Almanya'da Yaşayan Türk Göçmenlerin Aile Değerleri

Öz Bu araştırmada Almanya'da yaşayan Türk göçmenlerin aile değerleri incelenmiştir. Çalışma tarama modeline uygun bir şekilde yapılandırılmıştır. Araştırmanın çalışma grubu Almanya'da yaşamını sürdüren 187 kişiden oluşmaktadır. Yaşları 18 ile 72 arasında değişen katılımcıların 135'i kadın ve 52'si erkektir. Aile, değerlerin ve kültürel özellikleri öğrenilmesi ve aktarılması konusunda en temel kurumdur. Almanya'da yaşayan Türk ailelerin değer özelliklerinin ve eğilimlerin belirlenmesi ve bu değerlerin hangi şartlardan etkilendiğinin ortaya koyulması kültürel özelliklerin devamlılığı konusunda politikalar eliştirilmesine yardımcı olabilir. Araştırma erken yaşta evlenme ve çocuk sayısının fazla olması gibi özellikler geleneksel aile değerlerinin sürdürülmesine yardımcı olduğu söylenebilir. Almanya'daki Türklerin aile değerlerindeki dönüşümün anlaşılması için daha fazla araştırmaya ihtiyaç vardır.

Family Values of Turkish People Living in Germany

Kaynakça

Akıncı, M. A. (2014). Fransa’daki Türk Göçmenlerinin Etnik ve Dinî Kimlik Algıları. Bilig, Türk Dünyası Sosyal Bilimler Dergisi, 70, 22-58.

Arends-Tόth, J. ve van de Vijver, F. J. R. (2003). Multiculturalism and acculturation: Views of Dutch and Turkish- Dutch. European Journal of Social Psychology, 33, 249- 266.

Arends-Tóth, J. V. ve Van de Vijver, F. J. R. (2006). Issues in conceptualization and assessment of acculturation. In M. H. Bornstein & L. R. Cote (Eds.), Acculturation and parent-child relationships: Measurement and development (pp. 33-62). Mahwah, NJ: Erlbaum.

Arends-Tóth, J. ve Van de Vijver, F. (2009). Cultural differences in family, marital, and gender-role values among immigrants and majority members in the Netherlands. International Journal of Psychology, 44(3), 161-169.

Berry, J. W. (1992). Acculturation and adaptation in a new society. International Migration, 30, 69-85.

Berry, J. W. (1997). Immigration, acculturation and adaptation. Applied Psychology, 46, 5-34.

Berry, J. W. (2001). A psychology of immigration. Journal of Social Issues, 57, 615-631.

Berry, J. (2006). Acculturation: A conceptual overview. M. H. Bornstein ve L. R. Cote, (Ed.), Acculturation and parentchild relationships: Measurement and development (pp. 13-30). Mahwah, NJ: Erlbaum

Berry, J. W. (2008). Globalisation and acculturation. International Journal of Intercultural Relations, 32, 328-336.

Bogardus, E. S. (1949). Cultural pluralism and acculturation. Sociology and Social Research, 34, 125-129.

Bogardus, E. S. (1950). Intercultural education and acculturation. Sociology and Social Research, 34, 203-208.

Büyüköztürk, Ş. (2011). Sosyal Bilimler İçin Veri Analizi El Kitabı. Ankara: Pegem Akademi Yayınevi.

Creswell, J. W. (2012). Educational research: Planning, conducting, and evaluating quantitative. Prentice Hall.

Creswell, J. W. (2013). Research design: Qualitative, quantitative, and mixed methods approaches. Sage publications.

Doerschler, P. (2004). Education and the development of Turkish and Yugoslav Migrants' Political attitudes in Germany. German Politics, 13(3), 449-480

Durgel, E. ve Yağmurlu, B. (2014). Türk Göçmen Ailelerde Sosyalleştirme Hedefleri ve Ana Babalık: Okul Öncesi Döneme Detaylı Bakış. Türk Psikoloji Yazıları, 17(34), 3-15.

Ehrkamp P. (2005). Placing identities: Transnational practices and local attachments of Turkish immigrants in Germany.

Ekşi, H. ve arkadaşları (2010). Medya Profesyonellerin Aile Algısı. Ankara: ASAGEM.

Ermağan, İ. (2013). Almanya’da Üçüncü Türk Kuşağının Kimlik Problemleri. Elektronik Siyaset Bilimi Araştırmaları Dergisi, 6, 37-47.

Graves, T. (1967). Psychological acculturation in a tri-ethnic community. South- Western Journal of Anthropology, 23, 337–350.

Groves, R. M., Fowler Jr, F. J., Couper, M. P., Lepkowski, J. M., Singer, E. Ve Tourangeau, R. (2011). Survey methodology (Vol. 561). John Wiley & Sons.

Güngör, E. (1998). Değerler Psikolojisi Üzerine Araştırmalar: Ahlâk Psikolojisi, Ahlâkî Değerler ve Ahlâkî Gelişme. Ötüken Neşriyat.

Güngör, D. (2014). İkinci Kuşak Avrupalı Türklerde Psikolojik Entegrasyon ve Uyum: Çift Boyutlu Kültürleşme Temelinde Karşılaştırmalı Bir Derleme. Türk Psikoloji Yazıları, 17(34), 16-35.

Hofstede, G. (2001). Culture’s consequences: Comparing values, behaviors, Institutions, organiztions across nations. Thousand Oaks, CA: Sage.

Idema H. ve Phalet, H. (2007). Transmission of gender-role values in Turkish-German migrant families: The role of gender, intergenerational and intercultural relations. Zeitschrift für Familienforschung, 19, 71-105

Kağıtçıbaşı, Ç. (2010). Benlik, Aile ve İnsan Gelişim: Kültürel Psikoloji. İstanbul: Koç Üniversitesi Yayınları.

Karakitapoğlu-Aygün, Z. ve İmamoğlu, E. O. (2002). Value domains of Turkish adults and university students. The Journal of Social Psychology, 142, 333-351.

Kwak, K. (2003). Adolescents and their parents: A review of intergenerational family relations for immigrant and nonimmigrant families. Human Development, 46, 115-136.

Merz, E. M., Ozeke-Kocabas, E., Oort, F. J. ve Schuengel, C. (2009). Intergenerational family solidarity: value differences between immigrant groups and generations. Journal of Family Psychology, 23(3), 291-300.

Özcan V. (2004, Februaray).Turks in Germany: Empirical aspects of their socioeconomic integration. Paper presented at the on the integration of immigrants from Turkey in Austria, Germany and Holland Boğaziçi University, Rector’s Conference Hall, İstanbul, Turkey.

Perşembe, E. (2005). Turkish immigrants in Germany: Between identity and integration. Ekev Academic Review, 9(23),271-284.

Phalet, K. ve Schönpflug, U. (2001). Intergenerational Transmission of Collectivism and Achievement Values in Two Acculturation Contexts: The Case of Turkish Families in Germany and Turkish and Moroccan Families in the Netherlands. Journal of Cross-Cultural Psychology, 32, 186-201.

Redfield, R., Linton, R. ve Herskovits, M. (1936). Memorandum for the study of acculturation. American Anthropologist, 38, 149-152.

Reijerse, A., van Acker, K., Vanbeselaere, N., Phalet, K. ve Duriez, B. (2013). Beyond the ethnic-civic dichotomy: Cultural citizenship as a new way of excluding immigrants. Political Psychology, 34, 611-630.

Rokeach, M. (1973). The nature of human values. New York: Free Press.

Sam, D. L. ve Oppedal, B. (2002). Acculturation as a developmental pathway. In W. J. Lonner, D. L. Dinnel, S. A. Hayes, & D. N. Sattler (Eds.), Online Readings in Psychology and Culture (Unit 8, Chapter 6), Center for Cross-Cultural Research, Western Washington University, Bellingham, Washington USA.

Turgut, M. ve arkadaşları (2010). Türkiye’de Aile Değerleri Araştırması. Ankara: ASAGEM.

Ünver, C. (2006). Current discussions in the german integration debate: The culturalist vision vs. social equity? REMi Revue Européenne des Migrations Internationales, 22(3), 3-38.

Zensus (2011). https://www.zensus2011.de/EN/Home/home_node.html adresinden 14.03.2015 tarihinde erişilmiştir