KURGUSAL MEKÂN-KARAKTER İLİŞKİSİNİN YARATICILIĞA ETKİSİ: EDEBİYAT VE SİNEMA ARA KESİTİNDE DİSİPLİNLER ARASI BİR YAKLAŞIM
Kurgusal mekân tasarımında; tasarlanan mekânların kullanıcıları, mekânın organizasyonel şemasının, renk, doku, malzeme ve aydınlatma kararlarının şekillenmesinde oldukça önemli bir rol üstlenmektedir. Karakterlerin fiziksel özellikleri, psikolojik durumu, davranış biçimi gibi tüm özellikleri tasarlanacak kurgusal mekânı şekillendirmektedir. Fiziksel gerçeklikle sınırlı olmayan kurgusal karakterlerin ve mekânların tasarımında en önemli unsurlardan biri hayal gücünü etkin bir biçimde kullanabilmektir. Bu bağlamda orijinal, alışılmadık ve farklı fikirlerin üretilmesinde yaratıcılığın rolü büyüktür.
Edebiyat ve sinema disiplinleri kurgusal mekân üretimi açısından metinsel ve görsel girdilerle sınırsız alternatif sunmaktadır. Bu çalışma disiplinler arası bir yaklaşımla edebiyat ve sinemada kurgusal mekân tasarımı yaparken karakter tasarımı da yapmanın yaratıcılığı nasıl etkilediğini irdelemeyi hedeflemektedir. Öğrencilerin yaratıcı gücünü açığa çıkarmak ve geliştirmek, iç mimarlık eğitiminin hedefleri arasında yer almaktadır. Bu kapsamda bu çalışmada iç mimarlık eğitimi alan öğrencilerle deneysel bir araştırma gerçekleştirilmiştir. Edebiyatta ve sinemada karakter analizinin ve tasarımının mekân üretim sürecini ve yaratıcılığı nasıl etkilediği gözlemlenmek istenmiştir.
___
- Aslan, E., Aktan, E., Kamaraj, I. (1997). Anaokulu Eğitiminin Yaratıcılık ve Yaratıcı Problem-Çözme Becerisi Üzerindeki Etkisi. Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 9(9), 37-48.
- Aşkın, Gülsüm Damla. (2020). İç Mimarlık Eğitimi Temel Tasarım Sürecinde Yaratıcı Düşüncenin Geliştirilmesine Yönelik Bir Yöntem Önerisi. (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi, İstanbul.
- Aykın, Cemal. (1983). Batı Toplumlarında Roman ve Sinema İlişkileri II. Türk Dili, 383 s. 482, 503.
- Ayyıldız Potur, Ayla. (2007). Mimarlık Eğitimi Başlangıcında Bireyin İlgi-Yetenek-Yaratıcılık Düzeyi ile Tasarım Performansı Arasındaki İlişkiler. (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Yıldız Teknik Üniversitesi, İstanbul.
- Barnwell, Jane. (2011). Film Yapımının Temelleri. (G. Altıntaş, Çev.). İstanbul: Literatür Yayıncılık.
- Beşgen, Asu. (2015). Teaching/Learning Strategies Through Art: Painting and Basic Design Education. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 182, s. 420-427.
- Monaco, James. (2000). Bir Film Nasıl Okunur?. İstanbul: Oğlak Yayınları.
- Foss, Bob. (2016). Sinema ve Televizyonda Anlatım Teknikleri ve Dramaturji. (M. Gerçeker, Çev.). İstanbul: Hayalperest Kitap.
- Onur, Dilara. (2016). Tasarım Eğitiminde Farkındalık ve Yaratıcılık Gelişimine Yönelik Bir Öneri. (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Karadeniz Teknik Üniversitesi, Trabzon.
- Özdoğlar, Elif. (2015). Fantezi ve korku kurguda kurgusal karakter ve kurgusal mekan ilişkisi. (Yayımlanmamış Sanatta Yeterlik Tezi). Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi, İstanbul.
- Somer, Pelin Melisa. (2006). Mimarlık ve Bilimkurgu Edebiyatında Mekân Okumaları. (Yayımlanmamış Doktora Tezi). İstanbul Teknik Üniversitesi, İstanbul.
- Tabachnick, B. G., Fidell, L. S. (2015). Using Multivariate Statistics. U. S. : Pearson.
- Torrance, Ellis Paul. (1974). Torrance tests of creative thinking: verbal tests, forms a and B, figurals tests, forms a and B: norms-technical manual. Personel Press/Ginn: Xerox Education Company.
- Tükel, Gamze. (2010). Edebi Eserlerde Betimlenmiş Mimari Mekânların Sinemada Temsili. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). İstanbul Teknik Üniversitesi, İstanbul.
- İnternet Kaynakçası
Yükseköğretim Kurulu. Erişim: 03 Mart 2023. https://l24.im/5vIqWOb