Arap Baharına Kadar Türkiye-Suriye İlişkileri

Öz Bu çalışma, tarihsel kırılma noktalarıyla Arap Baharınakadar Türkiye-Suriye ilişkilerini açıklamayı amaçlamaktadır. Türkiye-Suriyeilişkileri, inişli çıkışlı olmasına rağmen Arap Baharına kadar varlığınısürdürmüştür. Hatay meselesi, sınır aşan sular konusundaki anlaşmazlıklar ve terörsorunu hasebiyle problemli olan ilişkiler, 1998 Adana Mutabakatından sonranormalleşmeye başlamıştır. 2010 yılına kadar “stratejik ortaklık” seviyesine ulaşanilişkiler, Arap Baharının etkisiyle Suriye’de iç savaşın başlamasının ardındantekrar sorunlu hale gelmiştir.

Kaynakça

Akdeniz, S. (2019). Atatürk Dönemi Türkiye-Suriye İlişkileri ve Hatay Sorunu, Asia Minor Studies Journal, 7(1), 158-183.

Atabey, F. (2015). Hatay’ın Anavatan’a Katılma Süreci, AVRASYA Uluslararası Araştırmalar Dergisi, 4 (7), 192-209.

Aytemiz, L. ve Kodaman, T. (2006). Sınır Aşan Sular Kullanımı ve Türkiye-Suriye İlişkileri, TMMOB Su Politikaları Kongresi, 527-537.

Bilgen, A. (2018). 1977'den 2017'ye Güneydoğu Anadolu Projesi (GAP): GAP'ın 40 yılı üzerine nitel ve çok boyutlu bir değerlendirme, Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 73(3), 811-840.

Bozkurt, C. (2012). Suriye Kürtleri ve PKK, Küçük Ortadoğu Suriye, (Editör: Ümit Özdağ), Kripto Yayıncılık, Ankara.

D’Alema, F. (2017). The Evolution of Turkey’s Syria Policy, IAI WORKING PAPERS 17 | 28, 1-15.

Duran, H. (2011). Adana Protokolü Sonrası Türkiye-Suriye İlişkileri, Ortadoğu Yıllığı 2011, 504-518.

Fırat, M., Kürkçüoğlu, Ö. (2009). Irak ve Suriye’yle Sorunlu İlişkiler, Türk Dış Politikası: Kurtuluş Savaşı’ndan Bugüne Olgular, Belgeler, Yorumlar 1980-2001, ed. Baskın Oran (der.), İletişim Yayınları, İstanbul.

Gökcan, Ö. (2018). Türkiye-Suriye İlişkilerinde Bir Kırılma Noktası: Ekim 1998 Krizi Veya Diğer Bir İfadeyle “İlan Edilmemiş Savaş”, Akademik İncelemeler Dergisi, 13(1), 169-198.

Hale, W. (2013). Turkish Foreign Policy Since 1774, 3. Baskı, Routledge, Newyork.

Hatay Barosu Stajyer Avukatları, (2013). Atatürk ve Hatay, Hukuk Gündemi, Atatürk Özel Sayısı, 108-113.

Karabulut, U., Eryılmaz, E. (2016). PKK Terör Örgütü ve Türkiye-Suriye İlişkilerine Etkileri (1991-2003), BELGİ, 11, 17-40.

Özcan, H. A. (2012). AKP Döneminde Suriye’ye Yönelik Türk Dış Politikası. Editör: Ümit Özdağ. Küçük Ortadoğu Suriye. Kripto Kitaplar, Ankara.

Özçelik, F. (2018). Suriye ve Su Sorunu Bağlamında Terör, İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 7(2), 922-936.

Pehlivanoğlu, A. Ö. (2004). Ortadoğu ve Türkiye, Kaştaş Yayınevi, İstanbul.

Taşkıran, C. (2012). Suriye’deki Olaylar ve Türkiye’nin Suriye Politikası. Düşünce Dünyasında Türkiz Siyaset ve Kültür Dergisi. 3(15), 69-84.

Uçarol, R. (1995). Siyasi Tarih (1789-1999), Filiz Kitabevi, İstanbul.

Umar, Ö. O. (2010). Cumhuriyet Döneminde Atatürk’ün Ortadoğu Politikası (1923-1938), Fırat Üniversitesi Orta Doğu Araştırmaları Dergisi, 6(2), 47-83.

Ülman, H. (1991). Ortadoğu Sorunları ve Türkiye, Türkiye Sosyal Ekonomik ve Siyasal Araştırmalar Vakfı, 108-119.

Yavuz, B. (1992). 1921 Tarihli Türk-Fransız Anlaşması’nın Hazırlık Aşamaları”, Atatürk Araştırma Merkezi Dergisi, 8(23), 273-308.

Yavuz, C. (2005). Geçmişten Geleceğe Türkiye-Suriye İlişkileri, Ankara Ticaret Odası, Ankara. Yavuz, C., Erdurmaz, S. (2012). Arap Baharı ve Türkiye: Ortadoğu’da Kırılan Fay Hattı, Berikan Yayınevi, Ankara.

“İşte Adım Adım Suriye Krizi”, 24 Kasım 2015, Sözcü, https://www.sozcu.com.tr/2015/gundem/iste-adim-adim-suriye-krizi-993679/, Erişim Tarihi: 26.05.2019.

“Türkiye-Suriye İlişkileri: İnişler ve Çıkışlar”, 6 Ocak 2014, Aljazeera Türk, http://www.aljazeera.com.tr/dosya/turkiye-suriye-iliskileri-inisler-ve-cikislar, Erişim Tarihi: 07.05.2019.