İNDİRİM MARKETLERİNİ KİMLER, NEDEN TERCİH EDER?

Organize perakendeciliğin sektör içerisinden aldığı pay artmaya devam etmektedir. Organize perakendeciliğin en önemli oyuncularından biri de hem geleneksel kanala hem de organize kanaldaki büyük oyunculara rakip olarak ortaya çıkan indirim marketleridir. Türkiye’de tüketicilerle 90’lı yıllarda tanışan bu iş modeli 2019 yılı sonu itibariyle 30 bin mağaza sayısı ile ülke geneline yayılmayı da başarmıştır. Bu çalışmanın amacı, indirim marketlerini tercih eden tüketicilerin demografik profilini çıkarmanın yanı sıra bu marketleri neden tercih ettiklerini araştırmaktır. Çalışma kapsamında Türkiye nüfusunun yaş ve cinsiyete göre dağılımı dikkate alınarak kota örnekleme yöntemiyle Sakarya, Kocaeli ve İstanbul illerinde yaşayan 1.291 kişiye anket uygulanarak veri toplanmıştır. Çalışma sonucunda, indirim marketlerinin başlıca tercih nedenleri fiyat (%42,84), yakınlık (%36,87) ve kalite (%14,87) olarak tespit edilmiştir. Marketler özelinde bu durum incelendiğinde ise fiyatın Market X ve Market Z müşterileri için tercih nedeni olarak ikinci sırada yer aldığı görülmektedir. Ayrıca indirim marketlerinin müşteri profillerindeki benzerlikler ve farklılıklar ortaya çıkarıldığı gibi demografik özelliklere göre tercih nedenlerinde farklılaşma olup olmadığı frekans tabloları aracılığıyla incelenmiştir.

WHO CHOOSES DISCOUNT STORES AND WHY?

The share of organized retailing within the sector continues to increase. One of the most important elements of organized retailing is the discount markets that compete against both the traditional channel and the big players in the organized channel. This business model which met with the consumers in Turkey in the ‘90s has succeeded to spread among the country by reaching 30 thousand stores by the end of 2019. The purpose of this study is to explore the demographic profile of consumers who prefer discount markets, as well as to investigate why they prefer them. The data were collected by using quota sampling method to the 1.291 individuals who reside in Sakarya, Kocaeli, and İstanbul cities considering Turkey’s population in terms of age and gender distribution. As a result of the study, the main reasons for the preference of discount markets were determined as price (42,84%), proximity (36,87%), and quality (14,87%). When this situation is examined specifically for each Store, it is seen that price is the second priority for Store X and Store Z customers in terms of reason for preference. In addition, similarities and differences in customer profiles of discount markets are revealed, as well as whether there are differences in the reasons for preferences according to demographic characteristics.

Kaynakça

Akdoğan, Ş., Güllü, K., & Babayiğit, S. (2005). Tüketicilerin Süpermarketleri Algılamalarina Yönelik Bir Çalışma. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 37-70.

Altunışık, R., Özdemir, Ş., & Torlak, Ö. (2014). Pazarlama İlkeleri ve Yönetimi. İstanbul: Beta Basım Yayım Dağıtım A.Ş.

Aras Okumuş, B., & Bulduk, S. (2003). Tüketicilerin Süpermarketlerdeki Alışveriş Alışkanlıkları ve Ürün Seçimini Etkileyen Etmenler. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 70-83.

Azabağaoğlu, M. Ö., & Dursun, E. (2008). Tüketicilerin Modern Gıda Perakendecilerine Karşı Davranışının Analizi. Tekirdağ Ziraat Fakültesi Dergisi, 5(1), 1-12.

Baron, S., Davies, B., & Swindley, D. (1991). Macmillan Dictionary of Retailing. London: The Macmillan Press Ltd.

Başfırıncı, Ç., Çilingir Ük, Z., & Gültekin, Y. (2019). Türkiye'deki İndirim Marketlerinin Marka İmajlarının Sosyal Ağ Analizi Yöntemiyle İncelenmesi: A101, BİM ve ŞOK Örneği. Uluslararası Ekonomi ve Yenilik Dergisi, 5(2), 277-300.

Belaşcu, L. (2010). The Strategies of Discount Stores on the Romanian Retailing Market. Studies in Business and Economics, 5(2), 5-13.

Brandes, D., & Brandes, N. (2013). Aldi'nin Başarı Öyküsü. İstanbul: Eylül Yayın Grubu.

Codron, J.-M., Bouhsina, Z., Fort, F., Coudel, E., & Puech, A. (2004). Supermarkets in Low-income Mediterranean Countries: Impacts on Horticulture Systems. Development Policy Review, 22(5), 587-602.

Cox, R., & Brittain, P. (2004). Retailing: An Introduction - Fifth Edition. Harlow: Pearson Education Limited.

Çakır, M., Çakır, F., & Taşdelen, M. (2013). Tüketicilerin Süpermarket Tercihinde Etkili Olan Faktörlerin Belirlenmesine Yönelik Bir Araştırma. Sosyal ve Beşeri Bilimler Dergisi, 5(2), 250-258.

Deloitte Touche Tohmatsu Limited. (2020). Global Powers of Retailing 2020. Deloitte Touche Tohmatsu Limited.

Dündar, S. (1995). Tüketicilerin Süpermarket Tercih Nedenleri Üzerine Bir Pilot Araştırma. İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi Dergisi, 77-95.

Howe, S. (2005). Retailing in the European Union: Structures, competition and performance. London: Routledge - Taylor & Francis.

Kent, T., & Omar, O. (2003). Retailing. New York: Palgrave Macmillan.

Koç, E. (2016). Tüketici Davranışı ve Pazarlama Stratejileri: Global ve Yerel Yaklaşım. Ankara: Seçkin Yayıncılık.

KPMG. (2018). Sektörel Bakış - Perakende - 2018. İstanbul: KPMG.

KPMG. (2019). Sektörel Bakış - Perakende - 2019. İstanbul: KPMG.

KPMG. (2020). Sektörel Bakış - Perakende - 2020. İstanbul: KPMG.

Marsden, P. S. (1998). Memetics: A new paradigm for understanding customer behaviour and influence. Marketing Intelligence & Planning, 363-368.

Nielsen Türkiye. (2018, 10 31). Yeni Perakendeci, Yeni Ürün ve Üretici; Hızlı Tüketimde Trendler Değişti. İstanbul. https://www.nielsen.com/tr/tr/insights/article/2018/trends-in-rapidconsumption-have-changed/ adresinden alınmıştır

Polat, C., & Külter, B. (2007). Tüketicilerin Perakende Mağaza Tercihini Etkileyen Faktörler: Niğde İli Örneği. Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 109-126.

S Bilişim Danışmanlık. (2019). Siyasi İstikrar İndeksi (Sİİ) - İndirimli Marketler; Başarılı Modeli Katletmeyelim. İstanbul: S Bilişim Danışmanlık.

TAMPF. (2016). Retail Industry of Turkey: Growing while Transforming. İstanbul: PwC Türkiye.

Tatlı, H. (2014). Market Müşterilerinin Tercihini Etkileyen Faktörler: Bingöl İli Örneği. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İİBF Dergisi, 10(1), 233-252.

TÜİK. (2018). Hanehalkı Tüketim Araştırması. Ankara: TÜİK.

TÜİK. (2019). İstatistiklerle Aile. Ankara: TÜİK.

TÜİK. (2020, 04 08). Adrese Dayalı Nüfus Kayıt Sistemi. 04 08, 2020 tarihinde TÜİK: https://biruni.tuik.gov.tr/medas/?kn=95&locale=tr adresinden alındı

Kaynak Göster

Uluslararası İktisadi ve İdari İncelemeler Dergisi
  • ISSN: 1307-9832
  • Yayın Aralığı: Yılda 4 Sayı
  • Başlangıç: 2008

4.9b3.1b