Hekimlerin bakış açısından akciğer kanserinde bir ikilem: Tanı hastaya söylenmeli mi?

Kanser tanısının hastaya söylenmesi konusunda, akciğer kanseri (AKC CA) tanısını koyma ihtimali yüksek olan doktorların bakış açılarını değerlendirmeyi amaçladığımız bu çalışma Şubat 2005'te İstanbul'da üç üniversite ve dört devlet hastanesinde göğüs hastalıkları, göğüs cerrahisi, radyasyon onkolojisi ve medikal onkoloji bölümlerinde görevli doktorlara uygulanan bir anketle oluşturuldu. Çalışmaya, 102'si (% 62.2) göğüs hastalıkları, 28'i (% 17.1) göğüs cerrahı, 34'ü (% 20.7) onkolog, toplam 164 doktor katıldı. Katılanların 95'i (%57.9) kadın, 69'u (%42.1) erkek ve yaş ortalamaları 32.68 ± 6.78 idi. 'AKC CA olsaydınız, tanının size söylenmesini ister miydiniz?' sorusuna 149'u (% 90.9) evet cevabı verdi. Evet cevabı ile demografik özellikler ve AKC CA tanısı almış yakın varlığı arasında anlamlı ilişki yoktu.'AKC CA olduğunuzu öğrenseniz, nasıl bir davranış modeli geliştireceğinizi ön görüyorsunuz?' sorusuna cerrahların 'kabul ve tedavi için çaba gösterme' şeklindeki cevap oranı anlamlı yüksekti (p

From doctors perspective a dilemma in lung cancer; Should the patients be informed about their diagnosis

This study was conducted via the questionnaires given to the doctors working in radiation and medical oncology, pulmonology and thoracic surgery clinics from 3 university and 4 state hospitals in o'dcstanbul in February 2005 to evaluate their opinion about if the patient should be informed about their diagnosis. The study was performed as a questionnaire to 164 doctors 102(62.2%) pulmonologist, 28(17.1%) thoracic surgeon, 34(20.7%) oncologist. Of the 164 participants 95 (57.9%) were male, 69 (42.1%) were female and mean age was 32.68±'b16.78 years. Hundred and forty nine (90.2%) participants wanted to be informed about their diagnosis if they had lung cancer. There was no statistically significant relationship with demographic features and presence of a relative who was diagnosed as lung cancer. Thoracic surgeons answered as "accept and make effort for treatment" more than the others (p<0.05) for the question "if you had learned you had lung cancer, what kind of behavioral model would you react with?". Most of the participants who had relatives with lung cancer answered as the diagnosis should not be said directly to the patients. The question about if they had ever directed their patients to psychologist was answered as 'yes' by most of the oncologists. The question 'would you want to be treated with the current treatment methods if you had lung cancer?' was answered as 'yes' by 129 (81.1%) doctors and there was a significant relation with the answer of the question if you had learned you had lung cancer what kind of behavioral model would you react with? (p<0.001). Among the participants 64.4% preferred alternative treatment modalities.

Kaynakça

1. Sağlık istatistikleri. Sağlık Bakanlığı. Ankara, 1999.

2. Dünya Sağlık Raporu. Sağlık Bakanlığı Sağlık Projesi Genel Koordinatörlüğü. Ankara, 1998.

3. Kızılcı S. Kemoterapi alan kanserli hastalar ve yakınlarının yaşam kalitesi ve yaşam kalitesini etkileyen faktörler (Doktora Tezi). Ankara: Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, 1997.

4. Sadock JB, Sadock AV. Kaplan&Sadock’s. Comprehensive Textbooks of Psychiatry. Volume II. Eighth Edition. Lippincott Williams&Wilkins. Philadelphia, 2005; 2196-225.

5. Parkin GM, Pisani P, Ferlay J. Global cancer statistics. CA Cancer J Clin 1999;49:33-64.

6. Okyavuz U. Kanser hastası ile iletişim. European School of Oncology (ESO) ve Onkoloji Hemşireliği Derneği İşbirliği ile Kendimizi Konuşalım Kurs Kitabı. Ankara,1996;115-25.

7. Lowey EH.Textbook of Healthcare Ethics. New York: Plenum Press, 1996.

8. Jecker NS, Jonsen AR, Pearlman RA. Bioethics. Jones and Bartlett Publishers. Boston 1997.

9. Aydın E. Hekim hasta ilişkisinin etik yönü.Tıbbi Etik 1998;6:8-13.

10. Boğa S, Moralı T, Ülman C, Kant A, Türker H. Akciğer kanserinde gerçeğin söylenmesi ve tedavide sorumluluk alma beklentisi. 7.Yıllık Toraks Kongresi, Bildiri Özetleri Kitabı. Antalya.(özet no :295-TP). Toraks Derneği Yayınları; 2004:Cilt 5, Ek1:80.

11. Grassi L, Malacarne P, Maestri A. Depression, psycologicial variables and occurence of life events among patients with cancer. J Affect Disord, 1997;44:21.

12. Özpoyraz N. Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi.tanı, tedavide ve mortalitede hastanın ve ailenin bilgilendirilmesi. 2002-2003 Mezuniyet sonrası Eğitim Programı.

13. Beyene Y. Medikal disclosure and refugees.Telling bad news to Ethiopian patients.West J Med 1992; 157:328-32.

14. Gençtürk N, Sarı F, Kutlu L, Batmaz M . Mastektomi ve histerektomi ameliyatı olmuş bireylerin görüşlerinin incelenmesi ile ilgili bir çalışma. V. Ulusal Konsültasyon Liyezon Psikiyatrisi Kongresi. İstanbul,1998.

15. Fettahlıoğlu M. Meme Kanserli Hastalardaki Psikososyal Etkenler.(Uzmanlık Tezi). Adana: Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi; 1996.

16. Ersoy MA, Elbi H. Kanser hastalarında depresyonla ilişkili faktörler. Türk Hemotoloji Onkoloji Dergisi 2000; 10:165-74.

17. Noyan A. Psikiyatrik Bozuklukların Tedavisi. Akciğer Kanseri Multidisipliner Yaklaşım. Toraks Kitapları.Sayı 1,Eylül 1999:173-9.

18. Özkan S. Psikiyatrik Tıp: Konsültasyon Liyezon Psikiyatrisi. Roche; İstanbul.1993:103-8.

19. Nakada S, Nagao K, Takiguchi Y, et al. Quality of life and anxiety before and after lung cancer chemotherapy. Intern Med 1996;35:611-6.

20. Faller H, Bulzeruck H, Schilling S, et al. Do psychological factors modify survival of cancer patients. Psychother Psychom Med Psychol 1997;47:206-18.

21. Postmus PE .Epidemiology of lung cancer; In: Fishman AP; ed. Fishman’s Pulmonary Diseases and Disorders. New York; McGraw Hil Companies; 1998:1707-1719.

22. Göksel T.Akciğer Kanseri. Toraks Derneği 4. Kış Okulu Notları. Kayseri, 2005:186-199.

23. Salepçi B, Fidan A, Çağlayan B ve ark. Sağlık çalışlanlarının sigara alışkanlıklarını ve sigaraya karşı tutumları. 7. Yıllık Toraks Kongresi Bildiri Özetleri Kitabı. Antalya. (özet no: 225-PS).Toraks Derneği Yayınları; 2004: Cilt5, Ek1:62.

Kaynak Göster