Engelli Bireylerin Gelişim Özelliklerinde Müzik Eğitiminin Önemi

Bu araştırma, engelli bireylerin gelişim özelliklerine müzik eğitiminin etkisini incelemeyi amaçlamaktadır. Müzik eğitiminin, engelli bireylerin sosyalleşerek güdülenmesine, el ve göz koordinasyon becerisi kazanmasına, grup içerisinde yer edinebilmesine, işbirlikçi öğrenme ile sorununu çözmesine, bilişsel, duyuşsal, zihinsel, dil ve psikomotor gelişimine, edindiği bilgileri ve gelişimi hayatına aktarabilmesine, çevresine duyarlı ve ilgili bireyler yetişmesi ile sorumluluk bilincinin gelişmesine katkı sağlama durumu; engelli bireylerin gelişimlerinde müzik eğitiminin önemli bir boyutunu göstermektedir. Betimsel modele dayalı nitel bir çalışma olan bu araştırmada, müzik eğitiminin farklı engel gruplarına ilişkin geliştirici katkılarına değinilmiştir. Ülkemizde maalesef müzik eğitimi ve engelli kavramı üzerine yapılan çalışmaların az sayıda olması, bu araştırmayı alana yeni bir katkı sağlaması açısından değerli kılmaktadır. Bu bağlamda, çalışmanın literatüre ve kendisinden sonraki çalışmalara ışık tutma düşüncesi sevindiricidir.

The Importance of Music Education on Developmental Features of the Handicapped Individuals

This research has aimed to investigate the effect of music education on handicapped individuals’ developmental features. Music education is one of most significant keys in the development of handicapped individuals as it motivates them to be more sociable, helps those individuals to gain gesture coordination, enables them to join a special group and to solve a problem with cooperative learning, contributes to their cognitive, affective, mental, linguistic and psychomotor development, helps them to transfer these acquisition and development to their lives, and supports individuals in becoming environmentally- conscious and acquiring sense of responsibility. In this qualitative study which is based on literature review method, the formative contribution of musical education to different handicapped groups has been emphasized on. Unfortunately, in our country, the number of study on music education and on handicapped content is so limited that this study is very valuable in terms of a fresh contribution to this field. In this context, the notion that this study will light the way of future studies is pleasing.

Kaynakça

Akçamete, G., & Kargın, T. (1994). Hizmet içi eğitim programının öğretmenlerin işitme engelli çocuklara yönelik tutumlarına etkisi. Özel Eğitim Dergisi, 1(4),13-19.

Akkaş, S. (1993). Okul öncesi eğitimde müzik. Ankara: Gazi Kitabevi.

Aktaş, B., & Tekinarslan-Çifci, İ. (2016). Müzik öğretmenlerinin kaynaştırma öğrencilerine yönelik yaptıkları öğretim uyarlamalarının belirlenmesi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 16(İpekyolu Özel Sayısı), 2165-2179.

Akyüzlüer, F. (2007). İlköğretim 4. sınıf öğrencilerinin müzik becerilerini geliştirmede dramanın etkisi (Doktora tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi, İzmir.

Artan, İ. (2001). Engelli çocukların eğitiminde etkili bir teknik: Müzik. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 21(2), 43-55.

Bal, S., & Artan, İ. (1995). Seslerle tanışalım. İstanbul: Ya-pa.

Balıkçı, T. 2001. Sanat eğitiminde drama ve yaratıcılığın önemi (Yüksek lisans tezi). Niğde Üniversitesi, Niğde.

Berrakçay, O. (2008). Müziğin bir yaygın gelişimsel bozukluk tipi olan otizmde ortaya çıkan problemli davranışlar üzerindeki etkisi: ritim uygulaması çerçevesinde 4 örnek olay (Yayımlanmamış doktora tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi, İzmir.

Bruscia, K. E. (1989). Defining music therapy. Spring City, PA: Spring House Books.

Buyurgan. S., & Buyurgan. U. (2001). Sanat eğitimi ve öğretimi. Ankara: Dersal Yayıncılık.

Çiftçi, D. (2006). İşitme engelliler ılk̇ öğretim okulu 1. sınıf ve 8. sınıf öğrencilerinin 8 haftalık antreman programına yanıtı (Yüksek lisans tezi). Sakarya Üniversitesi, Sakarya.

Çilden, Ş. (2001). Müzik, Çocuk gelişimi ve öğrenme. Gazi Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 1, 1-8.

Çuhadar, H. (2008). Müzik ve beyin. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 17(2), 67-76.

Daveson, B., & Edwards, J. (1998). A role for music therapy in special education. International Journal of Disability, Development and Education, 45(4), 449 – 457.

Dayı, E., & Gürkan-Öztürk, F. (2019). Türkıye’de zihinsel engelli öğrencılere hizmet veren ̇özel eğıtı̇m okulları, müzik öğretmenlerı ve m üzik sınıflarının durumunun incelenmesi. Electronic Journal of Social Sciences, 18(69), 218-231.

Enç, M. (1972). Görme özürlüler: Gelişim, uyum ve eğitimleri. Ankara: Gündüz Yayınları.

Eripek, S. (1998). Zihin engelliler. In S. Eripek (Ed.), Özel eğitim kitabı. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi Yayınları.

Ertürk, S. (1972). Eğitimde program geliştirme (Cilt 4). Ankara: Yelken Yayınları.

Eyüpoğlu, H. A. (1984). Türkiye’de körler üzerine inceleme (Yüksek lisans tezi). İstanbul Üniversitesi, İstanbul.

Gönen, M., Şahin S., İpek Yükselen, A., & Tanju, E. (1998). Çocuklar ıçin yaratıcı etkinlikler ̇ . İstanbul: Epsilon Yayıncılık.

Hesapçıoğlu, M. (2008). Öğretim ılke ve yöntemleri ̇ . Ankara: Nobel Yayın.

Kaptan, A. (1995). Sosyal bilimler araştırma ve ıstatistik teknikleri ̇ (1. Baskı). Ankara: Rehber Yayınevi.

Karaçay, B. (2010). Müzik ve beyin. Bilim ve Teknik Dergisi, 7, 32-39.

Karaman, N. A. (2016). Görme engelliler okullarında çalışan müzik öğretmenlerinin müzik dersi öğretim programının ve ders içi etkinliklerin uygulanışına ilişkin görüşleri (Adana ili örneği) (Yüksek lisans tezi). Gazi Üniversitesi, Ankara.

Karşal, E., & Malkoç, T. (2011). Okul öncesi dönemi ışitme engelli ̇ çocuklarda müzik eğitimi. B- tipi /çok disiplinli araştırma projesi. Marmara Üniversitesi, Bilimsel Araştırma Projeleri Komisyon Başkanlığı, İstanbul.

Kırışoğlu, O., & Stokrocki, M. (1997). Ortaöğretim sanat öğretimi. Ankara: YÖK.

Koca, C. (2010). Engelsiz şehir planlaması bilgilendirme raporu. İstanbul: Dünya Engelliler Vakfı

Koç, E. M., Ayhan-Başer, D. Kahveci, R., & Özkara, A. (2016). Ruhun ve bedenin gıdası: Geçmişten günümüze müzik ve tıp. Konuralp Tıp Dergisi, 8(1), 51-55.

Lombano, J. H. (1980). Fostering positive attitudes towards handicapped studens: A guidance challenge. School Counsellor, 2, 176-183.

Malkoç, T., & Ceylan, F. (2012). Okul öncesi dönem ış̇ itme engelli çocuklarda müzik eğitiminin sözel açıklama becerilerine etkisi. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 1(2), 59-65.

Malkoç, T., & Ceylan, F. (2011). Okul öncesi dönem ış̇itme engelli çocukların müzik eğitimi etkinliklerinde dikkat eksikliğini geliştirme becerisine ait ınceleme. 2nd International conference on new trends in education and their implications. Antalya.

Milli Eğitim Bakanlığı. (2008). Megep (mesleki eğitim ve öğretim sisteminin güçlendirilmesi projesi). Özel eğitimde müzik etkinlikleri. Ankara: Milli Eğitim Bakanlığı

Nacakcı, Z., & Dalkıran, E. (2019). Zıhin engelli̇ özel eğıtı̇m ̇ okullarındakı ṁ üzık dersiuygulamalarına y ̇ önelık ̇ öğretmen görüşlerı. ̇ Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 8(15), 344-356.

Öncül, R. (1989). Özel eğitim sözlüğü. Ankara: Karatepe Yayınları.

Özsoy, V. (2003). Görsel sanatlar eğitimi- resim-iş eğitiminin tarihsel ve düşünsel temelleri. Ankara: Gündüz Eğitim ve Yayıncılık.

Pektaş, S., Düzkantar, A., & Yurga, C. (2016). Özel eğitim alan çocukların eğitiminde müziğin kullanılmasına ıli̇şkin ebeveyn görüşleri. Inonu University Journal of Arts and Design, 6(14), 1-17.

Rickard, N. S., Toukhsati, S. R., & Field, S. E. (2005). The effect of music on cognitive performance: ınsight from neurobiological and animal studies. Behavioral and Cognitive Neuroscience Reviews, 4(4), 235-261.

Saygın, G. (2002). Özürlülük eğitimi: Toplum özürlülüğü nasıl anlıyor: Temel araştırması. Ankara: Başbakanlık Özürlüler İdaresi Başkanlığı.

Sun, M. (1997). Temel müzik eğitimi. Ankara: Doruk.

Şendurur, Y., & Akgül-Barış, D. (2002). Müzik eğitimi ve çocuklarda bilişsel başarı. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 22(1), 165-174.

Turan, D. (2006). Özel eğitimde müzikten yararlanmada karşılaşılan sorunlarla ilgili öğretmen görüşlerinin incelenmesi (Yüksek lisans tezi). Marmara Üniversitesi, İstanbul.

Uçan, A. (1996). İnsan ve müzik- ınsan ve sanat eğitimi. Ankara: Müzik Ansiklopedisi.

Uçan, A., Yıldız, G., & Bayraktar, E. (1999). İlköğretimde etkili öğretme ve öğrenme öğretmen el kitabı. İlköğretimde müzik öğretimi. Modül 9. Burdur: MEB Yayınları. Retrieved from https://www.academia.edu/35782434/İLKÖĞRETİMDE_ MÜZİK_ÖĞRETİMİ_İLKÖĞRETİMDE_ETKİLİ_ÖĞRETME_ve_ ÖĞRENME_ÖĞRETMEN_EL_KİTABI_SERİSİ_MODÜL_9

Ünal, B. (2017). Müzik öğretmeni adaylarının piyano dersine yönelik tutumlarının değerlendirilmesi. Online Journal of İfade ve beceri dersleri ıçin ̇ özel öğretim uygulamaları Music Sciences, 2(3), 163-178.

Vural, B. (2004). Öğrenci merkezli eğitim ve çoklu zeka. İstanbul: Hayat Yayıncılık.

Yılma, G., & Uçan, B. (2014). Eğıtı̇lebilir zihinsel engelli̇çocuklarda müzık aletlerinin görsel desteklı algılanabilirliğ̇ iüzerıne bir ̇ çalışma (İstanbul/Sancaktepe Örneği). The Turkish Online Journal of Design, Art and Communication, 4(1), 10-15.

Yolcu, E. (2004). Sanat eğitimi kuramları ve yötemleri. Ankara: Nobel Yayınevi.

Kaynak Göster