Uzaktan Eğitim Ortamındaki Öğrencilerin Yapılandırmacı Öğrenmeye Yönelik Tercihlerinin Araştırılması

Bu çalışmanın amacı, uzaktan eğitim ortamındaki öğrencilerinin yapılandırmacı öğrenmeye yönelik tercihlerini belirlemek için bir ölçme aracı geliştirmektir. Ölçme aracını geliştirmek için oluşturulan form Türkiye’nin Akdeniz Bölgesinde bulunan bir devlet üniversitesinde çevrimiçi olarak uygulanmıştır. Toplamda 356 öğrencinin katıldığı çalışmada açımlayıcı faktör analizi 220 kişiyle, doğrulayıcı faktör analizi 136 kişi ile gerçekleştirilmiştir. Açımlayıcı faktör analizi sonunda ölçeğin 20 madde ve iki alt boyuttan oluştuğu belirlenmiştir. Bu boyutlar “öğretim süreci” ve “etkileşim” olarak adlandırılmıştır. Bu faktör analizinden sonra yapılan doğrulayıcı faktör analizi oluşturulan yapıyı doğrulamıştır. Çalışmadaki bulgular ölçeğin geçerli ve güvenilir bir ölçek olduğunu ortaya çıkarmıştır.

An Investigation into the Preferences of Distance Learning Students for Constructivist Learning

The aim of this study is to develop a scale to determine the preferences of distance education students for constructivist learning. The form designed to develop the scale was applied online at a state university in the Mediterranean Region of Turkey. A total of 356 students participated in the study. Explanatory factor analysis was performed with 220 participants while confirmatory factor analysis was applied to 136 participants. At the end of the exploratory factor analysis, it was determined that the scale consists of 20 items and two subdimensions. These dimensions are called “teaching process” and “interaction”. The following confirmatory factor verified the structure found in Exploratory factor analysis. Findings of the study indicate that the scale is valid and reliable.

Kaynakça

Ağbuğa, B. (2010). Öğrencilere yönelik yapılandırmacı öğretim yaklaşımı ölçeği: Bir geçerlilik ve güvenirlilik çalışması. Spor Bilimleri Dergisi, 21(3), 103-109.

Alt, D. (2014). The construction and validation of a new scale for measuring features of constructivist learning environments in higher education. Frontline Learning Research, 5(1), 1–28.

Argün, S., & Aşkar, P. (2010). Yapılandırmacı öğrenme ortamlarını değerlendirme ölçeğinin geliştirilmesi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 39, 32–43.

Balım, A. G., Everekli, E., & İnel, D. (2009). Fen öğretmen adaylarına yönelik yapılandırmacı yaklasım görüş ölçeği: Bir geçerlilik ve güvenirlik çalısması. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 10(1), 79–92.

Baeten, M., Kyndt E., Struyven K., & Dochy F. (2010). Using student-centred learning environments to stimulate deep approaches to learning: factors encouraging or discouraging their effectiveness. Educational Research Review, 5(3), 243- 260.

Bates, A. T. (2005). Technology, e-learning and distance education. London: Routledge. Brooks, J. G., & Brooks, M. G. (1999). In search of understanding: The case for constructivist classrooms. Alexandria, VA: American Society for Curriculum Development.

Bryman, A., & Cramer, D. (2005). Quantitative analysis with SPSS 12 and 13: A guide for social scientists. London and New York: Routledge. Retrieved from https://rufiismada.files.wordpress. com/2012/02/quantitative_data_12_13.pdf adresinden erişildi.

Büyüköztürk, Ş. (2010). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı (11. baskı). Ankara: Pegem Akademi.

Carr-Chellman, A., & Duchastel, P. (2000). The ideal online course. British Journal of Educational Technology, 31(3), 229–241.

Chang, F.C. (2002). Intelligent assesment of distance learning. Information Science, 140, 105-125.

Chuang, S.C., & Tsai, C.C. (2005). Preferences toward the constructivist internet-based learning environments among high school students in Taiwan. Computers in Human Behavior, 21(2), 255–272.

Comrey, A. L., & Lee, H. B. (2013). A first course in factor analysis. Abingdon: Psychology Press.

Cook, J. (2007). A constructivist approach to online course design to enhance interaction and learner motivation in k-12. Theories of Educational Technology. Retrieved from https://sites.google.com/a/boisestate.edu/edtechtheories/aconstructivist-approach-to-online-course-design-to-enhanceinteraction-and-learner-motivation-in-k-12

Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G., & Büyüköztürk, Ş. (2010). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik SPSS ve LISREL uygulamaları. Ankara: Pegem Akademi.

Erdem, M., & Kocadere, S. A. (2015). Yapılandırmacı öğrenme inanç ölçeğinin geliştirilmesi. İlköğretim Online, 14(4), 1260–1275.

Eskici, M., & Özen, R. (2013). Öğretmenlerin yapılandırmacı yaklaşımı uygulamaya yönelik öz yeterlik inanç ölçeğinin uyarlanması. Adnan Menderes Üniversitesi Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 4(2), 19–29.

Everekli, E., İnel, D., Balım, A. G., & Kesercioğlu, T. (2009). Fen öğretmen adaylarına yönelik yapılandırmacı yaklaşım tutum ölçeği: Geçerlilik ve güvenirlik çalışması. Türk Fen Eğitim Dergisi, 6(2), 134–148.

Guadagnoli, E., & Velicer, W. F. (1988). Relation to sample size to the stability of component patterns. Psychological bulletin, 103(2), 265–275.

Guha, A., & Paul, U. (2014). Attitude towards constructivist approach and self-efficacy: Perspective of secondary school teachers. Indian Journal of Educational Research, 3(1), 14–24.

Gülseçen, S. (2012). Digital learning environments and studentcentered curriculum in a university context. In Thao Lê and Quynh Lê (eds.). Technologies for enhancing pedagogy, engagement and empowerment in education: Creating learning-friendly environments (pp. 105-114). IGI Global.

Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J., & Anderson, R. E. (2010). Multivariate data analysis a global perspective. Upper Saddle River, NJ: Pearson Prentice Hall.

Harasim, L. (2000). Shift happens: Online education as a new paradigm in learning. The Internet and higher education, 3(1), 41–61.

Harris, K. R., & Graham, S. (1994). Constructivism: Principles, paradigms, and integration. The Journal of Special Education, 28(3), 233–247.

Hu, L. T., & Bentler, P. M. (1999). Cutoff criteria for fit indexes in covariance structure analysis: Conventional criteria versus new alternatives. Structural Equation Modeling: A Multidisciplinary Journal, 6(1), 1–55.

Jonassen, D. H. (1991). Objectivism versus constructivism: Do we need a new philosophical paradigm? Educational Technology Research and Development, 39(3), 5–14.

Jonassen, D. H. (1996). Computers in the classroom: Mindtools for critical thinking. Englewood Cliffs, NJ: Prentice-Hall.

Jonassen, D., Mayes, T., & McAleese, R. (1993). A manifesto for a constructivist approach to uses of technology in higher education. In T. M. Duffy, J. Lowyck & D. H. Jonassen (eds.) Designing environments for constructive learning (pp. 105– 231). Berlin, Heidelberg: NATO ASI Series (Series F: Computer and systems sciences), vol. 105. Springer, Retrieved from http://www.davidlewisphd.com/courses/EDD8121/readings/ 1993-Jonassen_et_al.pdf

Jonassen, D. H., Peck, K. L., & Wilson, B. G. (1999). Learning with technology: A constructivist perspective. Upper Saddle River, NJ: Prentice Hall.

Jöreskog, K. G., & Sörbom, D. (1993). LISREL 8: Structural equation modeling with the SIMPLIS command language. Chicago: SSI Scientific Software International.

Karadağ, E. (2007). Yapılandırmacı öğrenme ile ilgili öğretmen yeterliliği ölçeğinin geliştirilmesi: Geçerlik ve güvenirlik analizleri. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 7(1), 153– 175.

Kline, R. B. (2005). Principles and practice of structural equation modeling. (2nd ed.). New York: Guilford Press.

Krathwohl, D. R. (2009). Methods of educational and social science research: The logic of methods. Long Grove, IL: Waveland Press.

Küçüközer, H., Kırtak-Ad, V. N., Ayverdi, L., & Eğdir, S. (2012). Yapılandırmacı öğrenme ortamları ölçeğinin Türkçe’ye uyarlanması. İlköğretim Online, 11(3), 671–688.

Leech, N. L., Barrett, K. C., & Morgan, G. A. (2005). SPSS for intermediate statistics, use and interpretation. 2nd ed. Mahwah: Lawrence Erlbaum Associates Inc.

Luan, W. S., Mee, L. Y., & Ayub, A. F. M. (2010). CLES-ICT: A scale to measure ICT constructivist learning environments in Malaysia. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 2(2), 295–299.

Maor, D. (2001). Constructivist multimedia learning environment survey. Perth, Australia: Curtin University of Technology.

Mvududu N. H., & Thiel-Burgess J. (2012). Constructivism in practice: The case for English language learners. International Journal of Education, 4(3), 108-118.

Ocak, G. (2010). Yapılandırmacı öğrenme uygulamalarına yönelik öğretmen tutumları. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 30(3), 835–857.

Özkul, A. E., Mutlu, M. E., & Öztürk, C. (2003). İnternete dayalı eğitimde oluşturmacı yaklaşım deneyimi. Bilgi Teknolojileri Işığında Eğitim (BTIE) Sempozyumu (pp. 21-23). 21-23 Mayıs. Ankara.

Perkins, D. (1999). The many faces of constructivism. Educational Leadership, 57(3), 6–11.

Phillips, D. C. (1995). The good, the bad, and the ugly: The many faces of constructivism. Educational researcher, 24(7), 5–12.

Schlosser, L. A., & Simonson, M. (2012). Distance education definition and glossary of terms. (3rd ed.). Charlotte, NC: Information age publishing.

Schcolnik, M., Kol, S., & Abarbanel, J. (2006). Constructivism in theory and in practice. English Teaching Forum, 44(4), 12-20.

Simonson, M., Smaldino, S., Albright, M., & Zvacek, S. (2002). Teaching and learning at a distance foundations of education (4th ed.). Upper Saddle River, NJ: Merrill Prentice Hall.

Tabachnick, B. G., & Fidell, L. S. (2007). Using multivariate statistics (5th ed.). New York: Allyn and Bacon.

Tam, M. (2000). Constructivism, instructional design, and technology: Implications for transforming distance learning. Educational Technology & Society, 3(2), 50–60.

Tan, C. (2017). Constructivism and pedagogical reform in China: Issues and challenges. Globalisation, Societies and Education, 15(2), 238-247.

Tavşancıl, E. (2014). Tutumların ölçülmesi ve SPSS ile veri analizi (5. baskı). Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.

Taylor, P. C., Fraser, B. J., & Fisher, D. L. (1997). Monitoring constructivist classroom learning environments. International Journal of Educational Research, 27(4), 293–302.

Tsai, C. C. (2008). The preferences toward constructivist Internetbased learning environments among university students in Taiwan. Computers in Human Behavior, 24(1), 16–31.

Valasidou, A., Sidiropoulos, D., & Makridou-Bousiou, D. (2005). The constructivist perspective in distance learning environments. In P. Kommers & G. Richards (Eds.), Proceedings of world conference on educational multimedia, hypermedia & telecommunications (pp. 1932-1935). Jun 27. Chesapeake. VA. Retrieved from https://www.learntechlib.org/p/20357.

Volery, T., & Lord D. (2000), Critial success factors in online education. The International Journal of Educational Management, 14(5), 216-223.

Wang, Q. (2009). Designing a web-based constructivist learning environment. Interactive Learning Environments, 17(1), 1–13.

Wen, M. L., Tsai, C. C., Lin, H. M., & Chuang, S. C. (2004). Cognitive– metacognitive and content-technical aspects of constructivist internet-based learning environments: A LISREL analysis. Computers & Education, 43(3), 237-248.

Wilson, B. G. (1996). Constructivist learning environments: Case studies in instructional design. Englewood Cliffs, NJ: Educational Technology Publications.

Yeşilyurt, E. (2012). Yapılandırmacı öğrenme konusunda öğretmen adaylarının yeterliği ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Uluslararası Avrasya Sosyal Bilimler Dergisi, 3(7), 29–45.

Yeşilyurt, E. (2013). Yapılandırmacı öğrenme kuramına ilişkin bilişsel farkındalık ölçeği geliştirme çalışması: Bir ölçek revizyonu. E-Journal of New World Sciences Academy, 8(2), 285–307.

Kaynak Göster