LİSE ÖĞRENCİLERİNİN OKUL GİYSİLERİNİN GELİR DURUMUNA GÖRE İNCELENMESİ

Öz Bu araştırmanın amacı;Ankara’daki lise öğrencilerinin okul giysilerine yönelik memnuniyet durumlarıve sorunları ile ilgili görüşlerinin gelir durumuna göre belirlenmesidir. Araştırmanın evrenini, Ankara’nın lise kısımlarında okuyanöğrenciler oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklem grubu ise Ankara ilindeeğitim veren 6 farklı lisenin öğrencilerinden basit seçkisiz örneklemeyöntemiyle seçilen 420 kişi olarak belirlenmiştir. Araştırma sonuçlarına göre, halen kullanılan lise okulgiysi modellerinin ergonomik açıdan vücut ölçülerine uygun olmadığı,öğrencilerin beklenti ve ihtiyaçlarına cevap vermediği tespit edilmiştir. Araştırmasonuçlarına dayanarak gelir durumuna göre lise öğrencilerinin okul giysilerikonusunda görüşlerinin alınması, değerlendirilmesi ve isteklerini dikkatealarak yeni tasarımlar oluşturulmasına dikkat edilmesi, öğrencilerin memnuniyetiaçısından önerilebilir. 

Kaynakça

Açıkalın. A., (2003). Daha Bir Okul-Önlük-Forma-Giysi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 6(33), 5-7.Ağaç, S., ve Çeğindir, N. (2006). Üniversite Öğrencilerinin Giyim İhtiyaçlarını Karşılama ve Moda Konusundaki Görüş Ve Davranışları. Hacettepe Üniversitesi Sosyolojik Araştırmalar E-Dergisi, 1, 1-15.Ağaç, S., ve Yıldız, Ş. G. (2008, Ekim–Kasım). Hemşirelerin Giysilerine İlişkin Memnuniyet Düzeyinin Belirlenmesi Üzerine Bir Araştırma. Gazi Üniversitesi 14. Ulusal Ergonomi Kongresinde sunulmuş bildiri, 305–313. Trabzon.Anonim 1. Ankara Bölge Planı, (2012). http://sgb.meb.gv.tr/meb_iys_dosyalar/2012_12/06021046_meb_istatistikleri_orgun_egitim_2011_2012.pdf adresinden 5 Ocak 2011tarihinde internetten erişilmiştir.Anonim 2. MEB. (2008, 09 Eylül). İlköğretim ve ortaöğretim için kıyafet modelleri.http://www.meb.gov.tr/haberler/haberayrinti_basinaciklama.asp?ID=1384adresinden 29 Aralık 2013 tarihinde erişilmiştir.Anonim 3. MEB (2012, 30 Mart). Millî Eğitim İstatistikleri Örgün Eğitim National Education Statistics Formal Education 2011-2012, Resmi İstatistik Programı, Ankara. Aydinç, S. (2001). Çalışan Kadınların Giysi Tercihlerinde Rol Oynayan Bazı Psiko-Sosyal ve Ekonomik Değişkenler. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.Dinçer, T. (2005). Lise Öğrencilerinin Okul Üniformalarının İlişkin Tercihlerinin Ve Sorunlarının Belirlenmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara.Ersoy, A. F., Arpacı, F., ve Demirci, A. (2004). Üniversite Öğrencilerinin Giysi ve Ayakkabı Tüketiminde Markaya Yönelik Davranış Ve Tercihleri. Gazi Üniversitesi Endüstriyel Sanatlar Eğitim Fakültesi Dergisi, (14), Ankara. 1-12.Güdül, Z., ve Karakülah, G. (1993). Kız Sanat Okulları İçin Giyim. 1-2-3 (6. Baskı). Ankara: Milli Eğitim.Gür, B., S., Özoğlu, M., Coşkun, İ., ve Görmez M. (2012, Aralık). 2012’de eğitim. Seta Analiz, (58), 20. (file.setav.org/files/pdf/20130104114533_seta_analiz_2012).Hesapçıoğlu, M., ve Gıorgetti, Meşeci, F. (2009). Siyah Önlük Beyaz Yakanın Kökeni. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, s.1717-1750, İstanbul.http://gundem.milliyet.com.tr/siyahonlugunartikalbumlerdekalanseruveni/gundem/gundemdetay/01.12.2012/1635397/default.htm adresinden 4 Ocak 2013 tarihinde internetten erişilmiştir.http://www.webrehberi.biz/3,1-1-3/ankaradaki-butun-liselerin-listesi.aspx adresinden 18 Ocak 2012 tarihinde internetten erişilmiştir.Kıral, B., ve Kıral, E. (2009). Japonya İlköğretim Sistemi ve Türkiye İlköğretim Sisteminin Karşılaştırılması. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, (12), 53-65.Kurtuluş, K. (1989). İşletmelerde Araştırma Yöntem Bilimi, İ.Ü. İşletme Fakültesi: İstanbul. Pamuk. B. (2002). Uygulama Teknikleri Temel Kalıp ve Dikim Uygulama Teknikleri (1. Baskı). İstanbul: Ya-pa.Pekşen, Akça, R., Baran, G., ve Yıldız, Bıçakçı, M. (2011). 15–18 Yaş Grubu Ergenlerde Giysi Seçimini Etkileyen Faktörler. 6 (2), Kayseri.Solak, L. (2003, Ekim). Ergonomi İlkeleri İle Oluşturulan Giyside Çıkan Sonuç Kullanıcı Konforu. Mimar Sinan Üniversitesi 9. Ulusal Ergonomi Kongresinde sunulmuş bildiri. 415-421, Denizli.Şener, F. H., ve Atmaca, Z. (2009, Ekim). Ergonomik Açıdan Giysilerde Yaşanılan Problemler. 15. Ulusal Ergonomi Kongresinde sunulmuş bildiri. 61-71, Konya.Ünal, Z., ve Öndoğan, Z. (2006). Bebek Giysilerinde Temel Ölçüler Esas Alınarak Ölçü Tablosu Geliştirmede İstatistiksel Bir Model. Tekstil ve Konfeksiyon Dergisi, (4), 279-287.Üstün, G., ve Çeğindir, N. Y. (2006). İlköğretim Çağı Çocukları ve Annelerinin Okul Önlük Ve Formalarının Konforundan Memnuniyet Durumlarının İncelenmesi. http://www.sdergi.hacettepe.edu.tr/gu.htm adresinden 12 Mart 2012 tarihinde erişilmiştir.Vural, T., Koç, F., Koca, E., ve Pamuk, B., (2006, Kasım). Geleneksel Kadın Giysilerinde Kol Formu Özelliklerinin Giysi Konforu Açısından İncelenmesi. Gazi Üniversitesi 12. Ulusal Ergonomi Kongresi Bildiriler Kitabı, 343–349.www.tekstildershanesi.com.tr adresinden 19 Aralık 2013’te erişilmiştir.Yakartepe, M., ve Yakartepe, Z. (1995). Konfeksiyon Teknolojisi Kumaştan Hazır Giyime. 1. (1. Baskı). İstanbul: T.K.A.M. Yamane, T. (2010) Temel Örnekleme Yöntemleri. (Çev: A. Esin, M., A. Bakır, C. Aydın, & E. Gürbüzsel). İstanbul: Literatür.