Yeşiltepe, Yeşilova ve Yenikent (Aksaray) Arasında Kalan Alanın Bitki Çeşitliliği

Bu araştırma Yeşiltepe, Yeşilova, Yenikent Köyleri ve çevresinin (Aksaray) bitki çeşitliliği envanterini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Çalışma alanından 2015-2016 yılları arasında 586 bitki örneği toplanmıştır. 2 Pinophytina, 56 Magnoliophytina familyası olmak üzere 58 familya ve 3 Pinophytina, 219 Magnoliophytina cinsi olmak üzere 222 cinse ait 4 Pinophytina ve 329 Magnoliophytina taksonu (352 takson) tespit edilmiştir. 23 takson kültür bitkisidir. Endemik 38 takson bulunur ve endemizm oranı % 10.8’dır. Çalışma alanında 63 takson (% 17.9) İran-Turan fitocoğrafik bölgesi elementi, 22 takson (% 6,3) Akdeniz fitocoğrafik bölgesi elementi, 17 takson (% 4.8) Avrupa-Sibirya fitocoğrafik bölgesi elementi ve 250 takson (% 71.0) çok bölgeli ve bölgesi bilinmemektedir.

The Plant Diversity of Region Among Yeşiltepe, Yeşilova and Yenikent (Aksaray)

This research was carried out to determine the inventory of plant diversity of Yeşiltepe, Yeşilova, and Yenikent Villages and environment (Aksaray). Between 2015 and 2016, 586 specimens were collected from the study area. 2 families Pinophytina, 56 families Magnoliophytina (total 58 families), 4 genera Pinophytina, 219 genera Magnoliophytina (total 222 genera), 3 taxa Pinophytina, 329 taxa Magnoliophytina (352 taxa) were determined. 23 taxa are cultivated plants. There are 38 endemic taxa and the rate of endemism is 10.8 %. In the study area, Irano-Turanian phytogeografic region elements are 63 taxa (17.9%), Mediterranean phytogeografic region elements are 20 taxa (6.3 %), Euro-Siberian phytogeografic region elements are 17 taxa (4.8 %) and 250 taxa (71.0%) are widespread with multiregional or unknown phytogeografic regions.

___

  • Akman,Y., 2011. İklim ve Biyoiklim. Palme Yayınları, Ankara, 214-225, 258-265
  • Aksaray Meteoroloji İl Müdürlüğü, 2016. Aksaray ili iklim verileri. Aksaray.
  • Asal, D. ve Yaşarkan, O., 2017. Türkiye Bitkileri Listesi (Damarlı Bitkiler)’nde Mükerer Olan 171 Takson İçin Yeni Bilimsel Türkçe Adlar. Bağbahçe Bilim Dergisi, 4, 1-7.
  • Başer, M. ve Tekşen, M., 2015. Elmacık, Koçpınar, İncesu Köyleri ve Çevresinin Florası (Aksaray). Bağbahçe Bilim Dergisi, 2, 5-29.
  • Başköse, İ. ve Dural, H., (2011). The flora of Hasan (Aksaray region, Turkey) Mountain. Biological Diversity and Conservation, 4, 125-148.
  • Baytop, A., 1998. İngilizce-Türkçe botanik kılavuzu. İstanbul Üniversitesi Basımevi ve Film Merkezi, İstanbul, 382 s.
  • Bona, M., 2014. Taxonomic revision of Lepidium L. (Brassicaceae) from Turkey. İstanbul Eczacılık Fakültesi Dergisi, 44, 31-62.
  • Çelik, N. ve Dönmez, E., 1999. Ihlara vadisi (Aksaray) florası. Cumhuriyet Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi, 21, 63-74.
  • Davis, P.H. (ed.), 1965-1988. Flora of Turkey and the East Aegean Islands. 1-10, Edinburgh University Press, Edinburgh.
  • Dönmez, M. ve Akçay, A.E., 2005. Türkiye Jeoloji Haritaları Serisi Aksaray L32 Paftası. MTA Genel Müdürlüğü, Jeoloji Etütleri Dairesi, Ankara.
  • Düzenli, A., 1976. Hasan Dağı’nın Bitki Ekolojisi ve Bitki Sosyolojisi Yönünden Araştırılması. Ormancılık Araştırma Enstitüsü Dergisi, 22, 7-53.
  • Ekim, T., 2014. Damarlı bitkiler. Şu eserde: Güner., A. ve Ekim, T. (edlr.) Resimli Türkiye Florası. vol. 1, Ali Nihat Gökyiğit Vakfı, Flora Araştırmaları Derneği ve Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları yayını, İstanbul, 159-162.
  • Ekim, T., Koyuncu, M., Vural, M., Duman, H., Aytaç, Z. ve Adıgüzel, N., 2000. Türkiye Bitkileri Kırmızı Kitabı. Türkiye Tabiatını Koruma Derneği ve Yüzüncü Yıl Üniversitesi, Ankara, 246 s.
  • Ertekin, S., 2013. Ajuga xylorrhiza Tür Koruma Eylem Planı. T.C. Orman Ve Su İşleri Bakanlığı, Doğa Koruma ve Milli Parklar Genel Müdürlüğü, XV. Bölge Müdürlüğü, Diyarbakır Şube Müdürlüğü, Diyarbakır, 55 s.
  • Güner, A., Aslan, S., Ekim, T., Vural, M. ve Babaç, M.T. (edlr.), 2012. Türkiye bitkileri listesi (Damarlı bitkiler). Nezahat Gökyiğit Botanik Bahçesi ve Flora Araştırmaları Derneği Yayını, İstanbul, 1290 s.
  • Güner, A., Özhatay, N., Ekim, T. ve Başer K.H.C., 2000. Flora of Turkey and the East Aegean Islands. vol. 11, Edinburg University Press, Edinburgh, 655 s.
  • Haston, E., Richardson, J.E., Stevens, P.F., Chase, M.W. ve Harris, D.J., 2009. The Linear Angiosperm Phylogeny Group (LAPG) III: A linear sequence of the families in APG III. Botanical Journal of Linnean Society, 161, 128-131.
  • Karaer, F., 2015. Polygonum samsunicum (Samsun Madımağı) Tür Eylem Planı. T.C. Orman Ve Su İşleri Bakanlığı, Doğa Koruma ve Milli Parklar Genel Müdürlüğü, XXI. Bölge Müdürlüğü, Samsun Şube Müdürlüğü, Samsun, 113 s.
  • Kiraz, S.E. ve Tekşen, M., 2014. Mamasın barajı ve çevresinin (Aksaray) florası. Bağbahçe Bilim Dergisi, 1, 68-93.
  • Örün, G.N. ve Tekşen, M., 2014. Nenezi Dağı (Aksaray) ve çevresinin florası. Bağbahçe Bilim Dergisi, 1, 4467.
  • Özel Çevre Koruma Kurumu Başkanlığı, 2007. Tuz Gölü Biyolojik Çeşitliliğinin Tespiti Projesi Final Raporu. AKS Planlama, 248 s.
  • Öztürk, M. ve Dinç, M., 2008. Nizip bölgesinin (Aksaray) florası. Ot Sistematik Botanik Dergisi, 14(2), 103-132.
  • Öztürk, H. ve Karaman Erkul, S., 2017. Güzelyurt İlçe Merkezi Çevresi, Sivrihisar Tepesi, Gaziemir Kasabası ve Ilısu Köyü arasında kalan bölgenin florası (AksarayTürkiye). Bağbahçe Bilim Dergisi, 4, 17-45.
  • Reveal, J.L., ve Chase M.W., 2011. APG III: Bibliographical information and synonymy of Magnoliidae. Phytotaxa, 19, 71-134.
  • Sağıroğlu, M., 2005. Türkiye Ferula L. (Umbelliferae) Cinsinin Revizyonu. Doktora tezi, Gazi Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara, 318 s.
  • T.C. Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğü, 1993. Niğde İli Arazi Varlığı. Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğü Yayınları. İl Rapor No: 51, Ankara.
  • Ulu, Ü., Bulduk, A.K., Ekmekçi, E., Karakaş, M., Öcal, H., Arbas, A., Şaçlı, L., Taşkıran, M. A., Adır, M., Sözeri, Ş. ve Karabıyıkoğlu, M., 1994. İnlice-Akkise ve Cihanbeyli-Karapınar alanının jeolojisi. MTA Der. Rap. No: 9720, Ankara.
  • Uygur, A. ve Karaman Erkul, S., 2014. Karaören-YuvaKarkın Köyleri (Aksaray) Arasında Kalan Bölgenin Florası. Bağbahçe Bilim Dergisi, 1, 39-62.
  • Uzunhisarcıklı, M.E. ve Vural, M., 2012. The taxonomic revision of Alcea and Althaea (Malvaceae) in Turkey. Turkish Journal of Botany, 36, 603-636.
  • Ünal, A. ve Dinç, M. 2000., Ekicek Dağı (Aksaray) ve çevresinin florası. Ot Sistematik Botanik Dergisi, 7, 89-110.
  • Vural., M., Erdem, O., Ergin, E. ve Erkol, I.L., 2014. Baklagillerin Kraliçesi Eber Sarısı, Piyan (Thermopsis turcica) Tür Koruma Eylem Planı. T.C. Orman Ve Su İşleri Bakanlığı, Doğa Koruma ve Milli Parklar Genel Müdürlüğü, V. Bölge Müdürlüğü, Afyonkarahisar Şube Müdürlüğü, Afyonkarahisar, 100 s.
  • Yaprak, A.E., Körüklü, S.T., 2015. Beypazarı Geveni (Astragalus beypazaricus) Tür Koruma Eylem Planı. T.C. Orman Ve Su İşleri Bakanlığı, Doğa Koruma ve Milli Parklar Genel Müdürlüğü, IX. Bölge Müdürlüğü, Ankara Şube Müdürlüğü, Ankara, 80 s.
  • 1. http://www.kirsalcevre.org.tr/foto/file/Dend_ Okul_Ekoloji-ekosistemler10052014.pdf (18.12.2017)
  • 2. http://biyocal.tr.gg/Biyolojik%C7e%26%23351%3Bitlilik.htm (18.12.2017)
  • 3. http://www.ipni.org (18.12.2017)
  • 4. http://www.iucnredlist.org (18.12.2017)
  • 5. http://www.google.com/earth/index.html (18.12.2017)