUNCAY, A. Can: “İşin Düzenlenmesi Bakımından Esnekleşme, Türk Mevzuatının Durumu ve Uygulama Sorunları”, Çalışma Hayatında Esneklik ve İş Hukukuna Etkileri – İş Hukukuna İlişkin Sorunlar ve Çözüm Önerileri 2000 Yılı Ekim Toplantısı, İstanbul, 2002, s. 151-179.
  • ULUCAN, Devrim: “Esneklik İhtiyacı ve İş Hukukunun İşçiyi Koruma İşlevi”, Prof. Dr. A. Can Tuncay’a Armağan, İstanbul, 2005, s. 203-217.
  • VOGELSANG, Hinrich: Arbeitsrechts-Handbuch (Schaub), 17. Aufl., 2017.
  • WANK, Rolf: Erfurter Kommentar zum Arbeitsrecht, 19. Aufl., 2019.
  • YILDIZ, Gaye Burcu: “Güvenceli Esneklik ve 4857 Sayılı İş Kanunu”, Sarper Süzek’e Armağan, C. I, s. 203-231.