BAŞBAKANIN RADYO VE TELEVİZYON YAYINLARINI YASAKLAMA YETKİSİ ÜZERİNE BİR İNCELEME*

Devlet tekelinin bulunduğu dönemlerde mevcut olan, Başbakanın radyo ve televizyon yayınları üzerine yasak koyma yetkisi, çoğulcu bir radyo ve televizyon düzenine geçildikten sonra özel yayım kuruluşlarıyla ilgili olarak da varlığını sürdürmüştür. Bu yetki bugüne kadar çok sık kullanılmamıştır. 6112 sayılı Radyo ve Televizyonların Kuruluş ve Yayın Hizmetleri Hakkında Kanun’da Başbakanın yayın yasağı koyma yetkisi muhafaza edilmiştir. 6112 sayılı Kanun’un getirdiği yeni düzenleme geçmiş düzenlemelere göre Başbakana daha sınırlı bir yayın yasağı getirme yetkisi getirmiş gibi görünse de bu yetkinin Anayasa ile uyum içinde olduğunu söylemek mümkün değildir.

AN INQUIRY INTO PRIME MINISTER'S AUTHORITY TO BAN ON BROADCASTING

The Prime Minister’s authority to ban on radio and television broadcasting existed in a period when there was a state monopoly in these services has continued to be used regarding the private broadcasting organizations after a pluralist radio and television broadcasting regime was set up. Until now, this authority has not been exercised very often. The Law on the Establishment of Radio and Television Enterprises and Their Broadcasts, Law No. 6112, keeps the Prime Minister’s authority to ban on broadcasting. While this new regulation brought by the Law numbered as 6112 seems to grant a more limited authority to the Prime Minister to ban on broadcasting, it is not possible to say that this authority is in accord with the Constitution.

Kaynakça

Akgüner, Tayfun: 1961 Anayasasına Göre Millî Güvenlik Kavramı ve Millî Güvenlik Kurulu, İstanbul: SBF Yayını, 1983.

Akgül, Mehmet Emin: “İfade Özgürlüğünün Tarihsel Süreci ve Milli Güvenlik Gerekçesiyle İfade Özgürlüğünün Kısıtlanması”, AÜHFD, 2012, S. 61 (1), s. 1-42.

Aybay, Rona: “Millî Güvenlik Kavramı ve Millî Güvenlik Kurulu”, AÜSBFD, 1979, C. XXXIII, S. 1-4, s. 59-82.

Çelik, Aziz:“Milli Güvenlik Gerekçeli Grev Ertelemeleri”, Çalışma ve Toplum Dergisi, 2008, S. 18 (3), s. 87-132.

Duran, Lütfi,“Sosyal Hareketler ve Millî Güvenlik”, İktisat ve Maliye, 1970, C. XVII, S. 4, s. 165-172.

Fenwick, Helen: Civil Liberties and Human Rights, 3th Ed., Cavendish Pub., 2002. Günday, Metin: İdare Hukuku, Ankara: İmaj Kitabevi, 2011.

Jowell, Jeffrey:“Broadcasting and Terrorism, Human Rights and Proportionality”, Public Law, Summer1990, s. 149-156.

Okay-Tekinsoy, Özge: İdare Hukukunda Kamu Düzeni Kavramı, İstanbul: XII Levha Kitabevi, 2011.

Urhan, Betül/Çelik, Seydi: “Türkiye’de Sistemin ‘Milli Güvenlik’ Algısı ve Bunun İşçi Hareketleri ve Sendikacılık Faaliyeti Üzerindeki Etkisi”, Çalışma ve Toplum, 2010, S. 2, s. 109-140.

Şahin Kemal: İnsan Hakları ve Özgürlük Boyutuyla İfade Özgürlüğü, İstanbul: XII Levha Yayınları, 2009.

Yayla, Yıldızhan: İdare Hukuku, İstanbul: Beta Kitabevi, 2009.

Yılmaz, Halit: İdarenin Görsel-İşitsel İletişim Alanındaki İşlevi, Ankara: İmaj Kitabevi, 2005.

Kaynak Göster