Yenidoğan yoğunbakım ünitesinde sürfaktan kullanımı: İki yıllık deneyim

Önbilgi/Amaç: Eksojen sürfaktan prematürelerde sürfaktan eksikliğinde etkin ve yaşam kurtarıcı bir tedavi yöntemi olup; daha olgun bebeklerde de pulmoner hipertansiyon, mekonyum aspirasyonu sendromu ve doğumsal diyafragma hernilerinde kullanılmaktadır. Bu çalışmada sürfaktan tedavisi uyguladığımız olguların cins, gestasyon yaşı, doğum ağırlığı, beşinci dakika Apgar skoru, antenatal ve natal sorunları, doğum şekli, sürfaktan uygulama endikasyonu, morbidite ve mortalite açısından değerlendirilmesi amaçlandı. Yöntem: Çalışmamızda Yenidoğan Yoğunbakım Ünitesi'nde 1998-1999 yılları arasında yatırılarak tedavi edilen 745 olgudan sürfaktan uygulanan 28'i geriye dönük olarak değerlendirilmiştir. Bulgular: Olguların kız/erkek oranı 1/2.1, gestasyon yaşları 30.4±4.5 hafta (23.3-42), doğum ağırlıkları 1769.6 ± 1036.2 g (540-4730), beşinci dakika Apgar skorları 7.1 ± 1.8 (3-10) idi. Sürfaktan uygulama nedenleri % 71.4 solunum güçlüğü sendromu (SCS), % 7.1 akciğer maladaptasyonu, % 7.1 neonatal pnömoni, % 7.1 persistan pulmoner hipertansiyon, % 3.6 mekonyum aspirasyon sendromu ve % 3.6 doğumsal diyafragma hernisi idi. Sürfaktan uygulanan olguların tümü mekanik solunum desteği altındaydı. SGS nedeniyle sürfaktan uygulanan 20 olguda bir doz sürfaktan öncesi ve sonrası OHB (p=0.019) ve a/ApO2 oranı (p0.05). Sonuç: Gebe izleminin düzenli yapılamadığı, sosyoekonomik ve kültürel olanakların yetersizliğine bağlı erken doğumların yüksek olduğu ülkemiz gibi toplumlarda, etkin olmasına karşın, sürfaktan kullanımından çok koruyucu önlemlerin ön planda olması gerektiği düşünülmektedir.

Surfactant replacement therapy in a neonatal intensive care unit : Two years experience

Background/Purpose: Exogenous surfactant replacement therapy has been established as an appropriate preventive and treatment measure for prematurity-related surfactant deficiency. Surfactant therapy may also be indicated for more mature infants with primary pulmonary hypertension, neonatal pneumonia, meconium aspiration syndrome and congenital diaphragmatic hernia. The aim of this study is to evaluate gestational age, birth weight, gender, APGAR scores, antenatal and natal problems, mode of delivery, disease diagnosed, morbidities and mortality of the premature infants who received surfactant theraphy. Method: In this study, records of 745 patients admitted to the neonatal intensive care unit between 1998-1999 were investigated retrospectively. Results: Twenty eight of them received surfactant therapy. Female/Male ratio was 1/2.1, mean gestational age was 30.4±4.5 (23.3-42) weeks, mean birth weight was 1769.6±1036.2 g (540-4730) and the mean 5th minute Apgar score was 7.1 ± 1.8 (3-10). The indications for surfactant therapy were respiratory distress syndrome (71.4%), pulmonary ma/adaptation (7.1 %), neonatal pneumonia (7.1 %), persistant pulmonary hypertension (7.1 %) meconiuni aspiration syndrome (3.6 %) and congenital diaphragmatic hernia (3.6 %). All patients receiving surfactant therapy were under mechanical ventilation. Statistically significant difference was found between the OHB (p=0.019) score and a/ApO<sub>2</sub> ratio (p<0.0001) before and after treatment. In the non-SGS group (8 infants) the OHB, a/ApO<sub>2</sub>, RIS values were not different (p>0.05) before and after treatment. Conclusion: Although surfactant therapy is effective in the treatment of prematurity-related surfactant deficiency, we believe that preventive measures are were important in the developing counties where follow-up in pregnancy is substandard and the socioeconomic conditions are limited.

Kaynak Göster

  • ISSN: 1016-5142
  • Yayın Aralığı: Yılda 0 Sayı
  • Başlangıç: 2018

386 63