Anatomical, morphological and ecological studies on Origanum onites and O. majorana (Lamiaceae)

Bu çalışma Batı Anadolu Böldesi’nde farklı lokalitelerde yayılış gösteren 2 Origanum L. türünün (Origanum onites L., O. majorana L.) anatomik, morfolojik ve ekolojik özelliklerini incelemek amacıyla yapılmıştır. İncelenen türlerden O. majorana' da gövdenin tomentos tüylü, dik veya yaslanıcı, çiçek durumunun ise panikulat olduğu; O. anites' de ise gövdenin glandular pilos tüylü, çiçek durumunun ise yalancı korimbus şeklinde olduğu görülmüştür. Kök anatomisinde mantarlaşmış dokularda farklılıklar görülürken, gövdede ise O. majorana' da tüyler bulunmaktadır. Her iki tür tek sıralı izodiyametrik epidermal hücre, köşe kollenkiması, 1-2 sıralı endodermis, açık kollateral iletim demetleri ve öz kolları bakımından benzerlik; parankimatik öz hücreleri ise farklılık göstermektedir. Her iki türün yaprakları dorsiventral ve tek sıralı epidermal yapı gösterir. O. majorana’ da tüyler daha yoğundur. Stoma frekansları ve peltat salgı tüyleri birbirinden farklılık göstermektedir. Ekolojik açıdan, türlerin yetişme ortamları, toprağın fiziksel ve kimyasal özellikleri farklıdır.

Origanum onites ve O. majorana (Lamiaceae) türleri üzerinde anatomik, morfolojik ve ekolojik çalışmalar

The aim of this study was to examine the morphological, anatomical and ecological features of two Origanum L. species (Origanum onites L., O. majorana L.) distributed in West Anatolian region. For morphological studies, O. majorana has tomentose hair, erect or ascending and paniculate inflorescence. O. onites has glandular pilose hair and corimbus inflorescence. There are differences in root anatomy. O. majorana has much hairy stem. Both species have uni-layer isodiametric epidermis, collenchyma, 1-2 layer endodermis, collateral vascular bundles, pith rays, but pith has different shape of parenchymatous cells. Leaves of both species are dorsiventral and uni- layer epidermal structure. O. majorana has much hairs. Stomatal frequency and peltate glandular trichomes are different. Habitats, physical and chemical properties of soil show differences ecologically.

Kaynakça

Akçin, Ö. E.; Özyurt, M. S.; Şenel, G. 2011. Petiole anatomy of some Lamiaceae taxa., Pak. J. Bot. 43/ 3. 1437-1443.

Anisimova, A. G.; Demyanova, E. I. 2007. Morphological-anatomical features of Origanum vulgare (Lamiaceae) sex forms. Rastitel'nye Resursy. 43/1. 36-45.

Baâtour, O., Nasri-Ayachi, M.B., Mahmudi, H., Tarchoun, I., Nassri, N., Zaghdoudi, M., Abidi, W., Kaddour, R., M'rah, S., Hamdaoui, G., Marzouk, B., Lachaâl, M. 2012. Salt effect on physiological, biochemical and anatomical structures of two Origanum majorana varieties (Tunisian and Canadian). African Journal of Biotechnology. 11/27. 7109-7118.

Başer, K.H.C., Kırımer, N. and Tümen, G. 1993. Composition of the Essential Oil of Origanum majorana L. from Turkey, J. of Essential Oil Research, 4/5, 577-579.

Baytop, T. 1994. Türkçe bitki adları sözlüğü, Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumu, Türk Dil Kurumu Yayınları: 578, s.33, 206, Ankara.

Bingham, F.T. 1949. Soil tests for phosphate, California, Agriculture. 3/ 8. 11-14.

Bosabalitis, A.M. 1997. Infraspecific variation of leaf anatomy in Origanum vulgare grown wild in Greece, J. Linn. Soc. Bot. 123. 353-362.

Bouyoucos, G. J. 1955. Hydrometer method improved for making particle size analysis of soil, Agr. Jour. 54/3.

Davis, P. H. (Edt.) 1982. Flora of Turkey and The East Aegean Island. Univ. Press, Edinburgh. 7. 297-313.

Doğu, S., Dinç, M. 2011. Endemik Origanum saccatum P.H. Davis (Lamiaceae) üzerine anatomik bir çalışma, Ot Sistematik Botanik Dergisi. 18/2. 45-55.

Duman, H., Aytaç, Z., Ekici, M., Karavelioğulları, F. A., Dönmez, A., Duran, A. 1995. Three new species (Labiatae) from Turkey, Flora of Mediterranea. 5. 221-228.

Gönüz, A. & Özörgücü, B. 1999. An Investigation on the Morphology, Anatomy and Ecology of Origanum onites L. Tr. J. of Botany. 23. 19-32.

Heywood, V. H., Brunmmit, R.K., Culhan A., Seberg O. 2007. Flowering plant families of the world, . Kew, UK: RBG, Kew. 179- 181.

Ietswaart, J. H. 1980. A Taxonomic revision of the genus Origanum. Leiden Universty press, London.

Koyuncu O., Yaylacı Ö. K., Öztürk D., Potoğlu Erkara İ., Savaroğlu F., Akcoşkun Ö., Ardıç M. 2010. Risk categories and ethnobotanical features of the Lamiaceae taxa growing naturally in Osmaneli (Bilecik/Turkey) and environs. Biological Diversity and Conservation (BioDiCon). 3/ 3. 31-45.

Martín Mosquero, M. Á., Juan, R., Pastor, J. 2005. Morphology and anatomy of nutlets of Origanum L. (Lamiaceae) from SW of Spain, Anales de Biología. 27. 23-28.

Metcalf, C.R., Chalk, L. 1957. Anatomy of the dicotiledons. Oxford Univ. Press, Amen House, London, 1-2.

Öztürk, M., Pirdal, M., Özdemir, F. 1997. Bitki ekolojisi uygulamaları, Ege Üniv. Fen Fak. Yayınları, No: 157, Bornova-İzmir.

Petri, H. and Wagner, A. 1978. Forstliche standortsaufnahme, Landwirtschaftsverlag Gmbtl., Munster Hiltrup.

Pizer, N.H.,1967. Some advisory aspects soil Potasium and Magnesium. Tech. Bull. 14. 184.

Rouquaud, E., Videla, M. E. 2001. Oregano identification by leaf anatomic characters, Revista de la Facultad de Ciencias Agrarias, Universidad Nacional de Cuyo. 33/2. 97-104.

Sarer, E., Scheffer, J.J.C. And Baerheim Svendsen, A. 1982. Monoterpenes in the essential oil of O. majorana, J. of Medicinal Plant research. 46. 236-239.

Schroder, D. 1972. Bodenkunde in Stichworten, Verlag Ferdinant Hirt, Kiel.

Seçmen, Ö., Gemici, Y., Görk, G., Bekat, L., Leblebici, E. 1995. Tohumlu bitkiler sistematiği, Ege Üniversitesi Fen Fakültesi Kitaplar Serisi No: 116 (Ders Kitabı), 4. Baskı, Bornova-İzmir, 396.

Steubing, A.G. 1965. Pflanzenökologisches praktium, Paul Parey, Berlin.

Temel, M., Tokur, S. 2006. Origanum hypericifoilum Schwarz Et Davis ve O. sipyleum L. üzerinde morfolojik, anatomik ve ekolojik araştırmalar, AKÜ Fen Bilimleri Dergisi. 6/2. 83-102.

Tüzüner, A. 1990. Toprak ve su analiz labaratuvarları el kitabı. Tarım Orman ve Köy İşleri Bakanlığı, Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğü, Ankara.

Valentini, G., Arnold, N., Bellomaria, B., Arnold, H. J. 1991. Study of the anatomy and of the essential oil of Origanum cordifolium, an endemic of Cyprus, Journal of Ethnopharmacology. 35/2. 115-122.

Vrachnakis, T. G. 2002. On the epidermal elements of Origanum calcaratum Juss. (Labiatae). Phyton (Horn). 42/1. 39-67.

Zohary, M. 1973. Geobotanical foundations of the Middle East, Amsterdam, Vol. 1, pp. 156-160, 169-181, 329.

Kaynak Göster