İlk ve Acil Yardım Programı Öğrencilerinin Sürekli Öfke ve Öfke İfade Tarzlarının İncelenmesi

Temel duygularımızdan biri olan öfke, iyi yönetilemediğinde isten meyen olumsuz sonuçlara yol açabilmektedir. Acil servisler; acil müdahale gerektiren vakaların, yaralanmaların ve hayati riski yüksek hastaların bulunduğu yoğun stres ve gerilim nedeniyle öfke duygusunun sıklıkla yaşandığı ortamlardır. Bu durum hasta ve ya kınlarının yanı sıra sağlık çalışanlarının yaşadığı öfke duygusunu şiddete yol açabilecek biçimde kontrolsüz ifade etmelerine neden olabilmektedir. Bu araştırmanın amacı, İlk ve Acil Yardım Programı öğrencilerinin cinsiyet ve sınıf değişkenlerine göre öfke düzeylerini ve öfke tarzlarını incelemektir. Tanımlayıcı türde olan bu araştır ma 2019 yılında Sağlık Hizmetleri Meslek Yüksekokulu İlk ve Acil Yardım Programında öğrenim gören ve araştırmaya katılmayı ka bul eden 49’u birinci sınıf, 55’i ikinci sınıf olmak üzere toplam 104 öğrenci ile yapılmıştır. Araştırma verilerinin toplanmasında ‘Sürek li Öfke-Öfke Tarz Ölçeği (SÖÖTÖ)’ ve ‘Kısa Kişisel Bilgi Formu’ kullanılmıştır. Araştırmanın bulgularına göre sürekli öfke ve öfkeyi ifade etme düzeyinin sınıf düzeylerine göre farklılaşmadığı, cinsiyete göre orta düzeyde anlamlı olarak farklılaştığı sonucuna ulaşılmıştır.

Investigation of Trait Anger and Anger Expression Styles of First and Emergency Aid Program Students

When anger is not managed well, it can have negative consequences. Emergency services; Since there are environments in which anger is frequently experienced, it can cause healthcare professionals to express their anger emotion uncontrolled in a way that can lead to violence. The purpose of this study is to examine the anger levels and anger styles of the First and Emergency Aid Program students according to gender and class variables. This descriptive study was conducted in 2019 with a total of 104 students, 49 of which are first grade and 55 are second grade, studying in the Health Services Vo cational School Primary and Emergency Aid Program. “Trait An ger-Anger Style Scale (STAXI)” and “Short Personal Information Form” were used to collect research data. Their findings concluded that the level of trait anger and expressing anger did not differ ac cording to grade levels, and that it varied significantly according to gender.

Kaynakça

1. Plutchik, R. (2003). Emotions and Life: Perspectives from Psychology. Biology, and Evolution. American Psychological Association.

2. Spielberger, C.D., Jacobs, G., Russell, S. ,Crane, R.S. (1983). Assessment of anger: the state-trait anger scale. In: Butcher JN, Spielberger CD, editors. Advances in personality assessment. Hillsdale (NJ): Lawrence Erlbaum Associates; 2, 159-187.

3. Hendricks, L., Bore, S., Aslinia, D., & Morriss, G. (2013). The effects of anger on the brain and body. In National Forum Journal of Counseling and Addiction (Vol. 2, No. 1, pp. 2-5).

4. Yoo, M.J. (2011). The influence of trait anger expressions caused by job stress of clinical nurses on job satisfaction, organizational commitment, and organizational performance. Seoul, Konkuk University.

5. László, K.D., Janszky, I. , Ahnve, S. (2010). Anger expression and prognosis after a coronary event in women. Int J Cardiol, 140(1), 60-65.

6. Park, S.H., Loh, Y.K., Cho, E.H.., Lee, D.G. (2011). Differences in interpersonal problems and happiness by the subgroups of anger expression styles. Korean J Soc Pers Psychol., 25(3), 77-92.

7. Arslan, C. (2010). An investigation of anger and anger expression in terms of coping with stress and interpersonal problem-solving. Educational Sciences: Theory & Practice 10, Winter 2010. 25-43.

8. Öztürk, H, Babacan, E. (2014). Hastanede çalışan sağlık personeline hasta/yakınları tarafından uygulanan şiddet: nedenleri ve ilgili faktörler. Sağlık ve Hemşirelik Yönetimi Dergisi, Sayı / Number: 2 Cilt / Volume: 1.

9. Sarcan, E. (2013). Toplumun Sağlık Çalışanlarına Uygulanan Şiddete Bakış Açısı. Gaziantep Üniversitesi Tıp Fakültesi Acil Tıp Anabilim Dalı Uzmanlık Tezi, Gaziantep, (Danışman: Doç. Dr. Behçet Al).

10. Coşkun Us, N., Erdem, R. (2016). Şiddet ve Sağlık. 10. Sağlık ve Hastane İdaresi Kongresi (1-3 Aralık 2016), Ankara.

11. Spielberger, C.D. (1991). State-Trait Anger Expression Inventory (pp.67-80). Orlando, FL: Psychological Assessment Resources

12. Samrai, S.P. (2012). Relationships between attachment styles, self-silencing, anger expression, and relationship satisfaction in women (Order No. 3493869). Available from ProQuest Central, ProQuest Dissertations & Theses Global. (920319334). 2012.

13. Ko, Y.K. (2007). Anger expression attitude and interpersonal problem: the mediating effect of anger expression style. Gwangju, Korea: Chonnam National University.

14. Choi, J.Y., Lee, Y.S. (2014). The influence of convert narcissism, anger expression styles and empathic ability on interpersonal problems of middle school students. KJRP, 21(1), 77-95.

15. Lok, M.H, Bond, A.J.., Tse, W.S. (2009). Contrasting effects of a hot and a cool system in anger regulation on cooperative behaviors. International Journal of Psychology, 44(5), 333-341.

16. Blake, C.S.., Hamrin, V. (2007). Current approaches to the assessment and management of anger and aggression in youth: a review. Journal of Child and Adolescent Psychiatric Nursing, 20(4), 209-221.

17. Song, J.E., Hwang, S.T., Jeon, M.J. (2009). Relationship between anger level and anger-expression mode: age group comparison. KJSP, 6(2), 213-227.

18. Özer, K. (1994). Sürekli öfke (SL-ÖFKE) ve öfke ifade tarzı (ÖFKE-TARZ) ölçekleri ön çalışması. Türk Psikoloji Dergisi 1994;9:26-35.

19. Fischer, A.H.., Manstead, A.S.R (2000). The relation between gender and emotions in different cultures. In A. H. Fischer (Ed.). Gender and emotion: Social psychological perspectives. Paris: Cambridge University Press, 71–94.

20. Thomas, S.P. (2006). Cultural and gender considerations in the assessment and treatment of anger-related disorders. In E. L. Feindler (Ed.), Anger-related disorders: A practitioner’s guide to comparative treatments, New York: Springer, 71–95.

21. Bozkurt, S. ve Çam, O. (2010). Çalışan ergenlerde öfke bile-şenleri ile ruhsal belirtiler arasındaki ilişkinin incelenmesi. Nöropsikiyatri Arşivi, 47, 105-110.

22. Erdur-Baker, Ö., Özgülük, S.B., Turan, N. ve Demirci, D.N. (2009). Ergenlerde görülen psikolojik belirti-lerin yordayıcıları olarak ruminasyon ve öfke/öfke ifade tarzları. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 4, 43-53.

23. Gençdoğan, B., Sezer, F. ve İşgör, İ.Y. (2007). İçten/dıştan denetimlilik ve öfke kontrol düzeylerinin bazı değişkenlere göre incelenmesi. AÜ Bayburt Eğitim Fakültesi Dergisi, 2, 1-14.

24. Akın, E. ve Berkem, M. (2012). İntihar girişiminde bulunan ergenlerde öfke ve dürtüsellik. Marmara Medical Journal, 1(25), 148-152.

25. Turan, S. (2016). Spor yapan ve yapmayan üniversite öğrencilerinin öfke ifade tarzları. Selçuk Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü.

26. Yöndem, Z.D. ve Bıçak, B. (2008). Öğretmen adaylarının öfke düzeyi ve öfke tarzları. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 2, 1-15.

27. Elkin, N. ve Karadağlı, F. (2016). Üniversite öğrencilerinin öfke ifade tarzı ve ilişkili faktörler. Anadolu Kliniği, 21, 64-71.

28. Kaya, N., Kaya, H., Atar, N.Y., Turan, N., Eskimez Z, Palloş A. ve Aktaş A. (2012). Hemşirelik ve ebelik öğrencilerinin öfke ve yalnızlık özellikleri. HEAD, 9(2), 18- 26.

29. McKinnie-Burney, D. (2006). An investigation of angerstyles in adolescentstudents. NegroEducRev., 57(1-2), 35–43

30. Özdemir, A., Karasu, F. ve Avan, H. (2018). Gaziantep 112 acil sağlık hizmetleri çalışanlarının maruz kaldıkları şiddetin değerlendirilmesi. Hastane Öncesi Journal, 3(1), 31-42.

31. Keskin, G, Gümüş, A.B. ve Engin, E. (2011). Bir grup sağlık çalışanında öfke ve mizaç özellikleri: ilişkisel bir inceleme. Düşünen Adam Psikiyatri ve Nörolojik Bilimler Dergisi 2011;24:199-208.

32. Günüşen, N. P. (2016). Öfke, saldırganlık ve psikiyatri hemşireliği. Turkiye Klinikleri J Psychiatr Nurs-Special Topics;2(2).

33. İlhan, H.K. (2014). Hemşirelerin Çalışma Ortamında Öfke Düzeyi ve Öfke İfade Tarzı. Yüksek Lisans Tezi, Haliç Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.

34. Pınar, T., Pınar, G. (2013). Sağlık çalışanları ve işyerinde şiddet, TAF Preventive Medicine Bulletin, 2013: 12(3).

Kaynak Göster