Turist Rehberlerinin Duygusal Zekâ ile Rehberlik Stilleri İlişkisi

Çalışmanın amacı, turizmde en önemli aktörlerden biri olan turist rehberlerinin duygusal zekâ yetilerini belirlemek, mesleklerini icra ederken kullandıkları rehberlik stillerini tespit etmek ve bunlar arasındaki ilişkiyi ortaya çıkarmaktır. Bu bağlamda, öncelikle mevcut yazındaki konu ile ilgili literatür taranmış, sonrasında ise konuya yönelik birincil veri elde etmek amacıyla anket tekniği ile veri toplanmıştır. Araştırmanın evrenini TUREB’ten alınan bilgilere göre 2017 yılının Ocak ayı itibariyle Türkiye’de bulunan 10.189 turist rehberinden eylemli olarak görev yapan 6.504 turist rehberi oluşturmaktadır. Anketler, 2017 yaz sezonundan itibaren beş ay boyunca uygulanmış ve çalışma sonucunda kullanılabilir 381 anket elde edilmiştir. Araştırmada, turist rehberlerinin Sosyal Yeterlilik boyutu ile Sorumluluklarının Farkında Olan Rehberlik Stili (RS), Müşteri Öncelikli RS, Gelişmiş İletişimsel Yeteneğe Sahip RS arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir. Ayrıca araştırmanın bir diğer önemli bulgusu ise elde edilen boyutların demografik değişkenlere göre farklılaşıp farklılaşmadığının belirlenmesidir. Turist rehberlerinin cinsiyetleri ile duygusal zekâ yetenekleri arasında farklılık gözlenmezken, rehberlik stilleri ile cinsiyetleri arasında farklılık saptanmıştır. Ayrıca iki ölçekten elde edilen boyutların eğitim durumu, yaş, rehberlik mesleğini icra etme yılları, lisans eğitimi gibi değişkenlere göre farklılık gösterdiği elde edilen bulgular arasındadır. Çalışmanın sonuçlarının literatüre ve uygulamaya katkı sağlayacağı düşünülmektedir.

___

Altunışık, R., Coşkun, R., Bayraktaroğlu, S. ve Yıldırım, E. (2012). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri (7. baskı). İstanbul: Sakarya Kitabevi.

Ap, J. ve Wong, K. F. (2001). Case study on tour guiding: professionalism, issues and problems. Tourism Management, 22(5), 551-563.

Aysin, N. (2018). Turist Rehberlerinin Duygusal Zekâ ile Rehberlik Stilleri İlişkisi. (Yüksek lisans tezi). Ege Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.

Bar-On, R., Brown, J. M., Kirkcaldy, B. D. ve Thome, E. P. (2000). Emotional expression and implications for occupational stress; an application of the Emotional Quotient Inventory (EQ-i). Personality and Individual Differences, 28(6), 1107-1118.

Bar-On, R. (2012). The impact of emotional intelligence on health and well-being: Emotional intelligencenew persceptions and applications. Croatia: InTech Europe, 29-50.

Baumrind, D. (1991). The influence of parenting style on adolescent competence and substance use. The Journal of Early Adolescence, 11(1), 56-95.

Benjamin, L. ve Flynn, F. J. (2006). Leadership style and regulatory mode: value from fit? Organizational Behavior and Human Decision Processes, 100(2), 216-230.

Bilgin, İ. ve Bahar, M. (2008). Sınıf öğretmenlerinin öğretme ve öğrenme stilleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 28(1), 19-38.

Cemaloğlu, N. (2007). Okul yöneticilerinin liderlik stillerinin farklı değişkenler açısından incelenmesi. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 5(1), 73-114.

Clark, R. A., Hartline, M. D. ve Jones, K. C. (2009). The effects of leadership style on hotel employees' commitment to service quality. Cornell Hospitality Quarterly, 50(2), 209-231.

Cohen, E. (1985). The tourist guide: the origins, structure and dynamics of a role. Annals Of Tourism Research. 12(1), 378-398.

Coldren, J. ve Hively, J. (2009). Interpersonal teaching style and student impression formation. College Teaching, 57(2), 93-98.

Cooper, R. K. ve A. Sawaf (2000). Liderlikte duygusal zekâ, (Z. B. Ayman ve B. Sancar, Çev.), Üçüncü Basım, İstanbul: Sistem Yayıncılık.

Çakar, U. ve Arbak, Y. (2004). Modern yaklaşımlar ışığında değişen duygu-zekâ ilişkisi ve duygusal zekâ. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 6(3), 23-48.

Dahles, H. (2002). The politics of tour guiding ımage management in Indonesia, Annals of Tourism Research, 29(3), 783-800.

Darling, N. ve Steinberg, L. (1993). Parenting style as context: An integrative model. Psychological Bulletin, 113(3), 487-496.

Doğan, S. ve Şahin, F. (2007). Duygusal zekâ: tarihsel gelişimi ve örgütler için önemine kavramsal bir bakış. Ç.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 16 (1), 231-252.

Fernandez, C. S. (2007). Emotional intelligence in the workplace. Journal of Public Health Management and Practice, 13(1), 80-82.

Geva, A. ve Goldman, A. (1991). Satisfaction measurement in guided tours. Annals of tourism Research, 18(2), 177-185.

Goleman, D. (1999). Duygusal zekâ neden IQ'dan daha önemlidir?. (B. Seçkin Yüksel, Çev.), Onikinci Basım, İstanbul: Varlık.

Grönroos, C. (1978). A service‐orientated approach to marketing of services. European Journal of Marketing, 12(8), 588–601.

Holloway, J. C. (1981). The guided tour: a sociological approach, Annals of Tourism Research, 8(3), 377-401.

Hu, W. ve Wall, G. (2012). Interpretative guiding and sustainable development: A framework. Tourism Management Perspectives, 4, 80-85.

Köroğlu, Ö. ve Türkmen, M.T., (2017). Turist rehberlerinin duygusal zekâ düzeylerinin belirlenmesine yönelik bir araştırma, Uluslararası Global Turizm Araştırmaları Dergisi, 1(2), 107-122.

Lopez, E. M. (1980). The effect of leadership style on satisfaction levels of tour quality. Journal of Travel Research, 18(4), 20-23.

Mayer, J. D. ve Salovey P. (1993). The intelligence of emotional intelligence, Elsevier, 17(4), 433-442.

Mayer, J. D., Salovey, P., Caruso, D. R. ve Sitarenios, G. (2001). Emotional intelligence as a standard intelligence. American Psychological Association, 1(1), 232-242.

Min, J. C. (2010). Tour guides emotional intelligence in relation to demographic characteristics. African Journal of Business Management, 4(17), 3730-3737.

Min, J. C. (2012). A short-form measure for assessment of emotional intelligence for tour guides: Development and evaluation. Tourism Management, 33(1), 155-167.

Min, J. C. (2014). The relationships between emotional intelligence, job stress, and quality of life among tour guides. Asia Pacific Journal of Tourism Research, 19(10), 1170-1190.

Salovey, P., ve Mayer, J. D. (1990). Emotional intelligence. Imagination, Cognition and Personality, 9(3), 185-211.

Schmidt, C. J. (1979). The guided tour: Insulated adventure. Urban life, 7(4), 441-467.

Şahin, İ. ve Güzel, F.Ö. (2017). Turist rehberliğinde duygusal zekâ. F. Ö. Güzel, V. Altıntaş ve İ. Şahin (Ed.), Turist Rehberliği Araştırmaları: Öngörüler ve Uygulamalar, Ankara: Detay Yayıncılık, 161-196.

Tsaur, S. H. ve Teng, H. Y. (2017). Exploring tour guiding styles: The perspective of tour leader roles. Tourism Management, 59, 438-448.

Turist Rehberleri Birliği (TUREB), (2018). URL: http://tureb.org.tr/tr/RehberIstatistik/, Erişim Tarihi: 15.03.2018.

Urry, J. (2009). Turist bakışı. (Çev. E. Tataroğlu ve İ. Yıldız, Çev.). Ankara: BilgeSu.

Wong, J. Y. ve Wang, C. H. (2009). Emotional labor of the tour leaders: An exploratory study. Tourism Management, 30(2), 249-259.

Wong, J. Y., ve Lee, W. H. (2012). Leadership through service: An exploratory study of the leadership styles of tour leaders. Tourism Management, 33(5), 1112-1121.

Word Federation of Tourist Guide Association (WFTGA), (2003). What is a tourist guide? URL: http://www.wftga.org/tourist-guiding/what-tourist-guide, Erişim tarihi: 25.06.2019.

Yıldız, R., Kuşluvan, S. ve Şenyurt, Y. (1997). Turist rehberliği öğretiminde yeni bir model: Nevşehir turist rehberliği bölümü programı ve değerlendirilmesi. Erciyes Üniversitesi Nevşehir Turizm İşletmeciliği ve Otelcilik Yüksekokulu Hafta Sonu Semineri IV, 9-14.

Yılmaz, Y. ve Yılmaz, Y. (2005). Parametrik olmayan testlerin pazarlama alanındaki araştırmalarda kullanımı: 1995-2002 arası yazın taraması. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 7(3), 177-199.

Zhang, L. F. (2009). From conceptions of effective teachers to styles of teaching: Implications for higher education. Learning and Individual Differences, 19(1), 113-118.

___

Bibtex @araştırma makalesi { jyasar597858, journal = {Yaşar Üniversitesi E-Dergisi}, issn = {1305-970X}, address = {}, publisher = {Yaşar Üniversitesi}, year = {2019}, volume = {14}, number = {56}, pages = {536 - 548}, title = {Turist Rehberlerinin Duygusal Zekâ ile Rehberlik Stilleri İlişkisi}, key = {cite}, author = {Örnek, Nazli and Avcı, Nilgün} }
APA Örnek, N. & Avcı, N. (2019). Turist Rehberlerinin Duygusal Zekâ ile Rehberlik Stilleri İlişkisi . Yaşar Üniversitesi E-Dergisi , 14 (56) , 536-548 .
MLA Örnek, N. , Avcı, N. "Turist Rehberlerinin Duygusal Zekâ ile Rehberlik Stilleri İlişkisi" . Yaşar Üniversitesi E-Dergisi 14 (2019 ): 536-548 <
Chicago Örnek, N. , Avcı, N. "Turist Rehberlerinin Duygusal Zekâ ile Rehberlik Stilleri İlişkisi". Yaşar Üniversitesi E-Dergisi 14 (2019 ): 536-548
RIS TY - JOUR T1 - Turist Rehberlerinin Duygusal Zekâ ile Rehberlik Stilleri İlişkisi AU - Nazli Örnek , Nilgün Avcı Y1 - 2019 PY - 2019 N1 - DO - T2 - Yaşar Üniversitesi E-Dergisi JF - Journal JO - JOR SP - 536 EP - 548 VL - 14 IS - 56 SN - 1305-970X- M3 - UR - Y2 - 2019 ER -
EndNote %0 Yaşar Üniversitesi E-Dergisi Turist Rehberlerinin Duygusal Zekâ ile Rehberlik Stilleri İlişkisi %A Nazli Örnek , Nilgün Avcı %T Turist Rehberlerinin Duygusal Zekâ ile Rehberlik Stilleri İlişkisi %D 2019 %J Yaşar Üniversitesi E-Dergisi %P 1305-970X- %V 14 %N 56 %R %U
ISNAD Örnek, Nazli , Avcı, Nilgün . "Turist Rehberlerinin Duygusal Zekâ ile Rehberlik Stilleri İlişkisi". Yaşar Üniversitesi E-Dergisi 14 / 56 (Ekim 2019): 536-548 .
AMA Örnek N. , Avcı N. Turist Rehberlerinin Duygusal Zekâ ile Rehberlik Stilleri İlişkisi. Yaşar Üniversitesi E-Dergisi. 2019; 14(56): 536-548.
Vancouver Örnek N. , Avcı N. Turist Rehberlerinin Duygusal Zekâ ile Rehberlik Stilleri İlişkisi. Yaşar Üniversitesi E-Dergisi. 2019; 14(56): 536-548.
IEEE N. Örnek ve N. Avcı , "Turist Rehberlerinin Duygusal Zekâ ile Rehberlik Stilleri İlişkisi", Yaşar Üniversitesi E-Dergisi, c. 14, sayı. 56, ss. 536-548, Eki. 2019
Yaşar Üniversitesi E-Dergisi
  • ISSN: 1305-970X
  • Yayın Aralığı: Yılda 4 Sayı
  • Yayıncı: Yaşar Üniversitesi

48.9b16.5b

Sayıdaki Diğer Makaleler

Pazar ve Müşteri Yönlü IoT (Internet of Things-Nesnelerin İnterneti) Uygulamalarının İş Yazılımları Kapsamında Analizi

Keti VENTURA, İnanç KABASAKAL, Fatma DEMİRCAN KESKİN, Haluk SOYUER

Çalışma Değerleri ve Örgüte Duygusal Bağlılık: X ve Y Kuşağı Mavi Yakalı Çalışanlar Üzerine Bir Çalışma

Ümit Deniz İLHAN, Burcu KÜMBÜL GÜLER, Mehmet AKSARAYLI

Düğün Yeri Seçimine Etki Eden Kriterlerin Belirlenmesi ve Düğünlerin Yerel Ekonomiye Katkısı: Hatay İli Örneği

Halil SUNAR, Balhun ERSÖZ

Finansallaşma ve Gelir Eşitsizliği: Farklı Kapitalizm Türleri için Mukayeseli Bir Analiz

BAHAR BAYSAL KAR

Gelecek-11 Ülkelerinde İhracat ve Büyüme İlişkisi: Bootstrap Granger Nedensellik Analizi

Asli OZPOLAT

Turist Rehberlerinin Duygusal Zekâ ile Rehberlik Stilleri İlişkisi

Nazli ÖRNEK, Nilgün AVCI

Kalite Yönetimi Uygulamalarının Firma Performansı Üzerindeki Etkisinde İnovasyonun Aracı Rolü İle Çevresel Dinamizmin Moderatör Rolü

Bülent Yıldız, Mehmet AYTEKİN

Çalışma Değerleri ve Örgüte Duygusal Bağlılık: X ve Y Kuşağı Mavi Yakalı Çalışanlar Üzerine Bir Çalışma

Ümit Deniz İLHAN, Burcu KÜMBÜL GÜLER, Mehmet AKSARAYLI

Borsa İstanbul’da İşlem Gören Çimento Firmalarının Entropi-Eatwios Bütünleşik Yaklaşımı İle Finansal Performanslarının Değerlendirmesi

Mustafa ÇANAKÇIOĞLU

Sosyal Güvenlik Bütçe Açıklarının Sürdürülebilirliği: 2009-2018 Türkiye Örneği

Mehmet DAĞ