Türkiye ve Azerbaycan arasındaki enerji ilişkilerinin mali ve iktisadi analizi

İktisadın ve Kamu maliyesinin önemli konularından biri olan enerji, geçmişten bugüne insan hayatı için elzem bir ihtiyaçtır. İnsan hayatının hemen hemen çoğu alanında kullanım alanı bulan enerji, mevcut rolünü ve alan çeşitliliğini, her geçen gün arttırarak sürdürmektedir. Söz konusu kaynağa sahip olan ülkeler, hammadde zenginliği sebebiyle önemli avantajlar elde etmektedir. Uluslararası politika çerçevesinde, enerji kaynağına sahip olan ülkeler, uluslararası düzeyde önemli kazanımlar elde etmektedir. Türkiye ise henüz enerji alanında istenilen rezervlere ulaşamamış olmasına rağmen rezerv kaynakların arz güvenliği temelinde ekonomik yollarla taşınmasına aracılık ederek rezerv dezavantajını bu yolla avantaja çevirme gayretindedir. Ülke toprakları içerisinde yoğun enerji tüketiminin karşısında ihtiyaç duyulan arz miktarını düşük maliyetle ve sürdürülebilir yollarla temin edebilmek için komşu coğrafyalarla çeşitli projeler geliştirmiştir. Ve bu projeler boru hatları vasıtasıyla meyvesini vermiştir. Türkiye sahip olduğu topraklar ile jeopolitik açıdan avantaj sahibidir. Bu avantajını değerlendirmek adına yürüttüğü stratejiler neticesinde enerji alanında koridor pozisyonu üstlenmektedir. Türkiye bölgesindeki istikrarın sürekliliği adına komşularına nispeten uluslararası sahada daha fazla güven veren bir ülke konumunda olduğu için enerji arz güvenliği hususunda ihracatçı ve ithalatçı ülkeler arasında güvenli koridor olma rolüne uygundur. Son yıllarda TANAP ve Trans Adriyatik hattının faaliyete geçirilmesiyle bu alanda önemli bir ivme yakalanmıştır. Türkiye ve Azerbaycan arasındaki iki devlet tek millet düsturunun ortak menfaatler çerçevesinde gerçekleştirilmesi ile Türkiye’nin enerji alanında Rusya’ya olan bağımlılığı da önemli oranda azalmıştır. Özellikle son iki yılda Doğu Akdeniz’de gerçekleştirilen arama ve tarama faaliyetleri netice vermeye başlamış ve doğalgaz rezervleri anlamında umut verici gelişmeler sağlanmıştır. Bu çalışmanın amacı Türkiye ve Azerbaycan ülkeleri arasındaki enerji ilişkilerini hem iktisadi hem de mali açıdan irdelemektir.

Financial and economic analysis of energy relations between Turkey and Azerbaijan

Energy, which is one of the important issues of economy and public finance, is an essential need for human life from past to present. Energy, which finds use in almost most areas of human life, continues its current role and field diversity by increasing day by day. Countries that have this resource gain significant advantages due to the richness of raw materials. Within the framework of international policy, countries that have energy resources achieve significant gains at the international level. Although Turkey is not yet reached the required reserves in the field of energy supply security on the basis of the reserve resources to carry through with economic disadvantages reserves by road is turning effort to benefit in this way. It has developed various projects with neighboring geographies in order to supply the amount of supply needed in the face of intense energy consumption within the country’s territory at low cost and in sustainable ways. And these projects have paid off through pipelines. Turkey is the owner of the land owned by geopolitical advantage. As a result of the strategies it carries out to make use of this advantage, it assumes a corridor position in the field of Energy. security of energy supply in the international arena is relatively behalf of the continuity of their neighbors in Turkey for stability in a country that is more suited to the role of trust to be safe corridor between exporting and importing countries on the issue. In recent years, with the activation of the Tanap and Trans Adriatic lines, a significant momentum has been achieved in this area. Turkey’s dependence on Russia in the energy field within the framework of the realization of common interests between the two states, one nation watchword Turkey and Azerbaijan have decreased significantly. Especially in the last two years, exploration and scanning activities in the Eastern Mediterranean have started to yield results and promising developments have been achieved in terms of natural gas reserves.

Kaynakça

AUSTVIK, O. G., & RZAYEVA, G. (2017). Turkey in the Geopolitics of Energy. EnergyPolicy, 107, 539-547.

AYRANCI E. (2019). 21. Yüzyılda Sürdürülebilirlik, Ankara: Seçkin Yayıncılık.

BOMPARD, E., CARPIGNANO, A., ERRIQUEZ, M., GROSSO, D., PESSION, M., & PROFUMO, F. (2017). National Energy Security Assessment in A Geopolitical Perspective Energy, 130, 144-154.

ERDOĞAN, N. (2017). TANAP Projesinin Türkiye ve Azerbaycan Enerji Politikalarındaki Yeri ve Önemi. Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 10(3), 10-26.

ERICSON, R. E. (2009) Eurasian Natural GasPipelines: The Political Economy of Network Interdependence, Eurasian Geography and Economics, 50(1), 28-57

GÜNEŞ, M. & ARSLAN, T. (2018). Enerji Bağımlılığında Avrupa Birliği, Rusya, Türkiye Üçgeni ve Doğu Akdeniz Alanı. Uluslararası Beşeri Bilimler ve Eğitim Dergisi, 4(7), 32-60.

HARUNOĞULLARI, M. (2020). Enerji Dağıtım Merkezi Perspektifinden Türkiye’nin Enerji Jeopolitiği. Mukaddime, 11(1), 177-211.

Kakışım, C., (2020), Türkiye’nin Bölgesel Doğal Gaz Merkezine Dönüşebilme Potansiyeli. Avrasya Uluslararası Araştırmalar Dergisi, 8(24), 255-280.

KANDEMİR, E. & TUNCER, C.O. (2020). Irak-Türkiye Enerji İlişkilerinin Bölgenin Ekonomik Güvenliğine Etkileri. Uluslararası Ekonomi Siyaset İnsan ve Toplum Bilimleri Dergisi, 3(1), 75-89.

KAYAN, A. (2018). Kentleşme Sorunları Kapsamında Şanlıurfa’nın Çevre Sorunları ve Çözüm Önerileri, Yönetim Bilimleri Dergisi,12(32), 299-328.

KENDERDINE, M. (2018). The importance of Natural Gas To Turkey’s Energy And Economic Future. Turkish Policiy Quarterly, Fall.

KONTAKOS, P., & ZHELYAZKOVA, V. (2015). Energy Infrastructure Projects of Common Interest in the SEE, Turkey, and Eastern Mediterranean and Their Investment Challenges. In Energy Systems and Management (pp. 261-267). Springer, Cham.

KÖKYAY, F. (2020). Neorealizm Kuramı ve Türkiye’nin Doğu Akdeniz Enerji Politikası. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 9(3), 2504-2528.

ÖZMEN, H., BAKKAL, M., & BAKKAL, S. (2020). Dünya Enerji Aktarım Hatları ve Hegomonya Savaşları: Türkiye'nin Enerji Aktarım Hatları Pozisyonu Üzerine Bir İnceleme. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 9(3), 2595-2617.

STOŠİĆ-MIHAJLOVIĆ, L., & TRAJKOVIĆ, S. (2018). The importance of energy for the economy, sustainable development and environmental protection: An economic aspect. Journal of Process Management. New Technologies, 6(1), 20-26.

SUN, X., LI, J., WU, D., & YI, S. (2011). Energy Geopolitics and Chinese Strategic Decision of the Energy‐Supply Security: A multiple‐attribute analysis. Journal of Multi‐Criteria Decision Analysis, 18(1-2), 151-160.

WİNROW, G. M. (2016). TheAnatomy of a PossiblePipeline: The Case of Turkey and Leviathan and Gas Politics in the Eastern Mediterranean. Journal of Balkan and Near Eastern Studies, 1(17).

YAYCI, C. (2012). Doğu Akdeniz'de Yetki Alanlarının Paylaşılması Sorunu Ve Türkiye . Bilge Strateji , 4 (6) , 1-70

www.enerji.gov.tr, e.t. 18.03.2021. .

www.epdk.gov.tr , Doğal Gaz Piyasası Yıllık Sektör Raporu, e.t. 15.03.2021.

Kaynak Göster

APA Ekici, M , Arpa, A . (2021). Türkiye ve Azerbaycan arasındaki enerji ilişkilerinin mali ve iktisadi analizi . Journal of Life Economics , 8 (2) , 273-280 . DOI: 10.15637/jlecon.8.2.11
  • Yayın Aralığı: Yılda 4 Sayı
  • Yayıncı: Rating Academy

29.5b 12b