Yeni Düzenlemeler Çerçevesinde Türk İş Hukukunda Ödünç İş İlişkisi Uygulaması

Ödünç iş ilişkisine ilişkin yasal düzenleme İş Kanununun 7. maddesinde yer almaktadır. Madde 6715 sayılı Yasa ile değiştirilmiş ve yeni düzenlemede yalın haliyle ödünç iş ilişkisi ya-nında özel istihdam bürosu aracılığıyla kurulan ödünç iş ilişkisine de yer verilmiştir. Batı'da da "işçi temini" olarak adlandırılan bu uygulama mesleki ödünç iş ilişkisi şeklinde yürütülmekte-dir. Değişikliğin temelinde küreselleşmenin et-kisi, Uluslararası Çalışma Örgütünün 181 sayılı Sözleşmesi ile Avrupa Birliği'nin 2008/104/EC sayılı direktifine uyum sağlama amacı yatmak-tadır. Yalın haliyle ödünç iş ilişkisinin işverenin devir sırasında yazılı rızasını almak suretiyle bir işçisini, holding bünyesi içerisinde veya aynı şirketler topluluğuna bağlı bağlı başka bir işye-rinde iş görme edimini yerine getirmek üzere devretmesi halinde kurulabileceği hüküm altı-na alınmıştır. Özel istihdam büroları aracılığıyla kurulan ödünç iş ilişkinin ise Kanunda belirtilen sınırlı hallerde kurulabileceği öngörülmektedir. Çalışmamızda işbu yeni düzenlemenin içeriği ve eleştirilebilecek hususları üzerinde durula-cak ve uygulama bakımından ortaya çıkması muhtemel sorunlar tespit edilmeye çalışılacak-tır. Amacımız İş Kanununun bugün yürürlükte olan 7. maddesinin yaratabileceği öngörülen sorunlarına çözüm önerilerinin getirilerek orta-ya çıkabilecek hak kayıplarının önlenmesi bakı-mından farklı bir bakış açısı sunmaktır.

Temporary Employment Relationship In Turkish Labour Law According To New Regulations

Temporary employment relationship in our La-bour Law is regulated in Article 7. The provision was amended by Law No. 6715 and in the new provision to establish temporary employment relationship through a private employment agen-cy and to establish temporary employment rela-tionship within the structure of the same holding company or the same group of companies have been regularized. In the West, this practice is re-ferred to as "employee leasing", is carried out in the form of professional temporary employ-ment relationship. The effect of globalization, the aim of harmonizing temporary employ-ment relationship rules with the International Labor Organization Convention No. 181 and the European Union Directive No. 2008/104 / EC based on this amendment. It is stipulated that a temporary employment relationship may only be established if the employer transfers his em-ployees temporarily, upon obtaining his written consent at the time of transfer, to another work-place in order to perform work within the struc-ture of the same holding company or the same group of companies. Temporary employment relationship established through a private em-ployment agency can be done in limited cases specified in the Law. In our study, we will focus on the content and the critique points of this new regulation and possible problems that can be came out with the practice of this rule will be determined. Our aim is to present a differ-ent point of view in terms of preventing the loss of rights by bringing proposals for solutions to the foreseen problems that may arise with the application of Article 7, which is in force of the Labour Law.

Kaynakça

o Akyiğit, Ercan: (1995) İş Hukuku Açısından Ödünç İş İlişkisi, Ankara.

o Akyiğit, Ercan: (2008) İçtihatlı ve Açıklamalı 4857 Sayılı İş Kanunu Şerhi, Ankara.

o Benli, Abdurrahman/Yiğit, Yusuf: 4857 Sayılı İş Kanunu'na Göre Geçici İş İlişkisi ve Bu İlişkinin Hukuki Sonuçları, http://www.kamu-is.org. tr/pdf/841.pdf, s. 48 vd.

o Caniklioğlu, Nurşen: (2008) Geçici (Ödünç) İş İlişkisinin Tarafları Açısından Hukuki Sonuçları, Prof. Dr. Nuri Çelik'e Saygı, Türk İş Hukukunda Üçlü İlişkiler, İstanbul, s. 121-155.

o Çankaya, O. Güven / Çil, Şahin: (2006) İş Huku- kunda Üçlü İlişkiler, Ankara.

o Çavuş, Ö. Hakan: Ödünç (Geçici) İş İlişkisi Kuru- lan İşverenin İş Kazasından Doğan Sorumlulu- ğu, Yaklaşım Dergisi, Temmuz-2011, s. 60 vd.

o Çelik, Nuri: (2009) İş Hukuku Dersleri, İstanbul.

o Çelik, Nuri/Caniklioğlu, Nurşen/Canbolat, Talat: (2015) İş Hukuku Dersleri, İstanbul.

o Demir, Fevzi: (2016) İş Hukuku ve Uygulaması, İzmir.

o Demir, Fevzi: (2003) İş Güvencesi ve 4857 sayılı İş Kanununun Başlıca Yenilikleri, Tes-İş Eğitim Yayınları, Ankara, s. 120 vd.

o Ekmekçi, Ömer: 4857 Sayılı İş Kanununda Ge- çici (Ödünç) İş İlişkisinin Kurulması, Hükümleri ve Sona Ermesi, İHSGHD,2, Nisan-Haziran 2004, s. 367-382.

o Ekonomi, Münir: 4857 sayılı Kanunun Hüküm- lerine Göre Belirli Süreli İş Sözleşmelerinin Hu- kuka Uygunluğu, İHSGHD, S.9, 2006, s. 15-38.

o Engin, Murat: İşverenin İşin Görülmesini İsteme Hakkını Devri: Ödünç İş İlişkisi, İş Hukuku Der- gisi, C:1, s. 146 vd.

o Goldman, L. Alvin: Labour and  Employment Law in the United States, Kluwer Law Interna- tional, London Temmuz 1996.

o Kar, Bektaş: (2011) Sözleşme Serbestisi Kapsa- mında 5620 sayılı Kanunda Geçici İşçi Pozisyo- nunda Çalışanların Sürekli İşçi Kadrolarına ve Sözleşmeli Personel Statüsüne Geçirilmeleri, Prof. Dr. Sarper Süzek'e Armağan, İstanbul, s. 233-240.

o Narmanlıoğlu, Ünal: (2013) İş Hukuku II, Toplu İş İlişkileri, İstanbul.

o Odaman, Serkan: Fransız İş Hukukunda Ödünç İş İlişkisi, http://www.kamu-is.org.tr/pdf/OGC4. pdf, s. 67-123.

o Odaman, Serkan: (2007) Türk ve Fransız İş Hu- kukunda Ödünç İş İlişkisi, İstanbul.

o Odaman, Serkan/ Çavuş, Ö. Hakan: (2016) İş Hukuku ve Sosyal Güvenlik Hukuku Açısından Ödünç İş İlişkisi, Turhan Esener'e Armağan, C.I, İstanbul, s. 249-279.

o Süzek, Sarper: (2015) İş Hukuku, Yenilenmiş 11. Baskı, İstanbul.

o Şakar, Müjdat: İş Kanunu Açısından Mevsim ve Kampanya İşlerinde Çalışan İşçilerin Durumu, Yaklaşım Dergisi, Ekim 2010, S. 214,

o http://www.ozdogrular.com/content/view/13687/.

o Tuncay, A. Can: (1995) Çalışma Süreleri ve İstih- dam Türlerinde Esnekleştirme, Çalışma Haya- tında Yeni Gelişmeler Esneklik Semineri, Anka- ra, s. 55-74.

o Tuncay, A. Can: İş Kanunu Tasarısındaki Ödünç İş İlişkisi ve Eleştirisi, Mercek, Y.: 8, S.: 30, Nisan-2003, s. 56-75.

Kaynak Göster