Bilim Şenliklerinin Ortaokul 6. Sınıf Öğrencilerinin Problem Çözme Becerilerine Etkisi

Bu araştırma, bilim şenliklerinin 6. sınıf öğrencilerinin problem çözme beceri düzeylerine etkisini incelemek amacıyla yapılmıştır. Araştırmada yarı deneysel yöntem, kontrol ve deney gruplu deneysel desen kullanılmıştır. Araştırma 2014-2015 eğitim-öğretim yılı ikinci döneminde 6. sınıf öğrencileri üzerinde uygulanmış ve 15 hafta sürmüştür. Verilerin toplanmasında “Problem Çözme Beceri Ölçeği” kullanılmıştır. Araştırmanın sonunda deney grubundaki öğrencilerin problem çözme beceri düzeylerinin anlamlı seviyede arttığı belirlenmiştir. Ayrıca araştırma tamamlandıktan üç ay sonra bu artışın korunduğu görülmüştür. Bu sonuçlara dayanarak, ülkemizdeki okullarda bilim şenlikleri gibi etkinliklerin yaygınlaştırılmasının ve öğrencilerin bu tür etkinliklere katılımlarının teşvik edilmesinin yararlı olacağı söylenebilir.

The Effect of Science Fairs on the 6th Grade Students’ Problem Solving Skills

The aim of the present research is to investigate the effect of science fairs on the 6th grade students’ problem solving skills. A quasi-experimental method and an experimental pattern with control and experiment groups is used in the research. The research was applied on the 6th grade students during 2014–2015 educational year II. semester and lasted 15 weeks. The Scale of Problem Solving Skill was used to collect the data. At the end of the research, an increase was determined 6th grade secondary school students’ problem solving skills. Three months after research it was observed that the increase of students’ problem solving skills has been preserved. Based on these results, it is recommended to disseminate activities such as science fairs in schools in our country and encourage students to participate in such activities.

___

  • Altıntaş, F. (2014). Doğa ve toprağa yönelik hazırlanan informal öğrenme ortamının ilköğretim öğrencileri üzerine etkileri. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Hacettepe Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
  • Aslan, A. E. (2002). Örgütte Kişisel Gelişim. Ankara: Nobel Yayıncılık.
  • Baykul, Y. ve Güzeller, C. O. (2014). Sosyal Bilimler için İstatistik (SPSS Uygulamalı). Ankara: Pegem A Yayıncılık.
  • Bozdoğan, A. E. (2007). Bilim ve teknoloji müzelerinin fen öğretimindeki yeri ve önemi. Yayınlanmamış doktora tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
  • Bunderson, E. D. ve Anderson, T. (1996). Preservice elementary teachers’ attitudes toward their past experience with science fairs. School Science And Mathematics, 96 (7), 371-377.
  • Büyüköztürk, Ş. (2016). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı, istatistik, araştırma deseni, SPSS uygulamaları ve yorum (22. Baskı). Ankara: Pegem A Yayıncılık.
  • Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2016). Bilimsel araştırma yöntemleri (20. Baskı). Ankara: Pegem A Yayıncılık.
  • Camcı S. 2008. Bilim şenliğine katılan ve katılmayan öğrencilerin bilim ve bilim insanlarına yönelik ilgi ve imajlarının karşılaştırılması. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
  • Çavuş, R., Umdu-Topsakal, Ü. ve Öztuna-Kaplan, A. (2013). İnformal öğrenme ortamlarının çevre bilinci kazandırmasına ilişkin öğretmen görüşleri: Kocaeli bilgi evi örneği. Pegem Eğitim ve Öğretim Dergisi, 3 (1), 15-26.
  • Ertaş, H., Şen, A.İ. ve Parmaksızoğlu, A. (2011). Okul dışı bilimsel etkinliklerin 9. sınıf enerji konusunu günlük hayatla ilişkilendirme düzeyine etkisi. Necatibey Eğitim Fakültesi, Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi, 5 (2), 178-198.
  • Hofstein, A. ve Rosenfeld, S. (1996). Bridging the gap between formal and informal science learning. Studies in Science Education, 28, 87–112.
  • Kalaycı, N. (2001). Sosyal bilgilerde problem çözme ve uygulamalar. Ankara: Gazi Kitabevi.
  • Kalaycı, Ş. (2016). SPSS uygulamalı çok değişkenli istatistik teknikleri. (7. baskı). Ankara: Asil Yayın Dağıtım.
  • Karadeniz, O. ve Ata, B. (2013). Sosyal bilgiler dersinde proje fuarının kullanılmasına ilişkin öğrenci görüşleri. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Sosyal Bilgiler Öğretimi Özel Sayısı, 6 (14), 375-410.
  • Knapp, D. (2000). Memorable experiences of a science field trip. School Science and Mathematics. 100 (2), 65-72.
  • Kneeland, S. (Çev: Kalaycı, Nurdan) (2001). Problem çözme. Ankara: Gazi Kitabevi.
  • Korkmaz, H. (2004). The images of the scientist through the eyes of the turkish children. Panhandle Science ve Mathematics Conference, Canyon, Texas, USA, 25 September 2004.
  • Köklü, N., Büyüköztürk, Ş. ve Çokluk Bökeoğlu, Ö. (2006). Sosyal bilimler için istatistik. Ankara: Pegem A Yayıncılık.
  • Linn, R. L. ve Gronlund, N. E. (2000). Measurement and assessment in teaching. (8th Edition). New Jersey, USA: Prentice Hall.
  • MEB, (2006). İlköğretim fen ve teknoloji dersi (6, 7 ve 8. sınıflar) öğretim programı. 10 Nisan 2016 tarihinde http://ttkb.meb.gov.tr/program2.aspx?islem=1&kno=25 adresinden erişilmiştir.
  • MEB, (2013). İlköğretim kurumları fen bilimleri dersi (3, 4, 5, 6, 7 ve 8. Sınıflar) öğretim programı. 10 Nisan 2016 tarihinde http://ttkb.meb.gov.tr/www/guncellenen-ogretim-programlari/icerik/151 adresinden erişilmiştir.
  • Nadelson, L.S. ve Jordan, R.J. (2012). Students attitudes toward an recall of outside day: An environmental science field trip. The Journal of Research, 105, 220- 231.
  • Perry, P. J. (1995). Getting started in science fairs: From planning to judging. Blue Ridge Summit, PA: TAB Books.
  • Rapp, W. (2005). Inquiry-based environments for the inclusion of students with exceptional learning needs. Remedial And Special Education. 26 (5), 297–310.
  • Senemoğlu, N. (2001). Gelişim, öğrenme ve öğretim, kuramdan uygulamaya. Ankara: Gazi Kitabevi.
  • Sim, J. ve Wright, C. (2002). Research in health care: Concepts, designs and methods. United Kingdom, Cheltenham: Nelson Thornes Ltd.
  • Stocklmayer, S.M., Rennie, L.J. ve Gilbert, J.K. (2010). The roles of the formal and informal sectors in the provision of effective science education. Studies in Science Education, 46 (1), 1-44.
  • Şahin, Ş. (2012). Bilim şenliklerinin 10. sınıf öğrencilerinin kimya dersine yönelik tutumlarına olan etkisi. Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 5 (1), 89-103.
  • Tatar, N. ve Bağrıyanık, K.E. (2012). Opinions of science and technology teachers about outdoor education. İlköğretim Online, 11 (4), 883-896.
  • Tabachnick, B. G. ve Fidell, L. S. (2013).Using multivariate statistics. (6th edition). Boston: Pearson.
  • Türkmen, H. (2010). İnformal (sınıf-dışı) fen bilgisi eğitimine tarihsel bakış ve eğitimimize entegrasyonu. Çukurova Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 3 (39), 46-59.
  • Yaman, S. (2003). Fen bilgisi eğitiminde probleme dayalı öğrenmenin öğrenme ürünlerine etkisi. Yayınlanmamış doktora tezi. Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
  • Yıldırım, H.İ. ve Şensoy, Ö. (2014). Bilim şenliklerinin ortaokul 6. sınıf öğrencilerinin fen bilimleri dersine yönelik tutumlarına etkisi. 11. Ulusal Fen Bilimleri ve Matematik Eğitimi Kongresi, 822-823. 11-14 Eylül, 2014, Adana: Çukurova Üniversitesi.
  • Yıldırım, H.İ. (2009). Eleştirel düşünmeye dayalı fen eğitiminin öğrenme ürünlerine etkisi. Yayınlanmamış doktora tezi. Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
  • Young, T. E. (2000). Science Fair Projects Bring it All Together. Book Report, March/ April, 6-8.
Trakya Eğitim Dergisi-Cover
  • ISSN: 2630-6301
  • Yayın Aralığı: Yılda 3 Sayı
  • Başlangıç: 2011
  • Yayıncı: Trakya Üniversitesi Eğitim Fakültesi