EVLİLİKTE BAĞIŞLAMA ÖLÇEĞİ-OLAY: TÜRKÇE’YE UYARLAMA, GEÇERLİK ve GÜVENİRLİK ÇALIŞMASI

Öz Bu çalışmanın amacı, Fincham, Beach & Davila tarafından 2004 yılında geliştirilen Evlilikte Bağışlama Ölçeği-Olay “Marital Forgiveness Scale-Event”ın Türkçe formunun evli bireylerde kullanılmak üzere psikometrik özelliklerinin sınanmasıdır. Araştırmanın örneklemini 18-64 yaşları arasındaki 521 evli birey oluşturmaktadır. Ölçeğin Türkçe formu istatistiksel analizler kullanılarak, faktör yapısı, ölçüt geçerliği, iç tutarlılığı, madde analizi (düzeltilmiş madde-toplam korelasyonu, alt %27-üst %27 t testi) açısından değerlendirilmiştir. Elde edilen bulgulara göre ölçek orjinalinde olduğu gibi 9 maddelik bir yapıya sahiptir. Ayrıca ortak faktör varyansının .55 ile .76 arasında değiştiği, Kaiser Meyer Olkin sonucunun .782 olduğu, doğrulayıcı faktör analizi sonuçlarının mükemmel ve kabul edilebilir seviyelerde olduğu saptanmıştır. Bu araştırma, Evlilikte Bağışlama Ölçeği-Olay’ın yurtiçinde uygulanabilir psikometrik özellikler taşıdığını ve evli bireylerde bağışlama düzeyini belirlemek amacıyla kullanılabilir olduğunu ortaya koymaktadır. 

Kaynakça

Alpay, A. (2009). Yakın ilişkilerde bağışlama: bağışlamanın, bağlanma, benlik saygısı, empati ve kıskançlık değişkenleri yönünden incelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Ankara üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.

Atçeken, M. (2014). Dindarlık, evlilik doyumu ve kişilik özelliklerinin bağışlama ile ilişkisi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Haliç Üniversitesi. Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.

Bayram, N. (2016). Yapısal Eşitlik Modellemesine Giriş Amos Uygulamaları. Bursa: Ezgi Kitapevi. S.71.

Bugay A. (2010). Investigation of social-cognitive, emotional and behavioral variables as predictors of self-forgiveness. A thesis submitted to the graduate school sciences of Middle East Techical University, Ankara

Bugay, A. (2014). Measuring the differences in paırs' marital forgiveness scores: construct validity and links with relationshıp satisfaction. Psychological Reports: Relationships & Communications, 114, 2, 1-12.

Bugay, A. & Demir, A. (2010a). A Turkish version of heartland forgiveness scale. Procedia Social and Behavioral Sciences, 5, 1927-1931.

Bugay, A. & Demir, A. (2010b). The features of transgression as predictors of forgiveness of others. Turkish Psychological Counseling and Guidance Journal,4, 35, 8-17.

Bugay, A. & Demir, A. (2012). Affetme arttırılabilir mi? Affetmeyi geliştirme grubu. Türk psikolojik danışma ve rehberlik dergisi, 4 (37), 96-106.

Bugay, A. & Mullet, E. (2013). Conceptualizing forgiveness, granting forgiveness, and seeking forgiveness: a Turkish-French comparison. Review of European Studies, 5, 5, 187.

Büyüköztürk, Ş. (2014). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Ankara: Pegem Akademi Yayınları.

Çivan, İ. (2013). Üniversite öğrencilerinin kişilerarası ilişkilerle ilgili bilişsel çarpıtmaları ve başkalarını bağışlama davranışlarının incelenmesi. (Yayınlamamış Yüksek Lisans Tezi). Gazi Üniversitesi, Ankara.

Çitil, C. & Durmuş, E. (2015). Why Don’t Women Forgive. The Journal of International Social Research, 8, 36, 507-517.

Çoklar, I. (2014). Kişilik özellikleri ile bağışlama eğilimleri arasındaki ilişkinin intikam güdüsü ve adalet duyarlılık temelinde incelenmesi. (Yayınlanmamış Doktora Tezi). Ankara Üniversitesi. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.

Çoklar, I. ve Dönmez, A. (2014). Kişilerarası ilişkilerde bağışlama üzerine bir gözden geçirme. Nesne, 2, 4, 33-54.

Demir, Y., Atli, A. ve Kış, A. (2018). Medeni duruma göre empatinin meta-analitik olarak incelenmesi. Ordu Üniversitesi Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, 8(2), 431-440.

Demir, Y. ve Durmuş, E. (2015). Uzun evlilikler: Bir yastıkta kırk yıl. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 8(36), 636-645.

Enright R.D. & The Human Development Study Group (1996). Counseling within the forgiveness triad: On forgiving, receiving forgiveness, and self-forgiveness. Counseling and Values, 40, 107-126.

Enright, R.D., & Coyle, C.T. (1998). Researching the process model of forgiveness within psychological interventions. In E. L. Worthington (Ed.), Dimensions of forgiveness: Psychological research and theological perspectives. Templeton Foundation Press, Philadelphia.

Enright, R.D., Rique, J. & Freedman, S.R. (1998). The psychology of interpersonal forgiveness. Exploring Forgiveness (46-62 içinde). Madison, WI: The University of Wisconsin Press. Erişim Adresi: https://books.google.com.tr/books?hl=tr&lr=&id=TwnxRMunnqEC&oi=fnd&pg=PA46&dq=The+psychology+of+interpersonal+forgiveness&ots=9Cv4FBFpqR&sig=PPiD3dOTDaRvVdXOY8BW8Ci14wM&redir_esc=y#v=onepage&q=The%20psychology%20of%20interpersonal%20forgiveness&f=false.

Enright, R. (2005). Forgiveness is a choice. American sychologıcal association. Washington.DC.

Erkan, Z. (2015).  Adaptation of the marital offence-specific forgiveness scale for use in a turkish cultural context. Social Behavior and Personality: an international journal. 43,  7, 1057-1070 Erişim Adresi: http://www.ingentaconnect.com/content/sbp/sbp/2015/00000043/00000007/art00001.

Ermumcu, E. (2014). Evli çiftlerde bağışlama sürecinin bağlanma, stresle başa çıkma, empati ve bazı demografik değişkenler açısından incelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Gazi Üniversitesi. Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Ersanlı, K. & Batık, M.V. (2015). Affetme ölçeği: geçerlik ve güvenirlik çalışması. Internatinol periodical for the languages. Literature and history of Turkish. 10, 7, 19-32.

Fincham, F.D. (2000). The kiss of the porcupines: From attributing responsibility to forgiving. Personal Relationships, 7, 1-23.

Fincham, F. D., & Beach, S. R. (2002). Forgiveness in marriage: Implications for psychological aggression and constructive communication. Personal Relationships, 9, 3, 239-251.

Fincham, F. D., Paleari, F., & Regalia, C. (2002). Forgiveness in marriage: The role of relationship quality, attributions, and empathy. Personal Relationships, 9, 1, 27-37.

Fincham, F. D., Beach, S. R., & Davila, J. (2004). Forgiveness and conflict resolution in marriage. Journal of Family Psychology, 18, 1, 72.

Fincham, F. D., Hall, J. H., & Beach, S. R. (2005). Til lack of forgiveness doth us part: Forgiveness in marriage. Handbook of forgiveness, (s. 207-226 içinde). New York: Wiley.

Giray, F.S. (2009). Suç işlemiş ve işlememiş ergenlerin adil dünya inancı ve bağışlayıcılık tutumları arasındaki ilişkinin incelenmesi. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Maltepe Üniversitesi, İstanbul.

Güriş, S. & Astar, M. (2014) Bilimsel araştırmalarda SPSS ile istatistik. İstanbul: Der Yayınevi.

Greenberg L. Warwar S., Malcom W. (2010). Journal of marital and family therapy. 36, 28–42. Erişim Adresi: http://onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1111/j.1752-0606.2009.00185.x/full.

Hambleton, R. K., Merenda, P. F., & Spielberger, C. D. (Eds.). (2004). Adapting educational and psychological tests for cross-cultural assessment. Psychology Press.

McCullough, M. (2000). Forgiveness as Human Strength: Theory, Measurement, and Links to Well-Being. Journal of Social and Clinical Psychology, 19, 1; Psychology Module.

McCullough, M. E., Pargement, K. I. & Thoresen, C. E. (2001). Forgiveness Theory, Research and Practice. A Division of Guilford Publications (s 100 içinde), Inc. New York.

McCullough, M. E, Bellah, C.G. Kilpatric, S. D.& ., Fincham, F. D., & Johnson, J.L. (2001). Vengefulness: relationship with forgiveness, rumination, well-being and the Big Five. Personality and Social Psychology Bulletin, 27, 601-610.

McCullough, M.E., Pargamen, K. I., & Theorysen, C.T (2000). The psychology of forgiveness: History, conceptual issues, and overwiew. Forgiveness: Theory, research, and practice. New York: Guildford.

Özdamar, K. (2017). Eğitim, sağlık ve davranış bilimlerinde ölçek ve test geliştirme yapısal eşitlik modellemesi. Eskişehir: Nisan.Salman, N., & Uzunboylu, H. (2011). Eşlerin Boşanma Nedenleri ve Eğitimi. Ankara: Pegem Akademi Yayınları.

Pawlikowski M, Altstötter-Gleich C, Brand M. (2013). Validation and psychometric properties of a short version of Young’s Internet Addiction Test. Comput Human Behav, 29, 3, 1212-1223

Sarıçam, H., & Akın, A. (2013). The Turkish version of the Trait Forgiveness Scale: The study of validity and reliability. Journal of Hasan Ali Yücel Education Faculty-HAYEF, 10, 2.

Savci, M., & Aysan, F. (2017). Technological addictions and social connectedness: Predictor effect of Internet addiction, social media addiction, digital game addiction and smartphone addiction on social connectedness. Dusunen Adam: Journal of Psychiatry & Neurological Sciences, 30, 3, 202-216.

Sheldon, P., Petty, E. & Lessley, J. (2014). You Did What? The Relationship Between Forgiveness Tendency, Communicaiton of Forgiveness, and Relationship Satisfaction in Married and Dating Couples. Communication Reports. Erişim Adresi: http://www.tandfonline.com/loi/rcrs20.

Snyder, C.R. & M.E. McCullough. (2000). A positive psychology field of dreams. Journal of Social and Clinical Psychology. 19, 151–160.

Tabachnick, B. G., & Fidell, L. S. (2007). Using multivariate statistics. Allyn & Bacon/Pearson Education.

Taysi, E. (2007). “İkili iliskilerde bağıslama: İliski kalitesi ve yuklemelerin rolü”. (Yayınlanmamıs Doktora Tezi). Ankara Üniversitesi, Ankara.

Taysi, E. Curun, F. & Orcan, F. (2015). Hope, anger and depressiyon as meditors for forgiveness and social behaivor in Turkish childeren. The journol of psychology. Interdisciplinary and applied.. Doi: 10.1080/00223980.2014.881313, 377-393.

Taysi, E.& Orcan F. (2015). The conceptualisation of forgiveness among Turkis childeren and adolescents. International journal of psychology. Doi: 10.1002/ijop.12237, 1-9.

Taysi, E. & Vural, D. (2015). Forgiveness education for fourth students in Turkey. Child Ind Res. Doi: 10.1007/s12187-015-9364-9.

Turan, İ, Şimşek, Ü. & Aslan, H. (2015) Eğitim araştırmalarından likert ölçeği ve likert-tipi soruların kullanımı ve analizi. Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. 30, 186-203

Yıldırım, A. (2009). Bağlanma stilleri ile bağışlama arasındaki ilişkide sorumluluk yüklemelerinin aracı rolü. Yüksek Lisans Tezi Hacettepe Üniversitesi. Sosyal Bilimler Enstitüsi, Ankara.

85951 22316

Arşiv
Sayıdaki Diğer Makaleler

ÖZ-ŞEFKAT ÖLÇEĞİ KISA FORMU’NUN TÜRKÇE UYARLAMASI: GEÇERLİK VE GÜVENİRLİK ÇALIŞMASI

Musa YILDIRIM, Tuğba SARI

FEN BİLGİSİ ÖĞRETMEN ADAYLARININ GENETİĞİ DEĞİŞTİRİLMİŞ ORGANİZMALAR (GDO) İLE İLGİLİ ALGILARININ BELİRLENMESİ

Mustafa KIŞOĞLU, Özgül KELEŞ

OKUL ÖNCESİ EĞİTİMİ ÖĞRETMENLERİNİN BİLİMSEL SÜREÇ BECERİLERİNE İLİŞKİN GÖRÜŞLERİ VE SINIF İÇİ UYGULAMALARI

Murat BARTAN, Handan Asûde BAŞAL

OTİZMLİ ÖĞRENCİLERE BİR EĞİTSEL OYUNLA “İÇ ORGANLARINI TANIYABİLME” KONUSUNUN ÖĞRETİMİ

Kübra ASLAN, Orhan KARAMUSTAFAOĞLU, Murat KURT

ORTAOKUL ÖĞRETMENLERİNİN EĞİTİM TEKNOLOJİSİ STANDARTLARI TANIMLAMALARINA VE GÖSTERGELERİNE YÖNELİK GÖRÜŞLERİ

İlker YAKIN, Selin OKUR

KAYNAŞTIRMA SINIFI ÖĞRETMENLERİNİN İLKOKUL DERS KİTAPLARINDA VE DERSLERDE İLLÜSTRASYON KULLANIMINA İLİŞKİN GÖRÜŞLERİ

Elif SAZAK, Meral PER, Orhun TÜRKER

SÜPERVİZÖR ROLLERİ ÖLÇEĞİ’NİN (SRÖ) GELİŞTİRİLMESİ

Tahsin İLHAN, Yusuf SARIKAYA, Mustafa Kemal YÖNTEM

ÜNİVERSİTE ÖĞRENCİLERİNİN DUYGU DÜZENLEME BECERİLERİ İLE PSİKOLOJİK YARDIM İHTİYAÇLARI ARASINDAKİ İLİŞKİNİN İNCELENMESİ

Şeyma BİLGİZ, Adem PEKER

GÖRME ENGELLİ BİREYLERİN YABANCI DİL KELİME BİLGİLERİNİN GELİŞTİRİLMESİ: TASARIM TABANLI ARAŞTIRMA YAKLAŞIMI

Abdülmenaf GÜL, Tuğba KAMALI ARSLANTAŞ, Nehir YASAN, Cemil YURDAGÜL, Zahide YILDIRIM

OKUL ÖNCESİ EĞİTİM ÖĞRETMENLERİNİN KAYNAŞTIRMA EĞİTİMİNDE ÖZ-YETERLİK ALGILARI VE HİZMETİÇİ EĞİTİM GEREKSİNİMLERİ: BİR KARMA YÖNTEM ÇALIŞMASI

Nesrin SÖNMEZ, Serpil ALPTEKİN, Bayram BIÇAK