Yabancı Ulaştırma Kurumlarında Özel Beyanname İle Beyan Esasları ve Uygulamada Karşılaşılan Bir Sorunun Analizi

4875 sayılı “Doğrudan Yabancı Yatırımlar Kanunu”na göre Türkiye’de kara, hava ve deniz ulaştırması faaliyetinde bulunacak yabancı ulaştırma kurumlarının faaliyetlerini şirket kurmak, kurulu olan bir şirkete ortak olmak, şube veya irtibat bürosu açmak suretiyle sürdürmeleri mümkündür. Yabancı ulaştırma kurumlarının vergilendirilmesinde 5520 sayılı K.V.K. götürü bir vergilendirme yöntemi belirlemiştir. Bu yöntem, K.V.K.’nun 23’üncü maddesinde düzenlenmiştir. Dolayısıyla vergilendirme bu madde hükmünde yapılmış olan götürü usule göre yapılacaktır. Yabancı ulaştırma kurumlarının vergilendirilmesinde vergi anlaşmaları da önemli bir yere sahiptir. Çünkü, yabancı ulaştırma kurumlarının vergilendirilmesinde anlaşma hükümlerine göre genel olarak kaynak ülkeye vergilendirme yetkisi verilmemiştir. Dolayısıyla vergilendirmede öncelikle anlaşma hükümlerinin titizlikle irdelenmesi gereklidir.

SPECIAL STATEMENT AND PRINCIPLES OF STATMENT AT FOREIGN TRANSPORTATION INSTI- TUTIONS AND ANALYSIS OF PROBLEM ENCOUNTE- RED IN PRACTISE

In accordance with the “Direct Foreign Invest- ment Law” numbered 4875, foreign transpor- tation institutions to operate land, aviation and marine transportation activities are allowed to carry on their activities as long as they establish a company, go into partnership with an established company and open a branch or a liaison bureau. K.V.K (corporate tax law) numbered 5520 for taxation of the foreign transportation institutions has determined a lump sum taxation method. This method has been regulated within the 23rd article of K.V.K. Therefore, taxation will be executed in accordance with lump sum procedure regulated under the provision of this article. Tax agreements are of importance for the taxation of the foreign transportation institutions. For, source country is generally authorized to tax-raising power in accordance with provisions of agreement under the taxation of foreign transportation institutions. As a result, provisions of agreement are primarily to be scrutinized me- ticulously during taxation.

Kaynakça

193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu

4875 sayılı Doğrudan Yabancı Yatırımlar Kanunu

5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu

Gelir Vergisi Kanunu Tasarısı

4175 sayılı Kanun

96/8778 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı

Kaynak Göster