Akademisyenlerin Yurt Dışı Burs ve Destek Programları Hakkındaki Görüşleri

Bu çalışmanın amacı, Yükseköğretim Kurulu veya Türkiye Bilimsel ve Teknolojik Araştırma Kurumu yurt dışı burs ve destek programlarından biri ile Amerika Birleşik Devletleri’nde bulunan akademisyenlerin bu programlar hakkındaki görüşlerini belirlemektir. Çalışma, nitel araştırma desenlerinden bütüncül çoklu durum çalışması deseni ile yürütülmüştür. Veriler, 10 akademisyen ile gerçekleştirilen yarı yapılandırılmış görüşmeler yoluyla toplanmıştır. Elde edilen veriler içerik analizi yöntemi ile analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda akademisyenlerin yurt dışı burs ve destek programlarını tercihlerini sürece, zamana ve maddi olanaklara bağlı nedenlerin etkilediği ortaya çıkmıştır. Akademisyenler yurt dışı burs ve destek programlarına akademik, sosyal-kültürel ve dil gelişimi gibi amaçlar için katılmaktadırlar. Amerika Birleşik Devletleri’nde bilimin ileri olduğu düşüncesi ve arkadaş tavsiyesi bu ülkenin tercih edilmesinde önemli faktörlerdir. Araştırmacılar araştırma süresi için altı ay ile bir yıl arasındaki bir zaman dilimini yeterli görmektedirler. Bu sürenin dil becerisine, araştırma alanına, çalışılan konuya ve yapılacak projeye göre değişebileceği belirlenmiştir. Vize sürecinin uzun olması, sağlık sigortasının yapılmaması, vize ücretinin ödenmemesi, dil yetersizliği ve ilk birkaç ayın Amerika Birleşik Devletleri’ne uyum sağlama ile geçmesi araştırmacılar tarafından dile getirilen bazı önemli sorunlardır. Kurumlara sağlık sigortası yapmaları, daha fazla akademisyene yurt dışı burs ve destek programlarından yararlanma fırsatı vermeleri ve programlardan yararlanan akademisyenlerin deneyimlerini diğer araştırmacılarla paylaşma olanağı oluşturmaları; akademisyenlere yurt dışına çıkmadan önce yapacakları araştırmayı netleştirmeleri ve İngilizce konuşma ve dinleme pratiği yapmaları önerilerinde bulunulmuştur.

Academic Staff’s Views About International Scholarships and Support Programs

The aim of this study is to determine views of academic staff who have been to the United States in order to do a research study by means of scholarships and support programs provided by the Higher Education Council or Scientific or Technological Research Council of Turkey about the scholarship programs. The qualitative study is carried out as a holistic multiple case study research design. The data were gathered through semi-structured interviews from 10 academic staff who participated the scholarship program. Data were analyzed with content analysis technique. The results indicated that application process, time and financial resources were important for the preferences of academic staff in scholarship and support programs. The main reasons for applying the scholar program to undertake an international research study are grouped under three headings as academic, socio-cultural and foreign language improvements. The main influencing factors behind the researchers’ preferences to go the United States are its’ level of advancements in scientific research and peer influence. Concerning the duration of a research study in abroad the participants thought that 6 months to one year is adequate time and this time depends on the foreign language skills of the researchers, the field of study, subject and project. The main drawbacks of an international research study visit are the long waiting times for having the United States visa with no adequate support, the cost of health insurance and visa, lack of speaking foreign language skills, and adaptation time in the first arrival. As a result, the experienced participants suggested that the future scholarships have to cover health insurance; the researchers have to be supported for developing their foreign language skills and develop a clear research agenda and project prior to going abroad. .

Kaynakça

1. Baxter, P. & Jack, S. (2008). Qualitative case study methodology: Study design and implementation for novice researchers. The Qualitative Report, 13(4), 544-559.

2. Creswell, J. W. (2007). Qualitative inquiry & research design: choosing among five approaches. London: Sage.

3. Çalık, D. & Çınar, Ö.P. (2009). Geçmişten günümüze bilgi yaklaşımları bilgi toplumu ve internet. XIV. Türkiye’de İnternet Konferansı, Bilgi Üniversitesi, İstanbul, 12-13 Aralık 2009.

4. Çalık, T. & Sezgin, F. (2005). Küreselleşme, bilgi toplumu ve eğitim. Gazi Üniversitesi Kastamonu Eğitim Dergisi, 13(1), 55- 66.

5. Göksel, A. B. & Baytekin, E. P. (2008). Bilgi toplumunda işletmeler açısından önemli bir zenginlik: Entelektüel sermaye - halkla ilişkiler perspektifinden bir değerlendirme - İstanbul Üniversitesi İletişim Dergisi, 31, 81-98.

6. Günay, D. (2011). Türk yükseköğretiminin yeniden yapılandırılması bağlamında sorunlar, eğilimler, ilkeler ve öneriler – I. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 1(3), 113-121.

7. Günay, D. & Günay, A. (2011). 1933’den günümüze Türk yükseköğretiminde niceliksel gelişmeler. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 1(1), 1-22.

8. Gümüş, S. & Gökbel, V. (2012). 2023 için akademisyen yetiştirme çabaları: MEB ve YÖK yurt dışı lisansüstü bursları. Ankara: Siyaset, Ekonomi ve Toplum Araştırmaları Vakfı.

9. Kasalak, G. (2013). Öğretim elemanlarının Erasmus personel ders verme hareketliliğine ilişkin görüşleri: Akdeniz Üniversitesi örneği. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 3(2), 133-141.

10. Kocacık, F. (2003). Bilgi toplumu ve Türkiye. Cumhuriyet Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 27(1), 1-10.

11. Küçükcan, T. & Gür, B. S. (2009). Türkiye’de yükseköğretim. Karşılaştırmalı bir analiz. Ankara: Siyaset, Ekonomi ve Toplum Araştırmaları Vakfı.

12. Meder, M. (2001). Bilgi toplumu ve toplumsal değişim. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 9, 72-81.

13. Merriam, S. B. (2013). Nitel araştırma: Desen ve uygulama için bir rehber (3. Baskıdan Çeviri) (Çeviri Editörü: S. Turan). Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.

14. Numanoğlu, G. (1999a). Bilgi toplumu – eğitim - yeni kimlikler - I: Bilgi toplumu ve eğitime yansımalar. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 32(1), 331–339.

15. Numanoğlu, G. (1999b). Bilgi toplumu – eğitim - yeni kimlikler - II: Bilgi toplumu ve eğitimde yeni kimlikler. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 32(1), 341–350.

16. Özer, M. (2011). Türkiye’de yükseköğretimde büyüme ve öğretim üyesi arzı. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 1(1), 23-26.

17. Parlar, H. (2012). Bilgi toplumu, değişim ve yeni eğitim paradigması. Yalova Sosyal Bilimler Dergisi, 4, 193-209.

18. Tanrıkulu, D. (2011). Türkiye’de yükseköğretime erişim: 2025 yılında yükseköğretim talebi karşılanabilecek mi? Ankara: Siyaset, Ekonomi ve Toplum Araştırmaları Vakfı.

19. Yıldırım, A. & Şimşek, H. (2006). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. (6. baskı) Ankara: Seçkin Yayıncılık.

20. Yükseköğretim Kurulu (2007). Türkiye’nin yükseköğretim stratejisi. Ankara: YÖK.

Kaynak Göster