İŞÇİNİN İŞE GEÇ GELMESİNİN HUKUKİ SONUÇLARI

İş Kanunu'nun 18. maddesi, işverene işçinin davranışlarından kaynaklanan nedenlerle geçerli fesih hakkı tanımaktadır. Madde gerekçesinde işçinin sık sık işe geç gelmesi, işçinin davranışlarından kaynaklanan nedenlere örnek olarak gösterilmektedir. İşe geç gelme ve devamsızlık gibi davranışların ortak özelliği, işçinin bu davranışlarla günlük çalışma süresine ilişkin kuralları ihlal etmesidir. Bununla birlikte, sık sık işe geç gelmeyle devamsızlığa farklı yaptırımlar uygulanmaktadır. İşveren işe sıkça geç gelen işçinin iş sözleşmesini süreli fesih yoluyla sona erdirebilir. Buna karşılık, işe sıkça geç gelme haklı fesih nedeni oluşturmaz. İşveren işçinin işe sıkça geç geldiğini çeşitli delillerle kanıtlayabilir.

LEGAL CONSEQUENCES OF THE WORKPLACE TARDINESS

Article 18 of the Labour Code entitles the employer to a dismissal with a valid cause on the grounds of the misconduct of the employee. The preamble of the article states the frequent workplace tardiness as an example of the employee's misconduct justifying the dismissal with a valid cause. Common ground of the misconducts such as tardiness and absence is the violation of the rules concerning the daily working time by the employee. Nevertheless the sanctions applicable to tardiness and absence are different. Employer can dismiss an employee who comes to the job too late in a frequent manner with observing the notice of termination. On the other hand frequent tardiness does not constitute a just cause for the dismissal. Freuqent workplace tardiness can be proved by any means.

Kaynakça

Alp, M. (2005). İş Sözleşmesinin Değiştirilmesi, Ankara: Seçkin Yayınları

Astarlı, M. (2008). İş Hukukunda Çalışma Süreleri, Ankara: Turhan Kitabevi

Astarlı, M. (2009). İş Sözleşmesinin İşçinin Davranışları Nedeniyle Feshinde İhtar, Legal İş ve Sosyal Güvenlik Hukuku Dergisi, 2009/23, s. 961-991.

Çelik, N./Caniklioğlu, N./Canbolat, T. (2015). İş Hukuku Dersleri, Yenilenmiş 28. Bası, İstanbul: Beta Yayınları

Eyrenci, Ö./Taşkent, S./Ulucan, D. (2014). Bireysel İş Hukuku, Yenilenmiş 5. Baskı, İstanbul: Beta Yayınları

Güzel, A. (2005). İşletmesel Kararların Keyfilik Denetimine Tabi Olması ve Geçerli Nedenle Fesihte Son Çare İlkesinin Getirilmesi, Çalışma ve Toplum Dergisi, 2005/4, s. 159-182.

Kabakcı, M. (2012). Geçerli Fesih Nedeni Olarak Yetersiz (Kötü ve Eksik) İş Görme, İstanbul: Beta Yayınları

Kar, B. (2009). İş Güvencesi ve Uygulaması, Ankara: Yetkin Yayınları

Kılıçoğlu, M./Şenocak, K. (2008). İş Kanunu Şerhi, Cilt I, Güncelleştirilmiş ve Genişletilmiş 2. Baskı, İstanbul: Legal Yayıncılık

Ocak, S. (2013). İşçinin İş Sözleşmesinin Devamsızlığı Nedeniyle Feshi, Legal İş ve Sosyal Güvenlik Hukuku Dergisi, 2013/38, s. 25-55

Özdemir, E. (2006): İş Sözleşmesinden Doğan Uyuşmazlıklarda İspat Yükü ve Araçları, İstanbul: Beta Yayınları

Süzek, S. (2015). İş Hukukunda Disiplin Cezaları, Çalışma ve Toplum Dergisi 28, 2011/1, s. 9-17.

Süzek, S. (2015). İş Hukuku, Yenilenmiş 11. Baskı, İstanbul: Beta Yayınları

Kaynak Göster