DİL EDİNİMİNDE ÖNE ÇIKAN KURAMLAR: ANALİTİK YAKLAŞIM

Dil, hayatın bütün alanları ile ilgili bilgi edinmenin ve bireyler arası iletişimin sağlanmasında temel görevlerden birini yerine getiren en önemli araçlardan biridir. Herhangi bir toplumun gelenek ve göreneklerini öğrenmeyi sağlayan yollardan biri de dildir. Bilgi, duygu ve düşünceleri şekillendiren ve filozofların hikmet olarak isimlendirdikleri bilgeliğe ulaştıran unsurların en önemlilerinden biri dildir. Dil olmaksızın insanların bilimsel faaliyetleri sürdürmesi mümkün değildir. Çünkü dil, önceki kuşaklardan aktarılan bilimsel mirası sonraki kuşaklara aktaran önemli araçtır. Ayrıca zaman, bilimsel ve kültürel gerçeklik, dil olgusuna duyulan gereksinimi zorunlu kılmaktadır. Bundan dolayı dil eğitimi ile ilgili ve dil ediniminin en etkili ve en iyi yollarına dair yapılan araştırmalar büyük bir önem kazanmaktadır. Bu araştırma, dil edinimi ve dil öğretimi olgusuna ve bu iki olgu arasındaki farka değinmektedir. Ayrıca konusu dil edinimi olan en önemli kuramları, dil edinimi alanında araştırmaları bulunan dil felsefecilerinin bu konudaki görüşlerini de ele almaktadır. Bu çalışma, en önemli dil edinimi kuramlarını bilimsel ve karşılaştırmalı bir şekilde sunmayı ve yorumlamayı amaçlamaktadır. Dil edinimi kuramları arasında yapılacak karşılaştırmaların dil öğretimi ve dil edinimi alanına katkı sunacak çıkarımlar olması amaçlanmaktadır.

FEATURED THEORIES IN LANGUAGE ACQUISITION: AN ANALYTICAL APPROACH

Abstract Language is one of the crucial tools that fulfill one of the essential tasks in obtaining information in all areas of life as it ensures understanding and communication between individuals. Also, language is one of the ways to learn the traditions and customs of any society. Language is an imperative element that shapes knowledge, feelings, and thoughts. Moreover, it conveys knowledge, wisdom, as philosophers have termed it. Without language, people cannot continue their scholarly activities. Language is the most vital tool that passes down scholarly heritage from one generation to the next. Also, time, scholarship, and cultural reality necessitate the need for language. Therefore, research on language education and the effective ways of language acquisition is of vital importance. This paper deals with the phenomenon of language acquisition and language teaching and the differences between these two. It also deals with the most relevant theories of language acquisition and the views of language philosophers who have research in the field of language acquisition. This paper aims to present and interpret the most important language acquisition theories in a scholarly and comparative manner. The comparisons made among language acquisition theories are on the implications of language teaching and language acquisition.

Kaynakça

Abdusselam, Halid (2012). Devru’l-luğati’l-umm fî te’allumi’l-luğati’l-’arabiyyeti’l-fushâ. Doktora Tezi, Cezayir: Câmi’atu Ferhât ’Abbâs Setîf.

Âyiş, Mahmud (2007). En-Nazariyya el-bennâiyye ve istrâtîciyyât tedris el-‘ulûm. Amman: Dâru’ş-Şurûk.

Kasım, Ahmed-Ensâ, Muhammed (2000). Mukaddime fî saykûlûciyyeti’l-luğa. Kahire: Merkezu’l-İskenderiyye li’l-Kitâb.

Aksan, Doğan (2015). Her Yönüyle Dil Ana Çizgileriyle Dilbilim. Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.

Allahverdi, Fatima Zehra (2016). “The impact of school type”. European Journal of Educational Studies, 8 (1): 35-44.

Behensâvî, Hüsam (t.y.) ’İlmu’l-luğati’n-nefsî ve iktisâbu’l-luğa. Sayda: Mektebetu’l-Ğazâlî.

Brown, H. Douglas (2000). Teaching by Principles: An Interactive Approach to Language Pedagogy. New York: Pearson Education.

Cameron, Lynne (2001). Teaching Languages to Young Learners. Cambridge: Cambridge University Press.

Celce-Murcia, Marianne (1991). Teaching English as a Second or Foreign Language. USA: Heinle & Heinle Publishing.

Chomsky, Noam (1990). el-Luğa ve muşkilâtu’l-ma’rife. çev. Hamza el-Mezînî. Kasablanka: Dâru Tûbkâl.

Demı̇rcı̇, Kerim (2010). “Davranışsal Dil Bilimine Kısa Bir Bakış: L. Bloomfield ve B. F. Skinner Yaklaşımları”. Türk Dili Araştırmaları Yıllığı - Belleten, 56 (2008/1): 63-70.

Descartes, René (1985). Makâl ’an el-menhec. Kahire: el-Hey’etu’l-Mısriyye li’l-Kitâb.

Daoud, Fatima (2012). “The concept of the sentence of a descriptive theory and functional perspective”. Şarkiyat Mecmuası, 21: 1-21.

Ellis, Rod (1997). Second Language Acquisition. Oxford: Oxford University Press.

Ferâ’, Saîd (2014) “et-Tıfl ve iktisâbu’l-luğa beyne’l-binâiyye ve’t-tevlîdiyye”. Mecelletu Ruâ Terbeviyye, 44-45: 163-171.

Ferdinand de Saussure (t.y.) Cours de linguistique generale. Bağdat: Dâru’l-Âfâk.

Güvendir, Emre-Yıldız, Işıl Gamze (2014). Dil Edinimi. Ankara: Anı Yayıncılık.

Ğalafân, Mustafa (t.y.) el-Lisâniyyât et-tevlîdiyye mefâhîm ve emsile. Ürdün: ’Alemu’lKutubi’l-Hadîse.

Hassânî, Ahmed (2009). Dirâsât fî’l-lisâniyyâti’t-tatbîkiyye: Haklu ta’lîmi’l-luğât. Cezayir: Dîvânu’l-Matbû’âti’l-Câmi’iyye.

Hûlî, Muhammed Ali (2002). el-Hayâtu ma’a luğateyn: es-Sünâi’yyetu’l-Luğaviyye. Amman: Dâru’l-Felâh.

İbn Cinnî, Ebü’l-Feth Osmân (t.y.) el-Hasâis. Kahire: el-Hey’etu’l-Mısriyye’l-’Âmme li’lKitâb.

İbn Manzûr, Cemâluddin Muhammed b. Mukerrem (1993). “Leğâ”. Lisânu’l-‘Arab. Beyrut: Dâru Sâdir.

İsmail, Salah (2017). Felsefetu’l-luğa. Kahire: ed-Dâru’l-Mısriyye el-Lubnâniyye.

Katâmî, Yusuf (2012). Numuvvu’t-tıfl el-ma‘rifî ve’l-luğavî. ‘Amman: el-Ehliyye li’n-Neşr ve’t-Tevzî’.

Katâmî, Yusuf (2012). Numuvvu’t-tıfl el-ma‘rifî ve’l-luğavî. Amman: el-Ehliyye li’n-Neşr ve’tTevzî‘.

Lightbown, Pasty M.-Spada, Nina (2013). How Languages are Learned. Oxford: Oxford University Press.

Quine, Willard Van Orman (1960). Word and Object. Massachusetts: The Massachusetts Institute of Technology.

Quine, Willard Van Orman (1970). “Philosophical Progress in Language Theory”. Metaphilosophy 1(1): 2-19.

Rodgers, Theodore S.-Richards, Jack C. (2001). Approaches and Methods in Language Teaching. Cambridge: Cambridge University Press.

Sâbit, Târık (2012). el-İktisâbu’l-luğavî ve kadâyâhu ’inde İbn Haldûn. Kulliyetu'l-Âdâb fî Câmi’ati’n-Necâhi’l-Vataniyye.

Mansûr, Seyyid Ahmed (1982). ’İlmu’l-luğati’n-nefsî. el-Memleketu’l-‘Arabiyyetu’sSu‘ûdiyye: Câmi‘atu’l-Melik Su‘ûd.

Kaynak Göster