Yeniden Yapılandırma Sonrası Türk Bankacılık Sistemi

Finansal sistemin en önemli bileşenlerinden bankacılık sektörü, ekonomik politikaların tamamlayıcı unsurlarından birini oluşturmaktadır. Bununla beraber, bankalar diğer tamamlayıcılardan farklı olarak ulusal ve uluslararası ekonomik faktörlerden daha fazla etkilenen kırılgan bir yapı sergilemektedir. Yakın dönemde birçok ülke finansal sorunlarla karşı karşıya kalmıştır. Öncelikle bankaların kırılganlıklarını çözmek için ve bankacılık sisteminin sağlıklı işlemesini temin amacıyla yetkililer sorunlu bankalara müdahale etme ve yeniden yapılandırma yolunu seçmişlerdir. Bu çalışmanın başlıca amacı, literatürdeki bankacılık yeniden yapılandırma politikalarının ve performans değerlendirme uygulamalarının bir özetini yapmaktır. Uluslararası örnekler paralelinde Türk bankacılık sisteminde de finansal, operasyonel ve yapısal yeniden yapılandırma çabalarına girişilmiştir. Finansal kriz sonrasında girişilen bankacılık yeniden yapılandırma faaliyetleri tamamlanmışsa da operasyonel yapısal yeniden yapılandırma çalışmalarının sürdürülmesi gereklidir. Bankacılık sisteminde gerçek misyonu teşkil eden sistemik riskin azalması umut verse de sistemin reel ekonominin finansmanında yeterince etkin olamadığı gözlenmektedir.

The Turkish Banking System in the Aftermath of Restructuring

The banking system, as the main component of the financial system, constitutes a significant part of economic policies. However, banks operate in a highly fragile environment that is affected from domestic and international factors. Recently, a wide range of countries have experienced financial problems. In order to resolve the fragilities inherent in a bank’s financial condition, and hence to enable healthy functioning of the sector, authorities may choose to intervene and restructure. The main purpose of this study is to provide a summary of banking restructuring policies and performance evaluations. The restructuring efforts in the Turkish banking system have concentrated on financial, operational and structural restructuring. As a result of systemic restructuring strategies implemented in banking system since the crisis, bank restructuring has been completed. Nevertheless, it appears that further efforts needed in the areas of operational and structural restructuring in the future. While risk in the banking system has been reduced, efficiency of the banking, however, leaves too much to be desired when it comes to financing the real economy.

Kaynakça

[1] Kibritçioğlu, A. (2001). Türkiye’de Ekonomik Krizler ve Hükümetler (1969-2001). Yeni Türkiye Dergisi, 7(41), Eylül-Ekim, 174-182.

[2] IMF. (1998). World Economic Outlook. May. Washington D.C.: IMF Publication.

[3] Caprio Jr, G. (1998). Banking on Crises: Expensive Lessons From Recent Financial Crises. The World Bank Working Paper, No.1979, Washington D.C.

[4] Kaufman, G.G. (1999). Banking and Currency Crises and Systemic Risk: Taxanomy and Review. Federal Reserve Bank of Chicago Working Paper, WP99_12. August. Chicago İllinois.

[5] Waxman, M. (1998). A Legal Framework for Systemic Bank Restructuring. The World Bank Working Paper, No: 32139 , June. Washington D.C.

[6] Sheng, A. (1996). Banking Fragility in the 1980s: An Overview. (Ed.: Sheng, A.). Bank Restructuring – Lessons from 1980’s. Washington D.C.: The World Bank Pres.

[7] Lindgren, C.J.; Balino, T.J.T.; Enoch, C.; Gulde, A.; Quintyn, M. & Teo, L. (1999). Financial Sector Crisis and Restructuring: Lessons from Asia. IMF Occasional Paper. No.188. Washington D.C.

[8] Sheng, A. (1996). Resolution and Reform: Supervisory Remedies for Problems Banks. (Ed.: Sheng, A.). Bank Restructuring – Lessons from 1980’s. Washington D.C.: The World Bank Pres.

[9] Dziobek, C. (1998). Market-Based Policy Instruments for Systemic Bank Restructuring. IMF Working Paper. WP/98/13, August. Washington D.C.

[10] Karacan, A.İ. (2002). Mali Piyasalar Üzerine Denemeler, İstanbul: Creative Yayıncılık.

[11] Dziobek, C. & Pazarbaşıoğlu, C. (1997). Lessons and Elements of Best Practice. (Ed.: Alexander, W.E.; Davis, J.M.; Ebrill, L.P. & Lindgren, C.J.). Systemic Bank Restructuring and Macroeconomic Policy. Washington D.C.: International Monetary Fund Publication Service.

[12] Berk, N. & Aras, G. (2005). Ticari Bankaların Kredi Riskini Etkileyen Temel Faktörler 1992-2003 Dönemi Türk Bankacılık Sistemi Analizi. Marmara Üniversitesi Geleneksel Finans Sempozyumu 2004, 27-28 Mayıs 2004 , Ankara: SPK Yayını, 25-50.

[13] Güneş, H. (1999). Türkiye’de Bankacılık Sektörünün SWOT Analizi. Türk Bankacılık Sisteminin SWOT Analizi ve 2000 Yılındaki Muhtemel Profili – Seminer. İstanbul: İktisadi Araştırmalar Vakfı Yayını.

[14] İnan, E.A. (2000). Banka Etkinliğinin Ölçülmesi ve Düşük Enflasyon Sürecinde Bankacılıkta Etkinlik. TBB Bankacılar Dergisi, 11 (34), Eylül, 82-96.

[15] Bastı, E. (2006). Kriz Teorileri Çerçevesinde 2001 Türkiye Finansal Krizi. Ankara: SPK Yayını.

[16] Kaya, T.; Doğan, Y. & Doğan, E. (2005). Dezenflasyon Sürecinde Türk Bankacılık Sektöründe Etkinliğin Gelişimi. BDDK Araştırma Dairesi Çalışma Raporu, No. 2005/10, Kasım. Ankara.

[17] Aktaş, R.; Pekkaya, S. & Aydoğan, E. (2005). 2001 Krizi Sonrası Dönemde Makroekonomik Gelişmeler Işığında Türk Bankacılık Sisteminin Yeniden Yapılandırılmasına İlişkin Bir Değerlendirme. İktisat İşletme ve Finans Dergisi, 20(237), Aralık, 17-48.

[18] Yeldan, E. (2001). Küreselleşme Sürecinde Türkiye Ekonomisi - Bölüşüm, Birikim ve Büyüme. İstanbul: İletişim Yayınları.

[19] Dziobek, C. & Pazarbaşıoğlu, C. (1997). Lessons from Systemic Bank Restructuring : A Survey of 24 Countries. IMF Working Paper. WP/97/161, December. Washington D.C.

Kaynak Göster