Türkiye’de Suç Oranını Et kileyen Sosyoekonomik Faktörlerin İncelenmesi: Path Analizine Dayanıklı Yaklaşım

Öz Bu çalışmanın amacı Türkiye’de suç oranını etkileyen faktörlerin saptanmasıdır. Yürütülen literatürtaraması sonucunda, ilgili konu irdelenirken aykırı gözlemlerin varlığının çalışmalarda dikkate alınmadığısaptanmıştır. Aykırı gözlemlerin varlığı ise tahmin sonuçlarının güvenilirliğini etkileyebilmektedir.Çalışmada Türkiye’deki şiddet ve mülkiyet suç oranlarını etkileyen sosyoekonomik faktörler Pearsonve MM korelasyon matrislerine dayalı Path Analizleri kullanılarak araştırılmıştır. Şiddet suçları oranıüzerinde her iki yaklaşıma göre işsizlik oranı ve göç oranı etkilidir. Mülkiyet suçları oranı üzerinde iseklasik yaklaşıma göre sadece göç oranı; dayanıklı yaklaşıma göre ise gelir ve işsizlik oranı etkilidir.

Kaynakça

AKSU H., Akkuş Y., “Türkiye’de Mala Karşı Suçların Sosyoekonomik Belirleyicleri Üzerine Bir Deneme: Sınır Testi Yaklaşımı (1970-2007)”, Sosyo Ekonomi, 1, Ocak-Haziran, 2010, s. 191-213.

ALLEN R., “Socioeconomic conditions and property crime: a comprehensive review and test of the professional literature”, American Journal of Economics and Sociology, 551, 1996, s.293–308.

AYTAÇ M. ve Diğerleri, “Suç Türlerini Etkileyen Faktörlerin İstatistiksel Analizi”. 8. Türkiye Ekonometri ve İstatistik Kongresi, İnönü Üniversitesi Malatya, 2007,s.3

BECKER G.S., “Crime and punishment: An economic approach”, Journal of Political Economy, 76,1968, s. 1169–1217.

BÜLBÜL Ş., Tanımlayıcı İstatistik, Der Yayınevi, İstanbul, 2. Baskı, 2006, s. 206-209.

COOK, P. J.,Zarkin, G. A. “Crime and the Business Cycle”, Journal of Legal Studies, 14, 1985,s.115–28.

CÖMERTLER N., Kar M., “Türkiye’de Suç Oranının Sosyo-Ekonomik Belirleyicileri: Yatay Kesit Analizi”, Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, 62 (2),2007, s. 37-57.

CROSSMAN A.,Types of Crimes,(http://sociology.about.com/od/Deviance/a/Types-Of-Crimes.htm), Erişim Tarihi (16.10.2016)

DURUSOY S. ve Diğerleri, “Başlıca Sosyoekonomik Sorunlar Suçun Belirleyicisi Olabilir mi? Türkiye’de İller Arası Bir Analiz”, Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 7 (23), 2008, s.172-203.

EHRLICH I., “Participation In Illegitimate Activities:A Theoretical And Empirical Investigation”, Journal of Political Economy, 81, s. 521–65,1973

GİRAY S., Suç Olgusunun İstatistiksel Yöntemlerle Analizi, Der Yayınevi, İstanbul, 2015, s.103-105.

GÖKULU G., “Kent Güvenliği, Kentleşme ve Suç İlişkisi”, Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 24 (1), 2010, s.209-226.

KIZMAZ Z., “Ekonomik Yapı ve Suç: Bazı Araştırma Bulguları Üzerine Genel Bir Değerlendirme”, Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 13 (2), 2003, s. 279-304.

LUİZ J.M., ”Temporal Association, The Dynamics Of Crime, And Their Economic Determinants: A Time Series Econometric Model Of South Africa”, Social Indicators Research, 53, s.33–61, 2000

OLIVER A., “The Economics of Crime: an analysis of Crime Rates in America”, The Park Place Economist, 10, 2002, s.30-35

PAZARLIOĞLU V.,Turgutlu T., “Gelir, İşsizlik ve Suç: Türkiye Üzerine Bir İnceleme”, Finans, Politik & Ekonomik Yorumlar, 44(513), 2007, s.63-70

RAPHAEL, S. Winter-Ebmer, R. “ Identifying the Effect of Unemployment on Crime”, Journal of Law and Economics, 44(1), 2001,259-283.

TÜZÜNTÜRK S., “Çok Boyutlu Ölçekleme Analizi: Suç İstatistikleri Üzerine Bir Uygulama”, Uludağ Üniversitesi İktisadi İdari Bilimler Dergisi, 28 (2), 2009, s.71-91.

WANG, F., Minor, W. “Where the jobs are: employment access and crime patterns in Cleveland”, Annals of the Association of American Geographers, 92,2002,s. 435-50.

YILDIZ R. ve Diğerleri, “Suçun Sosyoekonomik Belirleyicileri: Kayseri Üzerine Bir Uygulama”, Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 36, 2010, s.15-31.

YILDIZ Z., “Eğitim Düzeyi ile Suç Türü Arasındaki İlişkinin Araştırılması”, Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, (38), 2004, s.278-291

YORULMAZ Ö., Dayanıklı İstatistiksel Yöntemler ve R Uygulamaları, Beta Yayınevi, İstanbul, 2016, s. 64-65.