Kültür Turizmi Bağlamında Mekânın Ötekileştirilmesi ve Yeniden Üretimi Örneği: Beypazarı Evleri

Öz Modernleşme, Osmanlıdan günümüze geleneğin pek çok alanda ötekileştirilmesiyle mümkün olmuştur. Modernleşme sürecini yöneten dolayısıyla geleneğin hangi veçhesiyle ötekileştirileceğine hükmeden siyasî iktidar yeni yaşam biçimlerinin benimsetilmesi için çeşitli devlet politikaları geliştirmiştir. Bu süreçte yeni tarz hayatı mümkün kılan ve geleneğin pek çok unsuruyla değişip dönüşmesine imkan sağlayacak kültür unsuru “ev, konut” olarak seçilmiştir. Tanzimat’la başlayan bu süreç kendi içinde yerini üç oda bir salon mitine ve son zamanlarda residence evlere bırakmış görünmektedir. Geleneksel yapılar ise çağrıştırdığı bütün geleneksel unsurlarıyla ötekileştirilmiş olsa da kültür turizminin etkisiyle günümüzde yeniden üretime tâbî tutuldukları görülmektedir. Modernizmle toprağın altına gömülen geleneksel mekânların, postmodernizmle yeniden dirildikleri ileri sürülebilir. mada Beypazarı evlerinin postmodern süreçte, kültür turizmi bağlamında mekân olarak nasıl yeniden üretildiği örneklerle ortaya konacaktır. Çalışma bu yönüyle sahadan örneklerin sunulacağı bir alan araştırmasıdır. Bu alan araştırmasından elde edilen veriler özellikle Jean Baudrillard’ın simulark ve simülasyon, İrvin Cemil Schick’in yerin mekân olma süreci ve yeniden üretimi kuramlarıyla işlenmiştir.

Kaynakça

[Ankara İstanbul karayolu fotoğrafı] Kaynak (2001) Yaşayan müze görsel arşivi.

Bachelard, G. (1996). Mekânın poetikası. İstanbul: Kesit.

Baudrillard, J. (2005). Simülarklar ve simülasyon. (O. Adanır, Çev.). Ankara: DoğuBatı.

Bektaş, C. (1996). Türk evi. İstanbul: Yapı Kredi

Bertram, C.(2012). Türk evini hayal etmek eve dair kolektif düşler. İstanbul: İletişim.

[Betonarme yapıların kamuflajı] Kaynak (2005) Beypazarı Yeniden Proje Kitapçığı.

Beypazarı Yeniden Proje Kitapçığı, (2005)Beypazarı Belediyesi Yayını.

[Bindirme tekniği ile betonarme yapıların kamuflajı] Kaynak (2005) Beypazarı Yeniden Proje Kitapçığı.

[Cephe makyajı onarımı ] Kaynak (2005) Beypazarı Yeniden Proje Kitapçığı.

Demir, Z.S. (2003). Beypazarı evleri-sosyo-kültürel değişim bağlamında bir bakış (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Hacettepe Üni. SBE, Ankara.

Demir, S. (2017) Sözel belleğin müzede sergilenişi. İstanbul: Fanus.

[Işıklık ] Kaynak (2016). Yaşayan Müze Görsel Arşivi.

[Kamuflaj yöntemiyle saklanan modern unsurlar] Kaynak (2005) Beypazarı Yeniden Proje Kitapçığı.

Kara, Ç. (2011). Turistik ticarî halkbilimsel ürünler ve Beypazarı. Millî Folklor, Y.23, S. 89, ss. 54-65.

Kirshenblatt, B.G. and Edward M. B. (1992). Tourism foklore, culttural performances, and popular entertaintmets, a communications-centered handbook. (R. Bauman, Ed.). New York: Oxford Universty.

Lewis, B. (2009). Modern Türkiye’nin doğuşu. Ankara: Arkadaş.

[Mahzen] Kaynak: Ali Torun, (2014) Beypazarı evleri.

[Mamrak] Kaynak (2015) Beypazarı belediyesi görsel arşivi.

[Muska tipi pencere] Kaynak (2016) Yaşayan müze görsel arşivi.

Oğuz, Ö. (2009). Somut olmayan kültürel miras nedir? Ankara: Geleneksel.

Ritzer, G. (2000). Büyüsü bozulmuş dünyayı büyülemek. (Ş.S. Kaya, Çev.). İstanbul: Ayrıntı.

Schick, İ.C. (2000). Batının cinsel kıyısı. İstanbul: Tarih Vakfı Yurt.

Smith, P. (2005). Kültürel kuram. İstanbul: Babil.

Tanyeli, U. (1998). Yeni topluma yeni konut üç kuşak cumhuriyet. İstanbul: Türkiye Tarih Vakfı.

Tiftik, S. 1949 Beypazarı doğumlu ve marangoz ustası olan kaynak kişi ile 04.01.2003- 24.02. 2003- 12.03.2003-20.05.2003 tarihlerinde yapılan görüşmelerin ses ve görüntü kayıtları Sema Demir arşivindedir.

Torun, A. (2014) Beypazarı evleri. Kendi yayını.

Yırtıcı, H. (2005) Çağdaş kapitalizmin mekânsal örgütlenmesi. İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi.

Kaynak Göster

APA Demi̇r, S . (2020). Kültür Turizmi Bağlamında Mekânın Ötekileştirilmesi ve Yeniden Üretimi Örneği: Beypazarı Evleri . Folklor/Edebiyat , 26 (101) , 23-40 . DOI: 10.22559/folklor.1157