Turist Rehberliği Meslek Kanununun Profesyonel Turist Rehberlerince Değerlendirilmesi

Türkiye'de profesyonel turist rehberliği mesleği 22 Haziran 2012 tarih ve 6326 sayılı "Turist Rehberliği Meslek Kanunu" ile yasal bir statüye kavuşmuştur. Ancak bu kanunun profesyonel turist rehberlerinin sorunlarının giderilmesinde yeterli olup olmadığı ve bu yasanın bizzat mesleği icra eden kişilerce nasıl değerlendirildiği henüz bir muammadır. Buradan hareketle çalışmanın temel amacı Turist Rehberliği Meslek Kanunu ve bu yasaya istinaden çıkarılan yönetmeliğin rehberler bakış açısıyla değerlendirilmesinin ortaya konmasıdır. Yapılan ön çalışmaların ardından bir tutum ölçeği oluşturulmuştur. İstanbul ilinde aktif olarak çalışan rehberlere uygulanarak elde edilen 393 anketten 345 tanesi analize uygun bulunmuştur. Araştırmada elde edilen veriler doğrultusunda meslek kanununun rehberlik mesleğini yasal bir statüye kavuşturduğu, ancak rehberlerin sorunlarını gidermede yetersiz kaldığı söylenebilir.

The Evaluation of Tourist Guiding Law by the Perspective of Professional Tourist Guides

Professional Tourist Guiding in Turkey has gained to legal status in June 22th 2012 and with "Tourist Guiding Professional Law Act. No. 6326". But it is not yet clear how guides evaluate the law, whether it is enough for solution of the problems or not. The purpose of this study is to reveal how tourist guides evaluate the Tour Guide Law and regulations about this law. An attitude scale was created after the preliminary studies. The scale has been delivered to tour guides in Istanbul, then 345 were eligible for analysis t of the 393 return survey. According to the result of research, it was found that with Tourist Guiding Law vocational guiding has gained the status but because of the lack of control it couldn't solve some problems.

Kaynakça

Ahipaşaoğlu, S. (2001). Turizmde Rehberlik. Ankara: Detay Yayıncılık.

Akbulut, O. (2006). Ege Bölgesindeki Profesyonel Turist Rehberlerinin Mesleki Sorunları ve Çözüm Önerilerine Yönelik Bir Araştırma . Yüksek Lisans Tezi, Akdeniz Üniversitesi, Antalya.

Ap, J., ve Wong, K. K. (2001). Case Study on Tour Guiding: Professionalism, Issues and Problems. Tourism Management, 22, 551-563.

Avcıkurt, C., Alper, B., & Geyik, S. (2009). Education and trainig of Turist Guide in Turkey. Management and Education, 1, 57-63.

Batman, O. (2003). Türkiye'deki Profesyonel Turist Rehberlerinin Mesleki Sorunlarına Yönelik Bir Araştırma. Bilgi Dergi, 2, 117-134.

Batman, O., Yıldırgan, R., ve Demirtaş, N. (2000). Turizm Rehberliği. Sakarya: Değişim Yayınları

Bowie, D., ve Chang, J. C. (2005). Tourist Satisfaction: A View from a Mixed International Guided Package Tour. . 11 (4). ss. 303-322. Journal of Vocational Marketing, 11(4), 303-322.

Cohen, E. (1985). The Tourist Guide: The Origins, Structure And Dynamics of a Role. Annals Of Tourism Research, 12(1), 378-398.

Çetin, G., ve Kıılırmak, İ. (2012). Türk Turizminde Kokartlı Turist Rehberlerinin Mevcut Durumunun Analizi. Afyon Kocatepe Üniversitesi İİBF Dergisi, 14(2), 307-318.

Çimrin, H. (1995). Turizm ve Turist Rehberliğinin ABC'si. Antalya: Akdeniz Kitabevi.

Dahles, H. (2002). The Politics of Tour Guiding; Image Management in Indonesia. Annals of Tourism Research, 29(3), 783-800.

Güzel, Ö. F. (2007). Türkiye İmajının Geliştirilmesinde Profesyonel Turist Rehberlerinin Rolü, Balıkesir Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü Yükseklisans Tezi,.

Güzel, Ö., Türker, A., ve Şahin, İ. (2014). Profesyonel Turist Rehberlerinin Algıladıkları Mesleki Engelleri Belirlemeye Yönelik Bir Araştırma. Gazi Üniversitesi Turizm Fakültesi Dergisi, 2, 173-190.

Köroğlu, Ö. (2013). Turist rehberlerinin İş Yaşamındaki Rolleri Üzerine Kavramsal Bir Değerlendirme. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi(16), 91-112.

Köroğlu, Ö.,ve Avcıkurt, C. (2014). Turist Rehberlerin Motivasyonu ile Performansı Arasındaki İlşkinin Belirlenmesi. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi(39), 45-60.

Lecrec, D., ve Martin, J. N. (2004). Tour guide Communication Competence: French, Germanand Americantourists' Perceptions. International Journal of Intercultural Relations, 28, 181-200.

Liu, D., ve Yee, A. (2012). Problem sand counter measures of Tour Guide Services in Liaoning Province. Canadian Social Science, 8(3), 94-97.

Ong, C.-E., & Chris Ryan, A. M. (2014). Power-knowledge and Tour-Guide Training: Capitalistic Domination, Utopian Visions and the Creation and Negotiation of UNESCO's Homo Turismos in Macao. Annals of Tourism Research, 48, 221- 234.

Temizkan, P. S., Temizkan, R., & Tokay, S. (2013). Turist Rehberliği Meslek Kanunu ve Turist Rehberi Eğitiminde Yeni Bir Paradoks. 14. Ulusal Turizm Kongresi, (s. 474-486). Kayseri.

Tetik, N. (2006). Türkiye'de Profesyonel Turist Rehberliği ve Müşterilerin Turist Rehberlerinden Beklentilerinin Analizi (Kuşadası Örneği). Yüksek lisans Tezi, Balıkesir Üniversitesi.

Tosun, C., ve Temizkan, R. (2004). Türkiye'nin Dış Tanıtım ve Ülke İmajında Turist Rehberlerinin Rolü. I. Balıkesir Ulusal Turizm Kongresi, (s. 345-365). Balıkesir.

Wang, K.-C., Hsieh, A.-T., ve Huan, T.-C. (2000). Critical Service Features in Group Package Tour: An Exploratory Research. Tourism Management, 177-189.

Yarcan, Ş. (2007). Profesyonel Turist Rehberliğinde Mesleki Etik Üzerine Kavramsal Bir Değerlendirme. Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, 18(1), 33-44.

Yenipınar, U., Bak, E., ve Çapar, G. (2014). Turist Rehberliği Meslek Kanununun, Meslek Örgütleri ve Öğretim Elemanlarının Bakış Açısı ile Değerlendirilmesi. Çağ Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 11(2), 86-114.

Zhang, H. Q., ve Chow, I. (2004). Application of Importance-Performance Model in Tour Guides' Performance: Evidence From Mainland Chinese Outbound Visitors in Hong Kong. Tourism Management, 25(1), 81-91.

Kaynak Göster