Gebelikte distres durumunun prenatal bağlanmaya etkisi

Amaç: Gebelikte yaşanan distres durumunun prenatal bağlanmaya etkisini belirlemektir. Yöntem: Tanımlayıcı ve kesitsel türde gerçekleştirilen çalışma, Mart–Temmuz 2018 arasında bir Vakıf Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Kadın Hastalıkları ve Doğum Polikliniğine başvuran 370 gebe ile gerçekleştirildi. Veriler, tanıtıcı bilgi formu, prenatal bağlanma ölçeği ve prenatal distres ölçeği kullanılarak elde edildi. Verilerin analizinde, frekans ve yüzde dağılım, ortalama, Kruskal- Wallis ve Mann-Whitney U testi ve Spearman korelasyon analizi kullanıldı. Bulgular: Gebelerin %82.9’u 18–35 yaş aralığında, %36.8’i primigravida idi ve %68.3’ü planlayarak gebe kalmış, %52.2’si eşi ile her zaman uyumlu, %70.8’i bu gebeliğinde aile desteği almış ve %30.2’si bu gebeliğinde problem yaşamıştı. Gebelerin prenatal bağ- lanma ölçek puan ortalaması 62.35±11.28, prenatal distres ölçek puan ortalaması 10.26 ± 5.18 idi. Her iki puan ortalamaları arasında negatif yönde zayıf ve ileri düzeyde anlamlı bir ilişki saptandı. Sonuç: Gebelikte yaşanan distres durumu, prenatal bağlanmayı olumsuz yönde etkilemiştir. Planlayarak gebe kalan ve ilk gebeliği olan, gebelikte sorun yaşamayan ve eşi ile her zaman uyumlu olan kadınların prenatal distres düzeyi anlamlı derecede düşük bulunmuştur. Prenatal bağlanma düzeyine, planlı gebe kalma ve eşi ile uyumlu olma durumu olumlu yönde etkili olmuştur.

The impact of distress experienced during pregnancy on prenatal attachment

Objective: To determine the impact of distress experienced during pregnancy on prenatal attachment. Methods: This descriptive and cross-sectional study was conducted with 370 pregnant women who admitted to the Clinic of Gynecology and Obstetrics of Faculty of Medicine of a Foundation University between March and July 2018. The data were obtained by using introductory information form, prenatal attachment scale and prenatal distress scale. Frequency and percentage distribution, mean values, Kruskal-Wallis and Mann-Whitney U tests and Spearman’s correlation analysis were used for the analysis of the data. Results: Of the pregnant women, 82.9% were in the age group of 18–35, 36.8% were primigravida, 52.2% were always compatible with their partners, 70.8% got family support during this pregnancy and 30.2% had problems during this pregnancy. Mean scores of pregnant women in prenatal attachment scale and prenatal distress scale were 62.35±11.28 and 10.26 ± 5.18, respectively. There was negatively weak and significantly advanced correlation between two mean scores. Conclusion: Distress experienced during pregnancy affects prenatal attachment negatively. Prenatal distress level is significantly low in women who conceive intentionally and it is their first pregnancy, do not experience any problem and are always compatible with their partners. Planned pregnancy and compatibility with partner have a positive impact on prenatal attachment level.

Kaynakça

1. Erkal Aksoy Y, Dereli Yılmaz S, Aslantekin F. Riskli gebelerde prenatal bağlanma ve sosyal destek. Türkiye Klinikleri Journal of Health Sciences 2016;1:163–9.

2. Bakır N, Ölçer Z, Oskay Ü. Yüksek riskli gebelerin prenatal bağlanma düzeyi ve etkileyen faktörler. Uluslararası Hakemli Kadın Hastalıkları ve Anne Çocuk Sağlığı Dergisi (JACSD) 2014;1:25–37.

3. Yılmaz SD, Beji NK. Gebelerin stresle başa çıkma, depresyon ve prenatal bağlanma düzeyleri ve bunları etkileyen faktörler Genel Tıp Dergisi 2010;20:100–8.

4. Özorhan EY, Ejder Apay S, Düzyurt M. Riskli olan ve olmayan gebelerin prenatal bağlanma düzeylerinin karşılaştırılması. Uluslararası Hakemli Kadın Hastalıkları ve Anne Çocuk Sağ- lığı Dergisi (JACSD) 2015;3:1–15.

5. Özkan A, Arslan H. Gebeliğe karar verme, fizyolojik yakınmaları algılama ve eğitim gereksinimleri. Zeynep Kamil Tıp Bülteni 2007;38:155–61.

6. Uçar H. Gebelerin psikososyal sağlık durumları ile annelik rolü arasındaki ilişki. Yüksek lisans tezi, Atatürk Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Erzurum, 2014.

7. Babacan Gümüş A, Çevik N, Hataf Hyusni S, Biçen fi, Keskin G, Tuna Malak A. Gebelikte benlik saygısı ve beden imajı ile ilişkili özellikler. Anatolian Journal of Clinical Investigation 2011;5:7–14.

8. Hacettepe Üniversitesi Nüfus Etüdleri Enstitüsü. Türkiye Nüfus ve Sağlık Araştırması (TNSA) 2013. Erişim adresi: www.hips.hacettepe.edu.tr/tnsa2013/rapor/TNSA_2013_ana _rapor.pdf

9. Alan Dikmen H, Çankaya S. Maternal obezitenin prenatal bağlanma üzerine etkisi. Acıbadem Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi 2018;9:118–23.

10. Altınçelep F. Gebelerdeki prenatal distres düzeyinin belirlenmesi. Yüksek lisans tezi, İstanbul Bilim Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İstanbul, 2011.

11. Yüksel F, Akın S, Durna Z. Prenatal distres ölçeğinin Türkçe’ye uyarlanması ve faktör analizi. Hemşirelikte Eğitim ve Araştırma Dergisi 2011;8:43–51.

12. Abasi E, Tahmasebi H, Zafari M, Nairi Takami G. Assessment on effective factors of maternal-fetal attachment in pregnant women. Life Science Journal 2012;9:68–75.

13. Topaç Tunçel N, Kahyaoğlu Süt H. Gebelikte yaşanan anksiyete, depresyon ve prenatal distres düzeyinin doğum öncesi bebeğ e bağlanmaya etkisi. Jinekoloji - Obstetrik ve Neonatoloji Tıp Dergisi 2019;16:9–17.

14. Elkin N. Gebelerin prenatal bağlanma düzeyleri ve bunları etkileyen faktörler. Sürekli Tıp Eğitimi Dergisi 2015;24:230–6.

15. Lindgren K. Relationships among maternal-fetal attachment, prenatal depression, and health practices in pregnancy. Res Nurs Health 2001;24:203–17.

16. Kartal YA, Karaman T. Doğuma hazırlık eğitiminin gebelerde prenatal bağlanma ve depresyon riski üzerine. Zeynep Kamil Tıp Bülteni 2018;49:85–91.

17. Çobanlar Akkaş S. Gebelik döneminde eşler arası uyum. Yüksek lisans tezi, Aydın Adnan Menderes Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Aydın, 2014.

18. Ayvaz S, Hocaoğlu Ç, Tiryaki A, Ak İ. Incidence of postpartum depression in Trabzon province and risk factors at gestation. [Article in Turkish] Turk Psikiyatri Derg 2006;17:243–51.

19. Öztürk E. Algılanan sosyal desteğin prenatal bağlanma ve gebelikte yaşanan anksiyete üzerine etkisi. Yüksek lisans tezi, Manisa Celal Bayar Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Manisa, 2018.

20. Çapık A, Ejder Apay S, Sakar T. Gebelerde distres düzeyinin belirlenmesi. Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi 2015;18:196–203.

Kaynak Göster

Perinatoloji Dergisi
  • ISSN: 1300-5251
  • Yayın Aralığı: Yılda 3 Sayı
  • Başlangıç: 1993

1.4b776

Sayıdaki Diğer Makaleler

Sezaryen oranlarını Robson On Gruplu Sınıflandırma Sistemi ve perinatoloji (tersiyer merkez) verileri doğrultusunda konuşmak

Hüseyin KIYAK, Gökhan BOLLUK, Emel CANAZ, Semra YÜKSEL, Ali GEDİKBAŞI

Çoğul gebelikte selektif terminasyon uygulanan nonviyabl fetüsün tahliyesinden sonra plasenta retansiyonlu servikal serklaj ile 28. gebelik haftasına ulaşan olgu

Pınar ÖZCAN, Mehmet Serdar KÜTÜK, Taha TAKMAZ, Havva Sevde İŞLEK

Kayseri bölgesi için üçlü tarama testi hormonlarının ortanca değerlerinin belirlenmesi ve bunların bölgelerarası karşılaştırmaları

Nahide GÜNAY

Ebelik öğrencilerinin doğum ağrısının yönetiminde kullanılan nonfarmakolojik yöntemlere ilişkin bilgi, tutum ve davranışları

Ayfer ARSLAN, Gamze TEMİZ

Sistemik inflamatuar indekslerin preeklampsiyi ve ciddiyetini öngörmedeki yeri

Onur BEKTAŞ, Kıvılcım BEKTAŞ, Cuma TAŞIN

Risk faktörü olmayan gebeliklerde brakiyal pleksus felci ve klavikula kırığı olgularında yenidoğanda antropometrik farklılıklar

Hüseyin KIYAK, Alev ATIŞ AYDIN, Gökhan BOLLUK, Emel CANAZ, Zemzem ULAŞKIN, Ali GEDİKBAŞI

Gebelikte distres durumunun prenatal bağlanmaya etkisi

Anayit Margirit COŞKUN, Gülşen OKCU, Sedef ARSLAN

Fetal konotrunkal kalp anomalileri: Prenatal taramada dört oda görünümü yeterli mi?

Başak KAYA, Deniz KANBER AÇAR, Ahmet TAYYAR, Helen BORNAUN, Pelin AYYILDIZ, İbrahim POLAT

Gebeliğin hipertansif bozukluklarının prevalansının mevsimsel değişimi

Cuma TAŞIN, Kıvılcım BEKTAŞ

Sezaryen doğumda persistan adneksiyal kitlelerin yönetimi

Aşkın Evren GÜLER, Zeliha Çiğdem Demirel GÜLER, Özge ŞEHİRLİ KİNCİ