YÜKLENİCİDEN BAĞIMSIZ BÖLÜM EDİNEN ÜÇÜNCÜ KİŞİLERİN DÖNME NETİCESİNDEKİ HUKUKİ DURUMU VE UYGULAMAYLA YARATILAN AVANS TAPU KAVRAMI ÜZERİNE DÜŞÜNCELER

Eşya hukukunun kendine özgü kural ve kavramlarını gözardı ede-rek, bazı hukuki sorunları sadece borçlar hukuku kurallarıyla çözmeye çalışmak, esasında yanlış sonuçların ortaya çıkmasına sebebiyet vermek-tedir. Oysa, bazı durumlarda her kuralın uygulanacağı belli ve spesifik bir alan bulunmakta ve bunun dışına çıkıldığında, varılan sonuç isabetsiz olmaktadır. Arsa sahibinin sözleşmeden döndüğünde, yükleniciden ba-ğımsız bölüm edinmiş olan kişilerin kazanımları yönünden uygulamada verilen kararlar ve varılan sonuçlar da, tam olarak bu isabetsizliğin so-mut birer örneğini oluşturmaktadır.

THE LEGAL STATUS OF THIRD PEOPLE GAINED FLAT OWNERSHIP FROM THE CONTRACTOR AND THOUGHTS ON THE ADVANCE TAPE CONCEPT CREATED BY LAW PRACTICE

By ignoring the specific rules and concepts of property law, trying to solve some legal problems only with the rules of the law of obligations leads to false results. In some cases, however, there is a specific area where each rule will be applied, and when it is left out, the result is in-accurate. When the landowner returns from the contract, the decisions and conclusions made in practice with respect to the gains of persons who have acquired a section independent from the contractor are exact-ly concrete examples of this inaccuracy.

Kaynakça

Ayan, S. (2008). İnşaat Sözleşmesinde Yüklenicinin Temerrüdü, Ankara, s. 269.

Aybay, A., Hatemi, H. (2017). Eşya Hukuku, İstanbul.

Aydın, G. S. (2019). “Arsa Sahibinin Arsa Payı Karşılığı İnşaat Sözleşmesinden Dönmesinin Yükleniciden Arsa Payı Satın Alan Üçüncü Kişilere Etkisi ve Bu Etkinin Yargı Kararları Çerçevesinde Değerlendi-rilmesi” Türkiye Barolar Birliği Dergisi, (141), (s. 418-453).

Becker, H. (1941). Kommentar zum Schwerischen Zivilgesetz-buch, Band vı, Obligationenrecht, I. Abteilung, Art. 1-183, Verlag von Stampfli, Bern.

Buz, V. (1998). Borçlu Temerrüdünden Sözleşmeden Dönme, An-kara.

Dural, M. (1967). Roma Hukukunda Akit Benzerleri (Quasi Contractus), İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi Mecmuası, Cilt 33, Sayı: 3, s. 257.

Erman, H. (2010). Arsa Payı Karşılığı İnşaat Sözleşmesi, Gözden Geçirilmiş 3. Basım, İstanbul, s. 177.

Gümüş, M. A. (2010). Borçlar Hukuku Özel Hükümler Cilt 2, İs-tanbul.

Gümüş, M. A. (2018). Borçlar Hukuku Özel Hükümler, 3. Baskı, İstanbul.

Havutçu, A. (1995). Tam İki Tarafa Borç Yükleyen Sözleşmelerde Temerrüt ve Müsbet Zarar Tazmini, İzmir.

Kahraman, Z. (2015). Arsa Payı Karşılığı İnşaat Sözleşmelerinde Arsa Sahibinin Sözleşmeden Dönmesi Halinde Yükleniciden Arsa Payı Satın Almış olan Üçüncü Kişilerin Hukuki Durumu, Hasan Erman’a Armağan, İstanbul (s. 425-457), s. 441.

Keller, M., Schöbi, C. (1988). Das Schwerische Schuldrecht, Band I, Allgemeine Lehren des Vertragsrecht, Basel und Frankfurt am Main.

Kırca, Ç. (2007). “Arsa Payı karşılığı İnşaat Sözleşmelerinde Sözleşmeden Dönmenin Üçüncü Kişilere Etkisi” Ticaret Hukuku ve Yargıtay Kararları Sempozyumu XXII, Bankacılık ve Ticaret Hukuku Araştırma Enstitüsü, Ankara. Koschaker, P., Ayiter, K. (1975). Modern Hususi Hukuka Giriş Olarak Roma Hususi Hukukunun Ana Hatları, Ankara, s. 253.

Kurt, L. M. (2012). 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu Hükümleri-ne Göre Yüklenicinin Eseri Teslim Borcunda Temerrüdü.

Oser, H., Schönenberger, W. (1929). Kommentar zum Schweri-schen Zivilgesetzbuch Das Obligationrecht, Erster Halbband, Art 1-183, Zürich.

Öz, M. T. (1989). İş Sahibinin Eser Sözleşmesinden Dönmesi, İs-tanbul.

Özmen, S. (2018). 2014/12321 Başvuru Numaralı Faik Tari ve Sultan Tari Başvurusuna İlişkin Anayasa Mahkemesinin Fahiş Hatalı Kararının Eleştirisi (Arsa Payı Karşılığı İnşaat Sözleşmesinde Dönme Hakkında Ayni Etkili Dönme Görüşüne ve Özellikle Yargıtay 15. HD. nin Yerleşik Kararlarındaki “Avans Tapu” Nitelemesine İlişkin Eleştiri-ler), Türkiye Barolar Birliği Dergisi, Cilt: 30, Sayı: 135, (s. 491-516).

Özmen, S., Ürem, M. (2016). Arsa Payı Karşılığı İnşaat Sözleşme-lerinde Yargıtay Kararları İle Yaratılan Avans Tapu Kavramına Yönelik Eleştiriler, Maltepe Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 2016/1, (13-31), İstanbul.

Schwenzer, I. (2006). Schweizerishes Obligationrecht Allgeminer Teil, Bern.

Seliçi, Ö. (1977). Borçlar Kanununa Göre. Sözleşmeden Doğan Sürekli Borç İlişkilerinin Sona Ermesi, İstanbul, s. 10.

Serozan, R. (2007). Sözleşmeden Dönme, İstanbul, s. 7.

Sirmen, L. (1992). Türk Özel Hukukunda Şart, Ankara, 175.

Şahin, T. (2012). Eser Sözleşmesinde Yüklenicinin Eseri Teslim Borcunu İfada Temerrüdü, Ankara, s. 282.

Tekinay, S. S., Akman, S., Burcuoğlu, H., Altop, A. (1993). Te-kinay Borçlar Hukuku, İstanbul.

Tuhr, A. v., Escher, A. (1974). Allgemeiner Teil des Schwerischen Obligationenrecht, Zweiter Band, Zürich.

Tunçomağ, K. (1976). Borçlar Hukuku Genel Hükümler, İstnabul, s. 952

Ürem, M. (2017). Eser Sözleşmesinde Erken Dönme, Yüklencinin İşe Zamanında Başlama ve İşi Gecikmeksizin Yürütme Borcuna Aykırılığın Sonuçları, İstanbul.

Vardar Hamamcıoğlu, G. (2014). Medeni Hukukta Tasarruf İşlemi Kavramı, İstanbul.

Weber, R. H. (2000). Berner Kommentar, Schwerschen Zivilge-setzbuch Das Obligationrecht, Band VI, Abteilung, 5. Teilband, Die Folgen der Nichterfüllung, Art. 97-109, Bern.

Kaynak Göster