Ortaokul Öğrencilerinin Bilgisayar Oyun Bağımlılığı Düzeyleri ile Sorumluluk Davranışı Arasındaki İlişki

Oyun, çocuğun hayatı keşfettiği, akranlarıyla sosyal ortama katıldığı, yetenek ve bilgilerini yapılandırdığı bir faaliyettir. Geçmişte daha çok sokakta veya doğal ortamda oynanan oyunlar artık çevrimiçi ortamda oynanmaya başlamıştır. Bu çalışma ortaokul öğrencilerinin bilgisayar oyun bağımlılığı düzeylerinin cinsiyet, sınıf düzeyi, ailenin gelir düzeyi, kişisel bilgisayara sahip olma değişkenlerine göre anlamlı farklılık gösterip göstermediğini ve bilgisayar oyun bağımlılığı ile sorumluluk davranışı arasındaki ilişkiyi incelemek amacıyla yapılmıştır. Çalışmanın örneklemini Aydın il merkezindeki beş devlet ortaokulunda öğrenim gören 7. ve 8. sınıf öğrencileri arasından basit seçkisiz örnekleme yöntemiyle seçilen gönüllü 352 öğrenci oluşturmaktadır. Veriler, Çocuklar İçin Bilgisayar Oyunu Bağımlılığı Ölçeği ile Bireysel ve Sosyal Sorumluluk Ölçeği ile toplanmıştır. Araştırma sonuçları, örneklem grubunun % 53,4’ünün normal kullanıcı, % 41,4’ünün problemli kullanıcı ve % 6,2 ’sinin bilgisayar oyunu bağımlısı olduğunu göstermektedir. Öğrencilerin bilgisayar oyun bağımlılığı puanları ile bireysel ve sosyal sorumluluk davranışı puanları arasında zayıf düzeyde (r=,046) negatif yönlü ve anlamlı bir ilişki ortaya konmuştur. Bilgisayar oyun bağımlılığının cinsiyet, kişisel bilgisayara ve akıllı telefona sahip olma açısından değişmekte olduğu; sınıf düzeyi (görevleri aksatma boyutu hariç) ve aile gelir düzeyi açısından anlamlı farklılık göstermediği saptanmıştır.

Relationship Between Computer Game Addictions Levels and Responsibility Behaviour of Secondary School Students

Play is an activity in which the child discovers life, parti-cipates in a social environment with his peers, and constructs his talent and knowledge. In the past, the games played on the street or in the natural environment more are now being played online. This study was conducted to examine whether secondary school students' computer game addiction levels differ significantly according to gender, grade level, family income level, and having a personal computer, and the relationship between computer game addiction and responsibility behavior. The sample of the study consists of 352 volunteer students selected by simple random sampling method among 7th and 8th grade students studying in five state secondary schools in Aydın city center. The data were collected using the Children's Computer Game Addiction Scale and the Personal and Social Responsibility Scale. Research results showed that 53.4% of the sample group was found as normal user, 41.4% was problemematic user and 6.2% was computer game addicts. A weak (r =, 046) negative and significant relationship was found between the students' computer game addiction scores and their personal and social responsibility behavior scores. It was found that computer game addiction scores changed in terms of gender, having a personal computer and smart phone; there was no significant difference in terms of class level (except for the disruption of duties) and family income level.

Kaynakça

Akbaş, O. (2004). Türk milli eğitim sisteminin duyuşsal amaçlarının (değerlerinin) ilköğretim ıı. kademedeki gerçekleşme derecesinin değerlendirilmesi. Yayımlanmamış doktora tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Aktepe, V., & Tahiroğlu, M. (2016). Değerler eğitimi yaklaşımları ve etkinlik örnekleri. The Journal of Academic Social Science Studies, 42, 361- 384.

Akto, A., Akto, A., & Akto, S. (2017). Okul öncesi değerler eğitiminde kullanılan yöntem ve teknikler (nitel bir araştırma). E-Şarkiyat İlmi Araştırmaları Dergisi/Journal of Oriental Scientific Research (JOSR), 9(2), 1074–1095.

American Psychiatric Association. (2013). Diagnostic and statistical manual of mental disorders (DSM-5®), Retrieved from https://www.dsm5.org/Documents/Internet%20Ga ming%20Disorder%20Fact%20Sheet.pdf.

Anderson, C.A., Gentile, D.A., & Buckley, K. (2007). Violent video game effects on children and adolescents: theory, research, and public policy. New York: Oxford University Press.

Ayas, T., Çakır, Ö., & Horzum, M.B. (2011). Ergenler İçin bilgisayar bağımlılığı ölçeği. Kastamonu Eğitim Dergisi, 19(2), 439-448.

Bayraktar G., Tozoğlu E., Gülbahçe Ö., Öztürk M. E., & Gülbahçe A. (2016). Üniversite öğrencilerinin bireysel sosyal sorumluluk düzeylerinin spor ve farklı değişkenler açısından incelenmesi. International Refereed Academic Journal of Sports, Health and Medical Sciences,18, 77-88.

Bilgin, H. C. (2015). Ortaokul öğrencilerinin bilgisayar oyun bağımlılık düzeyleri ile iletişim becerileri arasındaki ilişkinin incelenmesi. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Pamukkale Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Denizli.

Buğdaycı, S. (2019). Examining personal and social responsibility levels of secondary school students, Universal Journal of Educational Research, 7(1): 206-210.

Can, A. (2018). SPSS ile bilimsel araştırma sürecinde nicel veri analizi. (6. baskı) Ankara: Pegem Akademi

Çakır, R., & Akman, E. (2017, Mayıs). Ortaokul öğrencilerinin bilgisayar oyun bağımlılıkları ile kitap okuma alışkanlıkları arasındaki ilişkinin incelenmesi, 11. Uluslarası bilgi teknolojileri sempozyumunda sunulmuş bildiri, İnönü Üniversitesi, Malatya.

Dilmaç, B. (2002). İnsanca değerler eğitimi. Ankara: Nobel Yayınları.

Ekşi, H., & Katılmış, A. (2016). Uygulama örnekleriyle değerler eğitimi. Ankara: Nobel Yayıncılık.

Filiz, B., & Demirhan, G. (2015). Bireysel ve sosyal sorumluluk ölçeği’nin türk diline uyarlanma çalışması. Spor Bilimleri Dergisi, 26(2), 51-64.

Gentile, D. (2009). Pathological video-game use among youth ages 8 to 18: a national study. Psychological Science, 20(5), 594–602.

Gökçearslan, Ş., & Durakoğlu, A. (2014 ). Ortaokul öğrencilerinin bilgisayar oyunu bağımlılık düzeylerinin çeşitli değişkenlere göre incelenmesi. Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 23, 419-35.

Güllü, M., Arslan C., Dündar A., & Murathan, F. (2012). İlköğretim öğrencilerinin bilgisayar oyun bağımlılıklarının incelenmesi. ADYÜ Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 9, 89-100.

Halstead, J.M., &Taylor, M.J. (2000). Learning and teaching about values : A Review of Recent Research. Cambridge Journal of Education. 30 (2),169-202.

Horzum, M. B. (2011). İlköğretim öğrencilerinin bilgisayar oyunu bağımlılık düzeylerinin çeşitli değişkenlere göre incelenmesi. Eğitim ve Bilim, 36(159), 56-68.

Horzum, M. B., Ayas, T., & Balta, Ö. Ç. (2016). Çocuklar için bilgisayar oyun bağımlılığı ölçeği. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 3(30), 76-88.

Irmak, A. Y., & Erdoğan, S. (2015). Bilgisayar oyun bağımlılığı ölçeği türkçe formunun geçerliği ve güvenilirliği. Anadolu Psikiyatri Dergisi, 16(1), 10-18.

Irmak, A. Y., & Erdoğan, S. (2016). Ergen ve genç erişkinlerde bilgisayar oyun bağımlılığı: güncel bir bakış. türk psikiyatri dergisi, 27(2), 128-37.

Karaca, S., Gök, C., Kalay, E., Başbuğ, M., Hekim, M., Onan, N., & Ünsal Barlas, G. (2016). Ortaokul öğrencilerinde bilgisayar oyun bağımlılığı ve sosyal anksiyetenin incelenmesi. Clinical and Experimental Health Sciences, 6 (1), 14-19.

Karasar, N. (2018). Bilimsel araştırma yöntemi. Ankara: Nobel Yayınları.

Keser H., & Esgi N.(2012). An analysis of self-perceptions of elementary school students in terms of computer game addiction. Procedia Social and Behavioral Sciences,46, 247-251.

Keskin, Y. (2016). Değer sınıflaması üzerine aksiyonel bir deneme. Journal of Turkish Studies, 11, 1485-1485.

Kuzu, O., Akbulut, İ., & Sivacı, S. Y. (2018, Kasım). Bilgisayar oyun bağımlılığı ile teknoloji okuryazarlığı arasındaki ilişki, I. uluslararası multidisipliner bilgisayar bağımlılık kongresinde sunulmuş bildiri, Milli Eğitim Bakanlığı, Aydın.

Mustafaoğlu, R., Zirek, E., Yasacı, Z., & Razak Özdinçler, A. (2018). Bilgisayar teknoloji kullanımının çocukların gelişimi ve sağlığı üzerine olumsuz etkileri. Addicta: The Turkish Journal on Addiction, 5, 227–247.

Müller, K. W., Janikian, M., Dreier, M., Wölfling, K., Beutel, M. E., Tzavara, C., ... & Tsitsika, A. (2015). Regular gaming behavior and internet gaming disorder in European adolescents: results from a cross-national representative survey of prevalence, predictors, and psychopatho-logical correlates. European Child & Adolescent Psychiatry, 24(5), 565-574.

Öncel, M., & Tekin, A. (2015). Ortaokul öğrencilerinin bilgisayar oyun bağımlılığı ve yalnızlık durumlarının incelenmesi. İnönü Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 2(4), 7-17.

Öncül, R. (2000). Eğitim ve eğitim bilimleri sözlüğü. İstanbul: MEB Yayınları.

Özdemir, M., & İdi Tulumcu, F . (2017). Değerler eğitiminde edebi eserlerden yararlanma: Fatma Aliye’nin muhadarat romanı örneği. Sakarya University Journal of Education, 7(4), 720-729.

Parlar, H., & Cansoy, Ramazan. (2017). Öğretmen adaylarının öğretmenlik mesleğine yönelik tutumlarının bir yordayıcısı olarak bireysel değerler. Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 44. 125-142.

Rokeach, M. (1973). The nature of human values. New York: Free press.

Sağlık Bakanlığı. (2019). Bilgisayar oyun bağımlılığı çalıştayı sona erdi. https://www.saglik.gov.tr/TR,50180/bilgisayar-oyun-bagimliligi-calistayisona-erdi.html

Solak, M. Ş. (2012). Ortaöğretim öğrencilerinin bilgisayar oyunu tutumları ile saldırganlık ve yalnızlık eğilimleri arasındaki ilişki. Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul.

Suh, B. K., & Traiger, J. (1999). Teaching values through elementary social studies and literature curricula. Education. 119 (4), 723-726.

Şahin, C., & Tuğrul, V. M. (2012). İlköğretim öğrencilerinin bilgisayar oyunu bağımlılık düzeylerinin incelenmesi. Journal Of World Of Turks, 4, 115- 130.

Tazegül, Ü. (2014). Sporun kişilik üzerindeki etkisinin araştırılması. The Journal of Academic Social Science Studies International Journal of Social Science, 25, 537-544.

TDK.[Türk Dil Kurumu]. (2019). www.tdk.gov.tr

TTKB. [Talim Terbiye Kurulu Başkanlığı]. (2017). Müfredatta Yenileme ve Değişiklik Üzerine. Ankara.

Ulum, H. (2016). Çocuklarda bilgisayar oyunu bağımlılığı ile duygu ayarlayabilme arasındaki ilişkinin incelenmesi. Çağ Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Mersin.

Van Rooij, A. J., Schoenmakers, T. M., Vermulst, A. A., Van Den Eijnden, R. J., & Van De Mheen, D. (2011). Online video game addiction: identification of addicted adolescent gamers. Addiction, 106(1), 205-212.

World Health Organization. (2018). Gaming disorder. Retrieved from https://www.who.int/features/qa/gaining-disorder/en (Date: 06.09.2019).

Yazıcı, D. (2006). Değerler eğitimi’ne genel bir bakış. Türklük Bilimi Araştırmaları, 19, 499-522.

Kaynak Göster

791 364

Arşiv
Sayıdaki Diğer Makaleler

Üniversite Öğrencilerinin Umutsuzluk, Belirsizliğe Tahammülsüzlük, Gelecekte İş Bulmaya Yönelik Algı ve Özyeterliklerinin İncelenmesi

Binaz BOZKUR, Binnaz KIRAN, Özge CENGİZ

Bir KAÇD’nin Tasarım ve Uygulama Sürecinin Eğitmen Deneyimleri Açısından İncelenmesi

Seçil TISOĞLU, Kadir Yücel KAYA

Farklılıkların Yönetiminin Farlılıkları Algılama Üzerine Etkisi: Kastamonu Üniversitesi Uluslararası Öğrencileri Üzerine Bir Araştırma

Yavuz DEMİREL, Eray AKTEPE, Enes Uğur TOHUM

Bilim Fuarlarına Katılımın Ortaokul Öğrencilerinin Fene Yönelik Tutumlarına Etkisi

Ertan ÇETİNKAYA

Görsel Sanatlar Eğitiminde Disiplinler Arası Yaklaşım: STEAM

smail HELVACI, Meliha YILMAZ

Uluslararası Sınıf Öğretmenliği Eğitimi Sempozyumundaki Türkçe Eğitimi Konulu Özet Metinlerin Akademik Yazım Tekniği Açısından Değerlendirilmesi (2016-2019 Örneklemi)

Serkan FURTUN

Ortaokul Öğrencilerinde Olumlu Davranış Kazandırmaya Yönelik Psiko-Eğitim Programı

Ali SONKUR, GÖKÇEN AYDIN, Aysel Kadı DÖNDER

Okul Öncesi Eğitim Ortamları Standartlarının Karşılaştırılması: Türkiye, Singapur, Avustralya, Yeni Zelanda ve İsviçre Örneği

ÖZLEM MELEK ERBİL KAYA, Ezgi TÜRKKENT, Merve ÖZER, Nisan Cansu ERTAN, Okan ÖZER, Yüksel Büşra Yüksel AYKANAT

İkinci Dil Eğitimi Alan veya İki Dilli ve İkinci Dil Eğitimi Almayan Tek Dilli Okul Öncesi Dönem Çocuklarının Alıcı ve İfade Edici Dil Gelişim Düzeylerinin Karşılaştırılması

Huriye HAMARAT, Büşra ERGİN

Öğretmen Adaylarının Perspektifinden Türk Eğitim Sisteminin Sorunları ve Olası Çözüm Önerileri

Nilay NEYİŞCİ, Tuğba TURABİK, FEYZA GÜN, Nuray KISA