BOŞANMA DAVASINDA HAKİMİN ALACAĞI GEÇİCİ ÖNLEMLER (MK m. 169)

Boşanma veya ayrılık davasının açılmasıyla birlikte, tarafların herhangi bir talepleri bulunmasa dahi, hakim kendili- ğinden gerekli tedbirleri alır. Bu tedbirlerin başlıcaları, eşlerin ve çocukların barınma, iaşe gibi ihtiyaçlarının giderilmesidir. Hakim ayrıca 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesi Hakkında Kanunun öngördüğü tedbirlerden gerekli gördüklerini de uygulayabilir. MK md. 169’da sayılan tedbirler hakim bakımdan sınırlayıcı olmayıp, gerekli görürse bunlara benzer diğer tedbirleri almaya da yetkilidir. Bu tedbirler cümlesinden olan tedbir nafakası, boşanma veya ayrılık davası boyunca, kusur durumuna bakılmaksızın ihtiyaç içindeki eş ve çocuklar yararına hükmolunan bir nafaka türüdür. Eş yararına hükmedilebileceği gibi, çocuk yararına da hükmedilebilir, gereğinde hem eş, hem de çocuk yararına da hükmolunabilir. Hem eş hem de çocuk yararına nafakaya hükmolunduğunda bunların miktarları toptan değil, ayrı ayrı belirtilmelidir. Keza, birden çok çocuk için nafakaya hükmolunduğu takdirde de hangi miktarın hangi çocuk için kararlaştırıldığı hakim tarafından kararda belirtilmelidir. Yargıtay, birden çok kimse yararına toptan bir nafaka miktarına hükmolunmasını kabul etmemektedir. Boşanma veya ayrılık davasının uzaması ve tarafların durumlarında değişiklikler meydana gelmesi halinde hakim, talep olmasa bile kendilğinden gerek nafaka miktarını, gerekse aldığı tedbirlerde değişikliklere gidebilmeli, yeni tedbirler de alabilmelidir.

THE CONTEMPORARY MEASURES WHICH ARE TO BE TAKEN BY JUDGE DURING THE DIVORCE LITIGATION

The judge may decide contemporary preventions during the litigation of divorce or separation, if even none of the parties demand such preventions. The preventions which have to be decided by the judge, are principally accomodition and alimony for the spouses and children. The judge may also apply the special preventions which derive from the 6284 numbered “Code of Protection of Family and Prevention of Violence Against Women”. The preventions provided in the Art. 169th of the Turkish Civil Code do not restrict the judge. The judge may take similar measurements which are not contained within the codes. The measure alimony is one of the most significant measurements that can be taken by the judge. This can be decided for both the spouse and children. If the measure alimony is judged for the spouse and the children, the amount should be cleared for each person separately by the judge in the final tribunal decision. A total amount of alimony cannot be decided unseparately for several persons. The supreme court does not accept such a total amount of undefined alimony for several persons. If the litigation of divorce or separation takes a long period, the judge should take the necessary measurements if even there is no demand on this issue.

Kaynakça

AKINTÜRK, Turgut/ATEŞ KARAMAN, Derya, Aile Hukuku, 14. Baskı, İstanbul, Beta Yayınevi, 2012.

DURAL, Mustafa/ÖĞÜZ, Tufan/GÜMÜŞ, Mustafa Alper, Türk Özel Hukuku, Cilt III, Aile Hukuku, İstanbul, Filiz Kitabevi, 2012.

FEYZİOĞLU, Necmettin Necmi, Aile Hukuku, 3. Bası, İstanbul, 1986.

HATEMİ, Hüseyin/KALKAN-OĞUZTÜRK, Burcu, Aile Hukuku, İstanbul, Vedat Kitapçılık, 2013.

HONSELL, Heinrich/VOGT, Nedim Peter/GEISER, Basler Kommentar zum Schweizerischen Privatrecht, Helbing & Lichtenhahn, 2. Auflage, Band I/1, Basel, Genf, München, 2002.

KÖSEOĞLU, Bilal/KOCAAĞA, Köksal, Aile Hukuku ve Uygulaması, Bursa, Ekin Yayınevi, 2011.

KÖPRÜLÜ, Bülent/KANETİ, Selim, Aile Hukuku, 2. Bası, İstanbul 1989.

SAYMEN, Ferit Hakkı/Kemalettin ELBİR, Türk Medeni Hukuku, Cilt III, Aile Hukuku, 2. Bası, İstanbul, 1960.

SCHWARZ, Andreas B., (Çeviren Bülent DAVRAN), Aile Hukuku, 2. Bası, İstanbul, 1942.

TEKİNAY, Selahattin Sulhi, Türk Aile Hukuku, 7. Bası, İstanbul, Filiz Kitabevi, 1990.

ŞİMŞEK, Mustafa, Aile Mahkemelerinin Görevine Giren Davalar ve Yargılama Usulü, Ankara, Adalet Yayınevi, 2. Bası, 2007.

VELİDEDEOĞLU, Hıfzı Veldet, Türk Medeni Hukuku, Cilt II, Aile Hukuku, 5. Bası, İstanbul, Nurgök Matbabası, 1965.

ZEVKLİLER, Aydın/ACABEY, Beşir/GÖKYAYLA, Emre, Medeni Hukuk, 5. Bası, Ankara, Seçkin Kitabevi, 1997.

Kaynak Göster